Share

เมษาลาพักร้อน
เมษาลาพักร้อน
Author: อำพันน้ำผึ้น

มุมกำแพง

last update publish date: 2026-08-02 02:19:37

“เมย์เอ้ย คืนนี้อย่าลืมไปเอาตระกร้าเสื้อผ้าคุณทิลงมาเตรียมไว้ในห้องซักนะ”

เสียงน้าสาวตะโกนบอกมาจากหลังครัวทำเอาเมษาต้องชะงักเท้า ทั้งร่างวูบวาบไปชั่วขณะจนมือที่ถือถาดแอบสั่นน้อยๆ หากแต่ปากก็เอ่ยตอบรับคนสั่งงานออกไปโดยไม่รีรอคิดนาน

“จ้า เดี๋ยวเมย์จัดการให้ งั้นเมย์ไปก่อนนะ คุณท่านรออยู่”

“ห้ามลืมล่ะ คุณทิจะกลับมาวันมะรืนนี้แล้ว”

“อื้ม!”

ขาเรียวรีบก้าวตรงไปทางบันไดขึ้นชั้นสอง กลิ่นซุปหอมกรุ่นเรียกสติเธอกลับมาหาตัว เมื่อสมองเอาแต่นึกไปถึงคำคืนนี้ ที่เธอต้องขึ้นไปเอาเสื้อผ้ารอซักของทิวาลงมาเตรียมไว้ให้น้าข้างล่าง หญิงสาวหยุดชะงักชั่วครู่ก่อนเข้าห้องไปเจอผู้อาวุโส เพราะสัมผัสได้ถึงกลางกายค่อยๆ ขยายบวมเป่ง น้ำหล่อลื่นเริ่มไหลซึมกางเกงจนรู้สึกอับแฉะ

เมษาเบียดขาถูขาของตัวเองจนแทบกระสัน รู้สึกเสียดายเพราะทิวาจะกลับมาเสียแล้ว ที่จริงมันก็ไม่แปลกหรอกเพราะนี่มันบ้านของเขา แต่ที่เธอนึกเสียดายน่ะเพราะมันหมายถึง ภารกิจที่เธอแอบทำทุกครั้งยามตัวเองต้องขึ้นไปเอาเสื้อผ้าของเขาออกจากห้อง กลับไม่สามารถทำได้อย่างเคยเนี่ยน่ะสิ

มือเรียวยกขึ้นเปิดประตูก้าวเข้าไปในห้อง ภาพตัวเองร่อนเอวอย่างเร้าร้อนท่ามกลางห้องของทิวายามเขาไม่อยู่ยังไม่จางจากหัว หากแต่คนตัวเล็กกลับยกยิ้มแสนหวานส่งให้ผู้สูงวัยที่นั่งรออยู่กลางห้อง

“รอนานไหมคะคุณท่าน”

“ไม่นานหรอก ความจริงก็ยังไม่หิวเท่าไหร่ด้วยซ้ำ”

“หนูเข้าใจค่ะ แต่คุณท่านต้องทานให้ครบมื้อนะคะ เดี๋ยวคุณทิกลับมาจะบ่นเอา”

“เฮอะ! ช่างเด็กนั่นเถอะน่า”

ผู้สูงวัยทำท่าจะบ่นกระปอดกระแปดตามประสาคนแก่ หากแต่มือก็ยอมตักกินซุปฟักทองเนื้อละเอียดที่เคี่ยวจนหอมกรุ่นอยู่ดี เมษาลอบถอนหายใจกับความหูชาของตน แต่นี่มันก็ยังดีกว่าตอนที่เธอทำงานให้นายทุนโขกสับเป็นไหนๆ

มือเรียวยกผ้าเช็ดปากให้คุณผกาที่นั่งละเลียดทานมื้อเช้าเงียบๆ ความจริงนี่ไม่ใช่งานที่เธอคิดจะมาทำหรอก แต่พอลาออกมานอนกินเงินเก่าแล้วก็เบื่อ ครั้นจะนอนแห้งเฉยๆ ให้เวลาละลายเงินไปวันๆ ก็ใช่ที่

