Share

ตอนที่ 9 อัยย์ลดา 5/6

last update Tanggal publikasi: 2026-04-30 13:00:37

"สวัสดีค่ะ" มุกดายกมือไหว้พร้อมรอยยิ้ม

"พ่อกับแม่มาเร็วจังเลยครับ นั่งก่อนสิครับ ป้าทมกำลังตั้งโต๊ะอาหารอยู่เลย" พันแสงผายมือให้พ่อกับแม่นั่งลงบนโซฟาข้างกัน

"หนูอัยย์ก็อยู่ด้วยเหรอคะ" เจ้าจันทร์กล่าวทักทายหลานสาวที่นั่งอยู่ด้วย ก่อนที่เธอจะเดินไปนั่งข้างๆ พลางลูบหัวเล็กแผ่วเบาอย่างเอ็นดูจนลืมสังเกตเห็นผู้หญิงอีกคนที่นั่งอยู่ข้างลูกชายของเธอ

"พ่อครับ แม่ครับ นี่มุกดา แฟนผมเองครับ"

เมื่อพ่อกับแม่ของพันแสงนั่งลงเรียบร้อยแล้ว เขาจึงแนะนำแฟนสาวให้รู้จัก ก่อนที่ท่านทั้งสองจะหันมามองด้วยสีหน้าเรียบนิ่งไม่แสดงอารมณ์อะไร

"สวัสดีค่ะ คุณพ่อคุณแม่" มุกดายกมือไหว้อีกครั้งด้วยรอยยิ้มหวาน แม้จะรู้สึกเสียหน้าเล็กน้อยเพราะเมื่อครู่ผู้ใหญ่ทั้งสองมองไม่เห็นเธอที่ยืนอยู่ข้างพันแสง

"สวัสดีจ้ะ" ผู้ใหญ่ทั้งสองกล่าวทักทาย

"วันนี้ผมมีเรื่องสำคัญจะคุยกับพ่อแม่ด้วยครับ" พันแสงบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"เรื่องสำคัญอะไรล่ะพ่อเลี้ยง" อาทิตย์ถามลูกชาย

"ผมกับมุกเราคบกันมาหลายปีแล้วครับ แล้วผมก็เพิ่งจะขอเธอแต่งงานไปเมื่อวันก่อนครับ" พันแสงบอกพร้อมกุมมือแฟนสาวเอาไว้แน่น เป็นครั้งแรกที่เขาพาแฟนมาพบพ่อกับแม่

"แต่งงาน!?" เจ้าจันทร์ตกใจร้องเสียงดัง

"ครับ ผมขอโทษที่ไม่เคยบอกหรือพามุกมาพบ เพราะมุกเธอทำงานอยู่ที่ต่างประเทศ เธอเพิ่งกลับมาไทยเมื่ออาทิตย์ก่อนเองครับ"    พันแสงยกมือไหว้ขอโทษท่านทั้งสองพร้อมกับอธิบาย

"ซันแน่ใจแล้วใช่ไหมลูก?" อาทิตย์ถามด้วยน้ำเสียงจริงจังพร้อมมองหน้าลูกชาย

"แน่ใจครับ ผมรักมุก อยากใช้ชีวิตที่เหลือสร้างครอบครัวด้วยกันครับ" พันแสงตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น สบตาพ่ออย่างแน่วแน่ มือหนายังคงกุมมือแฟนสาวไว้ไม่ปล่อย

"ถ้าอย่างนั้นพ่อก็ยินดีด้วยนะลูก" อาทิตย์เอื้อมมือไปตบไหล่ของลูกชายเบาๆ พร้อมรอยยิ้ม เขาไม่มีสิทธิ์ไปบังคับลูกหรือขัดขวาง เมื่อลูกชายเลือกแล้วเขาก็จะสนับสนุนและคอยดูอยู่ห่างๆ

"ถ้าลูกตัดสินใจอย่างแน่นอนแล้ว แม่ก็ยินดีด้วยนะลูก" เจ้าจันทร์พูดออกมาพร้อมรอยยิ้มน้อยๆ ก่อนจะแอบชำเลืองมองเด็กสาวที่นั่งก้มหน้าเงียบไม่พูดไม่จา ไม่สบตากับใครเลยตั้งแต่ที่เธอเข้ามาในบ้าน เธอพอจะดูออกว่าหลานสาวตัวเล็กนั้นแอบชอบลูกชายของเธออยู่

