ตอนที่ 13 ความริษยาของสตรีคือยาพิษ 3

วันรุ่งขึ้นจื่อเว่ยพาฝูซินและเซวียนหลินไปยังจวนเซี่ยโหว ซึ่งเป็นพระญาติทางฝ่ายหยินซีหวงโฮ่ว แต่ด้วยเพราะแจ้งอย่างกะทันหัน ทางจวนเซี่ยโหวจึงมิได้เตรียมพร้อมอะไรมากนัก เซี่ยโหวซึ่งมีศักดิ์เป็นตาของจื่อเว่ยเข้าวังไปตั้งแต่เช้าตรู่ เหลือเพียงหยวนเหล่าไท่และสวีฟูเหรินซึ่งเป็นท่านยายและป้าสะใภ้ของจื่อเว่ย ครั้นทราบว่าไท่จื่อเสด็จมายังที่นี่ ทั้งสองจึงรีบออกมาต้อนรับด้วยตัวเอง

“ถวายพระพรฉงเยว่ไท่จื่อ”

คนของจวนเซี่ยโหวทำความเคารพ จื่อเว่ยยกมือขึ้น ใบหน้าเรียบเฉย

“ตามสบาย”

เขาเดินไปหาหยวนเหล่าไท่ กล่าวกับนางด้วยน้ำเสียงอ่อนลงเล็กน้อย “ท่านยายสบายดีหรือไม่”

ใบหน้าของหญิงชราประดับรอยยิ้มบางๆ มือเหี่ยวย่นลูบไล้มือของหลานชายด้วยแววตาเอ็นดู “หม่อมฉันสบายดีเพคะ”

จื่อเว่ยสีหน้าแข็งกระด้าง แต่มิได้ดึงมือออก

“ท่านยายอย่าทำตัวเหินห่างกับหลานเช่นนี้”

หยวนเหล่าไท่หัวเราะเสียงเบา กล่าวด้วยน้ำเสียงตื้นตัน “หลานข้าเป็นถึงไท่จื่อ ใช้คำพูดคำจาเช่นเมื่อก่อนเกรงว่าจะไม่ดีนักกระมัง”

“ท่านยายคิดมากแล้ว” เขาหันไปหาสวีฟูเหริน ทักทายตามมารยาท “ป้าสะใภ้สบายดีหรือ”

“หม่อมฉันสบายดีเพคะ”

กับสวีฟูเหริน จื่อเว่ยมิได้แสดงท่