เมษานึกไปถึงตอนที่ผ่องศรีเล่าให้ฟังเชิงบ่น เพราะถูกไถ่ถามจากเจ้านายให้หาคนเร่งด่วนมาช่วยดูแลแม่ คนที่เอาแต่ตะเวนกินเที่ยวจนเริ่มเอียนแบบเธอ จึงเลือกตอบรับมาทำงานเบาสมอง ด้วยคุณผกาก็เป็นแค่คนสูงอายุที่ต้องการคนอยู่เป็นเพื่อน หาใช่ผู้ป่วยติดเตียงที่จะต้องใช้คนมีวิชาชีพพยาบาลมาดูแลโดยตรง

“เอ้า ฉันพอแล้วล่ะ เธอเองก็ไปพักกินข้าวกินน้ำเถอะไป”

“แต่หนูก็ต้องอยู่เป็นเพื่อนคุณท่าน”

“ฉันอยู่ได้น่า เธอรีบๆ ไปซะเถอะ เดี๋ยวจะมาเป็นลมให้คนแก่ดูแล ไปไป๊!”

ผกาทำหน้าหงุดหงิดก่อนหันไปเลื่อนช่องทีวี ผู้สูงวัยดูเป็นคนขี้โมโหง่าย หากแต่ก็ยังมีความเมตตาแม้จะน้ำเสียงจะกระด้างไปสักหน่อย

“งั้นเดี๋ยวหนูมานะคะ”

ขาเรียวกำลังจะก้าวออกไปจากห้อง ทว่าเสียงแหบพร่ากลับร้องบอกอย่างเพิ่งนึกขึ้นได้

“อ้อ เอาเสื้อคลุมของเจ้าทิออกไปด้วยล่ะ เขาลืมทิ้งไว้ตรงปลายเตียงนั่นน่ะ ฝากด้วยละกัน”

“ค่ะ”

เมษาก้าวเข้าไปหยิบเสื้อของทิวาออกไปเงียบๆ หากแต่ระหว่างทางเดินออกจากห้อง แทนที่เธอจะตรงไปยังโต๊ะกลางครัวที่เต็มไปด้วยกับข้าววางรอ หัวกลับสั่งให้แวะไปอีกทางเพื่อตรงมุมหนึ่งตรงซอกมุมห้องแทน

ดวงตาคู่สวยหันซ้ายแลขวา น้าสาวน่าจะออกไปตลาดกับแม่ครัวแล้ว ส่วนคนอื่นๆ ก็แยกไปทำหน้าที่ของตัวเอง ยามนี้ส่วนหลังจึงได้เงียบสงบไร้ผู้คน

ใบหน้าสวยหนักลับมายังกำแพงมุมห้อง เมษายกเสื้อคลุมของทิวาที่หยิบติดมือมาขึ้นสูดกลิ่นจางแสนเย้ายวนที่ติดค้างอยู่บนเสื้อช้าๆ ความเข้มข้นของกลิ่นชายชาตรี เร่งอารมณ์กำหนัดในตีขึ้นสมองเสียจนต้องกลืนน้ำลาย

มือเล็กสอดลงไปใต้กางเกงตั้วสั้นขากว้าง ปลายนิ้วเรียวสอดเข้าไปยังรอยแยกชุ่มแฉะ ร่องเนื้อสุดร่านเต้นตุบจนต้องสูดปาก พื้นที่น่าหวาดเสียวเช่นนี้มันช่างน่าตื่นเต้นเสียจนทนไม่ไหว

“อ๊ะ อูยยย ซี้ด”

เมษาสอดนิ้วเข้าร่องเงี่ยนอุ่นซ่านเต็มไปด้วยน้ำที่ไหลมาตามร่องนิ้ว เธอแยกขาข้างหนึ่งตั้งฉากบนเก้าอี้มุมห้อง ก่อนขยับนิ้วเข้าออก บดบี้เม็ดเสียวจนตัวสั่นพั่บๆ

“อา อื้ม อูย คันรูจัง อยากได้ดุ้นคุณทิจังเลย อ่า....”

อกอวบกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงส่งของนิ้ว เมษาขยับรัวจนเสียงดังแจ๊ะๆ ตามน้ำเงี่ยนที่ไหลท่วม ใบหน้าสวยที่เคยใสซื่อยามปกติ ตอนนี้แสดงสีหน้าสุดร่านเพราะกำลังจะเสร็จสม

ทว่าขณะหลับตาปี๋เร่งกระแทกนิ้วเกี่ยวเบ็ด ฝ่ามือของใครคนหนึ่งกลับเคลื่อนมาหยุดข้อมือของเธอเอาไว้กะทันหัน คนตัวเล็กกระตุกฮวบด้วยตกใจสุดขีด เปลือกตาบางเปิดขึ้นมองใครบางคนที่ก้มลงมองเธอผ่านจากด้านหลัง

“คะ คุณทิ!”

อารมณ์เงี่ยนอยากโดนเย่อแทบเตลิดหายในทันที ขณะจะขยับออกห่างเพราะอายแทบมุดดินหนี อีกฝ่ายกลับเบียดเธอเข้าชิดมุมกำแพง ก่อนทำในสิ่งที่คาดไม่ถึง

“อ๊ะ คุณทิ เดี๋ยวค่ะ”

เมษาขาแทบอ่อนแรงเมื่อทิวาสอดนิ้วใหญ่ของเขาเข้ามาแทนที่ เขาหมุนคว้านวนเวียนชักเข้าออก ความเสียวที่ได้รับช่างต่างจากนิ้วของตัวเองที่ทำเมื่อกี้จนสติแทบหลุด

“อ๊า คุณทิ คุณทิ อูยยย”

“ชู่ว”

คนตัวโตก้มกระซิบข้างใบหูแดงซ่าน เขาหยุดชั่วอึดใจก่อนเพิ่มนิ้วเข้าไปยืดขยายรูร่านจนคับตึง ริมฝีปากเล็กอ้าค้างจนตาลอยคว้าง สะโพกแอ่นตามองศามือของเขาเพื่อรับการสอดกระแทกหนักหน่วง

แจ๊ะๆ แจ๊ะๆ แจ๊ะๆ

เสียงน้ำเงี่ยนไหลหลากจนหยดลงพื้น เมษาถึงกับขยับเด้าสะโพกสวนรับตามมือใหญ่ ทิวาแทงเข้าลึกทั้งยังกดจุดเสียวข้างใน ร่างเล็กอดไม่ได้ที่จะโค้งเอนให้อีกฝ่ายกระแทกอย่างไร้ยางอาย เขาทั้งบดเบียด ขยี้เม็ดเสียวบวมเป่ง แถมละเลงรัวเสียจนเธอแทบขาดใจ

"แตกสิ..."

ทิวากระซิบเสียงพร่าเร้าคนทำหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเสียว เมษาทำตาเหลือกลอยพร้อมแลบลิ้นทำหน้าแสนร่าน นิ้วหยาบกร้านยิ่งระรัวครูดเสือกไสผนังนุ่มที่ดูดตอดนิ้วตัวเองอย่างบ้าคลั่ง

“แตกแล้ว แตกแล้ว อ๊า อิ๊...”

มือที่เผลอเอื้อมเกาะบ่าของอีกฝ่ายไว้ จิกลงบนผิวเนื้อสีแทนผ่านเสื้อยืดอย่างแรง น้ำเงี่ยนพุ่งกระฉูดราดท่อนแขนแกร่งจนมันเงา ขณะเดียวกันก็เปียกกระจายบนพื้นจนเปียกโชกเป็นทาง

“ไอ้เมย์ เสียงดังเอะอะ เป็นอะไรของเอ็ง”

เสียงของน้าผ่องดังนำหน้ามาแต่ไกล เล่นเอาคนหน้าแดงจากการเสร็จสมรีบผละออกจากคนตัวโต เมษารีบดึงชายกางเกงลง ขณะก้มหน้ามองหลักฐานที่ออกมาจากร่องหอยของตัวเองด้วยใจระทึก

“เอ้า คุณทิ กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ? พี่ก็นึกว่าคุณจะกลับมาวันมะรืนซะอีก”

ทิวายกแก้วน้ำกระดกขึ้นเดิม เขาปรายตาไปมองคนยืนแข็งทื่ออยู่ข้างๆ ก่อนจะหันไปตอบผ่องศรีด้วยเสียงเรียบๆ ดั่งเคย

