บทที่ 8

"ถ้างั้นคุณหยกก็นั่งรอตรงนี้ก่อนนะคะ ฉันขอเอานมขึ้นไปให้คุณสิงห์ก่อน" หญิงสาวพูดพร้อมกับถือแก้วนมและกำลังจะเดินขึ้นบ้าน

"ฉันขอขึ้นไปด้วยได้ไหมคะ อยากจะไปดูคนที่ฉันต้องดูแลด้วย"

"ก็ได้ค่ะ ถ้างั้นตามขึ้นมาเลย" พูดจบไออุ่นก็เดินนำหน้าขึ้นไปด้านบน

ก๊อก ก๊อก ก่อนที่จะเปิดเข้าไปเธอเคาะประตูเป็นสัญญาณบอกก่อนเล็กน้อย "ผู้หญิงคนที่คุณพูดถึงเมื่อวานมาแล้วนะคะ" ไออุ่นถือนมไปวางใส่มือให้แบบอ่อนโยน

"สวัสดีค่ะฉันชื่อหยกคนที่จะมาดูแลคุณ" หยกพูดกับราชสีห์แต่สายตามองไปดูนมที่ไออุ่นว่างใส่มือให้เขา "ขอโทษนะคะ นั่นนมเย็นหรือนมอุ่นคะ"

"นมเย็นค่ะ"

"ไม่ได้นะคะ เช้าๆ แบบนี้คุณต้องเอานมอุ่นๆ ให้คุณราชสีห์ทานจะดีกว่า เพราะท้องของเขาจะได้เตรียมพร้อมในการทานอาหารเช้าต่อ" แล้วหยกก็เดินมาจับนมแก้วนั้นออกจากมือของราชสีห์

"ฉันไม่รู้เรื่องนี้เลยค่ะ ขอบคุณนะคะที่เตือน" ไออุ่นรับนมแก้วนั้นจากพยาบาลคืนมา เธอคิดว่าจะลงไปเปลี่ยนมาให้ใหม่

"เธอมีอะไรทำก็ไปทำ ตรงนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของคุณหยก" เสียงทุ้มพูดขึ้นแบบไม่สนใจอีกฝ่ายเลย

"คะ?" พอถึงตอนนี้หญิงสาวก็รู้แล้วว่าผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีเขาเปลี่ยนไปมาก จากที่เคยหยอกล้อ พูดเล่นแต่ตอนนี้เปลี่ยนไปหมดทุกอย่าง ทั้งอารมณ์และคำพูดคำจา

หญิงสาวแอบคิดว่าเขาจะรู้เรื่องนั้นหรือเปล่า เรื่องที่ไทเกอร์แอบเข้ามาในห้องนี้.. แต่ก็ไม่น่าจะใช่เพราะเขามองไม่เห็น ..หรือเขาจำได้แล้วว่าเธอไม่ใช่หญิงคนรัก?? ตกลงมันยังไงกันแน่ 

"ถ้างั้นฉันขอตัวลงไปเตรียมอาหารให้คุณก่อนนะ" ดวงตางามที่ดูเศร้าลง มองไปที่คนทั้งสอง แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านั้น 

"ปิดประตูให้ด้วย" เสียงนี้ดังขึ้นเมื่อเธอก้าวเดินออกมายังไม่พ้นประตูเลยด้วยซ้ำ

"ค่ะ" หญิงสาวจำเป็นต้องได้เอื้อมมือไปปิดประตูห้อง

พอลงมาข้างล่าง เธอก็ยังไม่วายที่จะมองกลับขึ้นไปด้านบน

"ป้ามีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ" พอข้างบนไม่ต้องการแล้วเธอก็เลยเข้าไปดูในครัวว่าพอจะช่วยอะไรได้บ้าง

"ป้าว่าคุณผู้หญิงอยู่เฉยๆ ดีกว่าค่ะ แค่ดูแลคุณผู้ชายก็เหนื่อยมากพอแล้ว"

"ตอนนี้ฉันไม่ได้ดูแลเขาแล้วล่ะป้า เขาจ้างพยาบาลพิเศษมาดูแล ป้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกมานะ" หญิงสาวหายเข้าไปในครัวเพียงไม่นาน เธอก็ออกมามองขึ้นไปดูว่าประตูห้องของเขาเปิดหรือยัง แต่ทุกอย่างดูเงียบมาก ไออุ่นก็เลยแกล้งเดินขึ้นไปดู

"ฉันช่วยค่ะ" เสียงผู้หญิงที่อยู่ในห้องกับสามีเธอพูด มือเรียวเอื้อมไปเปิดประตูแง้มดูว่าทั้งสองทำอะไรกันอยู่ และภาพที่เห็นก็คือพยาบาลคนนั้นกำลังเช็ดผมให้กับเขา

"คุณอาบน้ำแล้วเหรอคะ" ไออุ่นรีบเปิดประตูเข้ามาเพราะไม่ชอบภาพนี้เลย

"อาบแล้วค่ะ ฉันเป็นคนอาบให้เอง" แต่คนที่ตอบก็คือพยาบาล

"ขอบคุณมากนะคะที่อาบน้ำให้สามีฉัน ที่เหลือเดี๋ยวฉันจะจัดการเอง" ไออุ่นพูดพร้อมกับเดินไปแย่งผ้าเช็ดตัวที่หยกกำลังเช็ดผมให้เขาอยู่ออกมา

