Mag-log in
....
เวลา 10.00 นาฬิกา ‘TC Service หรือ ธนโชติเซอร์วิส’ เด็กสาวหน้าตาน่ารักสดใส แต่แฝงไปด้วยความดื้อรั้น กึ่งวิ่งกึ่งเดินลงมาจากห้องพักชั้นสอง ในชุดนอนลายหมีสีฟ้าสุดแสนน่ารัก เนื่องจากเธออยู่ในช่วงปิดเทอม แถมยังเลื่อนระดับชั้นด้วยจึงมีเวลานอนพักผ่อนยาว ๆ อีกหลายเดือน คนตัวเล็กมุ่งหน้าไปยังห้องทำงานชั้นหนึ่ง โดยไม่สนสายตาของพนักงานมากมายที่กำลังมองมาที่เธอแม้แต่น้อย “ป๊ะป๋าคะ...ยุ่งอยู่รึเปล่า?” ทันทีที่เปิดประตูเข้าไปเธอก็เอ่ยเรียกหาคนด้านในเสียงใส “จีน!!!” เจษฎาผู้เป็นพ่อตะโกนเสียงดังอย่างคนตกใจ เพราะตอนนี้เขากำลังมีแขกอยู่ด้วย ไม่คิดว่าลูกสาที่รักจะพรวดพราดเข้ามาทั้งสภาพนี้ “หึ” ขายหนุ่มแค่นหัวเราะออกมาเพราะรู้สึกไม่ถูกชะตากับเธอคนนี้เอาเสียเลย เด็กที่มักจะชอบมาเกาะแกะเขาเสมอทุกครั้งที่เจอกัน บัดนี้เธอกลายร่างเป็นสาวเต็มตัวแล้ว แต่ในสายตาเขาเธอก็ยังเป็นเด็กน้อยอยู่วันยังค่ำ “พะ...พี่ลูคัส!!” จีนี่เองก็ตกใจไม่แพ้กัน เมื่อคนที่ต้องมาเห็นสภาพเธอแบบนี้ดันเป็น ลูซิเฟอร์ รักแรกและรักเดียวของเธอ มือเล็กรีบยกขึ้นจัดผมเฝ้าให้เข้าที่เข้าทาง เดินเข้าไปใกล้ชายทั้งคู่แล้วนั่งลงข้างบิดาด้วยความสงบเสงี่ยม “ทำไมป๊าไม่บอกก่อนคะว่าพี่ลูคัสจะมา หนูจะได้แต่งตัวสวย ๆ” เธอกระซิบถามผู้เป็นพ่อน้ำเสียงแผ่วเบาเพราะกลัวว่าอีกคนจะได้ยิน “อยู่เงียบ ๆ เถอะน่า” เจษฎาต่อว่าลูกสาวไม่จริงจังนัก ธุระที่ลูซิเฟอร์มาเยือนไม่ได้สำคัญอะไรมากมาย เพียงแค่มาเยี่ยมเยียนกันตามประสา เพราะพ่อของเขานั้นงานยุ่งมากจึงส่งเขามาแทน “ว่าง ๆ คุณอาก็ไปเที่ยวหาพ่อผมบ้างนะครับ เร็ว ๆ นี้ท่านจะจัดงานวันเกิดที่บ้านอยู่พอดี” ลูคัสกล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ แต่ยังคงความเคารพอีกคน ผิดกับสายตาที่ใช้มองร่างเล็ก ช่างดูแคลนเธอเสียเหลือเกิน เล่นเอาสาวน้อยรู้สึกไม่ชอบใจ แต่ยังคงพยายามวางมาดน้องสาวผู้แสนเรียบร้อยเอาไว้ “นี่พี่จะไม่ทักจีนหน่อยเหรอคะ?” จีนี่พูดเชิงน้อยเนื้อต่ำใจ แต่ก็ไม่ได้ทำให้คนโตกว่ารู้สึกผิดแต่อย่างใด เขากับยิ่งรำคาญเธอมากขึ้นกว่าเดิม “ไม่ได้ดูโตขึ้นจากเดิมเท่าไหร่เลยนะจี” เขายิ้มเยาะให้ร่างบาง ยังคงปากคอเราะร้ายเหมือนเดิมไม่มีผิด “ใครบอกพี่ว่าไม่โตขึ้นคะ ดูนี่สิจะทะลักออกมาอยู่แล้ว” “จีนี่!!!” เจษฎาปรามลูกสาวเพียงคนเดียวเสียงดังลั่น