Masukแต่รู้อะไรไหม ว่าใบหน้าดุดันของเขานั้นทำให้เธอใจเต้นเสมอ ไร้ซึ่งความเกรงกลัวหัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นจังหวะทุกครั้งเวลาที่ได้พูดคุยกัน
“นะคะพี่ลูคัสให้จีนี่ได้ไปเปิดประสบการณ์บ้างนะคะ” เธอย้ายก้นไปนั่งข้างชายหนุ่ม สองแขนบางเกาะเขาเหมือนทุกทีที่เคยทำ หน้าอกอวบเบียดแข่นแกร่งอย่างไม่ตั้งใจ แถมเธอยังไม่ระวังตัวสักนิด เพราะคอเสื้อนอนที่สวมอยู่มันเปิดออกเผยให้เห็นเนินอกขาวนวลประจักแก่สายตาหนุ่มหล่อตรงหน้า “เฮ้อ แล้วแต่เธอเลย แต่ต้องให้พ่ออนุญาตก่อนนะ” แม้จะรู้สึกรำคาญใจอย่างไร แต่ก็น่าแปลกใจที่เขามักจะตามใจเธอเสมอเสียทุกครั้ง “พี่ลูคัสน่ารักที่สุด” เธอยังคงออดอ้อนเขาต่อหน้าผู้เป็นพ่อย่างไม่มีการปิดบัง ใครต่อใครต่างก็ดูออกว่าจีนี่นั้นชอบลูคัสมากเพียงใด “ถึงลูคัสจะไม่ห้ามแต่พ่อก็ไม่อยากให้ลูกไปอยู่คนเดียว” เขาเป็นห่วงความปลอดภัยของลูกสาวเป็นอย่างแรกเสมอ “งั้นก็ให้ไปอยู่ที่บ้านผมก่อนก็ได้ครับคุณน้า ยังไงจีก็เหมือนน้องสาวผมคนหนึ่ง” เขาจงใจเน้นย้ำคำว่าน้องสาวให้เธอได้ยินชัด ๆ เพราะต้องการให้เธอรู้จักสถานะของตนเอง “คำก็น้องสาวสองคำก็น้องสาว” “เลิกพูดมากแล้วปล่อยแขนพี่ได้แล้วจี” “งั้นพ่อขอโทรคุยกับพ่อลูคัสสักหน่อยก่อนแล้วกัน ลูกคุยกันสองคนไปก่อนล่ะ” พูดจบ พ่อของเธอก็เดินออกไปจากห้องทิ้งให้ทั้งคู่อยู่ด้วยกันเพียงลำพัง พรึ่บ! “พี่ลูคัส!!” สาวน้อยโวยวายออกมาเพาะคนเป็นพี่นั้นสะบัดแขนเธอออกอย่างไม่ใยดี “เด็กแก่แดด เธอไม่รู้เลยรึไงว่าอะไรควรไม่ควร นี่อยากเสนอตัวให้พี่ถึงขนาดขอไปอยู่กับพี่เลยเหรอ” เขามักจะเหยียบย่ำความรู้สึกของเธอเสมอ เขารู้อยู่แก่ใจว่าเธอนั้นชอบเขามาโดยตลอด “ด่าจีนเข้าไปเยอะ ๆ เลยค่ะ เชื่อเถอะว่าต่อไปพี่ต้องมาคุกเข่าอ้อนวอนจีนแน่” คนตัวเล็กยังคงความอวดดีไม่เลิก กอดอกอย่างเอาแต่ใจ ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น “หยุดคิดเรื่องนั้นได้เลย พี่ไม่อยากได้เมียน่ารำคาญอย่างเธอ” น้ำเสียงเด็ดขาดของลูคัสยิ่งทำให้คนฟังไม่สบอารมณ์เข้าไปอีก “พี่ลูคัส!!!” “ลูกมั่นใจนะว่าจะไปจริง ๆ” เจษฎาถามย้ำเป็นครั้งที่ร้อย เพราะหวังว่าลูกสาวอาจจะเผลอหลุดปากมาว่าไม่ไปแล้วก็ได้ แต่ก็ไม่มีท่าทางว่าจีนี่จะล้มเลิกความตั้งใจเลยสักนิดเดียว “ป๊าจะถามจีอีกกี่รอบจีก็ไม่เปลี่ยนใจค่ะ” หญิงสาวก้มหน้าเก็บกระเป๋าอย่างขยันขันแข็ง ผิดกับตอนที่เขาใช้ให้ช่วยงานเลยลิบลับ “ถ้าลูกโดนรังแกบอกพ่อมาได้เลยนะ” ไม่มีทางเลยที่พ่อคนจะวางใจ เมื่อลูกสาวคิดจะออกไปจากอ้อมอกแบบนี้ “ป๊าเห็นจีอ่อนแอขนาดนั้นเลยหรือไงคะ จีแค่จะไปทำงานพาร์ทไทม์เองนะ” เรื่องงานก็แค่ข้ออ้างที่เธอยกขึ้นมา จีนี่ได้แต่ยิ้มในใจอย่างมีความสุข เรื่องอะไรที่เธอจะพลาดในเมื่อพี่ลูคัสเป็นคนเอ่ยปากชวนเธอไปอยู่ด้วยก่อนแบบนี้ “ตามใจลูกเลย” เห็นไหมล่ะ ยังไงเสียทุกคนก็ไม่ขัดใจเธออยู่แล้ว งานนี้จีนี่ชนะขาดลอย “รักป๊านะคะ” เด็กสาวในชุดเสื้อยืดรัดรูปสีขาวกับกระโปรงเทนนิสสีดำกระโดดกอดบิดาอย่างรักใคร่ “พี่เขารอนานแล้วรีบไปเถอะ” เจษฎาเกรงใจหลานชายเหลือเกิน หวังว่าไอ้เพื่อนรักของเขาจะไม่ตามมาโวยวายถึงที่นะ สาเหตุเพราะส่งตัวแสบไปป่วนบ้านยังไงล่ะ ด้านลูคัสเองก็นั่งเปิดโทรศัพท์เช็คเมลจากบริษัทคั่นเวลา ไม่นานเกินรอสาวน้อยเจ้าปัญหาก็หอบกระป๋าเดินทางใบโตเดินมาทางเขาแล้ว จากตอนแรกไม่ได้คาดคิดเลยสักนิดเดียวว่าจะได้พบเจอกับจีนี่แบบนี้ แต่กลับกลายเป็นว่าตอนนี้เขากำลังจะได้หิ้วยัยหมากระเป๋าตัวเล็กนี้กลับบ้านแล้วสิ “ทำไมไม่หัดแต่งตัวให้มันดี ๆ” สายตาคมจับจ้องไปที่เรือนร่างบางอย่างพิจารณา แต่คนถูกตำหนิไม่ได้รู้สึกสลดเลยสักนิดเดียว “อุ๊ย ไม่ใช่ว่าพี่ลูคัสแอบมองต้นขาจีหรอกเหรอคะ” ไม่พูดเปล่า เธอยังเดินเข้าไปใกล้ร่างสูงที่นั่งอยู่ มือเรียวเล็กลูบขาของตัวเองอย่างยั่วยวนกนเกิบจะถึงชายกระโปรงตัวสั้น หมับ!! มือหน้าคว้าเข้าที่ข้อมือบางก่อนจะกระชากแขนคนตัวเล็กจนร่างเธอลอยปลิวมานั่งอยู่บนตักแกร่งของเขา “ถ้าแค่นั้นมันไม่ได้เรียกว่ายั่วหรอกเด็กน้อย” แขนโอบเอวเล็กของเธอไว้แน่น อีกมือวางแปะลงที่ต้นขาขาว ค่อย ๆ ขยับเคลื่อนเข้าไปหวังจะได้สัมผัสเนื้อเนียนภายใต้กระโปรง “ยะ...อย่านะคะ!” เมื่อเห็นท่าไม่ดี จีนี่รีบใช้สองมือของตัวเองคว้ามือหนาที่กำลังจะล่วงล้ำเอาไว้ก่อน แก้มขาวขึ้นสีแดงอมชมพูเพราะความร้อนก่อตัวขึ้น ทั้งที่บอกเกลียดแต่กลับแกล้งเธอแบบนี้ ทำไมเขาถึงมาเล่นกับความรู้สึกเธอแบบนี้นะ...