"...เอ่อ หนูอัยย์ขอตัวกลับก่อนนะจ๊ะ พอดีว่าหนูอัยย์นัดกับแม่ฟ้าว่าจะไปช่วยทำมื้อเย็นที่โรงครัวน่ะจ้ะ" หนูอัยย์เอ่ยขึ้นเสียงเบา พร้อมรอยยิ้มเจื่อนบนใบหน้า หลังพยายามข่มความเสียใจกับน้ำตาไม่ให้มันไหลออกมา แต่ตอนนี้เธอกำลังจะกลั้นมันไม่ไหวแล้ว

"ไม่อยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนเหรอคะหนูอัยย์" พันแสงถามด้วยความสงสัยและแปลกใจเล็กน้อยเพราะทุกทีที่เขาเอ่ยชวนเด็กสาวก็มักจะตอบตกลงเสียงใสกลับมาทันทีและไม่เคยปฏิเสธเลยสักครั้งเดียว ดวงตาคมมองหน้าเด็กสาวจนเขารู้สึกว่าดวงตากลมโตของอีกคนเริ่มแดงขึ้นเลยอดที่จะรู้สึกเป็นห่วงไม่ได้

"หนูอัยย์ยังไม่หิวด้วยจ้ะ พี่พันแสงกับพี่มุกแล้วก็น้าจันทร์ลุงอาทิตย์ทานตามสบายเลยนะจ๊ะ หนูอัยย์ขอตัวกลับก่อนจ้ะ สวัสดีจ้ะ" หนูอัยย์รีบพูดก่อนจะยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสองแล้วรีบวิ่งออกจากบ้านไปอย่างรวดเร็ว โดยมีสายตาของเจ้าจันทร์ที่มองตามหลังด้วยความเป็นห่วงหลานสาวตัวน้อยก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างปลงตก

จักรยานคันเล็กเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างช้าๆ มันทั้งเซซ้ายทีขวาทีเพราะคนปั่นเริ่มบังคับทิศทางของจักรยานไม่ได้ ดวงตากลมเอ่อคลอไปด้วยน้ำตาจนทำให้ภาพถนนตรงหน้าพร่ามัว และก่อนที่ล้อหน้าจะชนเข้ากับก้อนหินก้อนหนึ่งทำให้จักรยานคันเล็กเซแล้วก็เอียงข้างล้มลงกับพื้นพร้อมกับร่างเล็กที่เป็นคนปั่น

หนูอัยย์ล้มลงกับพื้น ฝ่ามือเล็กและข้อศอกครูดกับพื้นถนนจนได้เลือดพร้อมกับจักรยานล้มทับขาตัวเองจนแดงช้ำ น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลทะลักออกมาราวกับเขื่อนแตกและกลั้นไม่ไหวอีกต่อไป มันไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง เสียงสะอื้นไห้ดังระงมไปทั่วท่ามกลางแสงของดวงอาทิตย์ที่ค่อยๆ เคลื่อนตัวลง ใบหน้าเล็กซบหน้าลงกับเข่านั่งร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด ซึ่งไม่รู้ว่าเจ็บที่จักรยานล้มหรือเจ็บเพราะเหตุการณ์ก่อนหน้านี้กันแน่

ร่างเล็กสะอื้นไม่หยุดพยายามยกจักรยานขึ้นจากพื้นก่อนจะค่อยๆ เข็นไปตามทางแทนการปั่น แก้มทั้งสองข้างเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา ใช้เวลาพอสมควรในการเข็นจักรยานกลับมายังบ้านของตัวเองก่อนจะจอดจักรยานไว้แล้วรีบเข้าบ้านทันที สองขาเรียววิ่งเข้าห้องนอน ล้มตัวฟุบหมอนปล่อยโฮออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ เสียงร่ำไห้ราวจะขาดใจดังก้องห้องนอนพร้อมกับบรรยากาศด้านนอกที่เริ่มมืดครึ้มลง ไร้แสงสว่างของดวงอาทิตย์

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เมียพ่อเลี้ยงพันแสง   ตอนพิเศษ (จบ) น้องอัญ(จะ)เป็นแฟนพี่คิน 2/2

