Share

เมียดื้อของเฮียโซล
เมียดื้อของเฮียโซล
Author: เอวาริณ ชาริณ

บทที่ 1

last update publish date: 2025-12-03 21:05:02

@มหาวิทยาลัย > เปิดเทอมวันแรก

"....กรี๊ดดดดด....อร้ายยยย ...

"หล่อ...หล่อมากๆ..พ่อเทพบุตรของฉัน

"ต้องทำบุญอีกกี่ชาติ...ถึงจะได้พี่เขามาเป็นแฟน

"นั่นดิ...คนอะไรทั้งหล่อ ทั้งเก่ง บ้านก็โคตรรวย...เฟอร์เฟคสุดๆ...กรี๊ดดดด....!!!....

"ผู้หญิงพวกนั้นเขากรี๊ดอะไรกันอ่ะ : คะนิ้งหันมาถามแพตตี้ด้วยความงุนงง ตั้งแต่เธอเดินเข้ามาในโรงอาหารจนสั่งอาหารรับประทานได้ยินแต่เสียงกรี๊ดกร๊าดไม่หยุด...ไม่รู้นักศึกษาหญิงกรี๊ดอะไรกันหนักหนาอย่างกับว่ามีดารานายแบบชื่อดังมาออกอีเว้นแถวนี้ซะอีก

"จะอะไร...ดิ้นเป็นปลากะดี้ได้น้ำขนาดนั้น ก็คงจะไม่พ้นเรื่องผู้ชาย... : แพตตี้

"มึงก็ไปว่าเขา...เขาอาจจะกรี้ดอย่างอื่นก็ได้ป่ะ...ปากร้ายนะมึง...

"มึงไม่แหกตาดู...พวกพี่โซลมาโน่น...ไม่งั้นพวกนั้นมันจะกรี๊ดเป็นเจ้าเข้าทรงแบบนี้เหรอ..🙄 : แพตตี้

"ใครอ่ะ...พี่โซล..หล่อขนาดนั้นเชียว...???

"ไอ้หล่ออ่ะ..หล่อมาก..หล่อวัวตายควายล้มเลยแหละ..แต่นิสัยเนี้ยสิ..แม่ง..โคตรหยิ่ง.. : แพตตี้

"หยิ่งเหยิ่งอะไร...ตบปากตัวเองสิบทีเลยนะอีชะนี : กัสจัง (เพื่อนสาวของคะนิ้ง)

"🙄🙄 มาถึงก็แยกเขี้ยวใส่กูเลยนะอีกะเทย : แพตตี้

"ว๊าย !!!! หยาบคาย....กระทงกะเทยอะไรย่ะ....เดี๋ยวแม่ตบ... : กัสจัง

"เห้อ ~ อย่าไปถือสามันเลยกัส...มันก็แซวมึงเล่นไปงั้นแหละ

"ย่ะ !..... ว่าแต่เมื่อกี้พวกมึงกำลังพูดถึงพี่โซลของกูอยู่ป่ะ.. : กัสจัง

"ของมึง ?????? : แพตตี้

"เออ...ทำม่ะ..มึงมึงปัญหาอะไรอีก : กัสจัง

"เปล๊า !!! ก็แค่สงสัยว่าเขาไปเป็นของมึงตั้งแต่เมื่อไร : แพตตี้

"เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นแหละ..กูไม่พูดกับมึงล่ะ...พูดกับคะนิ้งดีกว่า......คะนิ้งเพื่อนรัก....เมื่อกี้กูได้ยินมึงถามเกี่ยวกับพี่โซล..มึงสนใจพี่เขาเหรอ

"สนใจบ้าอะไร..กูยังไม่เคยเห็นหน้าเข้าด้วยซ้ำ...

"พูดเป็นเล่น...นี่มึงไม่รู้จักพี่โซลวิศวะปีสามเหรอ...

"หือ.....ทำไมอ่ะ..จำเป็นต้องรู้จักเหรอ.... : คะนิ้งตักข้าวเข้าปากอย่างไม่สนใจ ใครมันจะไปรู้จักคนทั้งมหาลัย พึ่งจะมาเรียนได้ไม่กี่วันเอง

"อีชะนี...นี่มึงไปมุดหัวอยู่ในรูไหนมา..ถ้าเขาออกข้อสอบ สอบเข้ามหาลัย..มึงก็คงจะเป็นคนเดียวละมั้งที่สอบตก...

"มึงก็เวอร์เกินไปกัส...เขาฮอตขนาดนั้นเชียว

"ก็เออดิวะ...สาวๆทั้งมหาวิทยาลัยต่างก็อยากเป็นแฟนเขาทั้งนั้น..รวมถึงกูด้วย.. : กัสจังยิ้มอย่างเพ้อฝัน จินตนาการไปเรื่อย

"แล้ว?????

