分享

เมษาลาพักร้อน
เมษาลาพักร้อน
作者: อำพันน้ำผึ้น

มุมกำแพง

last update publish date: 2026-08-02 02:19:37

“เมย์เอ้ย คืนนี้อย่าลืมไปเอาตระกร้าเสื้อผ้าคุณทิลงมาเตรียมไว้ในห้องซักนะ”

เสียงน้าสาวตะโกนบอกมาจากหลังครัวทำเอาเมษาต้องชะงักเท้า ทั้งร่างวูบวาบไปชั่วขณะจนมือที่ถือถาดแอบสั่นน้อยๆ หากแต่ปากก็เอ่ยตอบรับคนสั่งงานออกไปโดยไม่รีรอคิดนาน

“จ้า เดี๋ยวเมย์จัดการให้ งั้นเมย์ไปก่อนนะ คุณท่านรออยู่”

“ห้ามลืมล่ะ คุณทิจะกลับมาวันมะรืนนี้แล้ว”

“อื้ม!”

ขาเรียวรีบก้าวตรงไปทางบันไดขึ้นชั้นสอง กลิ่นซุปหอมกรุ่นเรียกสติเธอกลับมาหาตัว เมื่อสมองเอาแต่นึกไปถึงคำคืนนี้ ที่เธอต้องขึ้นไปเอาเสื้อผ้ารอซักของทิวาลงมาเตรียมไว้ให้น้าข้างล่าง หญิงสาวหยุดชะงักชั่วครู่ก่อนเข้าห้องไปเจอผู้อาวุโส เพราะสัมผัสได้ถึงกลางกายค่อยๆ ขยายบวมเป่ง น้ำหล่อลื่นเริ่มไหลซึมกางเกงจนรู้สึกอับแฉะ

เมษาเบียดขาถูขาของตัวเองจนแทบกระสัน รู้สึกเสียดายเพราะทิวาจะกลับมาเสียแล้ว ที่จริงมันก็ไม่แปลกหรอกเพราะนี่มันบ้านของเขา แต่ที่เธอนึกเสียดายน่ะเพราะมันหมายถึง ภารกิจที่เธอแอบทำทุกครั้งยามตัวเองต้องขึ้นไปเอาเสื้อผ้าของเขาออกจากห้อง กลับไม่สามารถทำได้อย่างเคยเนี่ยน่ะสิ

มือเรียวยกขึ้นเปิดประตูก้าวเข้าไปในห้อง ภาพตัวเองร่อนเอวอย่างเร้าร้อนท่ามกลางห้องของทิวายามเขาไม่อยู่ยังไม่จางจากหัว หากแต่คนตัวเล็กกลับยกยิ้มแสนหวานส่งให้ผู้สูงวัยที่นั่งรออยู่กลางห้อง

“รอนานไหมคะคุณท่าน”

“ไม่นานหรอก ความจริงก็ยังไม่หิวเท่าไหร่ด้วยซ้ำ”

“หนูเข้าใจค่ะ แต่คุณท่านต้องทานให้ครบมื้อนะคะ เดี๋ยวคุณทิกลับมาจะบ่นเอา”

“เฮอะ! ช่างเด็กนั่นเถอะน่า”

ผู้สูงวัยทำท่าจะบ่นกระปอดกระแปดตามประสาคนแก่ หากแต่มือก็ยอมตักกินซุปฟักทองเนื้อละเอียดที่เคี่ยวจนหอมกรุ่นอยู่ดี เมษาลอบถอนหายใจกับความหูชาของตน แต่นี่มันก็ยังดีกว่าตอนที่เธอทำงานให้นายทุนโขกสับเป็นไหนๆ

มือเรียวยกผ้าเช็ดปากให้คุณผกาที่นั่งละเลียดทานมื้อเช้าเงียบๆ ความจริงนี่ไม่ใช่งานที่เธอคิดจะมาทำหรอก แต่พอลาออกมานอนกินเงินเก่าแล้วก็เบื่อ ครั้นจะนอนแห้งเฉยๆ ให้เวลาละลายเงินไปวันๆ ก็ใช่ที่