"ไม่ต้อง.. ต่อไปนี้หน้าที่พวกนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของคุณหยก"

"หึ" เสียงหยกขำในลำคอนิดหนึ่ง

"เธอช่วยไปจัดห้องให้คุณหยกแล้วกัน เอาห้องที่ใกล้ที่สุด เวลาฉันเรียกคุณหยกจะได้ยิน"

เธอจำเป็นต้องได้ทำตามคำสั่ง ถึงแม้จะไม่อยากทำก็ตาม

โต๊ะอาหาร

"ทานนี่นะคะ" หยกตักข้าวต้มแล้วส่งมาใกล้ปากของราชสีห์ พอช้อนสัมผัสกับริมฝีปากเขาก็อ้าขึ้น

จัดห้องให้เขาตามคำสั่งเสร็จ พอเดินออกมาก็เห็นภาพที่พยาบาลคนนั้นกำลังป้อนข้าวเขาอยู่พอดี หญิงสาวไม่ได้พูดอะไรเธอเดินเข้าไปนั่งฝั่งตรงข้าม แล้วสักพักแม่บ้านก็ตักข้าวต้มมาวางให้

"เลอะหมดแล้วค่ะ" หยกหยิบกระดาษทิชชูขึ้นมาเช็ดปากให้ชายหนุ่มเบาๆ

เพล้ง!! เสียงไออุ่นวางช้อนลงที่ถ้วยข้าวต้มแบบไม่พอใจกับสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้า แต่เธอก็ไม่พูดอะไรออกมา

"มีอะไรหยก" ชายหนุ่มคลำไปที่ผู้หญิงด้านข้าง นึกว่าช้อนของเธอตก

"ไม่รู้เหมือนกันค่ะ เพราะไม่ใช่ช้อนของหยก เสียงเมื่อสักครู่คือเสียงของคุณ..." หยกพูดทิ้งช่วงไว้เพราะยังไม่รู้จักชื่อของอีกฝ่าย

"ป้าคะฉันอิ่มแล้ว ป้าช่วยมาเก็บถ้วยให้หน่อยนะ เดี๋ยวฉันจะขึ้นไปทำความสะอาดห้องด้านบน" ไออุ่นเลือกที่จะหันไปพูดกับป้าแม่บ้าน แต่สายตาของเธอยังคงมองดู ผู้หญิงที่กำลังป้อนข้าวให้สามี

"ห้องข้างบนคุณผู้หญิงก็ไม่ต้องทำหรอกค่ะ เดี๋ยวป้ากับกฐินจะขึ้นไปทำเอง"

"ถ้าเธออยากจะทำก็ปล่อยให้ทำไป ไม่ต้องไปห้าม" พอพูดกับแม่บ้านเสร็จราชสีห์ก็หันมาพูดกับหยกบอกว่าอิ่มแล้วอยากออกไปเดินเล่น

"ค่ะ" แล้วหยกก็ทำหน้าที่พยุงร่างของเขาให้ลุกขึ้น โดยใช้อีกมือโอบเอวหนา เพื่อพาเดินออกไปข้างนอก

"ตกลงจะมาเป็นพยาบาลหรือจะมาเป็นเมียน้อยกันแน่" เสียงของกฐินคุยกับป้าแม่บ้าน เพราะดูท่าทีพยาบาลคนนี้แล้วน่าจะมายั่วยวนโดยเฉพาะ

ป้าแม่บ้านรีบสะกิดกฐินไว้แต่ก็ไม่ทัน ไออุ่นที่กำลังเดินขึ้นไปชั้นบนหันมองตามหลังคนทั้งสองที่เดินไปทางหน้าบ้าน

พอขึ้นมาถึงข้างบนไออุ่นก็รีบทำความสะอาด

พอทำความสะอาดเสร็จเธอก็ออกมายืดเส้นยืดสายตรงหน้าระเบียง แต่พอมองลงไปก็เห็นว่าพยาบาลพิเศษกำลังป้อนผลไม้ให้เขา

"ดูเหมือนว่าภรรยาของคุณราชสีห์จะไม่ค่อยพอใจนะคะ" เป็นจังหวะเดียวกับที่หยกมองขึ้นมา หยกได้ทีก็เลยกระซิบบอกราชสีห์เบาๆ พร้อมกับป้อนผลไม้ใส่ปากให้

"เรื่องนั้นคุณไม่ต้องเป็นห่วงหรอก แค่ทำหน้าที่ของคุณให้ดีก็พอ"

"เออ..ค่ะ"

เย็นวันเดียวกัน..

"คุณกลับไปพักผ่อนเถอะ ฉันเห็นคุณเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ที่เหลือเดี๋ยวฉันจะจัดการเอง" ไออุ่นมองเห็นว่าพยาบาลกำลังจะพาสามีของเธอเข้าไปอาบน้ำ

"ฉันยังไม่เสร็จงานเลยค่ะ ฉันต้องส่งคุณสิงห์เข้านอนก่อน" แต่หยกก็ไม่ยอมวางมือจากราชสีห์

"คุณสิงห์งั้นหรอ?" นี่พวกเขาสนิทจนเรียกชื่อเล่นกันได้แล้วเหรอ

"ถ้างั้นเดี๋ยวฉันจะเตรียมน้ำให้" เธอจะไม่ยอมเปิดโอกาสให้ผู้หญิงคนนี้อีกแล้ว