Beranda / โรแมนติก / เมีย(รัก)ของสิงหา / ตอนที่3 เจอกันครั้งที่สอง

Share

ตอนที่3 เจอกันครั้งที่สอง

last update Tanggal publikasi: 2026-07-03 10:29:32

ตอนที่3 เจอกันครั้งที่สอง

หลังเลิกเรียนเวลาห้าโมงเย็นลมอุ่น ๆ พัดกลิ่นดินในโรงเรียนลอยมาเบา ๆ น้ำอิงกับกะทิเดินมาจนถึงหน้าโรงเรียนก่อนจะแยกยิ้มลาเพื่อน

“กลับดี ๆ นะทิ”

กะทิทำมือโอเคยิ้มกว้างตามสไตล์เด็กใสแก้มยุ้ย น้ำอิงหัวเราะคิกก่อนจะโบกมือให้เพื่อน

เธอยืนรอพี่ชายอยู่พักใหญ่ ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเฉดเป็นสีส้ม พี่ชายก็ยังไม่โผล่มาเลย โทรหาก็ไม่รับ น้ำอิงถอนหายใจยาวก่อนหันไปมองร้านไอศกรีมเย็น ๆ ที่อยู่ไม่ไกล

“…กินรอเลยแล้วกัน”

เธอเดินไปซื้อไอศกรีมแก้วโปรดพอได้มาก็กินอย่างมีความสุข แก้มฟู ๆ ของเธอยิ่งดูนุ่มนิ่มกว่าเดิม ยืนกินหน้าร้านแบบไม่คิดอะไร

จู่ ๆ

ผัวะ!

ร่างผู้ชายคนหนึ่งวิ่งมาชนเธอเต็มแรงจนตัวเธอเซโงนเงน ไอติมทั้งแก้วปลิวหลุดมือกระแทกลงพื้น ของเหนียวหกใส่กระโปรงนักเรียนเธอเต็ม ๆ

น้ำอิงช็อกจนยืนค้าง…ดวงตากลมใสค่อย ๆ คลอไปด้วยน้ำตา

“…ไอ…ไอติมเรา…”

เธอก้มมองเจ้าของความสุขที่ตอนนี้นอนแผ่หลาอยู่บนพื้นอย่างน่าอนาถา

ไม่ทันตั้งตัว กลุ่มชายสามคนวิ่งพรวดผ่านหน้าร้านมาแล้ว กระโดดถีบผู้ชายคนที่ชนเธอจนล้มไปนอนกองกับพื้นแล้วเสียงสบถดังสนั่น

“ไอ้เหี้ย! ตามแม่งไม่ทันสักที!” พระพายตะโกนเสียงกร้าว

“ถ้าเป็นแบบนี้อีกมึงตายแน่ไอห่า!” ใต้ฝุ่นตามมาด้วยหน้าเหวี่ยง ๆ

แต่คนที่เดินมาช้าที่สุด กลับนิ่งที่สุด

…สิงหา

เขาเหยียบก้นบุหรี่กับพื้นก่อนมองภาพทั้งหมดด้วยสายตาไร้อารมณ์ เหมือนเรื่องชกต่อยกันคืองานอดิเรกสำหรับเขา

น้ำอิงมองคนสามคนนั้นสลับกับไอติมบนพื้นแล้วก็สูดหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนเดินเข้าไปด้วยความกล้าแบบเด็ก ๆ ที่ไม่รู้ว่าควรกลัวหรือควรโวยดี

เธอยื่นมือไปตรงหน้าพวกเขา…ก่อนจะแบมือออก สิงหายืนพิงรั้วร้าน มองมือเล็ก ๆ ที่ยื่นมาตรงหน้าตัวเองด้วยสายตาว่างเปล่า

“…อะไร?” เสียงเขาเย็นจนเธอขนลุก น้ำอิงเม้มปากแน่น หยิบความกล้าทั้งหมดขึ้นมาพูด

“ก็พวกพี่ทำไอติมหนูหล่นไงคะ… แล้วมันก็เลอะกระโปรงหนูด้วย…”

สิงหากดสายตาลงมองกระโปรงเธอที่มีรอยไอติมเปื้อนเป็นดวง ๆ ก่อนเงยหน้ากลับไปสบดวงตากลมสั่น ๆ นั่น

“แล้วไง” น้ำเสียงเขาราบเรียบมีความดุร้ายแบบไม่เห็นหัวใคร

“ก็...ก็ต้องรับผิดชอบสิคะ!”

