เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่4 หนีเที่ยว
วันที่เผยแพร่:
2026-07-03 10:29:54ตอนที่4 หนีเที่ยว
น้ำอิงเดินตรงขึ้นลิฟต์มาจนถึงหน้าห้อง พอไขกุญแจเข้าห้องปุ๊บ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นทันที เป็นกะทิที่โทรเข้ามาน้ำอิงกดรับพร้อมทิ้งตัวลงบนโซฟา “ฮัลโหล กะทิ” 'อิง พี่น่านอยู่ห้องปะเนี่ย' เสียงเพื่อนสาวกระซิบเหมือนทำผิดกฎหมายอยู่ “ไม่ พี่น่านยังไม่กลับ เขาบอกว่ากลับเช้าเลย” น้ำอิงตอบพลางปล่อยลมหายใจโล่ง 'ดีเลย งั้น…ไปเที่ยวกันปะ' “หะ! ไปไหนอะ” น้ำอิงชะงัก 'ผับไง ผับพี่โอ๊คไง ที่เราผ่านทุกวันอะ วันนี้มีเพื่อนเราชวนไป โต๊ะผู้จัดการเลย เข้าได้ชัวร์' “แต่…พี่น่านรู้ต้องโดนดุแน่เลยอ่ะ ทิก็รู้หนิพี่เราโหดแค่ไหน” น้ำอิงเด้งตัวขึ้นมานั่งทันที แต่ยังมีแววลังเล 'โหดแต่ก็รักไง ส่วนอิง…ก็โตแล้วนะอายุ 18 แล้ว เราไม่ใช่เด็กม.ต้นแล้วนะ' กะทิหัวเราะ “แต่เรา…ไม่เคยไปเลยนะ มันเข้าได้หรอ อายุไม่ถึง 20 อะ” 'เรารู้จักคนในนั้น เขาพาเข้าได้สบาย ไม่ตรวจบัตรด้วย โต๊ะ VIP อะ ไม่ต้องกลัว' น้ำอิงกัดริมฝีปากล่าง ตากลอกไปมา ใจหนึ่งก็กลัวโดนพี่ดุ อีกใจก็อยากลองสุด ๆ “แล้ว…เราต้องกลับตอนไหนอะ” 'ไม่ดึกหรอก เดี๋ยวเราส่งกลับเอง เราจะไปเที่ยวนิดเดียว ไม่เมา ไม่อะไรเลย' “ก็ได้…โอเค ไปก็ไป” เธอเงียบไปสักพัก ก่อนตอบเสียงเบาแต่ตื่นเต้น 'ดีมากกก งั้นเราไปรอหน้าคอนโดนะ 30 นาทีเจอกัน!' สายถูกตัดไป น้ำอิงลุกขึ้นด้วยหัวใจเต้นรัว เธอรีบเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำทันที ไอน้ำอุ่นลอยคลุ้งในห้องน้ำ ร่างบางเช็ดตัวอย่างรวดเร็ว ก่อนหยิบชุดที่กะทิเป็นคนเลือกให้ตอนที่ไปช้อปปิ้งด้วยกัน ชุดเอี้ยมกระโปรงสีชมพูพาสเทลแขนกุด ตัวเสื้อขาวด้านในเรียบ ๆ น่ารักเหมือนลูกกวางตัวน้อย ผมสีน้ำตาลยาวสลวยถูกเป่าให้แห้งปล่อยถึงกลางหลัง ใบหน้าหวานถูกแต่งด้วยเมกอัพเบา ๆ แค่ลิปกลอสสีชมพูแก้ว กับปัดแก้มให้ดูมีเลือดฝาด เธอยืนหันซ้ายหันขวาหน้ากระจก “…ไหวมั้ยวะเนี่ย” น้ำอิงพึมพำกับตัวเองอย่างตื่นเต้น กระเป๋าใบเล็กสะพายขึ้นไหล่ ก่อนสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเดินออกจากห้องไป หน้าคอนโด… กะทิยืนพิงรถเต่าสีฟ้าอ่อน สดใสเหมือนตัวเจ้าของรถไม่มีผิด น้ำอิงถึงกับร้องออกมาอย่างตกใจ “ทิ! นี่รถใครอะ! ขับเป็นจริงปะเนี่ย!” “ของเราเอง พ่อซื้อให้ตอนสอบติดม.