เมษานึกไปถึงตอนที่ผ่องศรีเล่าให้ฟังเชิงบ่น เพราะถูกไถ่ถามจากเจ้านายให้หาคนเร่งด่วนมาช่วยดูแลแม่ คนที่เอาแต่ตะเวนกินเที่ยวจนเริ่มเอียนแบบเธอ จึงเลือกตอบรับมาทำงานเบาสมอง ด้วยคุณผกาก็เป็นแค่คนสูงอายุที่ต้องการคนอยู่เป็นเพื่อน หาใช่ผู้ป่วยติดเตียงที่จะต้องใช้คนมีวิชาชีพพยาบาลมาดูแลโดยตรง

“เอ้า ฉันพอแล้วล่ะ เธอเองก็ไปพักกินข้าวกินน้ำเถอะไป”

“แต่หนูก็ต้องอยู่เป็นเพื่อนคุณท่าน”

“ฉันอยู่ได้น่า เธอรีบๆ ไปซะเถอะ เดี๋ยวจะมาเป็นลมให้คนแก่ดูแล ไปไป๊!”

ผกาทำหน้าหงุดหงิดก่อนหันไปเลื่อนช่องทีวี ผู้สูงวัยดูเป็นคนขี้โมโหง่าย หากแต่ก็ยังมีความเมตตาแม้จะน้ำเสียงจะกระด้างไปสักหน่อย

“งั้นเดี๋ยวหนูมานะคะ”

ขาเรียวกำลังจะก้าวออกไปจากห้อง ทว่าเสียงแหบพร่ากลับร้องบอกอย่างเพิ่งนึกขึ้นได้

“อ้อ เอาเสื้อคลุมของเจ้าทิออกไปด้วยล่ะ เขาลืมทิ้งไว้ตรงปลายเตียงนั่นน่ะ ฝากด้วยละกัน”

“ค่ะ”

เมษาก้าวเข้าไปหยิบเสื้อของทิวาออกไปเงียบๆ หากแต่ระหว่างทางเดินออกจากห้อง แทนที่เธอจะตรงไปยังโต๊ะกลางครัวที่เต็มไปด้วยกับข้าววางรอ หัวกลับสั่งให้แวะไปอีกทางเพื่อตรงมุมหนึ่งตรงซอกมุมห้องแทน

ดวงตาคู่สวยหันซ้ายแลขวา น้าสาวน่าจะออกไปตลาดกับแม่ครัวแล้ว ส่วนคนอื่นๆ ก็แยกไปทำหน้าที่ของตัวเอง ยามนี้ส่วนหลังจึงได้เงียบสงบไร้ผู้คน

ใบหน้าสวยหนักลับมายังกำแพงมุมห้อง เมษายกเสื้อคลุมของทิวาที่หยิบติดมือมาขึ้นสูดกลิ่นจางแสนเย้ายวนที่ติดค้างอยู่บนเสื้อช้าๆ ความเข้มข้นของกลิ่นชายชาตรี เร่งอารมณ์กำหนัดในตีขึ้นสมองเสียจนต้องกลืนน้ำลาย

มือเล็กสอดลงไปใต้กางเกงตั้วสั้นขากว้าง ปลายนิ้วเรียวสอดเข้าไปยังรอยแยกชุ่มแฉะ ร่องเนื้อสุดร่านเต้นตุบจนต้องสูดปาก พื้นที่น่าหวาดเสียวเช่นนี้มันช่างน่าตื่นเต้นเสียจนทนไม่ไหว

“อ๊ะ อูยยย ซี้ด”

เมษาสอดนิ้วเข้าร่องเงี่ยนอุ่นซ่านเต็มไปด้วยน้ำที่ไหลมาตามร่องนิ้ว เธอแยกขาข้างหนึ่งตั้งฉากบนเก้าอี้มุมห้อง ก่อนขยับนิ้วเข้าออก บดบี้เม็ดเสียวจนตัวสั่นพั่บๆ

“อา อื้ม อูย คันรูจัง อยากได้ดุ้นคุณทิจังเลย อ่า....”

อกอวบกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงส่งของนิ้ว เมษาขยับรัวจนเสียงดังแจ๊ะๆ ตามน้ำเงี่ยนที่ไหลท่วม ใบหน้าสวยที่เคยใสซื่อยามปกติ ตอนนี้แสดงสีหน้าสุดร่านเพราะกำลังจะเสร็จสม

ทว่าขณะหลับตาปี๋เร่งกระแทกนิ้วเกี่ยวเบ็ด ฝ่ามือของใครคนหนึ่งกลับเคลื่อนมาหยุดข้อมือของเธอเอาไว้กะทันหัน คนตัวเล็กกระตุกฮวบด้วยตกใจสุดขีด เปลือกตาบางเปิดขึ้นมองใครบางคนที่ก้มลงมองเธอผ่านจากด้านหลัง

“คะ คุณทิ!”

อารมณ์เงี่ยนอยากโดนเย่อแทบเตลิดหายในทันที ขณะจะขยับออกห่างเพราะอายแทบมุดดินหนี อีกฝ่ายกลับเบียดเธอเข้าชิดมุมกำแพง ก่อนทำในสิ่งที่คาดไม่ถึง

“อ๊ะ คุณทิ เดี๋ยวค่ะ”

เมษาขาแทบอ่อนแรงเมื่อทิวาสอดนิ้วใหญ่ของเขาเข้ามาแทนที่ เขาหมุนคว้านวนเวียนชักเข้าออก ความเสียวที่ได้รับช่างต่างจากนิ้วของตัวเองที่ทำเมื่อกี้จนสติแทบหลุด

“อ๊า คุณทิ คุณทิ อูยยย”

“ชู่ว”

คนตัวโตก้มกระซิบข้างใบหูแดงซ่าน เขาหยุดชั่วอึดใจก่อนเพิ่มนิ้วเข้าไปยืดขยายรูร่านจนคับตึง ริมฝีปากเล็กอ้าค้างจนตาลอยคว้าง สะโพกแอ่นตามองศามือของเขาเพื่อรับการสอดกระแทกหนักหน่วง

แจ๊ะๆ แจ๊ะๆ แจ๊ะๆ

เสียงน้ำเงี่ยนไหลหลากจนหยดลงพื้น เมษาถึงกับขยับเด้าสะโพกสวนรับตามมือใหญ่ ทิวาแทงเข้าลึกทั้งยังกดจุดเสียวข้างใน ร่างเล็กอดไม่ได้ที่จะโค้งเอนให้อีกฝ่ายกระแทกอย่างไร้ยางอาย เขาทั้งบดเบียด ขยี้เม็ดเสียวบวมเป่ง แถมละเลงรัวเสียจนเธอแทบขาดใจ

"แตกสิ..."

ทิวากระซิบเสียงพร่าเร้าคนทำหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเสียว เมษาทำตาเหลือกลอยพร้อมแลบลิ้นทำหน้าแสนร่าน นิ้วหยาบกร้านยิ่งระรัวครูดเสือกไสผนังนุ่มที่ดูดตอดนิ้วตัวเองอย่างบ้าคลั่ง

“แตกแล้ว แตกแล้ว อ๊า อิ๊...”

มือที่เผลอเอื้อมเกาะบ่าของอีกฝ่ายไว้ จิกลงบนผิวเนื้อสีแทนผ่านเสื้อยืดอย่างแรง น้ำเงี่ยนพุ่งกระฉูดราดท่อนแขนแกร่งจนมันเงา ขณะเดียวกันก็เปียกกระจายบนพื้นจนเปียกโชกเป็นทาง

“ไอ้เมย์ เสียงดังเอะอะ เป็นอะไรของเอ็ง”

เสียงของน้าผ่องดังนำหน้ามาแต่ไกล เล่นเอาคนหน้าแดงจากการเสร็จสมรีบผละออกจากคนตัวโต เมษารีบดึงชายกางเกงลง ขณะก้มหน้ามองหลักฐานที่ออกมาจากร่องหอยของตัวเองด้วยใจระทึก

“เอ้า คุณทิ กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ? พี่ก็นึกว่าคุณจะกลับมาวันมะรืนซะอีก”

ทิวายกแก้วน้ำกระดกขึ้นเดิม เขาปรายตาไปมองคนยืนแข็งทื่ออยู่ข้างๆ ก่อนจะหันไปตอบผ่องศรีด้วยเสียงเรียบๆ ดั่งเคย