ถึงเสียงจะสั่นหน่อยแต่เธอก็พูดเต็มแรงที่สุดในชีวิตเด็กม.6 ที่โดนทำไอติมหล่นแล้ว! ใต้ฝุ่นกับพระพายแอบหัวเราะพลางสะกิดกันเบา ๆ

“เด็กแม่งกล้าว่ะ”

“น่ารักฉิบหาย”

สิงหามองมือเล็กที่ยังแบรออย่างดื้อ ๆ ของเธอ เขาไม่พูดอะไร แค่ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง น้ำอิงรีบหลับตาปี๋เพราะกลัวว่าจะโดนดุ แต่ทว่าสิ่งที่แตะลงบนมือเธอกลับเป็น…

แบงก์เทา หนึ่งใบ!!

เขายัดใส่มือเธอแบบไม่ถาม ไม่อธิบายอะไรทั้งนั้นดวงตาน้ำอิงเบิกกว้างแทบจะทันที

“พะ...พี่! มันเยอะเกินไปค่ะ! ไอติมหนูแค่ยี่สิบบาท”

“เอาไป” เขาตอบสั้น ๆ โดยไม่สนว่ามากน้อยแค่ไหน น้ำอิงยืนอึ้งพลางกำเงินในมือแน่น สับสนและกลัวปะปนกัน

เธอไม่กล้าสบตาคนตัวสูงที่มองเธอแบบอ่านไม่ออกเลยสักนิด สิงหาพ่นลมหายใจเบา ๆ เหมือนรำคาญความวุ่นวายก่อนหมุนตัวเดินกลับไปหาเพื่อน

แต่ก่อนจะไป เขาเหลือบตามองเธออีกครั้ง สายตาดุดัน ลึกลับ แต่เหมือนกำลังจำหน้าเธออยู่เงียบ ๆ น้ำอิงรู้สึกหัวใจเต้นแรงแบบไม่มีเหตุผล เธอยืนนิ่งเหมือนถูกตอกไว้กับพื้น

“สิงห์ มึงนี่ใจดีว่ะ ปกติมึงเตะก่อนค่อยถามนะ” ใต้ฝุ่นเอ่ยขึ้น

“ใจดีเพราะเด็กมันน่ารักหรือเปล่าวะ” พระพายหัวเราะสิงหาหยุดเท้าแค่เสี้ยววินาที…ก่อนพูดเรียบ ๆ

“หยุดพล่ามแล้วไปได้แล้ว”

พูดจบเขาก็เดินนำออกไปโดยไม่หันกลับมาอีก ทิ้งน้ำอิงให้ยืนกำเงินอุ่น ๆ อยู่ในมือด้วยหัวใจที่เต้นแรงเหมือนไปวิ่งมาราธอนมา

“…เขาโหดจัง แต่ก็ หล่อมากด้วย…” เธอก้มมองเงินในมือก่อนพรูลมหายใจออกมา แก้มนวลของเธอแดงจัดอย่างห้ามไม่ได้เลย

เวลาต่อมา...

รถยุโรปสีดำคุ้นตาจอดชิดฟุตบาท ก่อนที่น่านน้ำจะรีบเปิดประตูลงมา เขามองเห็นน้องสาวตัวเล็กยืนกอดกระเป๋าอยู่หน้าร้านไอศกรีม ด้านหน้ากระโปรงนักเรียนมีคราบไอศกรีมเปื้อนเป็นดวงอย่างชัดเจน

“อิง?” เสียงทุ้มนุ่มของเขาแผ่วลงทันทีที่เห็นสภาพของเธอ คนเป็นพี่เดินเข้ามาเร็ว ๆ อย่างคนตกใจ

“...”