    อคิราห์ในวัยสิบห้าปีมองตามร่างเล็กที่วิ่งออกไป ทำไมเขาจะมองไม่ออกว่าอัญรินชอบเขามากกว่าพี่ชายและดูเหมือนว่าเจ้าตัวคงยังไม่รู้ เพราะแม้อายุของเราจะห่างกันแค่สามปี ซ้ำยังเติบโตมาด้วยกันอีกต่างหาก อาจจะทำให้อัญรินคิดว่าทุกวันนี้เธอเพียงแค่ติดพี่ชายข้างไร่แบบเขา ถึงกระนั้นเขาก็ไม่ได้รู้สึกรังเกียจเลยที่อีกคนมอบความรักให้ เขาดีใจด้วยซ้ำไป แต่เพราะว่าอัญรินยังเด็ก ทั้งเขาและเธอยังต้องเติบโตอีกเยอะ เขาไม่อยากให้อีกคนยึดติดมากเกินหากว่าวันหนึ่งต้องแยกย้ายกันไปจมอยู่กับความคิดของตัวเองสักพักหนึ่ง แล้วค่อยลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำเพราะไม่อยากให้ร่างเล็กต้องยืนรอนาน ใช้เวลาไม่นานเท่าไหร่ อคิราห์ก็จัดการธุระส่วนตัวของตัวเองเสร็จเรียบร้อย ก่อนจะเปิดประตูห้องนอนออกแล้วก็พบอัญริน เขาจึงได้เอ่ยเสียงอ่อน“เราลงไปข้างล่างกัน”“จ้ะพี่คิน”ร่างเล็กรีบเดินเข้ามาขนาบข้างกับร่างสูงด้วยรอยยิ้มหวานเหมือนเดิม อคิราห์เหลือบมองเล็กน้อยก่อนจะยกมือขึ้นลูบศีรษะของคนตัวเล็กกว่า แววตาฉายแววบางอย่างออกมาวูบหนึ่งแล้วก็หายไป“ลงมากันแล้วเหรอลูก น้องอัญทานข้าวเช้ามาหรือยังคะ” เพลงพิณทักขึ้นเมื่อเห็นเด็กทั้งสองเดินลงมาด้านล่า

  • เมียพ่อเลี้ยงพันแสง   ตอนพิเศษ (จบ) น้องอัญ(จะ)เป็นแฟนพี่คิน 1/2

    เด็กสาวตัวเล็กหน้าตาจิ้มลิ้ม ปากนิดจมูกน้อย ผมยาวจนถึงกลางหลังอยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงขายาวกำลังปั่นจักรยานไปตามทางจาก ไร่หิรัญโชคทรัพย์ เพื่อไป ฟาร์มอาคเนย์ ที่อยู่ติดกันพร้อมกับหอบหิ้วผลไม้มากมายไปฝาก ‘พี่ชายข้างไร่’ เหมือนอย่างเคยอัญริน หิรัญโชคทรัพย์ ลูกสาวคนเดียวของพันแสงกับหนูอัยย์ ซ้ำยังเป็นลูกสาวที่พ่อหวงมาก มากชนิดที่ว่าพันแสงแทบจะกันผู้ชายทุกคนที่มาเข้าใกล้ลูกสาวไม่ว่าคนนั้นจะอายุเท่าไหร่ พันแสงก็ไม่สน โดยเฉพาะลูกชายของเพื่อนสนิทอย่างอาคเนย์ พันแสงถึงกลับสั่งห้ามไม่ให้ไอ้เนย์พาลูกมันมาหาเขาที่ไร่เลยละเรื่องราวทั้งหมดมันเริ่มในตอนที่น้องอัญอายุได้แค่สองเดือนกว่า วันนั้นเพลงพิณพาลูกชายอย่างน้องคินหรือ ‘อคิราห์’ มาเยี่ยมที่บ้าน เด็กชายวัยสามขวบจ้องตากลมแป๋วของเด็กตัวเล็กที่นอนดุ๊กดิ๊กอยู่ในเบาะสำหรับเด็กทารก เจ้าตัวลองยื่นนิ้วชี้เข้าไปใกล้หวังจะจิ้มแก้มกลม แต่แล้วก็ถูกจับเอาไว้พร้อมกำแน่น ปากเล็กแย้มยิ้มโชว์เหงือกแดงของตัวเองให้ดู ทันใดนั้นเส้นด้ายสีแดงก็ปรากฎขึ้นจากปลายนิ้วก้อยของเด็กสองเดือนก่อนจะลากมาพันกับปลายนิ้วก้อยของเด็กวัยสามขวบจนเจ้าตัวสงสัยจึงกระตุกชายเสื้อผู้เป็นแม