เมื่อเธอเล่นใช้มือเล็กทั้งสองข้างกอบโกยหน้าอกอันใหญ่โตเกินวัยขึ้นมาโชว์ลูคัสอย่างภูมิอกภูมิใจ เล่นเอาคนเป็นพ่อกุมขมับ “...” แม้ว่าลูคัสจะไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรออกมาก็ตาม แต่ก็แอบหยุดชื่นชมหุ่นสาวน้อยตรงหน้าไม่ได้ เพราะมันไม่มีที่ติเลยจริง ๆ “ชิส์” สาวน้อยมุ่ยหน้าอย่างไม่ชอบใจ เขาไม่คิดจะมองเธอเป็นผู้หญิงปกติเลยหรือยังไงกัน “เรียนอยู่ชั้นไหนแล้ว” จู่ ๆ ลูคัสก็ถามเธอออกไปน้ำเสียงนิ่งเรียบเหมือนเช่นเคย ถ้าเขาจำไม่ผิดตอนนี้เธอก็น่าจะอายุเกินสิบแปดปีแล้วหรือเปล่านะ “กำลังจะเข้าปีหนึ่งค่ะ” คนเด็กกว่าตอบด้วยน้ำเสียงกระแทกกระทั้นเล็กน้อย “งั้นเหรอ” เขายังคงทำใบหน้าเรียบเฉยใส่เธอไม่เลิกรา “พี่ลูคัสจีนอยากไปทำงานกับพี่” ที่เธอกล้าพูดออกไปเพราะลูคัสคือลูกชายของเพื่อนสนิทพ่อเธอนั่นเอง นิสัยหุนหันพลันแล่นแถมยังเอาแต่ใจของจีนี่ไม่สามารถแก้ห้ายได้ เพราะเธอมั่นใจว่ายังไงก็จะได้ในสิ่งที่ต้องการมาอยู่วันยังค่ำ “มันใช่เรื่องล้อเล่นมั้ยจีน” เจษฎากล่าวเตือนลูกสาว ที่มักจะดื้อรั้นเสมอ ขนาดบ้านยังไม่ยอมอยู่ ตามเขามานอนที่ทำงานจนแม่บังเกิดเกล้าจะเฉดหัวออกจากบ้านอยู่แล้ว “พ่อหนูจะไปทำงานกับพี่ลูคัส” จีนี่ยังยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แต่คนที่ถูกพาดพึงนั้นถึงกับหางคิ้วกระตุกเพราะความเครียดสะสมที่ได้รับจากเธอ “จะบ้ารึไง ลูกพึ่งจบม.ปลาย จะไปทำงานอะไร ไม่มีทาง” ผู้เป็นพ่อยังคงปฏิเสธเสียงแข็งเช่นเคย “ไม่สนค่ะ หนูจะไป หนูไปเรียนแถวบริษัทก็ได้ พี่ลูคัสต้องคิดถึงหนูแน่ ๆ” เด็กสาวพูดอย่างมั่นอกมั่นใจ เพราะว่าเธอนั้นยังคงมีความรู้สึกดี ๆ ต่อชายหนุ่มตรงหน้าเปลี่ยนแปลงเลยสักนิดเดียว “เฮ้อ พ่อละปวดหัวกับลูกจริง ๆ เลยจีน” เจษฎาถอนหายใจไปแล้วรอบที่ร้อย ก็ลูกสาวสุดที่รักเล่นหาเรื่องปวดหัวมาให้เขาไม่เว้นแต่ละวัน “มันไม่ใช่สนามเด็กเล่นนะจี” คราวนี้เป็นลูคัสอีกคนที่เอ่ยปากห้าม “ก็จีนอยากไปหาประสบการณ์ไงคะ อีกตั้งหลายเดือนกว่ามหาลัยจะเปิด จีนอยากลองอะไรใหม่ ๆ บ้าง” นั่นก็เป็นเพียงแค่ข้องอ้างเท่านั้น เธอนั้นเลือกลงเรียนการจัดการเพราะหวังว่าจะได้สานต่อกิจการของผู้เป็นพ่อเธออยู่แล้ว “ไม่ได้จีน พ่อให้ลูกออกไปอยู่ข้างนอกไม่ได้หลอก ลูกยังเด็กเกินไป” ถึงเธอจะแก่นแก้วเพียงใดก็ยังคงเป็นเด็กสำหรับคนเป็นพ่ออยู่ดี “จีนี่อย่าดื้อ” ลูคัสช่วยดุเธออีกเสียงหลังจากบอกรักกันอย่างดุเดือดเผ็ดร้อน สองร่างเปลือยเปล่าก็พากันนอนกอดกันกลม