“กระโปรงไปโดนอะไรมา ทำไมเลอะขนาดนี้”

น้ำอิงยิ้มแหย ยืนเก้ ๆ กัง ๆ เพราะกลัวโดนดุ แต่สุดท้ายน่านน้ำกลับโน้มตัวลงใช้มือปัดคราบที่แห้งเป็นคราบแข็งบนกระโปรงเธอออกให้เบามาก…เหมือนกลัวน้องสาวจะเจ็บ

“ไอศกรีมหกใส่ค่ะ”

“กินเลอะเป็นเด็กไปได้ พี่บอกว่าไง ให้พกผ้าเช็ดหน้า”

เสียงเขาอ่อนโยนจนหัวใจนุ่มเหมือนมาร์ชเมลโล่ น้ำอิงหุบปากทันที ยืนให้อีกฝ่ายเช็กกระโปรงจนพอใจ

“ทำไมพี่มาช้า น้องรอตั้งนาน”

“ที่มหาลัยมีงาน เลยช่วยเขานิดหน่อย”

พอเขามั่นใจว่าไม่มีอะไรเป็นอันตราย เขาก็ปล่อยลมหายใจยาวอย่างโล่งใจ

“ก็ว่าทำไมน้องโทรหาไม่รับเลย” น้ำอิงเอ่ยอย่างงอน ๆ

“ขอโทษ เดี๋ยวพี่พาไปกินของอร่อย ๆ”

ร้านอาหารแห่งหนึ่ง...

ร้านอาหารบรรยากาศดีใกล้คอนโดเป็นที่ประจำของพวกเขา น่านน้ำเดินนำเข้ามาพร้อมเอามือแตะหลังกึ่งประคองน้องสาวไว้ตลอด เขาเป็นพี่ชายที่ทั้งอ่อนโยน ทั้งหวง ทั้งใส่ใจในทุกลมหายใจของเธอ

ระหว่างกินข้าว น้ำอิงเริ่มเล่าเรื่องเรียน เรื่องเพื่อน เรื่องอยากกินขนมอีกครั้ง น่านน้ำฟังเป็นจริงเป็นจังเหมือนกำลังฟังคำอธิบายวิทยานิพนธ์ของใครสักคน

“แล้วอิงคิดไว้หรือยัง ว่าอยากเรียนต่ออะไร”

“วิศวะค่ะ แบบ…คณะพี่น่านเลย มันดูเท่ดีอ่ะ ใส่เสื้อช็อปมันเท่มาก” น้ำอิงวางช้อนลงแล้วยิ้มกว้าง แต่คำตอบนั้นทำให้น่านน้ำชะงัก ก่อนส่ายหน้าอย่างเอ็นดู

“ไม่เอาครับ อิงเรียนอย่างอื่นเถอะ วิศวะมันหนักมากนะ ทั้งงาน ทั้งโปรเจกต์ แถมโหดอีกต่างหาก” เขาวางมือบนหัวน้องสาวแล้วลูบเบา ๆ “พี่ไม่อยากให้อิงลำบาก”

“แต่…มันเท่นี่คะ” น้ำอิงทำแก้มพองน้อย ๆ

“พี่เท่พอแล้ว น้องไม่ต้องเป็นแบบพี่ก็ได้” เขายิ้มอ่อนโยนที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะยิ้มให้ได้

“…”

“หาคณะเบา ๆ แล้วมีความสุขดีกว่าเนอะ น้องพี่เหมาะกับอะไรที่สดใสกว่านั้นครับ”

“ก็ได้ค่ะ…” น้ำอิงก้มหน้าแต่เธอก็ยังน้อยใจเบา ๆ

ทันใดนั้น โทรศัพท์ของน่านน้ำก็ดังขึ้น เขาดูหน้าจอแล้วสีหน้าก็เปลี่ยนทันที

“พี่ขอรับสายก่อนนะ”