  • เมียพ่อเลี้ยงพันแสง   ตอนพิเศษ พี่ไมล์เป็นนักแข่งรถ 2/2

    ร่างสูงจอดรถพลางวาดขายาวลงจากรถคันโปรด ถอดหมวกกันน็อกออกสะบัดผมสีควันบุหรี่เล็กน้อยก่อนจะเสยขึ้นอย่างลวก ๆ เหล่าเพื่อนพ้องต่างวิ่งเข้ามาหาด้วยความดีใจ ต่างจากคู่แข่งอย่างการันต์ที่เดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าโกรธเคือง“มึงขี้โกงไอ้พันไมล์!!” ผลักไหล่หนาอย่างฉุนเฉียว จ้องเขม็งอีกฝ่ายตาไม่กะพริบ“เฮ้ย ๆ แพ้แล้วอย่าพาลไอ้รันต์” ขุนพลเพื่อนสนิทในกลุ่มของพันไมล์เข้ามาผลักไหล่การันต์ให้ออกห่างเมื่ออีกฝ่ายทำท่าจะต่อยเพื่อนของเขา“กูก็บอกแล้วว่าคนอย่างมึง ไม่มีวันชนะกูได้ถ้ามึงไม่พยายามฝึกฝนตัวเองให้มากกว่านี้ แล้วอย่าคิดว่ากูไม่รู้ว่าครั้งนี้มึงใช้วิธีสกปรกอย่างยิงเลเซอร์เข้าตากูตอนเข้าโค้ง” พันไมล์เดินเข้าไปหาการันต์ ดวงตาคมกริบเข้มขึ้นจ้องหน้าอีกฝ่ายพลางยกยิ้มมุมปาก “หวังว่าครั้งหน้ามึงจะเป็นมืออาชีพพอไม่ใช้วิธีแบบคนขี้แพ้ ส่วนแฟนสาวของมึง กูขอรับไปก่อนแล้วกัน”ร่างสูงโปร่งพูดจบก็เดินกระแทกไหล่การันต์ไปคว้าข้อมือหญิงสาวที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์ลงมาทันทีแล้วเดินผ่านหน้าการันต์ไปจนอีกฝ่ายได้แต่กำมือแน่น ความโกรธเกรี้ยวปรากฏชัดบนใบหน้า มองตามหลังทั้งสองเขม็งก่อนจะตะโกนร้องออกมาเสียงดัง หมวกกันน็อกในมื

  • เมียพ่อเลี้ยงพันแสง   ตอนพิเศษ พี่ไมล์เป็นนักแข่งรถ 1/2

    สนามแข่งรถแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ เวลาใกล้จะเที่ยงคืน เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มก้องไปทั่วบริเวณ คลาคล่ำไปด้วยหนุ่มสาวมากหน้าหลายตา แต่ละคนมีเทสในการแต่งตัวที่ดีเยี่ยมเป็นจุดดึงดูดสายตาได้ดี โดยเฉพาะร่างสูงโปร่ง ใบหน้าหล่อเหลา ผมสีควันบุหรี่ นัยน์ตาคมกริบสีน้ำตาล จมูกโด่งเป็นสันคม อีกทั้งยังเจาะหูด้วยตุ้มหูไม้กางเขนที่ติ่งหูข้างซ้ายยิ่งเสริมให้ พันไมล์ ดูดีมากยิ่งขึ้น“ไอ้เวรการันต์มันนัดกูมา แล้วมันหายหัวไปไหนแล้วล่ะ” น้ำเสียงทุ้มเข้มถามขึ้นหลังเดินเข้ามาด้านในห้องหนึ่งของสนามแข่งรถ ร่างสูงหยุดยืนประจันหน้ากับเหล่าวัยรุ่นกลุ่มหนึ่ง“มึงรอก่อนได้ไหมล่ะ ลูกพี่รันต์ของกูกำลังไปเอาของพนันมาอยู่” ชายหนุ่มคนหนึ่งที่คาดว่าน่าจะเป็นลูกน้องของการันต์บอกกับพันไมล์ “ว่าแต่มึงเถอะ ไหนเงินพนันห้าแสน”“หึ” แค่นหัวเราะในลำคอหนึ่งทีก่อนจะล้วงเอาเช็คเงินสดจากกางเกงยีนของตัวเอง บนเช็คเขียนตัวเลขไว้ถึงแปดแสนบาททำเอาลูกน้องของการันต์ตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ จนกระทั่งมีคนเข้ามาใหม่อีกสองคน คนหนึ่งเป็นผู้ชาย อีกคนเป็นผู้หญิง“กูนึกว่ามึงจะขี้คลาดไม่กล้ามาแล้วเสียอีก ไอ้พันไมล์”“กูไม่ใช่มึงที่แข่งแพ้ไปหลายรอบ แ