อยู่บนเตียงนอนที่แสนเละเทะ กอดกันเอาไว้แน่นพร้อมกับมองหน้ากันแล้วยิ้มออกมาอย่างมีความสุข“จีรักพี่ลูคัสนะคะ รักมาโดยตลอด” คนตัวเล็กเอ่ยออกไฟพร้อมกับรอยยิ้ม“พี่ก็เหมือนกันครับ” ยกมือขึ้นลูบผมอีกคนอย่างอ่อนโยน ไม่คิดเลยเหมือนกันว่าคนอย่างเขาจะมีความรักได้“หึ สุดท้ายแล้วพี่ก็หลงเด็กแบบจีเข้าจนได้ เป็นไงล่ะคะรสชาติของการได้กินสาวสวยอย่างจี”“แก่แดดนักนะเรา” บีบจมูกเล็กของอีกคนอย่างมันเขี้ยว ท่าทางซุกซนของจีนี่สำหรับเขาแล้วมันน่าเอ็นดู แถมยังน่าตีสั่งสอนไปในเวลาเดียวกัน“จีเจ็บนะ”“ปากดีได้แล้วแสดงว่าหายป่วยแล้วสิ”“จีก็บอกพี่แล้วว่าไม่เป็นไรแล้ว พี่ลูคัสนั่นแหละไม่ยอมให้จีกลับไปเรียน” บ่นออกมาด้วยใบหน้าบูดบึ้งไม่พอใจ“ก็พี่เป็นห่วงเธอ”“เป็นห่วงจี? แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการที่พี่ไม่ยอมเข้าบริษัท” ถามออกไปด้วยท่าทางเอาเรื่องอีกคนกลอกตาไปมา ไม่ได้สำนึกเลยสักนิดกับสิ่งที่ตนเองทำอยู่“แล้วยัยป้านั่นเป็นยังไงบ้างคะ” เพราะตั้งแต่ฟื้นมาก็ไม่ได้ยินเรื่องราวของหล่อนเลย ตัวต้นเรื่องอย่างเธอคงจะไม่ได้กำลังมีชีวิตสุขสบายอยู่ห
“ไม่เป็นไรแล้วนะจี” มือหนายกขึ้นกุมมือขาวซีดของคนที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงนอนในคอนโดของตนเองเอาไว้แน่นหลังจากผ่านเรื่องวุ่นวายมาได้ก็ทำให้ชายหนุ่มตระหนักได้ว่าตนเองนั้นไร้ความสามารถเป็นอย่างมาก ความรู้สึกผิดก่อตัวขึ้นภายในใจภาพที่เห็นขณะที่คุณหมอมาช่วยทำการรักษาให้จีนี่นั้น มันทำให้เขาทรมานหัวใจเป็นอย่างมาก เนื่องจากเธอมีอาการแพ้ขั้นรุนแรงถึงกับต้องทำการสวนท่อเพื่อนำสารพิษออกมาจากร่างกายให้ได้มากที่สุดแม้ว่าการรักษาจะผ่านไปได้ด้วยดีแต่ลูคัสก็ยังรู้สึกไม่สบายใจ“อือออ” ส่งเสียงอื้ออึงออกมาขณะที่นอนหลับอยู่ หยาดเหงื่อผุดขึ้นตามกรอบหน้าเล็กแม้ว่าจะเปิดเครื่องปรับอากาศจนรู้สึกหนาว แต่เพราะฤทธิ์ไข้ทำให้คนตัวเล็กตัวร้อนผะผ่าว“ฝันดีนะครับคนดีของพี่” จูบลงที่หน้าผากมนอย่างอ่อนโยน หย่อนตัวนอนลงข้างกายหญิงสาว ดึงเธอเข้ามาไว้ในอ้อมกอดอุ่นเขารู้ตัวแล้วว่าตนเองนั้นรู้สึกยังไงกับจีนี่ เขาคงรักเธอเข้าแล้วจริง ๆ แค่คิดว่าอาจจะเสียเธอไปก็รู้สึกจุกขึ้นมาที่อกจนแทบหายใจไม่ออก การได้เห็นคนตัวเล็กทรมานยิ่งทำให้เขาอยากจะไปฆ่าตนที่เป็นต้นตอของเรื่องถ้าไม่ติดว่าเป็นห่วงจีนี่ กลัวเธอตื่นขึ้นมาแล้วไม่เจ