น้ำอิงนั่งแกว่งขาอยู่ในเก้าอี้ระหว่างพี่ชายเดินออกไปคุยโทรศัพท์ ไม่กี่นาทีเขาก็กลับมา สีหน้าดูยุ่งขึ้นนิดหน่อย

“มีเรื่องที่คลับนิดหน่อย พี่ต้องไปเคลียร์”

“แล้ว…พี่จะกลับมากี่โมงคะ” น้ำอิงถามเสียงเบา

“อาจจะเช้าหน่อย แต่ไม่ต้องรอ พี่มีกุญแจ”

น่านน้ำยกมือมาลูบหัวน้องสาวอีกครั้งอย่างรักใคร่ เธอพยักหน้า แม้จะไม่อยากให้พี่ชายไป แต่ก็ไม่เคยนับถือสิทธิ์ห้ามเขา

“ค่ะ…ขับรถดี ๆ นะคะพี่น่าน”

“ครับคนเก่ง” เขายิ้มให้เธอเหมือนกำลังปลอบเด็กน้อย “ถ้าง่วงก็นอนเลยนะ ไม่ต้องรอพี่”

หลังจากที่ทั้งคู่กินข้าวเสร็จ น่านน้ำก็ไปส่งน้ำอิงที่คอนโด เขาจอดรถด้านหน้าทางเข้าก่อนเดินอ้อมมาเปิดประตูให้เหมือนเดิม ก่อนยื่นมือไปลูบผมน้องสาวอีกครั้ง

“…พี่ไปแล้วนะ อิงขึ้นไปอาบน้ำพักผ่อนเลย”

“ค่ะพี่น่าน รักนะคะ” น้ำอิงยิ้มหวาน

“พี่ก็รักน้องครับ” น่านน้ำยิ้มละมุนเหมือนจะละลายโลกทั้งใบ

เขายืนมองน้องสาวเดินเข้าอาคารจนลับตา ถึงค่อยหันไปขึ้นรถ แล้วขับออกไปด้วยความเร็วที่ไม่มากนัก

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เมีย(รัก)ของสิงหา   ตอนพิเศษ (Special Episode)

    ตอนพิเศษ (Special Episode)EP. พิเศษ 3น้ำอิงท้องแปดเดือนช่วงบ่ายของบ้านสีขาวเงียบสงบ แสงแดดลอดผ่านม่านบางเข้ามาแตะพื้นห้องรับแขกเป็นลายอ่อน น้ำอิงนั่งเอนหลังอยู่บนโซฟา มือหนึ่งลูบหน้าท้องที่นูนขึ้นชัดเจน อีกมือเกาคางไทเกอร์ที่นอนแผ่พุงอยู่บนตักอย่างสบายใจ เธอถอนหายใจยาวเป็นครั้งที่เท่าไรก็ไม่รู้อยู่บ้านอยู่แต่บ้านวนเวียนอยู่แค่บ้านหลังนี้มาหลายเดือนแม้บ้านจะใหญ่ แม้จะมีคนดูแลมากมาย แต่ความเบื่อมันก็ไม่เข้าใครออกใคร โดยเฉพาะกับคนท้องที่อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ได้ง่ายกว่าปกติน้ำอิงเหลือบตามองไปทางห้องทำงานชั้นหนึ่ง ประตูปิดสนิท เธอรู้ดีว่าข้างในนั้น…สิงหากำลังนั่งอยู่หน้ากองเอกสาร ทำงานไม่หยุดเหมือนทุกวันเธอขยับตัวช้าๆ อย่างอุ้ยอ้าย ลุกขึ้นยืน มือหนึ่งยันโซฟา อีกมือประคองหน้าท้อง เดินไม่ถนัดนัก แต่ความอยากออกไปข้างนอกก็ชนะทุกอย่างสายตากวาดมองซ้ายขวาก่อนจะเห็นร่างเล็กๆ ของปูเป้ สาวใช้ประจำบ้านกำลังจัดดอกไม้อยู่ไม่ไกลน้ำอิงยกมือกวักเรียกเบาๆ“ปูเป้…”“คุณอิง มีอะไรให้ช่วยไหมคะ” ปูเป้หันมา เห็นสีหน้าคุณผู้หญิงก็รีบเดินเข้ามาทันที“ชู่…อย่าเสียงดังนะ” น้ำอิงรีบเอานิ้วชี้จุ๊ปาก“ค่ะ…มีอะไร