“พอดีผมกลับมาเอาของ เดี๋ยวจะกลับออกไปแล้วล่ะครับ”

“อ้อ อย่างนี้นี่เอง...เอ้า ไอเมย์ น้ำอะไรหกเรี่ยราดน่ะ ตายแล้ว ไปเอาผ้ามาเช็ดซะสิ เดี๋ยวคุณทิเหยียบลื่นกันพอดี”

“จะ จ้ะ”

ทิวาเหลือบมองคนหันรีหันขวางทำตัวไม่ถูก เสียงบ่นของน้าที่ต่อว่าความไม่ระวังของหลานสาว ด้วยนึกว่าอีกฝ่ายซุ่มซ่ามทำน้ำหก ทำให้เขาจำต้องพูดเพื่อให้อีกฝ่ายเงียบปาก

“ผมทำหกเองละครับ อย่าไปว่าเธอเลย”

พูดจบทิวาก็ยกแก้วน้ำในมือกระดกจนหมด เขาวางแก้วเปล่าลงบนโต๊ะ ก่อนจะเดินออกไปเหมือนไม่มีอะไรผิดปกติ ทว่ายังไม่ทันไรทิวากลับชะงักเท้าก่อนหันมาบอกกับคนที่ก้มหน้ามองพื้น

“อ้อ เมษา พอดีฉันมีเสื้อที่ใส่แล้วคาอยู่ในกระเป๋าที่เอามาวันนี้ วานเอาออกมาเตรียมซักด้วยแล้วกันนะ”

“คะ ค่ะ”

กว่าจะหาเสียงเจอคนตัวสูงก็เดินหายไปแล้ว แค่จินตนาการไปถึงกลิ่นสุดเร้าของเสื้อที่ยังไม่ได้ซักของเขา ก็เล่นเอาเมษาลอบเลียริมฝีปากที่แห้งผาก ในหัวนึกถึงภาพตัวเองได้คลุกวงในกับกองเสื้อผ้าที่อบอวลไปด้วยกลิ่นเหงื่อไคลของคุณทิ ร่องเนื้อสาวก็เต้นตุบตอบรับอารมณ์กำหนัดทันที

แค่นึกถึงเธอก็เริ่มเงี่ยนอีกแล้วล่ะ

在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP

最新章節

  • เมษาลาพักร้อน   ลา

    ทิวายกมวนบุหรี่ขึ้นคาบก่อนจุดไฟสว่างวาบที่ปลาย แสงสีแดงร้อนฉ่าเข้มขึ้นเมื่ออากาศไหลผ่านจากการสูดอัดเข้าปอด ควันสีขาวลอยคละคลุ้งฟุ้งไปทั่ว ยามท่อนแขนหนายกขึ้นพาดบนพนักพิงเพื่อเอนอิงกายเขาเพิ่งจบเรื่องเร่าร้อนกับเมษาไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ความเคยชินพาขาก้าวเดินออกมาสูบบุหรี่เช่นเคย ปล่อยให้คนแตกน้ำเงี่ยนครั้งแล้วครั้งเล่าจนตัวอ่อนนอนตาปรือ ได้พักผ่อนกลิ้งม้วนไปมาบนเตียงกว้างคนเดียวอย่างสบายอารมณ์ดวงตาคู่คมกวาดมองไปรอบบริเวณยามค่ำคืน เขาเห็นกลุ่มลูกน้องเดินลาดตะเวนอยู่ไกลๆ นอกรั้วนั่น พลันหัวก็ดันผุดภาพที่ตัวเองเคยเย่อเย็ดกับยัยมารร้ายบนโซฟาตัวนี้ขึ้นมา ภาพแสนเร่าร้อนสร้างความวูบวาบบนต้นคอเห่อลามไปยังท่อนล่างที่เพิ่งสงบไป ชายหนุ่มลอบต่อว่าตัวเองในความคิด เขาไม่ควรบ้าบิ่นตามเมษาไปด้วยอีกคนไม่ใช่หรือไงให้ตายเถอะ นี่เขาเอาแต่คิดเรื่องลามกตลอดเวลาเหมือนเธอไปตั้งแต่เมื่อไหร่ทิวากรอกตามองบนพลางส่ายหัวให้ตัวเอง แต่กระนั้นมุมปากกลับยกยิ้มน้อยโดยไม่รู้ตัว ขนาดเดินหลบออกมานั่งเงียบๆ คนเดียวแบบนี้ เสียงหวานของยัยคนชอบฉอเลาะก็ยังตามมาหลอกหลอนก้องวนในหัวอยู่ได้“คุณทิขา”เสียงช่างประจบประแจงดังขึ้