“พอดีผมกลับมาเอาของ เดี๋ยวจะกลับออกไปแล้วล่ะครับ”

“อ้อ อย่างนี้นี่เอง...เอ้า ไอเมย์ น้ำอะไรหกเรี่ยราดน่ะ ตายแล้ว ไปเอาผ้ามาเช็ดซะสิ เดี๋ยวคุณทิเหยียบลื่นกันพอดี”

“จะ จ้ะ”

ทิวาเหลือบมองคนหันรีหันขวางทำตัวไม่ถูก เสียงบ่นของน้าที่ต่อว่าความไม่ระวังของหลานสาว ด้วยนึกว่าอีกฝ่ายซุ่มซ่ามทำน้ำหก ทำให้เขาจำต้องพูดเพื่อให้อีกฝ่ายเงียบปาก

“ผมทำหกเองละครับ อย่าไปว่าเธอเลย”

พูดจบทิวาก็ยกแก้วน้ำในมือกระดกจนหมด เขาวางแก้วเปล่าลงบนโต๊ะ ก่อนจะเดินออกไปเหมือนไม่มีอะไรผิดปกติ ทว่ายังไม่ทันไรทิวากลับชะงักเท้าก่อนหันมาบอกกับคนที่ก้มหน้ามองพื้น

“อ้อ เมษา พอดีฉันมีเสื้อที่ใส่แล้วคาอยู่ในกระเป๋าที่เอามาวันนี้ วานเอาออกมาเตรียมซักด้วยแล้วกันนะ”

“คะ ค่ะ”

กว่าจะหาเสียงเจอคนตัวสูงก็เดินหายไปแล้ว แค่จินตนาการไปถึงกลิ่นสุดเร้าของเสื้อที่ยังไม่ได้ซักของเขา ก็เล่นเอาเมษาลอบเลียริมฝีปากที่แห้งผาก ในหัวนึกถึงภาพตัวเองได้คลุกวงในกับกองเสื้อผ้าที่อบอวลไปด้วยกลิ่นเหงื่อไคลของคุณทิ ร่องเนื้อสาวก็เต้นตุบตอบรับอารมณ์กำหนัดทันที

แค่นึกถึงเธอก็เริ่มเงี่ยนอีกแล้วล่ะ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เมษาลาพักร้อน   อยากกิน...

    “ไปตั้งนานได้มาแค่นี้เหรอ?”“แค่นี้แต่ก็หลายบาทอยู่นะคะ แล้วก็อันนี้เมย์ซื้อมาให้คุณทิค่ะ”ทิวาหรี่ตามมองคนยื่นไอศกรีมให้ตัวเอง แม้จะไม่ได้นึกชอบสักเท่าไหร่แต่เขาก็ไม่ได้คิดปฏิเสธ หัวนึกไปถึงยอดการใช้จ่ายที่เด้งแจ้งรายงานเมื่อครู่ มันไม่ได้เยอะอะไรมากมายเท่าที่เธอบอก แต่เขาจำได้ว่าไอ้ค่าของหวานที่คนตรงน่าตวัดลิ้นเลียยั่วกันอยู่เนี่ย มันไม่ได้มียอดแจ้งเข้ามาด้วย“ไม่ได้จ่ายไอติมด้วยบัตรหรือไง?”“คุณทิ มันก็แค่ไม่กี่บาทเอง หนูต้องถึงกับใช้บัตรรูดเลยหรือไงคะ?”เมษาพูดอย่างไม่ใส่ใจยามจดจ้องเขา ทิวาดูไม่ได้ชอบใจกับคำแดกดันของเธอเท่าไหร่นัก พลันสมองที่หมกมุ่นของเธอดันคิดอะไรขึ้นมาได้ จึงรีบเอ่ยออกไป เพราะเราต้องใช้ทุกนาทีให้มีค่า“อีกอย่างนะคะ...”เมษาเอนกายเข้าใกล้คนตรงข้าม ทำท่าเหมือนกำลังจะพูดข้อราชการลับเสียเต็มประดาจนเขาเริ่มสงสัย“...เมย์อยากรูดดุ้นของคุณทิ มากกว่าบัตรของคุณทิอีกค่ะ”สิ้นเสียงนั้นเมษาก็แลบลิ้นเลียคราบขาวที่ติดมุมปาก ชีพจรคนมองเต้นตุบจนอยากจะกระชากคนลามกไม่เลือกเวลาและสถานที่มาฟาดก้นสักที ข้อหาหื่นเกินมนุษย์ปกติยังไม่พอ ยังจะมาล่อลวงให้คนอื่นเป็นไปกับตัวเองด้วยคงไม่ต้