ปลาย จะลองขับไหม” “ไม่เอาาาา เรากลัว!” น้ำอิงหัวเราะ แต่ก็กระโดดขึ้นรถไปนั่งคู่หน้าอย่างว่าง่าย กะทิสตาร์ทรถพร้อมหรี่ไฟภายในเป็นสีชมพูอ่อน ๆ “ตื่นเต้นไหมมม อิง” “ก็…นิดหนึ่ง พี่น่านรู้คงฆ่าเราแน่อ่ะ” น้ำอิงกอดกระเป๋าเหมือนกอดชีวิตตัวเอง “เขาไม่รู้หรอกน่า เดี๋ยวค่อยกลับก่อนตีสองก็พอ ไม่ต้องห่วง” “แต่เรายังไม่เคยเข้าเลยนะผับอะ กลัวเสียงดัง กลัวคนเยอะด้วย” “เดี๋ยวเราอยู่ใกล้ ๆ เอง เราไม่ทิ้งอิงหรอกน่า” กะทิเอื้อมมากุมมือเพื่อน “คืนนี้เราเปิดโลกให้อิงเอง เชื่อเรา!” “แบบไม่แย่ใช่ไหม” น้ำอิงหัวเราะคิกคัก “ไม่แย่ค่าาา เรารับประกัน!” 20นาทีผ่านไป... กะทิขับรถเข้าลานจอดของผับดัง เสียงบีทเพลงดังทะลุกำแพงออกมาตั้งแต่ยังไม่ลงรถ น้ำอิงยืนมองป้ายไฟหน้าผับตาโต “โอ้โห…มันแบบนี้เลยเหรอ!?” “ยังไงล่ะ เดี๋ยวเข้าไปจะยิ่งกว่านี้อีก” กะทิยกโทรศัพท์ขึ้นโทรหาใครสักคน ไม่ถึงสิบวินาที การ์ดตัวใหญ่หน้าประตูหันมาเห็นพวกเธอแล้วพยักหน้าให้ก่อนจะเปิดเชือกกั้นออก “เชิญครับน้องกะทิ” “ทิ…เราเป็น…VIP เหรอ!?” น้ำอิงอึ้ง “ใช่จ้า เด็กเส้นไง” กะทิหัวเราะอย่างภาคภูมิใจ “...” “ตามเรามา เดี๋ยวเราพาไปโต๊ะ” น้ำอิงเดินกอดกระเป๋าแน่น สองตามองรอบ ๆ อย่างตื่นเต้นสุดชีวิต แสงสีฟ้า ม่วง แดงสาดผ่านใบหน้าเธอ เสียงเพลง EDM ดังจนรู้สึกเหมือนหัวใจเต้นตามจังหวะ กลิ่นน้ำหอมผู้คนปะปนกับหมอกควันของเครื่องทำควันลอยคลุ้ง บาร์เทนเดอร์โยนขวดเหล้าโชว์สาว ๆ ขยับเต้นอยู่บนเคาน์เตอร์ ผู้ชายแต่งตัวดี ๆ นั่งคุยกันที่โต๊ะ VIP ทุกอย่างมันใหม่ไปหมดสำหรับเธอ “ทิ…เราเข้าใจแล้วว่าทำไมพี่น่านถึงห้าม” น้ำอิงกระซิบ พร้อมตาโตเป็นประกาย “มันแบบ…อีกโลกอะ!” “เห็นมั้ยยย! เราบอกแล้วว่าสนุก” กะทิยิ้มกว้าง “นั่งนี่เลย โต๊ะเรา” “...” ทั้งคู่ทิ้งตัวลงบนโซฟานุ่ม โต๊ะ VIP ติดเวทีใกล้มากจนได้ยินเสียงเบสสั่นในอก กะทิยกเมนูขึ้นสั่ง “เอาอะไรดีอิง” “เรา…ขอน้ำอัดลมก่อนนะ เราไม่เคยกินเหล้าเลย” น้ำอิงกวาดตามองรอบ ๆ เธอยังตื่นตะลึงไม่หาย “ได้ค่า เดี๋ยวเราจัดให้เบา ๆ ก่อน ไม่ต้องกลัว” น้ำอิงมองรอบตัวอีกครั้ง ด้วยดวงตาเป็นประกายใสๆ แบบเด็กที่เพิ่งได้เห็นโลกใหม่ “ทิ…เราว่ามันสนุกแล้วอ่ะ…แบบยังไม่ทันเริ่มเลย” “เดี๋ยวสักพักจะยิ่งสนุกกว่านี้อีก เชื่อเรา” เสียงเพลงดังขึ้นเรื่อย ๆ เธอสองคนนั่งยิ้มให้กัน เหมือนกำลังเปิดตำนานคืนแรกในผับของเด็กวัย 18 ที่ไม่เคยเหยียบมาก่อนเลยในชีวิต น้ำอิงเดินแยกออกจากโต๊ะเพราะอยากเข้าห้องน้ำ เสียงเพลงในผับดังจนสั่นสะเทือนไปทั้งตัว เธอพยายามเบียดคนไปเรื่อย ๆ จนถึงหน้าห้องน้ำหญิง แต่ยังไม่ทันจะเปิดประตูเข้าไป เธอก็ต้องชะงักกึก! เพราะตรงผนังก่อนถึงประตู มีผู้ชายร่างสูงพิงกำแพงพร้อมกับผู้หญิงหุ่นเซ็กซี่ที่แนบตัวเข้าหาเขาเหมือนจะกลืนกินกัน ริมฝีปากทั้งคู่กำลังจะประกบกันอยู่รอมร่อ และชายคนนั้น… คือสิงหา!! หัวใจน้ำอิงกระตุกวาบ เธอแทบลืมหายใจไปชั่วขณะ ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ก่อนจะรีบดึงสติแล้วหมุนตัวเข้าห้องน้ำแทบจะทันที ประตูปิดลงดัง ปัง! เธอพิงมันพร้อมยกมือทาบอก หัวใจเต้นแรงจนเหมือนจะทะลุออกมาเอง “ซวยแล้วเรา… ทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย…” เธอบ่นในลำคอ หน้าแดงผ่าวโดยไม่รู้สาเหตุ ทั้งอาย ทั้งตกใจ แต่ทำไมต้องรู้สึกแปลก ๆ กับเขาด้วยก็ไม่เข้าใจ ด้านนอก สิงหาที่กำลังจะจูบสาวคนนั้น เอียงหน้ามองตามเงาคนที่เดินหนีไปเร็วจนผิดสังเกต เขาขมวดคิ้วมุ่น สายตาเย็นชาตวัดตามร่างเล็กที่หายเข้าไปในห้องน้ำ ก่อนจะหันกลับมาแบบไม่สนใจนัก แต่ในหัวกลับถามตัวเองเบา ๆ เด็กบ้านั่น เข้ามาที่นี่ได้ยังไง? น้ำอิงออกจากห้องน้ำมาอีกรอบ ก็พบว่าทั้งสิงหาและสาวคนนั้นหายไปแล้ว เธอกลืนน้ำลายฝืดคอ รีบเดินกลับโต๊ะทันทีเหมือนหนีบางอย่างที่ตัวเองก็อธิบายไม่ได้ โต๊ะของเธอเริ่มมีคนมากขึ้น ออกัสและเจ้าป่าเดินเข้ามาพอดี “เห้ยยย มาแล้วเหรอ” กะทิที่เริ่มเมาโบกมือทักทาย “อืมพึ่งถึง เมาแล้วดิทิ” ออกัสหัวเราะ พลางโยกหัวตามเพลง “มานานยังเรา” เจ้าป่ายกมือทักน้ำอิง “ไม่นานเลย สนุกมากเลยอะวันนี้” น้ำอิงตอบยิ้ม ๆ ทั้งสี่คนนั่งคุยกันสนุกสนาน กะทิหัวเราะจนแก้มแดง ส่วนออกัสก็เริ่มหน้าแดงตามเพราะแอลกอฮอล์ เจ้าป่าเองก็เริ่มกึ่ม ๆ ส่วนน้ำอิงคือคนเดียวที่ยังสดใสร่าเริงเพราะดื่มแค่น้ำอัดลม “พอเลย เมาหมดแล้ว” น้ำอิงพูดพร้อมหัวเราะเบา ๆ “เงียบไปเลยยย เราเมานิดเดียวเองงง” กะทิพูดไม่ชัดจนทุกคนหลุดขำ จนเวลาผ่านไปสักพักใหญ่ เพื่อนทั้งสามของเธอก็เริ่มฟุบกันเป็นแถบ น้ำอิงมองซ้ายทีขวาที ก็ไม่เห็นใครมีสติพอจะขับรถได้เลย “...ตายแล้ว กลับกันยังไงเนี่ย” เธอถอนหายใจออกมาอย่างปลงตก “เดี๋ยว… เราปลุกไอ้กัสก่อน…” เจ้าป่าโงหัวขึ้นเล็กน้อย ทางนั้นก็แทบจะปลุกไม่ขึ้นเหมือนกัน น้ำอิงกับเจ้าป่าพยุงเพื่อนแต่ละคนออกมาจากผับอย่างทุลักทุเล กะทิเมามากจนเดินไม่ตรง น้ำอิงต้องพยุงแทบจะหมดแรง ส่วนเจ้าป่า ก็ประคองออกัสไปขึ้นรถตัวเองอย่างยากลำบาก เมื่อทุกคนถึงลานจอดรถ น้ำอิงนึกขึ้นมาได้ว่า… “เฮ้ย!! รถกะทิ!! เราลืมเลยว่าขับรถเต่ามากัน” เธอกุมขมับทันที เพราะไม่มีแท็กซี่ผ่านสักคัน และถนนก็เปลี่ยวมาก “อิง ขับกลับสิ…” กะทิที่เมาพอจะพูดได้ “เราไม่กล้าอะ เราขับไม่เก่งเลย พี่น่านสอนก็จริง แต่เราไม่ได้จับบ่อยอะ เรากลัว…” “ให้เราขับให้ก็ได้นะ เดี๋ยวไปส่งอิงกับทิก่อนค่อยวนไปส่งไอ้กัสก็ได้” เจ้าป่าเดินกลับมาหลังจากยัดออกัสขึ้นรถเสร็จแล้ว “ไม่ๆ ทางกลับบ้านเราอีกทางเลยอะ ไกลมาก เราไม่อยากให้เจ้าป่าเหนื่อย ไปเถอะ เดี๋ยวเราลองขับเองก็ได้…” น้ำอิงส่ายหน้าแรง ๆ “อิง เอาแน่นะ เด็กขับรถตอนดึกมันอันตรายนะ” เจ้าป่าขมวดคิ้ว น้ำอิงสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ใจเต้นแรงจนมือชื้น “…ป่าเองก็เด็กนี่น่า เดี๋ยวเราลองดู ยังไงก็ต้องกลับบ้านอยู่ดี” “งั้นขับช้าๆ นะ ถ้ามีอะไรโทรหาเราเลย เข้าใจไหม” เจ้าป่ามองเธออย่างไม่สบายใจ แต่สุดท้ายก็พยักหน้าอย่างยอมแพ้ “อืม เข้าใจ เดี๋ยวส่งข้อความบอกด้วย” เธอขึ้นนั่งหลังพวงมาลัยอย่างเกร็งสุดชีวิต กะทิเข้าไปนั่งเบาะข้างหลังแล้วหลับปุ๋ยไปแล้วอีก เจ้าป่ายืนโบกมือให้ที่หน้ารถเหมือนพ่อที่เป็นห่วงลูกสาว น้ำอิงกลืนน้ำลาย ตั้งสติ แล้วสตาร์ทรถ…เครื่องยนต์ดังขึ้น…หัวใจเธอก็เต้นแรงตามไปด้วย เธอกระชับมือที่พวงมาลัยเหงื่อเริ่มซึมเต็มฝ่ามือก่อนขับออกจากลานจอดไปอย่างช้า ๆ คืนวันนี้… สำหรับน้ำอิงมันเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นเอง