  • เมษาลาพักร้อน   หรืออยากรำลึก

    ทิวาหันไปยกมือลูบบนผมนุ่มของคนทวงของ เมษาพยักหน้าหงึกๆ ตาปรือก่อนปลีกแยกไปใส่กางเกงที่กระจัดกระจายบนพื้นห้อง ส่วนเขาก้าวเดินเข้าไปหาคนทำหน้าใกล้ขาดใจตายอยู่บนเก้าอี้ตัวเดิม“ดีมาก ฟังในสิ่งที่กูจะพูดจากนี้ให้ดีล่ะ”ทิวามองคนที่เงยหน้ามองตัวเอง เขายกยิ้มราวกับเทพบุตรให้คนสะอื้นไห้หลังจากรู้สึกตัว แต่แปลกดีที่เขาไม่มีความสงสารให้พริมาเลยแม้สักนิด“กูจะให้ทีมกฎหมายถอนฟ้องให้ รับรองว่าพวกมึงจะไม่ล้มละลายจากเรื่องนั้น...”เขาโน้มใบหน้าเขาหาคนของคนฉายแววตาความหวัง แม้จะยังเศร้าซึมจนดวงตาแดงก่ำ ก่อนจะพูดคำต่อมาที่ราวกับการฆ่าคนฟังทั้งเป็นในยามนี้“แต่มึงอย่าคิดว่ากูจะยอมขายที่ดินต้นน้ำให้แม้แต่แปลงเดียว ถ้าไม่อยากให้ไร่ของมึงกลายเป็นสุสานต้นไม้ล่ะก็ อย่าได้เฉียดกรายมาให้กูเห็นอีกแม้แต่เงา”เอื๊อก อ่อกพริมากระเอือกจีสตริงชุ่มเปียกของเมษาออกจากปาก ร่างสั่นไปทั้งตัวจากความโกรธ เกลียด แค้นปนกันไปหมด แต่เธอกลับทำอะไรไม่ได้สักอย่างถุย!พริมาพ่นน้ำลายใส่หน้าคนทำหน้าชื่นบานอย่างเหลืออด ความอัปยศ เกียรติและคุณค่าถูกทิวาบดขยี้อย่างไม่ไยดี หากแต่พอเห็นดวงตาคู่คมที่มองตัวเองนิ่งๆ สติก็เริ่มกลับมาหาตัว

  • เมษาลาพักร้อน   ไม่ได้แย่ง

    เมษาหวีดออกมาจนเสียงแตกพร่า ร่องชุ่มบีบอย่างแรงทำเอาท่อนดุ้นหลุดออกจากร่อง น้ำเงี่ยนฉีดสาดออกมาจนสั่นสะท้านไปทั่วกาย โต๊ะยาวที่กลายเป็นสนามกามารมณ์เจิ่งนองไปด้วยน้ำเมือกชุ่ม กลิ่นคาวสวาทจากน้ำที่กระฉูดพุ่งจากร่องร่านคลุ้งไปทั่วห้อง ความเย็นของอากาศปะปนกลิ่นเหงื่อจางๆ ชวนมึนเมาให้เวียนหัว“คุณทิ อึก ใส่เข้ามาอีก เอาอีกค่ะ อ่า”“ซี้ด เธอนี่มันเหลือเกินจริงๆ”“อ๊า ลึกจัง อูย”พริมาทอดสายตาเหม่อลอยมองบทรักดุเดือดตรงหน้า เธอควรที่จะสะอิดสะเอียนขยะแขยง แต่ไม่รู้ทำไมร่องกลางกายกลับขยิบน้ำอุ่นซ่านออกมาอย่างน่าไม่อาย ความป่าเถื่อนรุนแรงที่เธอไม่เคยได้รับจากใคร แม้แต่คนตรงหน้าที่เคยเป็นคนรักเก่าของตัวเอง หรือแฟนคนที่ผ่านๆ มาในอดีตทำไมยัยนั่นถึงไม่รู้จักเจ็บกันนะ ความรู้สึกที่ต้องโอบรับท่อนใหญ่ขนาดนั้นกระแทกแรงๆ มันเป็นแบบไหนกันทิวาหอบถี่จนอกกระเพื่อมจากการสาวเย่อเมษาจนน้ำแตกซ่าน หางตาเหลือบมองคนนั่งเบียดท่อนขาตัวเองโดยไม่รู้ตัวอย่างนึกสมเพช ยิ่งมองพริมาเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งสงสัยว่าตัวเองเคยรักเธอขนาดนั้นได้ยังไง เรื่องเซ็กส์น่ะมันแค่ส่วนหนึ่ง แต่มันยังมีอีกหลายเรื่องที่เขายอมเธอมากจนมานึกสังเวชต