"แต่พี่เขาไม่สนใจใครเลยอ่ะดิ...ขนาดคนสวยๆอย่างกู เขายังไม่ชายตามองเลยสักนิด.......

"เห่อะ..กูว่าพี่เขาตาถึงมากกว่า ถือว่ายังมีบุญ 🙄 : แพตตี้

"อีแพต..!...มึงมีปัญหาอะไรกับกูป่ะ...กัดกูตลอด..

"หยอกนิดหยอกหน่อยไม่ได้รึไง.. : แพตตี้

"หยอกแรงนะมึง..เอาซะกูคิดจริง.. : กัสจัง

"พวกมึงก็นะ..กัดกันตั้งแต่ ม.ต้น..ยันมหาลัย... : คะนิ้งส่ายหน้าไปมาพร้อมกับหัวเราะเบาๆให้กับความเป็นเด็กน้อยของสองเพื่อนรัก

ระหว่างที่ทั้งสามกำลังนั่งทานข้าวกันอยู่ เสียงกรี๊ดของนักศึกษาหญิงก็ดังขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับการปรากฏตัวของชายหนุ่มผู้เป็นสาเหตุของเสียงกรี๊ดนั้น...

"คะนิ้ง !!! นั่นงัยพี่โซล...กรี๊ดดดดด อร้ายยย : กัสจังออกอาการเขินอย่างหนักบิดตัวไปมา..ทำเอาคะนิ้งถึงกับหันไปมองตามสายตาของเพื่อนรัก..อะไรมันจะขนาดนั้น...

"..นี่มัน....... : เธอมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ เหมือนกับว่าเคยเจอเขาที่ไหนมาก่อน

"มึงรู้จักเหรอคะนิ้ง... : แพตตี้..

"เหมือนคุ้นๆหน้า...

"มึงอย่ามา.....หล่อๆแบบพี่โซลมีแค่คนเดียว...อย่ามาคงอย่ามาคุ้น.. : กัสจัง

"เคยเห็นที่ไหนเหรอ.. : แพตตี้หันมาถามคะนิ้ง

"จำไม่ได้อ่ะ แต่เหมือนคุ้นๆ...นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก

"ให้กูช่วยป่ะ : กัสจังอมยิ้มอย่างมีเลศนัย ก่อนจะตะโกนเสียงดังออกไปทางชายหนุ่งที่กำลังจะเดินผ่าน

"พี่โซล....คะนิ้งเพื่อนหนูมันชอบพี่..!!!!!!!!

"อีกัส !!!!!!! : คะนิ้งถึงกับตกใจทำอะไรไม่ถูกไม่คิดเลยว่าเพื่อนรักอย่างกัสจังจะแกล้งเธอแบบนี้ พอกันไปมองก็พบว่าหนุ่มหล่อหน้านิ่งหันมาทางเธอกับเพื่อน พร้อมกับทำสายตาเยือกเย็นใส่เธอ นักศึกษาหญิงที่อยู่บริเวณนั้นก็เช่นกัน ต่างหันมามองและซุบซิบนินทาเธอไม่หยุด

"เธอน่ะเหรอที่ชอบฉัน.... : โอโซลเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของคะนิ้งพร้อมกับเอ่ยน้ำเสียงเยือกเย็นออกมาตามสไตล์ของเขา

"มะช่ะ...!

"ถ้าที่บ้านมีกระจก ก็ลองกลับไปส่องหน้าตัวเองดูใหม่...หน้าอย่างกับปลาปักเป้า

"นี่นาย....!!!! : คะนิ้งถึงกับคิ้วผูกกันเป็นปมใบหน้าโกรธจัด กำลังจะปฏิเสธเขาแท้ๆ แต่ไอ้คนปากปีจอดันตอกกลับแบบไม่ให้เกียรติเธอเลยสักนิด...คนอะไรปากร้ายซะมัด พูดจบก็หันหลังเดินออกไปเลย...ไม่รอฟังเธอพูดเลยสักนิด

"ไอ้คนปากปีจอ..คิดว่าตัวเองหล่อมากรึไง...!!!!

"ใจเย็นมึง....อย่าพึ่งโกรธ.... : กัสจัง

"เพราะมึงเลยอีกัส..เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง.....