  • เมษาลาพักร้อน   คนขี้โมโห

    บรรยากาศในรถกลับมาเงียบ แต่ในความเงียบระหว่างเดินทางไปยังแหล่งศูนย์การค้าใหญ่ในตัวเมือง เมษากลับขยับยั่วยวนเขาด้วยท่าทีเหมือนไม่ได้คิดอะไร เธอทำเสียงให้ใกล้เคียงยามค่ำคืนเวลายกน้ำดื่ม หรืออ้าปากงับขนมปังมายองเนสทรงฮอตดอกแล้วจ้องหน้าเขา จงใจให้เนื้อครีมสีขุ่นหยดแหมะลงบนเนินอกแล้วปาดขึ้นดูดดังจ๊วบ หูได้ยินชัดเจนกับเสียงถอนหายใจอย่างเอือมระอาของคนตัวโต แต่เขาจะว่าอะไรได้ล่ะ ในเมื่อเธอเงียบปากสงบคำตามที่เขาสั่งเป็นอย่างดีเธอไม่ได้ขัดคำสั่งเขาเสียหน่อยทิวาเหลือบมองคนทำสีหน้ากวนอารมณ์ สองมือกำพวงมาลัยแน่นจนกล้ามเนื้อปูดหักเลี้ยวไปยังทางเข้าศูนย์การค้า ในใจเอาแต่สบถว่าเขาคงคิดผิดที่ดันเอาเมษาติดรถมา แล้วก็เกลียดด้วยที่ว่าร่างกายตัวเองดันคล้อยตามเธอได้ง่ายๆ ทั้งที่รู้แก่ใจว่าอีกฝ่ายจงใจปั่นสติกันถ้าไม่ติดว่ามีนัดการพูดคุยสำคัญที่นั่น เขาคงไม่ลังเลที่จะตอกเธอให้หายร่านจนต้องเดินถ่างขาตอนช็อปปิ้งเลยล่ะคนทั้งคู่เดินเข้าสู่พื้นที่กว้างขวางไปพร้อมกัน เมษาพยักหน้ารับรู้เมื่อทิวาบอกว่าให้กลับมาเจอกันยังจุดนัดพบในร้านกาแฟดัง เพราะเขาต้องแยกไปตามนัดเจรจากับลูกค้าในร้านอาหารชั้นอื่นหมับ!“อ๊ะ ทำไม

  • เมษาลาพักร้อน   หิว

    เมษาหมุนกายสำรวจตัวเองบนกระจก ชุดเดรสผ้าพลิ้วสีชมพูอ่อนยิ่งขับให้ผิวนวลเนียนออร่ายิ่งกว่าเคย หากแต่คนใส่กลับรู้ดีว่าความผ่องใสบนผิวพรรณและใบหน้าของตน ส่วนหนึ่งมันก็มาจากความอิ่มเอมใจเช่นกันตั้งแต่วันที่ทิวาฉีดยาเช้า เย็น ดึกให้ตอนไข้ขึ้น จากนั้นมาในทุกวันเธอก็ได้ยาบำรุงชนิดพิเศษแสนเร่าร้อนจากเขาทุกค่ำคืน แม้ต้องตื่นมาด้วยเสียงแหบพร่าและร่องรอยบนผิวอก แต่นั่นแหละคือสิ่งที่เมษารู้ดีว่าตนใฝ่ฝันถึงมันมาตลอดไม่ได้เจอเขามาสองวันแล้ว คิดถึงจังทิวาบอกว่าเขาต้องไปตัวเมืองเพื่อตรวจงานคาเฟ่ที่เพิ่งสร้างเสร็จ ยังเหลือการตกแต่งภายในและพื้นที่ต่างๆ อีกมาก ถึงเขาจะกลับมาภายในคืนนี้ แต่ใจก็ยังอดนับเวลาถอยหลังไม่ได้ ก็นะ เธอจะทำไงได้ล่ะเพราะคนมันคิดถึงนี่นาเมษาหัวเราะเบาๆ ให้กับตัวเองพลางก้าวเท้าออกจากห้อง ใบหน้าสวยเงยหน้ามองท้องฟ้าโล่งโปร่งใสจนร้อนวูบวาบ การทำงานเป็นคนดูแลแม่ของทิวาวนเวียนมาจนถึงวันหยุดอีกครั้ง แทนที่จะปล่อยใจให้หมกมุ่นกับการเอาแต่นึกถึงใครบางคน เมษาเลยเลือกพาตัวเองไปช็อปปิ้งข้างนอก จากนั้นก็คิดจะแวะไหว้พระสักหน่อย แล้วค่อยหาอะไรชื่นใจกินก่อนกลับ“จะไปไหน?”เสียงเข้มคุ้นเคยดังขึ้