ทำไมกัน “ทำอะไรกันน่ะ?” เมื่อเดินเข้ามาเห็นลูกสาวนั่งตักอีกคน ก็ได้แต่ถามออกไปเสียงเข้ม ถึงแม้จะไม่ได้คิดอะไรแต่เขาก็หวงลูกสาวไม่น้อย “มีเด็กซนน่ะครับคุณอา เกือบล้มก้นกระแทกแล้วไหมหล่ะ” คำโกหกหน้าด้าน ๆ หลุดออกมาจากปากของคนตัวใหญ่ จีนี่เองก็ได้แต่ยิ้มรับเออออตาม ๆ กันไปอย่างช่วยไม่ได้ “แหะ ๆ” จีนี่หัวเราะแห้งกลบเกลื่อน รีบผลักอีกคนสุดแรงแล้วหยัดตัวลุกขึ้นยืน จัดเสื้อผ้าของตนให้เข้าที่เข้าทาง “ไม่เปลี่ยนใจแน่นะลูก”เมื่อพ่อถามย้ำอีกครั้งจีนี่ก็พยักหน้ารับรัว ๆ อย่างขันแข็งไม่แพ้กัน“ยังไงร่างกายนี้จีก็อยากให้พี่ได้ครอบครองเป็นคนแรก...แต่ในฐานะคนรักได้ไหม?”ดวงตาเป็นประกายที่ยังคงมีน้ำใสปกคลุม จ้องมองลึกเข้าไปในตาคู่สวยสีฟ้าคู่งามราวกับท้องทะของลูคัสอย่างเค้นหาคำตอบ“ก็เป็นซะแบบนี้ พี่จะทำยังไงกับเธอดี” ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้สึกอะไรเลย เขาก็ผู้ชายคนหนึ่ง ไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่จะตายด้านถึงขนาดที่มีสาวสวยมายั่วยวนแล้วจะไม่รู้สึกอะไร จีนี่อาจจะไม่รู้ตัว แต่ท่าทางเหมือนลูกนกน้อยตัวสั่นที่ส่งสายตาอ้อนวอนมานั้นจะทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่ไหว“ปล่อยจีได้แล้ว พี่รู้ไหมว่าอยู่ในท่านี้มันไม่ค่อยดีต่อใจจีสักเท่าไหร่” ถึงจะไม่พอใจที่เขาหยาบคายกับเธอ แต่เมื่อถูกหนุ่มหล่อแถมยังเป็นรักข้างเดียวของตัวเองมาขึ้นคร่อมแบบนี้ ใครจะด่าว่าเธอใจแตกก็ไม่สนแล้วล่ะ “ถ้าจีพร้อมจะเป็นของเล่นให้พี่ ก็บอกได้ทุกเมื่อเลยนะครับ แต่สถานะพี่ไม่มีให้” ลูคัสไม่ขัดถ้าเธอจะยอมพลีกายให้ แม้จะรู้สึกผิดต่อพ่อของเธอก็ตาม ใครใช้ให้แม่เด็กคนนี้มายั่วเขาเองล่ะ “คนนิสัยไม่ดี ปล่อยจีได้แล้วค่ะ” แต่ความปากร้ายของเขามันทำให้เธอหมดอารมณ์ ต่อให้จะชอบเขาขนาดไหนเธอคงไม่ไหวหรอก “หึ แล้วทำเป็นเก่ง” ลูคัสแค่นหัวเราะออกมา นึกว
“อะไรอีกคะ?” กระโปรงยาวเกือบถึงพื้นขนาดนี้ยังไม่พอใจอีกหรือไง “แค่จะพาไปกินข้าว ทำไมต้องแต่งตัวโป๊ขนาดนี้” เพราะเขาตัวสูงกว่ามาก เมื่อยืนใกล้เธอจึงเห็นเนินหน้าอกหน้าใจสาวที่โผล่พ้นเสื้อเกาะอกแหวกลึกที่เห็นไปถึงไหนต่อไหน ลูคัสได้แต่กุมขมับ อะไรทำให้เด็กคนนี้มั่นใจขนาดนั้นกัน