"กูขอโทษกูไม่คิดว่าพี่โซลจะปากร้ายขนาดนั้น : กัส

"กูบอกแล้ว.....พี่เขาหยิ่งจะตาย.... : แพตตี้

"หยิ่งมากงั้นเหรอ....เดี๋ยวเจอกู กูจะสอยให้ตามตูดกูต่อยๆเลยคอยดู

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (1)
goodnovel comment avatar
อัญมณี
สนุกกก จบได้ซึ้งใจจริงๆ... ประโยคที่ว่ารักมากไปก็ทำให้พังง่ายๆมันจริงเจอมากับตัว ไม่รับฟัง ตัดสินไปเอง เลยไม่เข้าใจกัน… รักอย่างเดียวไม่รอดจริงๆ ติดตามผลงานเรื่อยๆน้าแอดดด ... เนื้อเรื่องฟิน น่ารัก มีมุกขำๆ มีฉากฟินให้อมยิ้ม ไม่อึดอัด น่าติดตาม รอเรื่องหน้างับบ ...🫶🏻
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • เมียดื้อของเฮียโซล   บทที่ 150

    ผมมองดูสายตาที่เหมยหลินสื่อออกมา แค่มองก็รู้แล้วว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ คงจะมีอะไรอยู่ในใจสินะ ถึงได้ตอบแบบขอไปทีแบบนี้"เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเต็มไปด้วยความรักและความเข้าใจ มือของเขายังจับมือฉันไว้แน่น เพื่อสื่อให้รู้ว่าฉันไม่ได้อยู่คนเดียว"มีอะไรอยู่ในใจก็พูดกับเฮียตรงๆเลยนะครับ เฮียจะบอกเหมยท

  • เมียดื้อของเฮียโซล   บทที่ 149

    @1 ชั่วโมงต่อมาห้องเงียบลงหลังจากผ่านความวุ่นวายไปได้สักพัก แสงแดดยามสายลอดผ่านม่านสีครีมอ่อนเข้ามา กระทบกับเรือนผมของคนตัวเล็กที่นั่งกอดอกอยู่มุมเตียง ใบหน้าหวานบึ้งตึง ขมวดคิ้วแน่น ริมฝีปากเล็กเชิดขึ้นน้อยๆ อย่างไม่พอใจ ขณะที่สายตาเลื่อนมองออกไปยังระเบียง แต่ก็ยังเหลือบมองมาทางเขาเป็นระยะ"เป็นอะ

  • เมียดื้อของเฮียโซล   บทที่ 148

    "ใครโทรมาแต่เช้าอ่ะเหมย "เสียงอู้อี้ดังขึ้นจากคนที่ยังนอนคว่ำอยู่บนเตียง เสียงทุ้มนุ่มมีแววของความงัวเงีย เจือด้วยความสงสัยปนหงุดหงิดเล็กๆ เมื่อได้ยินปลายเสียงคนเป็นน้องกำลังมีปากเสียงกับใครบางคนอยู่ทางโทรศัพท์"ก็แฟนเก่าเฮียไงคะ โทรมาบอกว่าเมื่อคืนเฮียนอนเอากันกับเธอ...."น้ำเสียงของเหมยหลินเต็มไป

  • เมียดื้อของเฮียโซล   บทที่ 147

    ทันทีที่ปลดล็อกหน้าจอ และเห็นข้อความจากไลน์ปริศนา ดวงตาคมเบิกเล็กน้อยก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเรียบนิ่ง เธอหัวเราะในลำคอเบา ๆ ดวงตาฉายแววสมเพชระคนระอา ฉีกยิ้มบาง ๆ ที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยหน่ายกับความพยายามของใครบางคนที่ยังไม่เลิกรา"💬 Ming_24 : รูปถ่าย(ส่งรูปตัวเองนอนซบบนอกของผู้ชายลักษณะท่าทางคล้ายๆก

  • เมียดื้อของเฮียโซล   บทที่ 146

    @เวลาต่อมาบรรยากาศในห้องนอนอบอวลด้วยไออุ่นอันหน่วงแน่นจากความใกล้ชิด เสียงลมหายใจแผ่วเบาสลับกันเป็นจังหวะ ทั้งห้องมีเพียงแสงสลัวจากโคมไฟหัวเตียงสีนวลทองที่ฉาบทาบเรือนกายเปลือยเปล่าอย่างแผ่วเบา สองร่างแนบชิดใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน เขากอดฉันไว้จากด้านหลัง แผ่นอกอุ่นแนบแผ่นหลัง มือของเขาลูบวนช้า ๆ บนหน้า

  • เมียดื้อของเฮียโซล   บทที่ 145

    น้ำเสียงของฉันเย็นชา ทว่าดวงตากลับร้อนผ่าว ริมฝีปากยิ้มเหยียดแต่แววตากลับปวดร้าวจนแทบทนไม่ไหว ฉันเอียงคอเล็กน้อยมองเขา ราวกับท้าทายให้เขากล้ายืนยันอีกครั้ง"เอาอะไร ไม่มี! เฮียไม่เคยเอาใครสุ่มสี่สุ่มห้านะ ตั้งแต่มีเธอเป็นเมียเฮียก็ไม่คิดจะเอากับใคร วันนั้นเฮียเครียดมาก เพราะลำบากใจสุดๆ เลยชวนไอ้ฟาร์

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status