  • เมษาลาพักร้อน   แฉะซ้ำๆ

    สิ้นเสียงของเมษา ทิวาก็เร่งละเลงปลายนิ้วพร้อมซดสูดร่องฉ่ำแฉะถี่ยิบ รูร่านบีบแน่นขนัด กายบางเริ่มสั่นเกร็งขึงเร้าความดิบเถื่อนของเขาให้พลุ่งพล่าน นิ้วใหญ่สอดยัดเข้าไปขยายจนแน่นตึง ขยับเข้าออกครูดรูดไถกระทุ้งจุดเสียวลึกๆ จนเป็นเสียงหยาบโลนสนั่นห้องแจ๊ะๆ แจ๊ะๆ แจ๊ะๆแผล็บๆ ซู้ด“อ๊า คุณทิ ตะ แตกแล้ว แตกแล้วค่า คุณทิ อู้ว ซี้ด อ๊า”พรวด!เมษาเกร็งสุดตัวก่อนปล่อยน้ำเงี่ยนง่านสาดออกมา ความอุ่นร้อนพุ่งไปไกลจนกระเด็นไปหยดแหมะจนแก้มเนียนของผู้รับชม พริมามองเห็นกายสั่นสะท้านของคนสุขสมจนครางลั่นห้อง ปากเอาแต่พร่ำเรียกชื่อผู้ชายที่เคยเคยรักเธอมากมายจนหมดใจ‘อ๊า นินขา อ๊า อ๊า’เสียงของตัวเองที่ครางชื่อชู้รักก้องหัว ตอกย้ำความอัปยศในใจของตัวเองจนพังทลายหมดสิ้น แม้จะโกรธเกลียดที่ทิวาหยามศักดิ์ศรีกันถึงขนาดนี้ แต่ใจก็รู้ดีว่ามันคือสิ่งที่ตัวเองเคยทำต่อหน้าเขามาก่อนเช่นกันฮึก ฮึกทิวามองคนที่จดจ้องตัวเองเริงกามกับเมษาจนน้ำตานอง ปากของพริมาที่อมจีสตริงจนแก้มป่องพร้อมสีหน้าหมดอาลัยตายอยาก มันราวกับการเยียวยาแผลเป็นในใจของเขาให้หายจนไม่เหลือร่องรอย รู้ดีทุกประการว่าสิ่งที่ตัวเองเลือกทำมันช่างชั่วช้า แต