บทล่าสุด
เมีย(รัก)ของสิงหา ตอนพิเศษ (Special Episode)
ตอนพิเศษ (Special Episode)EP. พิเศษ 3น้ำอิงท้องแปดเดือนช่วงบ่ายของบ้านสีขาวเงียบสงบ แสงแดดลอดผ่านม่านบางเข้ามาแตะพื้นห้องรับแขกเป็นลายอ่อน น้ำอิงนั่งเอนหลังอยู่บนโซฟา มือหนึ่งลูบหน้าท้องที่นูนขึ้นชัดเจน อีกมือเกาคางไทเกอร์ที่นอนแผ่พุงอยู่บนตักอย่างสบายใจ เธอถอนหายใจยาวเป็นครั้งที่เท่าไรก็ไม่รู้อยู่บ้านอยู่แต่บ้านวนเวียนอยู่แค่บ้านหลังนี้มาหลายเดือนแม้บ้านจะใหญ่ แม้จะมีคนดูแลมากมาย แต่ความเบื่อมันก็ไม่เข้าใครออกใคร โดยเฉพาะกับคนท้องที่อารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ได้ง่ายกว่าปกติน้ำอิงเหลือบตามองไปทางห้องทำงานชั้นหนึ่ง ประตูปิดสนิท เธอรู้ดีว่าข้างในนั้น…สิงหากำลังนั่งอยู่หน้ากองเอกสาร ทำงานไม่หยุดเหมือนทุกวันเธอขยับตัวช้าๆ อย่างอุ้ยอ้าย ลุกขึ้นยืน มือหนึ่งยันโซฟา อีกมือประคองหน้าท้อง เดินไม่ถนัดนัก แต่ความอยากออกไปข้างนอกก็ชนะทุกอย่างสายตากวาดมองซ้ายขวาก่อนจะเห็นร่างเล็กๆ ของปูเป้ สาวใช้ประจำบ้านกำลังจัดดอกไม้อยู่ไม่ไกลน้ำอิงยกมือกวักเรียกเบาๆ“ปูเป้…”“คุณอิง มีอะไรให้ช่วยไหมคะ” ปูเป้หันมา เห็นสีหน้าคุณผู้หญิงก็รีบเดินเข้ามาทันที“ชู่…อย่าเสียงดังนะ” น้ำอิงรีบเอานิ้วชี้จุ๊ปาก“ค่ะ…มีอะไร
เมีย(รัก)ของสิงหา ตอนพิเศษ (Special Episode)
ตอนพิเศษ (Special Episode)EP. พิเศษ 2เสียงเฮฮาดังขึ้นเป็นระยะจากด้านล่างของบ้าน แม้เวลาจะล่วงเลยมาจนเกือบห้าทุ่มแล้ว แต่บรรยากาศงานเลี้ยงก็ยังไม่ซาลงง่ายๆ เสียงดนตรี เสียงหัวเราะ และบทสนทนาของเพื่อนๆ แว่วขึ้นมาถึงชั้นบนอย่างแผ่วเบา น้ำอิงขอตัวขึ้นมาก่อนร่างกายเธออ่อนล้าเหลือเกินวันนี้เธอแทบไม่ได้ดื่มอะไร นอกจากน้ำส้มกับน้ำเปล่า แต่ความง่วงกลับถาโถมรุนแรงกว่าทุกวัน บางทีอาจเป็นเพราะหัวใจที่อิ่มเอมเกินไป หรือไม่ก็เพราะอีกหนึ่งชีวิตที่กำลังเติบโตอยู่ในท้อง ทำให้เธอรู้สึกเพลียเร็วกว่าปกติหลังอาบน้ำเสร็จ น้ำอิงเปลี่ยนเป็นชุดนอนกระโปรงผ้าบาง พลิ้วไหวสบายตัว กลิ่นสบู่อ่อนๆ ติดกาย เธอปีนขึ้นเตียงอย่างเชื่องช้า ก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่าง