เขารู้แล้วว่าเธอหุ่นดีแถมยังน่ามองอีก แต่มันต้องไม่ใช่แบบนี้สิ “คนอื่นก็ใส่กันเยอะแยะไป” จีนี่ยืนยันเสียงแข็ง “ไม่พาไปแล้ว มานี่เลย” ไม่รู้เพราะอะไรเขาถึงได้ไม่พอใจขนาดนี้ จีนี่เองก็งงเหมือนกัน เธอตั้งใจแต่งตัวสวย ๆ เผื่อลูคัสจะได้มองเธอเหมือนผู้หญิงคนอื่นบ้าง แต่ทำไมเขาถึงโมโหขนาดนี้ล่ะ ไม่เพียงแต่โมโหใส่ แต่ยังลากข้อมือเธอเข้าไปในห้องนอนอีก ปึก! เขาโยนร่างบางลงบนเตียงนอนนุ่มจนร่างเล็กของเธอกระแทกเข้าอย่างจัง “พี่ลูคัส จีเจ็บนะ” คนน้องเบะปากเพราะความเจ็บปวด นี่เธอน่าเกลียดจนมองไม่ได้ขนาดนั้นเลยเหรอ ก็รู้อยู่หลอกนะว่าที่ทำงานของพี่ลูคัสมีแต่ดาราสาว ๆ สวย ๆ เธอคงไปเทียบกับคนพวกนั้นไม่ได้ “แล้วเธอตั้งใจจะแต่งตัวไปอ่อยใครล่ะจี พี่บอกแล้วใช่ไหมให้แต่งตัวให้เรียบร้อย” ลูคัสกอดอกมองคนน้องด้วยใบหน้าจริงจัง “
-บนรถยนต์คันหรูของลูซิเฟอร์-เหตุการณ์ก่อนหน้ายังทำให้คนตัวเล็กตื่นเต้นไม่หาย ถึงแม้ลูคัสจะชอบทำหน้าตายใส่เธอก็เถอะนะ แต่การที่เขาทำแบบนี้มันทำให้เธอแอบมีความหวังขึ้นมาบ้าง แม้จะเพียงแค่น้อยนิดก็ตาม“พี่ไม่ได้พิศวาสอะไรเธอสักนิด อย่าคิดไปเองเชียวล่ะ” แต่แล้วความคิดเพ้อฝันของเธอก็ได้ดับลงเพราะคนข้าง ๆ เล่นพูดดักออกมาก่อน แถมยังมองเธอราวกับว่ารังเกียจมากมาย “พี่ลูคัส!! จีน่าเกลียดขนาดนั้นเลย” ไม่ชอบใจเลยสักนิด เธอก็แค่อยากให้เขาหันมามองเธอบ้างก็เท่านั้นเอง ทำไมต้องแสดงแต่ท่าทางแบบนั้นใส่เธอด้วยล่ะ “เปล่า ช่างเถอะ” พอเห็นว่าคนข้าง ๆ เตรียมเบะปากเหมือนกับว่าจะร้องไห้แบบนั้นแล้ว เขาก็ไม่อยากจะคุยกับเธอต่อ จึงเลิกที่จะตัดบทสนทนาไปเสียอย่างนั้นลูคัสไม่ค่อยเข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงอารมณ์แปรปรวนอย่างนี้ เขาพยายามขีดเส้นกั้นเธอมาโดยตลอด เพราะคิดว่ามันเป็นเพียงความคิดแบบเด็ก ๆ แต่พอมาเจอกับเธอตอนโตเป็นสาวแบบนี้ อีกใจหนึ่งก็แทบจะอดไม่ไหวที่จะได้สัมผัสร่างกายของเธอที่มันเย้ายวนเขามาตั้งแต่เมื่อเช้า“ฮึ พี่จะทนความสด ความสวยของจีไปได้อีกสักกี่น้ำมาคอยดูกันค่ะ” คนพูดไม่ได้คิดอะไร แต่คนฟังกล