  • เมษาลาพักร้อน   ฉีดยา

    แปะ แปะ แปะท่อนดุ้นฟาดบนปากร่องหอยของคนอ้อนวอน เมษาลมหายใจติดขัดจากความเสียวกระสันที่พุ่งเข้าแกนสมอง ดวงตาพร่าพรายทอดมองคนตรงหน้าอย่างหลงใหล ปากพร่ำบอกเสียงสั่นพร่าด้วยความจริงใจ ราวกับแกะถ้อยคำออกมาจากส่วนลึกของจิตวิญญาณคนฟังใจกระตุกยุบยิบราวกับร่องหงี่ของเธอที่แสดงออกอย่างเปิดเผย เขาสบถในลำคอยามทอดมองสีหน้าแสนร่านที่กำลังอ้อนขอ ทิวาเอื้อมรั้งหัวเล็กๆ ในผงกขึ้นมองจุดเชื่อมต่อผ่าวร้อน ยามดันหัวบานเข้าไปทีละน้อยอย่างใจเย็น ดั่งการตอกย้ำคำพูดและซึมซับความเป็นเจ้าของยัยคนร้ายกาจ ผู้ที่บังอาจล้ำเขตแดนของเขาเข้ามาด้วยความบ้าบิ่น“ดูไว้ซะ จากนี้ร่องร่านของเธอเป็นของฉันคนเดียว จำไว้”“อ่า คุณทิ แข็งจัง อื้อ อู้ว อ๊า!”ปลายบานหยักกดกระแทกเข้าลึกจนเมษาเชิดหน้าสำลักความเสียว ท่อนดุ้นของเขาขยายคับตึงแน่นรูจนแทบปริขาด เอวหนาเริ่มขยับครูดไถจนแคมรูดรัดปลิ้นแบะตามแรงเย่อเย็ด น้ำเงี่ยนชุ่มฉ่ำไม่ได้ทำในการเสียดสีร้อนผ่าวหลวมลื่นลงแม้แต่น้อยปั่ก ปั่ก ปั่ก“โอ้ว อู้ว คุณทิขา ซี้ด อ๊า อ๊า”“แม่ง ทำไมคับขนาดนี้ อึก กะจะดูดวิญญาณกันเลยหรือไง “เขาโน้มตัวลงใกล้ใบหน้าสวยที่เขยื้อนขยับซึมซับแรงกระแทก ฝ่ามื