เพราะไม่ได้ไปเข้าค่ายกับเพื่อนอย่างที่ควรจะเป็น จีนี่จึงต้องตามลูคัสไปที่บริษัทอย่างเลี่ยงไม่ได้ระหว่างทางที่เดินขึ้นไปยังห้องทำงานของลูคัส ทั้งสองคนก็เดินกะหนุงกะหนิงกันโดยที่ไม่ได้สนใจสายตาของคนอื่นเลยสักนิดเดียว เรียกได้ว่าเป็นการเปิดตัวอย่างเป็นทางการก็ว่าได้ข่าวซุบซิบนินทาถูกแพร่ออกไปเป็นวงกว้างอย่างรวดเร็ว แต่เจ้าตัวกลับไม่ได้รู้สึกทุกร้อนอะไรเลยสักนิดเดียว ยังคงตั้งหน้าตั้งตาทำงานต่อไปเหมือนอย่างปกติ“พี่มังกรระวัง ๆ” เสียงเจื้อยแจ้วของหญิงสาวดังสลับกับเสียงเกมในโทรศัพท์มือถือ เพราะต้องทำหน้าที่ดูแลจีนี่ขณะที่ลูคัสกำลังทำงาน จึงจบลงที่การมานั่งเล่นเกมเป็นเพื่อนเธออยู่ที่โซฟารับแขก“ให้ผมบอกให้ทั้งสองคนเบาเสียงไหมครับ” เพราะดูเหมือนเจ้านายดูจะไม่ค่อยมีสมาธิกันต์จึงออกความเห็น“ไม่ต้อง รีบทำงานให้จบเถอะ” ถึงจะไม่ชอบใจนักที่เห็นหญิงสาวดูสนิทสนมกับผู้ชายออกนอกหน้า แต่จะให้ต่อว่าก็ไม่ได้อีก เพราะหน้าที่คุมกันยิ่งทั้งสองคนสนิทใจกันนั้นเป็นเรื่องที่ดี แต่มันก็แอบหวงไม่ได้เมื่อเห็นว่าเธอไปยิ้มให้ผู้ชายคนอื่น“หนูขออยู่ต่อได้ไหมคะ” เพราะลูคัสบอกว่าวันนี้มีกินเลี้ยงกับบริษัทเพราะเงินปั
“พี่รักจีจริง ๆ ใช่ไหมคะ” ถามออกไปขณะที่ทั้งคู่แช่ตัวอยู่ในอ่างอาบน้ำใบใหญ่“ทำไมถึงถามอีกแล้วล่ะ?” เอียงคอถามคนตัวเล็กออกไปอย่างสงสัย “จีแค่อยากมั่นใจ”“อืม~ รักนะครับ” พูดพร้อมกับพรมจูบไปที่ลาดไหล่ของหญิงสาวจนทั่ว จูบต่ำลงไปที่หลังของอีกคน ฝ่ามือหนาทั้งสองลูบไล้ไปที่สีข้างของคนด้านหน้าแผ่วเบา“อื้อ ไหนบอกว่าอาบน้ำอย่างเดียวไงคะ” ร้องท้วงเมื่อมือหนาเริ่มซุกซนอยู่ไม่นิ่ง“ก็ไม่ได้จะเอา แค่จะถูตัวให้เอง” หัวเราะอย่างชอบใจเมื่อได้แกล้งคนตัวเล็ก มือหนาบีบขยำก้อนเนื้อนุ่มอยู่นานสองนาน บีบนวดเคล้าคลึงอย่างสนุกมือ ยิ่งมีฟองสบู่ด้วยยิ่งทำให้การสัมผัสลื่นไหลเข้าไปอีก“อื้อ~” เสียงหวานครางในลำคออย่างพึงพอใจ มือหนาสัมผัสไปทุกส่วนของร่างกายเธอ“ไปล้างตัวกันครับ” ลุกขึ้นจากอ่างเดินนำไปเปิดฝักบัว สองร่างยืนประกบคู่กันภายใต้เสียงน้ำกระทบพื้นดังซาบซ่า จนท้ายที่สุดก็ต้านทานซึ่งกันและกันไม่ไหว บรรเลงเพลงรักกันใต้ฝักบัวไปหนึ่งรอบ ก่อนจะไปจบที่เตียงนอน“แกรู้หรือเปล่าว่าห้องแกไม่เก็บเสียง” อลันแกล้งเอ่ยแซวลูกชายหัวแก้วหัวแหวนด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ขณะที่ ทั้งหมดกำลังร่วมรับประทานอาหารค่ำด้วยกัน โดยมีจีนี