  • เมษาลาพักร้อน   อย่าคาย

    เมษาทำท่าจะเลื่อนตัวลงไปบนพื้นเพื่อดูดกินแท่งดุ้นอวบใหญ่ แต่ทิวากลับรั้งกันไว้แล้วยกยิ้มนุ่มนวล ถึงจะงุนงงกับสีหน้าของเขา แต่ร่างเล็กก็ยอมหยุดอยู่เฉยๆ เพื่อดูว่าเขาจะทำอะไรฝ่ามือร้อนลูบไล้วนไปยังก้นอวบอัด ปลายนิ้วใหญ่เกี่ยวรั้งจีสตริงตัวจิ๋วออกรูดไปตามเรียวขาขาวจนม้วนเป็นเส้นกลม ทิวาเอื้อมหยิบปากกาด้ามเมื่อครู่ที่วางอยู่ไม่ไกลจากจุดนี้ขึ้นมาช้าๆ ตวัดหมุนผืนผ้าสามเหลี่ยมชื้นแฉะพันเข้าไปจนดูเหมือนอมยิ้มขายาวออกก้าวเข้าไปหาคนที่นั่งตะลึงมองดูอยู่อย่างเงียบเชียบ คำพูดเสียงเรียบนิ่งออกมาด้วยประโยคที่ทุกคนต่างคาดไม่ถึง“อ้าปากสิ”“ห้ะ! พ่อเลี้ยง ...หมายถึงอะไร?”“กูกำลังบอกให้มึงอ้าปาก”สีหน้าเยือกเย็นกำลังกดดัน ไม่บอกก็รู้ว่าหากไม่ทำตามที่เขาบอก สิ่งที่จะเข้ามาในปากของตัวเองคงไม่ใช่กางเกงในของผู้หญิงคนนั้น แต่คงเป็นปลายกระบอกปืนของเขามากกว่าพริมาสะอึกสะอื้นจนตัวโยกโยน แต่กระนั้นปากที่เต็มไปด้วยน้ำลายเหนียวหนืดจากการร้องไห้ กลับต้องค่อยๆ อ้าออก จีสตริงเปียกไปด้วยน้ำคาวสวาทของเมษาถูกส่งเข้ามาพร้อมด้ามปากกาที่ตอกยัดชายผ้าเข้าไปจนมิด ลิ้นสัมผัสถึงเมือกรสหวานปร่าจนแทบขย้อนคืนออกมา แต่ถ้าทำแบ

  • เมษาลาพักร้อน   ดูไว้

    เมษาเลิกคิ้วอย่างไม่เข้าใจแต่ก็ยอมทำตาม ร่างเล็กก้าวเข้าไปหาคนยืนจดจ้องหน้าพริมาไม่ยอมละสายตา ก่อนที่ประโยคต่อมาจะทำให้กระจ่าง“มึงต้องจับตาดูให้ดี ห้ามหันหนีหรือก้มหน้า”“มะ หมายความว่าไงน่ะทิ...เอ่อ พ่อเลี้ยง”“ก็หมายความว่า ในวันนี้มึงต้องกลายเป็นผู้ชมบ้างไง”ใบหน้าคมหันกลับไปหาเมษาที่ยืนมองอยู่เงียบๆ ทิวาก้มลงกระซิบข้างใบหูเล็กเสียงพร่าบอกความต้องการ ดวงตาคู่หวานเบิกกว้าง ก่อนจะถามย้ำเพื่อให้แน่ใจว่าตัวเองไม่ได้ฟังผิด“เอาจริงเหรอคะ?”“อืม”ทิวาครอบจับปลายคางมนขึ้นประกบจูบ เมษาตอบรับอย่างคุ้นเคยรับรสสัมผัสเร่าร้อนที่ถูกส่งเข้ามา เขาดันให้ต้อนให้ขาเรียวก้าวถอยไปชนขอบโต๊ะ เธอตวัดยกแขนขึ้นคล้องต้นคอแกร่งร้อนผ่าว เรียวลิ้นเกี่ยวพันดูดชิมกลีบปากของกันและกันดังไปทั่วห้องพริมาชาวาบลามไปทั้งใบหน้าถึงแผ่นหลัง ภาพที่เห็นราวกับการตบหน้ากันอย่างจังจนปวดหนึบในอก จากที่คิดว่าเขาโหยหาสัมผัสของตัวเอง กลายเป็นว่าบทรักของคนทั้งคู่ทำลายความมั่นใจนั้นลงในพริบตาเดียวแม้แต่น้ำตาก็ยังไม่กล้าหลั่งไหล พริมาสูดลมหายใจเข้าระงับอารมณ์เจ็บปวดและอับอายในสิ่งที่กำลังมองดู เรียวขาของเมษาถูกแยกให้อ้าออกบนโต๊ะตร

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status