ปล่อยให้ความเงียบของห้องโอบกอดเปลือกตาหนักอึ้งไม่ถึงนาที…เธอก็หลับไป ลมหายใจสม่ำเสมอใบหน้าหวานผ่อนคลายราวกับกำลังฝันถึงอะไรดีๆไม่นานนัก ประตูห้องก็เปิดออกอย่างแผ่วเบา สิงหาก้าวเข้ามาในความมืด ไฟในห้องยังคงปิด มีเพียงแสงรำไรจากภายนอกส่องเข้ามาพอให้เห็นร่างบางบนเตียง เขาหยุดยืนมองเธออยู่ตรงนั้นนานกว่าที่ตั้งใจหญิงสาวที่เพิ่งผ่านวันสำคัญที่สุดในชีวิต ภร
เมีย(รัก)ของสิงหา ตอนพิเศษ (Special Episode)
ตอนพิเศษ (Special Episode)EP. พิเศษ 1สามเดือนถัดมาบ้านสีขาวหลังใหญ่ที่เคยเงียบสงบ วันนี้กลับเต็มไปด้วยเสียงพูดคุย เสียงหัวเราะ และความคึกคัก แขกเหรื่อหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย สนามหญ้าด้านหน้าถูกจัดเป็นพื้นที่รับรองอย่างสวยงาม ดอกไม้สีอ่อนถูกจัดวางอย่างตั้งใจ ผ้าขาวปลิวไหวตามแรงลม แสงแดดอุ่นๆ ของช่วงสายทำให้งานทั้งงานดูเหมือนภาพฝันทุกคนต่างรู้ดีว่าวันนี้ไม่ใช่งานธรรมดาแต่มันคือวันสำคัญของคนสองคน และเป็นวันที่ครอบครัวหนึ่ง…สมบูรณ์ขึ้นอย่างแท้จริงในห้องแต่งตัวชั้นบน น้ำอิงนั่งอยู่หน้ากระจก เธอมองเงาสะท้อนของตัวเองอย่างเงียบงัน รอยยิ้มค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปาก จากเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง...ที่ไม่เคยคิดว่าชีวิตจะเดินมาถึงตรงนี้ได้ ไม่เคยคิดว่าจะมีบ้าน มีครอบครัว มีคนรัก และกำลังจะมีคำว่า แม่ เพิ่มเข้ามาในชีวิตวันนี้…เธอมีทุกอย่าง...น้ำอิงอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวฟูฟ่อง ตัวเดรสปักลูกไม้ละเอียด ไล่ลงมาตามช่วงตัวอย่างประณีต ผ้าทิ้งตัวพลิ้วสวยราวกับเมฆบางๆ แขนเสื้อโปร่งขับให้เธอดูอ่อนหวาน ใบหน้าที่แต่งแต้มอย่างพอดีเผยความงดงามแบบไม่ต้องพยายาม ราวกับเจ้าหญิงในนิทานที่ไม่ต้องมีมงกุฎ ก็ยังส่องแสงได้
เมีย(รัก)ของสิงหา ตอนที่64 ทะเบียนสมรสกับความสุขที่เรียกว่าบ้าน THE END