บ้านตระกูลชามาล“รอพี่อยู่ที่ห้องนี้นะครับเดี๋ยวพี่มา” พาคนตัวเล็กมาส่งไว้ที่ห้องนอนของตนเองก่อนจะเดินออกไป ทิ้งหญิงสาวไว้เพียงลำพังร่างบางเดินสำรวจทั่วห้อง ภายในตกแต่งด้วยโทนสีเทาดำเป็นระเบียบเรียบร้อย ผ้าปูเตียงถูกปูไว้เป็นอย่างดี ของทุกอย่างถูกจัดวางเข้าที่บ่งบอกได้ว่ามีคนคอยดูแลเป็นอย่างดีก๊อก ก๊อก ผ่านไปนานก่อนจะมีใครบางเคาะประตูห้องทำให้จีนี่เลิกให้ความสนใจกับสิ่งของในห้องแล้วตรงไปเกิดประตู“มาแล้วเหรอคะ…” แต่คนที่ปรากฏกายกลับทำให้หญิงสาวประหลาดใจผู้หญิงตรงหน้าเธอนั้นทั้งตัวสูงผิวขาว รูปร่างหน้าตาดี ผมตรงดำขลับถูกปล่อยยางถึงกลางหลัง สวมชุดเดรสรัดรูปสีแดงเผยให้เห็นหุ่นอันงดงาม ขนาดเป็นผู้หญิงด้วยกันจีนี่ยังคิดเลยว่าเธอนั้นสวยมาก“ลูคัสไปไหน แล้วเธอเป็นใคร” กอดอกถามอีกคนด้วยแววตาไม่พอใจ มองจีนี่ในชุดนักศึกษาอย่างพิจารณา“สวัสดีค่ะ” ถึงจะไม่รู้ว่าผู้หญิงแสนสวยตรงหน้าเป็นใครแต่จีนี่ก็ยังคงมารยาทกับเธอ เพราะดูเหมือนว่าจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกับลูคัส“ฉันถามว่าเธอเป็นใคร มาทำอะไรอยู่ในห้องนี้” เค้นถามอีกคนด้วยน้ำเสียงเข้ม“จีเป็นแฟนพี่ลูคัสค่ะ” ตอบออกไปตรง ๆ“เหอะ! ฉันไปอยู่เมืองนอก
หน้าตึกคณะบริหาร “เดี๋ยวก่อนครับ” ลูคัสร้องท้วงก่อนที่คนตัวเล็กจะได้เปิดประตูลงจากรถ “คะ?” เอียงคอเป็นเชิงตั้งคำถามว่าเรียกเธอไว้ทำไม “จูบหน่อย” ขอออกไปด้วยใบหน้าอ้อน มีหรือที่เธอจะกล้าขัด “หนูไปแล้วนะคะ” เมื่อล่ำลากันเรียบร้อยจีนี่รีบขอตัวลงจากรถเพราะขืนถูกรั้งไว้ต่อได้เข้าเรียนสายแน่ ๆ “เลิกกี่โมงครับ” “เที่ยงค่ะ” ตอบออกไปด้วยรอยยิ้มสดใสเหมือนทุกครั้ง “เดี๋ยวพี่มารับนะ ตั้งใจเรียนล่ะ” ลูคัสที่มาทำงานพร้อมกับรอยยิ้มสดใสทำเอาลูกน้องคนสนิทอย่างกันต์อดสงสัยไม่ได้ จนสุดท้ายเขาก็หลุดปากถามออกไปในที่สุด “เจ้านายถูกหวยเหรอครับ” “อะไรของมึง” ไม่เข้าใจว่าลูกน้องของตนทำไมถึงถามออกมาแบบนั้น “ก็เห็นเจ้านายอารมณ์ดี” “ว่างมาเสือกเรื่องของกู สงสัยงานที่ให้จะไม่พอสินะ” “ขอโทษครับผมไปทำงานก่อนครับ” เดินหนีออกไปพร้อมกับแฟ้มเอกสารปึกหนา ขืนถามต่องานเข้าเป็นแน่ ใครจะเข้าใจอารมณ์ของลูคัสได้ บทจะดีก็ดีมาก ถ้าร้ายขึ้นมามีแต่จะได้อยู่ไม่สุข เวลาบ่ายโมง “บ่ายพี่ไม่มีงาน หนูอยากไปไหนต่อครับ” เอาอกเอาใจหญิงสาวยกใหญ่ ทันทีที่ไปลับหลังเลิกเรียนก็พามาทานอาหารกลางวันสุดหรูที่ห้าวใหญ่ทันที “ไปดูหนังก