  • เมษาลาพักร้อน   ของฉัน

    ทิวาสูดสมหายใจเข้าระงับความร้อนรุ่มที่ปะทุในอกจนแทบคลั่ง ใบหน้าคมก้มลงประกบจูบคนช่างยอกย้อน บดเบียดดูดชิมราวจะสูบเอาวิญญาณของคนตัวเล็กไปด้วย ในเมื่อเธอเป็นคนเลือกเอง งั้นชีวิตนี้เมษาจะต้องร่านใต้ร่างของเขาแค่คนเดียวเท่านั้น!อย่ามาหวังว่าเขาจะปล่อยเธอไปส่ายร่องให้ใครตอกกระแทกอีกฝ่ามือร้อนผ่าวลากเข้าใต้เสื้อเชิ้ตบนร่างเล็ก เขาถลกลอกมันออกจากเรือนร่างขาวเนียนดังพรึ่บ บนผิวของเธอยังหลงเหลือร่องรอยจากชายอื่นเมื่อคืนนี้ ในอกแทบคลั่งกับการสั่งตัวเองว่าต้องทับร่องรอยพวกนี้ด้วยฝีมือของตนให้หมด ทุกซอกหลืบของเธอคือของเขา แม้กระทั่งน้ำเงี่ยนที่จะทะลักหลั่งไหลออกจากรูร่านนี้ก็ต้องเกิดจากเขาเท่านั้น!“อ่า อู้ว คุณทิ”โพรงปากร้อนชื้นเลื่อนมาดูดดึงยอดอกสีสวย ปลายลิ้นสากลากเลียขบเม้มซ้ำรอยจ้ำแดงจนขึ้นเป็นรอยใหม่ที่ใหญ่กว่าเดิม ดวงตาคมเหลือบมาคนแอ่นกายดุจตั้งใจป้อนเสิร์ฟ ทั่วผิวอกและลำคอระหงถูกสร้างตราจองไว้กลบรอยราคีที่แสนขัดตาเมษาหยัดสะโพกลอยขึ้นโยกส่ายวนยั่วเร้า ร่องหอยสีหวานอาบย้อมไปด้วยน้ำเมือกอุ่นทำเอาคนมองแทบกระสันเสียว ทิวาฟาดฝ่ามือลงถี่ๆ บนติ่งเสียวสั่นระริก เธอสูดปากพร้อมกรีดกรายนิ้วแยกร่อ

  • เมษาลาพักร้อน   ฟางเส้นสุดท้าย

    ทิวาถอนหายใจให้คนยิ้มหวานตอนเรียกชื่อตัวเอง แต่พอได้ยินว่ากินยากลับบอกว่าไม่หิว ใบหน้าสวยเบี่ยงหนีไปอีกทาง ก่อนที่เธอจะนอนเงียบไปเฉยๆ ดวงตาคมมองคนกอดหมอนซุกซบใบหน้าลงไปจนยับยู่ แขนแข็งแรงจึงเอื้อมไปคว้าเอวบางรวบกลับเข้ามาหาตัวเขาโน้มลงประกบจูบกับคนทำหน้าหงุดหงิด ผ่านไปชั่วอึดใจเดียวลิ้นเล็กก็ตอบกลับกลับแบบมึนงง ทิวาจับยาโยนใส่ปากตัวเองก่อนจิบน้ำเล็กน้อย เขาก้มลงบดจูบลงอีกครั้ง ส่งต่อยาให้คนดื้อด้านที่แม้จะหลับแต่ก็ยังตอบรับจูบจากตัวเองทียังงี้ล่ะรู้เรื่องดีนักนะทิวาคว้ารีโมตมาปิดไฟก่อนนอนลงข้างๆ เมษา ดวงตาคมเหลือบมองเสี้ยวหน้าของคนหลับใหล กลางห้องกว้างที่ได้ยินเพียงเสียงลมหายใจของเธอ มันยิ่งพาใจฟุ้งซ่านจนน่าโมโห แต่หากลุกขึ้นไปสูบบุหรี่อีกตอนนี้มันก็ดูจะไม่ได้ช่วยอะไรเขากำลังรู้สึกผิดหรือรู้สึกอะไรอยู่กันแน่ยังไม่ทันได้คำตอบดั่งที่หวัง เมษาก็ขยับกายเข้ามาเบียดแซะก่อนยกแขนกอดกันแน่น ทิวาชะงักไปกับท่าทีนั้น สมองบอกให้ขยับหนีเพราะต่อให้นอนกับใครเขาก็ไม่เคยกกกอด แต่ไม่รู้ทำไมเขากลับเลือกที่จะอยู่นิ่งๆ ต่อไปแบบนี้เขาปิดเปลือกตาลงทีละน้อย ปล่อยให้คนข้างกายกอดอย่างตามใจชอบโดยไม่คิดหนี

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status