แต่รู้อะไรไหม ว่าใบหน้าดุดันของเขานั้นทำให้เธอใจเต้นเสมอ ไร้ซึ่งความเกรงกลัวหัวใจดวงน้อยเต้นไม่เป็นจังหวะทุกครั้งเวลาที่ได้พูดคุยกัน“นะคะพี่ลูคัสให้จีนี่ได้ไปเปิดประสบการณ์บ้างนะคะ” เธอย้ายก้นไปนั่งข้างชายหนุ่ม สองแขนบางเกาะเขาเหมือนทุกทีที่เคยทำ หน้าอกอวบเบียดแข่นแกร่งอย่างไม่ตั้งใจ แถมเธอยังไม่ระวังตัวสักนิด เพราะคอเสื้อนอนที่สวมอยู่มันเปิดออกเผยให้เห็นเนินอกขาวนวลประจักแก่สายตาหนุ่มหล่อตรงหน้า “เฮ้อ แล้วแต่เธอเลย แต่ต้องให้พ่ออนุญาตก่อนนะ” แม้จะรู้สึกรำคาญใจอย่างไร แต่ก็น่าแปลกใจที่เขามักจะตามใจเธอเสมอเสียทุกครั้ง“พี่ลูคัสน่ารักที่สุด” เธอยังคงออดอ้อนเขาต่อหน้าผู้เป็นพ่อย่างไม่มีการปิดบัง ใครต่อใครต่างก็ดูออกว่าจีนี่นั้นชอบลูคัสมากเพียงใด“ถึงลูคัสจะไม่ห้ามแต่พ่อก็ไม่อยากให้ลูกไปอยู่คนเดียว” เขาเป็นห่วงความปลอดภัยของลูกสาวเป็นอย่างแรกเสมอ “งั้นก็ให้ไปอยู่ที่บ้านผมก่อนก็ได้ครับคุณน้า ยังไงจีก็เหมือนน้องสาวผมคนหนึ่ง” เขาจงใจเน้นย้ำคำว่าน้องสาวให้เธอได้ยินชัด ๆ เพราะต้องการให้เธอรู้จักสถานะของตนเอง “คำก็น้องสาวสองคำก็น้องสาว” “เลิกพูดมากแล้วปล่อยแขนพี่ได้แล้วจี”“งั้นพ่อ
....เวลา 10.00 นาฬิกา ‘TC Service หรือ ธนโชติเซอร์วิส’ เด็กสาวหน้าตาน่ารักสดใส แต่แฝงไปด้วยความดื้อรั้น กึ่งวิ่งกึ่งเดินลงมาจากห้องพักชั้นสอง ในชุดนอนลายหมีสีฟ้าสุดแสนน่ารัก เนื่องจากเธออยู่ในช่วงปิดเทอม แถมยังเลื่อนระดับชั้นด้วยจึงมีเวลานอนพักผ่อนยาว ๆ อีกหลายเดือน คนตัวเล็กมุ่งหน้าไปยังห้องทำงานชั้นหนึ่ง โดยไม่สนสายตาของพนักงานมากมายที่กำลังมองมาที่เธอแม้แต่น้อย “ป๊ะป๋าคะ...ยุ่งอยู่รึเปล่า?” ทันทีที่เปิดประตูเข้าไปเธอก็เอ่ยเรียกหาคนด้านในเสียงใส “จีน!!!” เจษฎาผู้เป็นพ่อตะโกนเสียงดังอย่างคนตกใจ เพราะตอนนี้เขากำลังมีแขกอยู่ด้วย ไม่คิดว่าลูกสาที่รักจะพรวดพราดเข้ามาทั้งสภาพนี้“หึ” ขายหนุ่มแค่นหัวเราะออกมาเพราะรู้สึกไม่ถูกชะตากับเธอคนนี้เอาเสียเลย เด็กที่มักจะชอบมาเกาะแกะเขาเสมอทุกครั้งที่เจอกัน บัดนี้เธอกลายร่างเป็นสาวเต็มตัวแล้ว แต่ในสายตาเขาเธอก็ยังเป็นเด็กน้อยอยู่วันยังค่ำ“พะ...พี่ลูคัส!!” จีนี่เองก็ตกใจไม่แพ้กัน เมื่อคนที่ต้องมาเห็นสภาพเธอแบบนี้ดันเป็น ลูซิเฟอร์ รักแรกและรักเดียวของเธอ มือเล็กรีบยกขึ้นจัดผมเฝ้าให้เข้าที่เข้าทาง เดินเข้าไปใกล้ชายทั้งคู่แล้วนั่งลงข้า