  • เมีย(รัก)ของสิงหา   ตอนพิเศษ (Special Episode)

    ตอนพิเศษ (Special Episode)EP. พิเศษ 2เสียงเฮฮาดังขึ้นเป็นระยะจากด้านล่างของบ้าน แม้เวลาจะล่วงเลยมาจนเกือบห้าทุ่มแล้ว แต่บรรยากาศงานเลี้ยงก็ยังไม่ซาลงง่ายๆ เสียงดนตรี เสียงหัวเราะ และบทสนทนาของเพื่อนๆ แว่วขึ้นมาถึงชั้นบนอย่างแผ่วเบา น้ำอิงขอตัวขึ้นมาก่อนร่างกายเธออ่อนล้าเหลือเกินวันนี้เธอแทบไม่ได้ดื่มอะไร นอกจากน้ำส้มกับน้ำเปล่า แต่ความง่วงกลับถาโถมรุนแรงกว่าทุกวัน บางทีอาจเป็นเพราะหัวใจที่อิ่มเอมเกินไป หรือไม่ก็เพราะอีกหนึ่งชีวิตที่กำลังเติบโตอยู่ในท้อง ทำให้เธอรู้สึกเพลียเร็วกว่าปกติหลังอาบน้ำเสร็จ น้ำอิงเปลี่ยนเป็นชุดนอนกระโปรงผ้าบาง พลิ้วไหวสบายตัว กลิ่นสบู่อ่อนๆ ติดกาย เธอปีนขึ้นเตียงอย่างเชื่องช้า ก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่าง ปล่อยให้ความเงียบของห้องโอบกอดเปลือกตาหนักอึ้งไม่ถึงนาที…เธอก็หลับไป ลมหายใจสม่ำเสมอใบหน้าหวานผ่อนคลายราวกับกำลังฝันถึงอะไรดีๆไม่นานนัก ประตูห้องก็เปิดออกอย่างแผ่วเบา สิงหาก้าวเข้ามาในความมืด ไฟในห้องยังคงปิด มีเพียงแสงรำไรจากภายนอกส่องเข้ามาพอให้เห็นร่างบางบนเตียง เขาหยุดยืนมองเธออยู่ตรงนั้นนานกว่าที่ตั้งใจหญิงสาวที่เพิ่งผ่านวันสำคัญที่สุดในชีวิต ภร

  • เมีย(รัก)ของสิงหา   ตอนพิเศษ (Special Episode)

    ตอนพิเศษ (Special Episode)EP. พิเศษ 1สามเดือนถัดมาบ้านสีขาวหลังใหญ่ที่เคยเงียบสงบ วันนี้กลับเต็มไปด้วยเสียงพูดคุย เสียงหัวเราะ และความคึกคัก แขกเหรื่อหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย สนามหญ้าด้านหน้าถูกจัดเป็นพื้นที่รับรองอย่างสวยงาม ดอกไม้สีอ่อนถูกจัดวางอย่างตั้งใจ ผ้าขาวปลิวไหวตามแรงลม แสงแดดอุ่นๆ ของช่วงสายทำให้งานทั้งงานดูเหมือนภาพฝันทุกคนต่างรู้ดีว่าวันนี้ไม่ใช่งานธรรมดาแต่มันคือวันสำคัญของคนสองคน และเป็นวันที่ครอบครัวหนึ่ง…สมบูรณ์ขึ้นอย่างแท้จริงในห้องแต่งตัวชั้นบน น้ำอิงนั่งอยู่หน้ากระจก เธอมองเงาสะท้อนของตัวเองอย่างเงียบงัน รอยยิ้มค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปาก จากเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง...ที่ไม่เคยคิดว่าชีวิตจะเดินมาถึงตรงนี้ได้ ไม่เคยคิดว่าจะมีบ้าน มีครอบครัว มีคนรัก และกำลังจะมีคำว่า แม่ เพิ่มเข้ามาในชีวิตวันนี้…เธอมีทุกอย่าง...น้ำอิงอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวฟูฟ่อง ตัวเดรสปักลูกไม้ละเอียด ไล่ลงมาตามช่วงตัวอย่างประณีต ผ้าทิ้งตัวพลิ้วสวยราวกับเมฆบางๆ แขนเสื้อโปร่งขับให้เธอดูอ่อนหวาน ใบหน้าที่แต่งแต้มอย่างพอดีเผยความงดงามแบบไม่ต้องพยายาม ราวกับเจ้าหญิงในนิทานที่ไม่ต้องมีมงกุฎ ก็ยังส่องแสงได้

