LOGINShare
บทที่ 8
publish date:
2026-08-18 20:02:31ชายหนุ่มมองโรงแรมม่านรูดตรงหน้าอยู่ครู่หนึ่ง ชะลอรถก่อนขับเข้าไปจอดตรงหน้าทางเข้า ผู้ชายวัยรุ่นเดินเข้ามาใกล้พลางโบกมือให้รถขับเข้าไปจอดด้านใน คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัยขณะมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างใช้ความคิด
“ ม่านรูด? ”
“ หา! เป็นม่านรูดหรอกเหรอ นึกว่าโรงแรมเสียอีก เอ่อ..คุณพอจะรู้จักโรงแรมที่ราคาไม่แพงบ้างไหม ”
“ ม่านรูดกับโรงแรมมันก็ไม่ต่างกัน ” ริมฝีปากหยักสวยบ่นออกมา
“…” ก็จริงอย่างที่เขาพูด ความหลังฝังใจ…มันทำให้เธอนึกถึงเรื่องไม่ค่อยดีในอดีต
“ ไม่มีบ้านเหรอไง เดี๋ยวฉันขับรถไปส่งเธอที่บ้านก็ได้ ” ริมฝีปากหนาอัดนิโคตินเข้าปอดฟอดใหญ่ก่อนโยนบุหรี่ที่ใกล้หมดมวนออกนอกหน้าต่างรถ หันกลับไปมองสบสายตากับหญิงสาวตรงหน้า
ถึงมี…ที่นั่นก็ไม่ใช่บ้านหรอก
“ ไม่มี ” เธอเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นสนิท เบือนหน้าหนีออกไปมองนอกหน้าต่าง พอจะเปิดประตูรถออกไปก็ถูกชายหนุ่มดึงตัวเธอให้กลับเข้ามานั่งตามเดิม มนินพัทธ์รู้สึกงุนงงกับการกระทำของอีกฝ่ายพลันนึกขึ้นได้ว่าตัวเองลืมพูดอะไร
“เอ่อ..ขอบคุณที่ให้ติดรถมาด้วยนะคะ ขอบคุณมากจริงๆค่ะ ”
“ อยากได้ที่พักใช่ไหม เดี๋ยวพาไปแล้วกัน ” จินตภัทรเหลือบสายตามองสภาพน่าเวทนาของอีกฝ่ายก็พ่นลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด
“ คุณจะช่วยหาโรงแรมให้ใช่ไหม ขอบคุณมากค่ะ ” มือบางรีบปิดประตูรถทันที
“…”
เขาไม่ได้สนใจเรื่องของคนอื่นสักเท่าไหร่ สำหรับคนตรงหน้าก็ไม่ได้รู้สึกสงสารเห็นใจอะไรแค่รู้สึกไม่อยากปล่อยผ่านไปแบบนี้ ตอนนี้ก็ไม่อยากเสียเวลาขับรถวนหาที่พักให้เธออีก เหลือบสายตามองดูเวลาก็เที่ยงคืนกว่าๆแล้ว เขารู้สึกเหนื่อยกับอะไรหลายๆอย่างมาทั้งวัน ตอนนี้อยากกลับไปนอนพักผ่อนเต็มที
คอนโดจิน
ชายหนุ่มเปิดประตูเดินเข้ามาในห้องพักตัวเอง ใช้ปลายเท้าเขี่ยกระป๋องเบียร์ที่ตกระเกะระกะขวางทางเดินอยู่ วันนี้ก็ดันลืมบอกแม่บ้านให้มาทำความสะอาด เขาเหลือบสายตากลับไปมองหญิงสาวที่ยืนนิ่งเงียบอยู่ตรงหน้าประตูห้อง แววตาคู่นั้นดูหวาดระแวงเหมือนสัตว์เล็กๆ ที่เตรียมระวังภัย พอเห็นอีกฝ่ายไม่มีท่าทีจะเดินตามเข้ามาง่ายๆ ชายหนุ่มก็เริ่มรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา
“ นี่ห้องฉันเอง ”
เขาบอกว่าจะหาที่พักให้ เธอหลงดีใจคิดว่าเขาจะพาไปส่งโรงแรมที่ไหนสักที่หนึ่ง แต่ไหงกลับกลายพาเธอมาที่คอนโดของเขาแบบนี้ คนเพิ่งผ่านเหตุการณ์แบบนั้นมาจะไม่ให้มนินพัทธ์รู้สึกหวาดระแวงผู้ชายตรงหน้าได้ยังไง ถึงเขาจะช่วยเธอไว้ก็ตามแต่ก็ยังเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเธออยู่ดี