ตอนที่64 ทะเบียนสมรสกับความสุขที่เรียกว่าบ้าน THE END แสงเช้าสีอ่อนลอดผ่านม่านโปร่งเข้ามาในห้อง คอนโดที่เคยเงียบเหงากลับมีชีวิตชีวาขึ้นอย่างประหลาดในเช้าวันนี้ สิงหาแต่งตัวเสร็จก่อน เขายืนหน้ากระจกเช็กความเรียบร้อยเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะเดินออกมานั่งรอที่โซฟาห้องรับแขก“อิง เสร็จรึยังครับ”เสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้นพร้อมรอยยิ้มจางๆ แม้จะพยายามทำเหมือนปกติ แต่หัวใจกลับเต้นแรงกว่าทุกเช้า“แป๊บหนึ่งค่าา ใกล้แล้ว!” เสียงตอบกลับดังมาจากในห้องนอนสิงหาเอนหลังพิงพนักโซฟา มือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดไถไปเรื่อยๆ ทั้งที่แทบไม่รู้ว่าตัวเองอ่านอะไรอยู่ เขาอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาด รีดเรียบจนคม กางเกงสแลคสีดำแนบขาเข้ารูปพอดีตัว ยิ่งขับให้รูปร่างสูงใหญ่ดูสง่างาม สุภาพ แต่แฝงด้วยความภูมิฐานที่ไม่ต้องพยายามเขาเงยหน้าขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงเปิดประตูห้องนอนน้ำอิงเดินออกมาอย่างช้าๆ ราวกับภาพหนึ่งที่หลุดออกมาจากความฝันเธออยู่ในชุดเดรสสีขาวสายเดี่ยว ลายลูกไม้ละเอียด ผ้าชีฟองของกระโปรงสั้นพลิ้วเหนือเข่าขึ้นมานิดเดียว ทุกย่างก้าวเบาๆ ทำให้ผ้าขยับไหวอย่างอ่อนหวาน เส้นผมปล่อยยาวอย่างเป็นธรรมชาติ ใบหน้าสดใส แต่แฝง
เมีย(รัก)ของสิงหา ตอนที่63 ครอบครัวเดียวกัน
ตอนที่63 ครอบครัวเดียวกันรถของสิงหาวิ่งไปตามถนนสายคุ้นเคย แสงไฟสองข้างทางทอดยาวเป็นเส้นเบลอผ่านกระจกหน้ารถ น้ำอิงนั่งเงียบอยู่เบาะข้าง ดวงตาจับจ้องออกไปด้านนอก แต่ความคิดกลับวกวนอยู่ภายในหัวใจครั้งนี้ไม่เหมือนทุกครั้ง...เพราะเธอรู้ดีว่า ในร่างกายของตัวเองกำลังมีอีกหนึ่งชีวิตเติบโตอยู่เงียบๆสิงหาสังเกตเห็นอาการนั้น เขาเอื้อมมือไปจับมือเล็กของเธอไว้แน่นพอให้รับรู้ถึงกัน นิ้วสอดประสานอย่างเป็นธรรมชาติ แม้สายตาจะยังคงจ้องมองถนนตรงหน้า แต่แรงบีบเบาๆ จากฝ่ามือก็เหมือนกำลังบอกว่า ไม่ต้องกลัว“ไม่ต้องกลัวนะคนดี”เขาพูดเสียงต่ำเรียบๆ โดยไม่หันมามอง แต่เต็มไปด้วยความมั่นคงน้ำอิงพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะบีบมือตอบกลับ รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าแม้หัวใจจะยังเต้นแรงเมื่อรถเลี้ยวเข้าซอยใหญ่ ตัวบ้านหลังคาสีอ่อนก็ปรากฏขึ้นท่ามกลางแสงไฟอบอุ่น สิงหาจอดรถ ก่อนจะลงมาเปิดประตูให้เธอ เขาประคองเธออย่างระมัดระวังราวกับแก้วตาดวงใจทันทีที่เดินเข้าไปในบ้าน ประตูยังไม่ทันปิดดี เสียงฝีเท้าก็ดังออกมาจากด้านในองค์อรเดินออกมาพร้อมรอยยิ้มกว้าง ใบหน้าเปื้อนความดีใจ ข้างๆ คืออธิวัฒน์ที่ยืนสงบแต่แววตาอ่อนลงอย่างเห็น