  • เมีย(รัก)ของสิงหา   ตอนที่64 ทะเบียนสมรสกับความสุขที่เรียกว่าบ้าน THE END 

    ตอนที่64 ทะเบียนสมรสกับความสุขที่เรียกว่าบ้าน THE END แสงเช้าสีอ่อนลอดผ่านม่านโปร่งเข้ามาในห้อง คอนโดที่เคยเงียบเหงากลับมีชีวิตชีวาขึ้นอย่างประหลาดในเช้าวันนี้ สิงหาแต่งตัวเสร็จก่อน เขายืนหน้ากระจกเช็กความเรียบร้อยเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะเดินออกมานั่งรอที่โซฟาห้องรับแขก“อิง เสร็จรึยังครับ”เสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้นพร้อมรอยยิ้มจางๆ แม้จะพยายามทำเหมือนปกติ แต่หัวใจกลับเต้นแรงกว่าทุกเช้า“แป๊บหนึ่งค่าา ใกล้แล้ว!” เสียงตอบกลับดังมาจากในห้องนอนสิงหาเอนหลังพิงพนักโซฟา มือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดไถไปเรื่อยๆ ทั้งที่แทบไม่รู้ว่าตัวเองอ่านอะไรอยู่ เขาอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาด รีดเรียบจนคม กางเกงสแลคสีดำแนบขาเข้ารูปพอดีตัว ยิ่งขับให้รูปร่างสูงใหญ่ดูสง่างาม สุภาพ แต่แฝงด้วยความภูมิฐานที่ไม่ต้องพยายามเขาเงยหน้าขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงเปิดประตูห้องนอนน้ำอิงเดินออกมาอย่างช้าๆ ราวกับภาพหนึ่งที่หลุดออกมาจากความฝันเธออยู่ในชุดเดรสสีขาวสายเดี่ยว ลายลูกไม้ละเอียด ผ้าชีฟองของกระโปรงสั้นพลิ้วเหนือเข่าขึ้นมานิดเดียว ทุกย่างก้าวเบาๆ ทำให้ผ้าขยับไหวอย่างอ่อนหวาน เส้นผมปล่อยยาวอย่างเป็นธรรมชาติ ใบหน้าสดใส แต่แฝง