มนินพันธ์กวาดสายตาเข้าไปสำรวจในห้องพักหรู ดูจากสภาพห้องแล้วเขาคงรวยมากถึงได้มีเงินเช่าคอนโดหรูๆแบบนี้ได้ เอกสารที่วางบนโต๊ะกับชุดนักศึกษาที่วางพาดบนโซฟาหนังสีดำทำให้มนินพัทธ์รู้ว่าอีกฝ่ายยังเรียนหนังสืออยู่
“ เข้ามาสิ จะยืนอยู่ตรงนั้นอีกนานไหม ”
“ นายบอกว่าจะพาไปหาที่พักนี่ ทำไมถึงพาฉันมาที่นี่ล่ะ ”
“ นี่ก็ที่พักไม่ใช่เหรอไง เข้ามาเถอะน่า คนง่วงจะตายห่าอยู่แล้วไม่ทำอะไรหรอก ”
ชายหนุ่มมองปราดเดียวก็รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดอะไรอยู่ สภาพน่าสมเพชเวทนาแบบนี้ใครจะไปมีอารมณ์ทำอะไรกัน ถึงเงี่ยนแค่ไหนก็ทำไม่ลงหรอก เขาไม่ได้ขาดแคลนเรื่องผู้หญิง ออกจะมีเหลือเฟือจนเลือกกินไม่หวาดไม่ไหวเสียด้วยซ้ำ
“ ฉันไปพักที่อื่นดีกว่า มันคงไม่ค่อยดีเท่าไหร่ถ้าต้อง..”
“ จะพูดอะไรช่วยดูสภาพตัวเองด้วยนะ นอนมันที่นี่แหละ ฉันไม่ทำอะไรหรอกน่ะ ”
“ เอ่อ..” ฟังเขาพูดไปก็ก้มลงมองสภาพตัวเองตาม ริมฝีปากเล็กพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ
“ ง่วง เหนื่อย ขี้เกียจขับรถไปส่งแล้ว ที่นี่มีสองห้องนอน ฉันนอนห้องนี้ ส่วนเธอไปนอนห้องนู้น ” บ่นไปก็ชี้มือชี้ไม้ไปยังห้องนอนที่อยู่ติดกับห้องนอนของตัวเอง
“…”
พอเห็นเธอไม่ยอมเดินเข้ามาแถมตั้งท่าจะเดินหนี จินตภัทรก็เป็นฝ่ายไปลากตัวเธอให้เดินตามเข้ามาในห้อง จัดการปิดประตูพร้อมกับกดล็อกประตูห้องเสร็จเรียบร้อยก็เดินตรงไปยังห้องนอนของตัวเองทันที เขาไม่อยากอาบน้ำอยากนอนมันทั้งแบบนี้ หลังจัดการถอดเสื้อผ้าที่สวมใส่ออกจนหมดก่อนจัดการโยนมันลงในตะกร้า ร่างสูงล้มตัวลงบนฟูกนอนอย่างเหนื่อยอ่อนแต่พอหัวถึงหมอนกลับนึกอะไรขึ้นมาได้ จินตภัทรเด้งตัวลุกออกจากเตียงก้าวเท้ายาวๆ ออกไปจากห้องตรงเปิดประตูออกก็เห็นหญิงสาวนอนขดตัวอยู่บนโซฟาหนังตัวยาวสีดำ
“มานอนตรงนี้ทำไม บอกให้ไปนอนที่ห้องนั้นไง”
Latest chapter
เมารัก Intoxication บทที่ 39
ช่องทางรักของเธอบีบรัดท่อนเอ็นตุบๆ เป็นจังหวะไม่หยุด ความคับแน่นทำเอาเขาแทบคลั่งไม่นานนักท่อนเอ็นที่สาวเข้าออกรัวเร็วก็เกร็งกระตุกฉีดพ่นน้ำคาวออกมาจนหมดสิ้น เขาคำรามออกมาด้วยความสุขสม ความอุ่นวาบตรงท้องน้อยทำให้มิวรู้ว่าเขาปล่อยเข้ามาในตัวเธอ ลมหายใจทั้งคู่หอบกระเส่า เขาอุ้มเธอลงนอนราบกับเตียงนอนอีกครั้ง สะโพกแกร่งขยับกระแทกเข้าออกรูสวาทฉ่ำเยิ้มด้วยน้ำกามรีดเร้นน้ำในกายที่หลงเหลืออยู่ออกมาหมดทุกหยาดหยด จินล้มตัวลงนอนแผ่หลาด้วยความเหนื่อยหอบเกือบจะผล็อยหลับไปถ้าไม่เหลือบไปเห็นคนนอนข้างกันขยับตัวลุกออกจากเตียงไป “ จะไปไหน? ” เขาขมวดคิ้วผงกหัวขึ้นมองดูเธอที่เดินไปหยิบเสื้อผ้าของตัวเองขึ้นมาถือไว้ มิวหันมามองหน้าคนบนเตียงที่ยังอยู่ในอาการมึนเมาและเหนื่อยอ่อน“ กลับไง พรุ่งนี้พี่ต้องไปทำงานแต่เช้า ”“ เกือบตีสองแล้ว ดึกขนาดนี้ไม่ต้องกลับนอนด้วยกันที่นี่แหละ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันไปส่ง ”“ พรุ่งนี้จินจะตื่นไหวเหรอ ไม่ต้องหรอกพี่กลับรถแท็กซี่เองดีกว่า ” เธอรู้สึกเหนียวตัวไปหมดอยากอาบน้ำชำระร่างกายก่อนกลับ ยังไม่ทันจะเดินเข้าห้องน้ำร่างสูงที่ผุดลุกออกจากเตียงก็เดินเข้ามากระชากเสื้อผ้
เมารัก Intoxication บทที่ 38
เธออยากรู้ว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นถึงทำให้จินดื่มเหล้าจนเมามายขาดสติแบบนี้“ ไม่ เดี๋ยวเธอก็หนีกลับอีก ”“…” เออ..ดันรู้ทันอีกพอถูกอีกฝ่ายพยายามดันตัวเขาให้ออกห่างร่างสูงก็ยิ่งขยับตัวเข้าหา ลำตัวทั้งคู่แนบชิดส่วนใบหน้าห่างกันแค่คืบ จินโน้มใบหน้าลงจูบริมฝีปากบางอย่างเร่าร้อนดูดดื่ม ขบเม้มดูดดึงกลีบปากนุ่มซ้ำๆ ก่อนใช้ริมฝีปากดุนดันเรียวปากของเธอให้เผยอออก สอดลิ้นร้อนเข้าไปกวาดต้อนลิ้นเล็กไม่หยุด “ มิว ฉันไม่กินมันก็ได้ แต่…ขอได้ไหม ” “ วันนี้อย่าทำเลยนะ ” ใบหน้าหวานร้อนผ่าวขึ้นมาเมื่อสบตากับเขา หัวใจเต้นรัวเร็วจนแทบแทบหลุดออกมาจากอก ดวงตาคมสวยคู่นั้นเป็นประกายวามวาวเต็มไปด้วยแรงกำหนัด“ ทำไม? ” เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยออกมาด้วยความไม่เข้าใจ“ ไว้วันหลังเถอะนะจิน ” “ ขอเถอะมิว ถ้าไม่ได้ทำวันนี้ฉันได้ขาดใจตายแน่ๆ ” เขาพูดเร่งเร้าอย่างเอาแต่ใจ ท่อนล่างมันก็ช่างซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกดีจริงๆ แข็งขยายจนคับแน่นไปหมด “ โกหก ก่อนหน้านี้นายก็มีอะไรกับคนอื่นไม่ใช่เหรอ ยังจะมาพูดอะไรแบบนี้อีก ”“…” จินไม่คิดแก้ตัว เขามีอะไรกับคนอื่นมาก็จริงแต่คนที่เขาอยากมีอะไรด้วยคือเธอ กระทั่งตอนที่
เมารัก Intoxication บทที่ 37
“ ไม่ใช่ไม่ชอบ แค่รู้สึกว่านายหมกมุ่นมากเกินไป ”“ อยู่ใกล้เธอทีไรมันอดใจไม่ไหว ที่หลบหน้ากันเพราะเรื่องนี้แค่นี้เหรอ ”“…”มนินพัทธ์ไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นที่คอยแต่จะวิ่งเข้าหาเขา ทั้งที่มีอะไรกันหลายครั้งแต่เธอกลับไม่ได้สนใจในตัวเขามากกว่าเดิมเลยด้วยซ้ำ การทำตัวปกติของเธอมันทำให้เขารู้สึกไม่พอใจ แล้วท่าทางเย็นชาห่างเหินแบบนั้นก็ทำให้เขาเริ่มสนใจอีกฝ่ายมากขึ้นกว่าเดิมโดยไม่รู้ตัว อาจเพราะเป็นคนชอบเอาชนะอยู่แล้ว ยิ่งถูกเมินเฉยใส่มากๆเข้าก็ยิ่งรู้สึกอยากเอาชนะขึ้นมา“ จิน พี่มีเรื่องจะคุยด้วย ” ริมฝีปากเล็กพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ อารมณ์ขุ่นเคืองใจก่อนหน้านี้เบาบางลงไปจนเกือบเลือนหายไปหมดแล้ว “ ไว้คุยกันทีหลังได้ไหม ไปซื้อเบียร์มาให้ที ” เขาหยิบเงินออกมาจากกระเป๋าแล้วยื่นส่งให้เธอ“ นายเรียกพี่มาหาตอนสี่ทุ่มเพื่อจะให้พี่ไปซื้อเหล้าให้เนี่ยนะ ทำไมนายเป็นคนเอาแต่ใจอย่างนี้นะจิน! ” อยากจะด่าคำหยาบออกไปแต่ก็พูดไม่ออก“ อืม แล้วคิดว่าเรียกมาทำไมเหรอ ” “…” พอถูกย้อนถามก็เล่นเอาพูดไม่ออก“ จะยืนคุยกันอยู่แบบนี้หรือไง เข้ามาก่อนสิ ” ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้อ่านข้อความอื่นๆที่จินส่งมาด้วย
เมารัก Intoxication บทที่ 36
บริษัทKT Medical Corporationนิษฐาเดินเข้ามาสั่งงานมนินพัทธ์ตามปกติ สายตามองใบหน้ากระจ่างใสของเด็กสาวที่ตอนนี้ไม่มีแว่นสายตามาบดบังแถมการแต่งตัวก็ดูเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม จึงอดไม่ได้ที่จะพูดแซวออกมา“ มิวดูสวยขึ้นนะ แอบมีแฟนหรือเปล่าเนี่ย ”“ ไม่มีหรอกพี่ออม งานที่พี่ออมสั่งไว้มิวทำเสร็จแล้วนะคะ ” เธอหยิบแฟ้มเอกสารยืนส่งให้หัวหน้างาน “ มิวนี่ทำงานเก่งจริงๆเลยนะ พี่สั่งงานไปเมื่อเช้ายังไม่ถึงเที่ยงงานเสร็จแล้ว ” นิษฐารับแฟ้มงานจากมือของอีกฝ่าย พลันในหัวก็นึกอะไรออก“ พรุ่งนี้เย็นมิวว่างหรือเปล่า ”“ ว่างค่ะ พี่ออมมีอะไรหรือเปล่าคะ ”“ ดีเลย งั้นไปงานเลี้ยงบริษัทเคเอ็นเตอร์ไพรส์กับพี่ไหม พอดีเพื่อนพี่ชวนไปแต่พี่ไม่อยากไปคนเดียวเลยอยากจะชวนมิวไปเป็นเพื่อนด้วย ”นิษฐาพอจะรู้เรื่องราวในชีวิตของมนินพัทธ์มาบ้าง ทั้งจากปากของหญิงสาวเองรวมถึงการสังเกตจากตอนที่มนินพัทธ์ฝึกงานจนกระทั่งเข้ามาทำงานที่นี่ มนินพัทธ์เป็นคนหน้าตาน่ารักถึงไม่สวยมากจนหนุ่มๆมองเหลียวหลังแต่ก็นับว่าเป็นคนหน้าตาดีคนหนึ่ง ผิวพรรณก็ดีเสียอย่างเดียวตรงที่ไม่ค่อยชอบแต่งหน้าแต่งตัวสักเท่าไหร่ ชอบเก็บเนื้อเก็บตัวจนนิ
เมารัก Intoxication บทที่ 35
มือเล็กขยุ้มผ้าปูเตียงแน่น ดวงตากลมโตมองริมฝีปากที่ดูดดึงยอดอกของเธออย่างตะกละตะกลาม อากาศในห้องมันเย็นฉ่ำแต่เหงื่อกามแตกพลั่กไปทั่วทั้งตัว ฝ่ามือหยาบกร้านเกาะกุมความนุ่มหยุ่นล้นมือไว้ขณะริมฝีปากหยักสวยดูดดึงยอดอกสีแดงก่ำหนักเบาสลับกันกว่าจะสมใจเด็กวายร้ายเต้านมทั้งสองข้างก็เปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายใส หัวนมแดงก่ำบวมเปล่งแต่ไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอะไรแค่คัดตึงนิดๆ เท่านั้น จินหลับตาพริ้มแนบใบหน้าลงกับทรวงอกนุ่มไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่าที่บอก มิวถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกก้มลงมองดูใบหน้าของเขาที่อยู่บนทรวงอกของตัวเองนิ่ง เสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอทำให้รู้ว่าอีกฝ่ายหลับไปแล้วไอ้เด็กบ้าหลับหนีกันไปดื้อๆ เสียอย่างนั้น มิวพ่นลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิดงุ่นง่านเมื่อเห็นเขาชิงหลับไปก่อน กลับกลายเป็นเธอที่ตาแข็งหลับไม่ลงเสียเอง ตรงกึ่งกลางกายดันรู้สึกปวดหนึบเสียววูบวาบแปลกๆ ใจหนึ่งก็อยากผลักเขาออกห่างอีกใจก็อยากอยู่แบบนี้ นิ้วเรียวจับเรือนผมนุ่มของเด็กหนุ่มเบาๆ ลูบไล้มันขึ้นลงเหมือนลูบลูกหมาลูกแมวเธอไม่คิดว่าจินจะมีมุมน่ารักแบบนี้ด้วย เขาไม่ใช่คนอ่อนโยนที่จะใส่ใจความรู้สึกใครแต่คืนนี้การกระทำของเขากลับ
เมารัก Intoxication บทที่ 34
คอนโดจินตภัทรเธอได้ยินจินคุยโทรศัพท์อยู่ครู่หนึ่งหลังจากนั้นเตียงนอนก็อ่อนยวบลงตามหนักตัวของร่างสูงที่ทิ้งตัวลงมา คนด้านหลังขยับเข้ามาใกล้สอดวงแขนเข้ามากอดร่างบางไว้ ใบหน้าหล่อซบลงบนบ่าเล็กสูดดมกลิ่นหอมละมุนจากผิวกายของเธอ ทั้งที่เป็นกลิ่นครีมอาบน้ำเหมือนกันแต่กลิ่นหอมจากตัวเธอมันหอมหวานกว่านั้นมาก“มิว หลับหรือยัง? ”“วันนี้โคตรโชคดีเลยรู้ไหม ฉันชนะพนันไอ้แฟรงค์ได้เงินมาเยอะเลย” น้ำเสียงบ่งบอกความดีใจอย่างเก็บไว้ไม่อยู่ ถ้าได้เห็นใบหน้าของจินในตอนนี้คงรู้ว่าเขาดีใจมากแค่ไหน“ก็ดีแล้ว พี่ง่วงมากเลย อยากนอนแล้ว” เธอตื่นเต้นจนนอนไม่หลับทั้งที่ง่วงมาก ลมหายใจเริ่มติดขัด โดนเบียดแนบชิดขนาดนี้ใช่ว่าเธอจะไม่รู้สึกอะไร หัวใจไม่รักดีก็เต้นโครมครามจนกลัวว่าคนด้านหลังจะได้ยินเข้า“ก็นอนไปสิ”“จินขยับออกไปห่างๆ หน่อยได้ไหม นอนเบียดกันอย่างนี้พี่รู้สึกอึดอัดจนนอนไม่หลับ ” เธอข่มตาหลับไม่ลง กลัวท่อนล่างที่แนบกับบั้นท้ายของเธอจะตื่นขึ้นมา จินเลื่อนฝ่ามือลงมาบีบขยำทรวงอกใหญ่จนล้นมือเล่นเบาๆ ร่างเล็กสะดุ้งเฮือกรีบตะครุบทั้งสองมือไว้แน่น“จินอย่า”“แค่จับเท่านั้นเอง นมมิวนุ่มมือดีจริงๆ ตัวก็หอม ”
You may also like
บ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก450.7K viewsยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก75.5K viewsหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา273.4K viewsพิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet172.1K viewsเมียลับหมอเจอริค
Fortune_28947 viewsเรื่องบรรจบ ณ ตรงที่ใจ
เย้ายวน86 viewsOh! Dad | คุณป๋าขา..อย่ากินหนู
Xiaohlinz110 viewsเงากะรัต
ญาดาวดี ณ รัตติกาล77 views