เมีย(รัก)ของสิงหา ตอนที่62 ชีวิตใหม่ที่เพิ่มเข้ามา
ตอนที่62 ชีวิตใหม่ที่เพิ่มเข้ามาประตูห้องน้ำเปิดออกช้าๆ เสียงบานพับเบาแทบไม่ได้ยิน แต่กลับดังในหัวของสิงหาอย่างชัดเจนกว่าทุกสิ่งน้ำอิงยืนอยู่ตรงนั้น ร่างเล็กดูบอบบางกว่าปกติ มือหนึ่งกำแท่งตรวจแน่นจนปลายนิ้วซีด เธอเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาแดงก่ำ น้ำตาคลอจนภาพตรงหน้าพร่าเบลอหัวใจของสิงหากระตุกแรง แรงจนเขารู้สึกเหมือนลมหายใจติดขัด เขารีบวิ่งเข้าไปหาเธอแทบจะทันที ฝีเท้าหนักแต่ใจกลับสั่นระรัว มือหนายกขึ้นเช็ดหยาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มเธออย่างแผ่วเบา เหมือนกลัวว่าถ้าออกแรงมากกว่านี้ เธอจะพังลงตรงหน้า“อิง…” เสียงเขาแหบต่ำ “ไม่เป็นไรนะ ไม่ว่าจะออกมายังไง พี่ก็จะยังอยู่ตรงนี้ ข้างๆ หนู”“พี่สิงห์ ผะ…ผลมัน…” น้ำอิงเม้มริมฝีปาก พยายามกลั้นเสียงสะอื้นเธอไม่ได้พูดต่อ แต่ค่อยๆ แบมือออกมาตรงหน้า แท่งตรวจสีขาววางอยู่บนฝ่ามืออันสั่นเทา!!!สองขีดสีชัดเจน!…ชัดเจนจนไม่ต้องตีความโลกทั้งใบเหมือนหยุดหมุน สิงหามองมันด้วยหัวใจที่เต้นแรงจนแทบหลุดออกจากอก ลมหายใจหนักหน่วงขึ้นโดยไม่รู้ตัว มือเขาสั่นเล็กน้อยก่อนจะยื่นไปใกล้ๆ เหมือนยังไม่กล้าแตะ“สะ…สองขีด!…” เสียงเขาตะกุกตะกัก ราวกับไม่แน่ใจในสิ่งที่ตาเห็น “สองข
บางทีคุณอาจจะชอบ
เจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว155.6K viewsท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา145.0K viewsแต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI77.3K viewsเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน81.1K viewsกับดักรักทายาทมาเฟีย
อัญธิญาน์196 viewsข้าคือแม่นางพิษแต่ท่านแม่ทัพดันเสพติดซะงั้น
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์19 viewsเจ้าสาวตัวแทนของอัคนี
สายธารลับ53 viewsBad Black | เฮียขา ใบหย่าอยู่ไหน
กุหลาบดำ Shadow Writer69 views