  • เมีย(รัก)ของสิงหา   ตอนที่63 ครอบครัวเดียวกัน

    ตอนที่63 ครอบครัวเดียวกันรถของสิงหาวิ่งไปตามถนนสายคุ้นเคย แสงไฟสองข้างทางทอดยาวเป็นเส้นเบลอผ่านกระจกหน้ารถ น้ำอิงนั่งเงียบอยู่เบาะข้าง ดวงตาจับจ้องออกไปด้านนอก แต่ความคิดกลับวกวนอยู่ภายในหัวใจครั้งนี้ไม่เหมือนทุกครั้ง...เพราะเธอรู้ดีว่า ในร่างกายของตัวเองกำลังมีอีกหนึ่งชีวิตเติบโตอยู่เงียบๆสิงหาสังเกตเห็นอาการนั้น เขาเอื้อมมือไปจับมือเล็กของเธอไว้แน่นพอให้รับรู้ถึงกัน นิ้วสอดประสานอย่างเป็นธรรมชาติ แม้สายตาจะยังคงจ้องมองถนนตรงหน้า แต่แรงบีบเบาๆ จากฝ่ามือก็เหมือนกำลังบอกว่า ไม่ต้องกลัว“ไม่ต้องกลัวนะคนดี”เขาพูดเสียงต่ำเรียบๆ โดยไม่หันมามอง แต่เต็มไปด้วยความมั่นคงน้ำอิงพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะบีบมือตอบกลับ รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าแม้หัวใจจะยังเต้นแรงเมื่อรถเลี้ยวเข้าซอยใหญ่ ตัวบ้านหลังคาสีอ่อนก็ปรากฏขึ้นท่ามกลางแสงไฟอบอุ่น สิงหาจอดรถ ก่อนจะลงมาเปิดประตูให้เธอ เขาประคองเธออย่างระมัดระวังราวกับแก้วตาดวงใจทันทีที่เดินเข้าไปในบ้าน ประตูยังไม่ทันปิดดี เสียงฝีเท้าก็ดังออกมาจากด้านในองค์อรเดินออกมาพร้อมรอยยิ้มกว้าง ใบหน้าเปื้อนความดีใจ ข้างๆ คืออธิวัฒน์ที่ยืนสงบแต่แววตาอ่อนลงอย่างเห็น

  • เมีย(รัก)ของสิงหา   ตอนที่62 ชีวิตใหม่ที่เพิ่มเข้ามา

    ตอนที่62 ชีวิตใหม่ที่เพิ่มเข้ามาประตูห้องน้ำเปิดออกช้าๆ เสียงบานพับเบาแทบไม่ได้ยิน แต่กลับดังในหัวของสิงหาอย่างชัดเจนกว่าทุกสิ่งน้ำอิงยืนอยู่ตรงนั้น ร่างเล็กดูบอบบางกว่าปกติ มือหนึ่งกำแท่งตรวจแน่นจนปลายนิ้วซีด เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาแดงก่ำ น้ำตาคลอจนภาพตรงหน้าพร่าเบลอหัวใจของสิงหากระตุกแรง แรงจนเขารู้สึกเหมือนลมหายใจติดขัด เขารีบวิ่งเข้าไปหาเธอแทบจะทันที ฝีเท้าหนักแต่ใจกลับสั่นระรัว มือหนายกขึ้นเช็ดหยาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มเธออย่างแผ่วเบา เหมือนกลัวว่าถ้าออกแรงมากกว่านี้ เธอจะพังลงตรงหน้า“อิง…” เสียงเขาแหบต่ำ “ไม่เป็นไรนะ ไม่ว่าจะออกมายังไง พี่ก็จะยังอยู่ตรงนี้ ข้างๆ หนู”“พี่สิงห์ ผะ…ผลมัน…” น้ำอิงเม้มริมฝีปาก พยายามกลั้นเสียงสะอื้นเธอไม่ได้พูดต่อ แต่ค่อยๆ แบมือออกมาตรงหน้า แท่งตรวจสีขาววางอยู่บนฝ่ามืออันสั่นเทา!!!สองขีดสีชัดเจน!…ชัดเจนจนไม่ต้องตีความโลกทั้งใบเหมือนหยุดหมุน สิงหามองมันด้วยหัวใจที่เต้นแรงจนแทบหลุดออกจากอก ลมหายใจหนักหน่วงขึ้นโดยไม่รู้ตัว มือเขาสั่นเล็กน้อยก่อนจะยื่นไปใกล้ๆ เหมือนยังไม่กล้าแตะ“สะ…สองขีด!…” เสียงเขาตะกุกตะกัก ราวกับไม่แน่ใจในสิ่งที่ตาเห็น “สองข

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status