  • เมียพ่อเลี้ยงพันแสง   ตอนพิเศษ พี่ปีเป็นบิ๊กบราเธอร์ 3/3

    สองขาเล็กเดินไปตามทางในโรงเรียนเรื่อย ๆ จนมาถึงห้องอนุบาลสาม ที่มีป้ายห้อยหน้าห้องว่า ‘ห้องเสือน้อย’ สองขาไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปด้านในทันที ภายในห้องมีเพื่อน ๆ มาถึงก่อนแล้วหลายคน พันปีเดินไปถึงโต๊ะของตัวเองพลางถอดกระเป๋าสะพายสีแดงออกแล้วห้อยไว้กับเก้าอี้ ก่อนจะเดินเอาปิ่นโตข้าวกลางวันไปวางไว้บนโต๊ะหลังห้อง“พี่ปีวันนี้เอาอายัยมากินหยอ” เด็กชายคนหนึ่งเดินเข้าหาพันปี พลางชะโงกมองกระเป๋าสีแดงด้วยความสงสัย“วันนี้แม่อัยทามข้าวคูมเฉือฉามฉีกับคายม้วนล่ะ” เอ่ยบอกด้วยความภูมิใจในอาหารของแม่อัยย์ แล้วหันไปมองกระเป๋าของเพื่อน “แย้วของฉยามล่ะ เอาอายัยมา”“วันนี้แม่ของเลาทามข้าวคูมหมีแยะ น่ากิงมาดเยยนะ” เด็กชายชื่อฉลามบอกให้เพื่อนฟังด้วยความภูมิใจเหมือนกัน“หึ ไม่เห็นจาน่ากิงเยย ของเยาน่ากิงกว่าอีก”แต่แล้วก็มีอีกเสียงหนึ่งดังขึ้นด้านหลังทำให้ทั้งพันปีและฉลามหันไปมอง“ทามมายฉิงพูดแบบนี้ ของเยาแม่ทามให้เยยนะต้องน่ากินอยู่แย้ว” ฉลามตัวน้อยเถียงกลับ“พูดจาม่ายเพาะ แม่อัยบอกว่าม่ายน่าลัก” แม่อัยย์บอกพันปีมาแบบนี้ คนพูดจาไม่เพราะเป็นคนไม่น่ารัก พันปีจะเป็นคนน่ารัก ต้องพูดเพราะ ๆ“พี่ปีว่าเยาหยอ เยาน่า

  • เมียพ่อเลี้ยงพันแสง   ตอนพิเศษ พี่ปีเป็นบิ๊กบราเธอร์ 2/3

    ผ่านมาแล้วหลายปีนับตั้งแต่หนูอัยย์คลอดลูกชายคนโตอย่าง พันปี จนพันปีอายุได้สองขวบงานแต่งงานของทั้งสองก็ได้จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่โดยมีลูกชายเป็นคนจับมือพาหนูอัยย์มาส่งให้พันแสงเหมือนที่เขาคิดภาพเอาไว้ แน่นอนว่าในงานแต่งครั้งนี้เต็มไปด้วยเหล่าเพื่อนพ้องของทั้งสองคนรวมถึงมุกดาด้วยที่บินตรงกลับไทยเพื่อมางานของพันแสงกับหนูอัยย์โดยเฉพาะ นอกจากงานแต่งงานของทั้งสองแล้วข่าวดีอีกเรื่องก็คือ อาคเนย์กับเพลงพิณกำลังจะได้เป็นคุณพ่อคุณแม่มือใหม่เมื่อเพลงพิณตั้งท้องได้สองเดือนกว่า เรียกได้ว่าวันนั้นเต็มไปด้วยความสุขและเสียงหัวเราะตลอดทั้งงานแล้วหนึ่งปีหลังจากงานแต่งหนูอัยย์ก็ได้ตั้งท้องลูกคนที่สองอย่างพันไมล์ ทำเอาพันแสงดีใจร้องลั่นบ้านหลังทราบเรื่องและแน่นอนว่าทั้งสองมีประสบการณ์มาแล้วทำให้ท้องนี้เป็นเรื่องสบายๆ แต่จะมีแค่หนูอัยย์ที่แพ้ท้องแปลกไปหน่อยเพราะหนูอัยย์มักจะชอบแอบไปดมน้ำมันเครื่อง ใช่ ไม่ผิด ตอนหนูอัยย์ตั้งท้องพันไมล์เธอชอบดมกลิ่นน้ำมันเครื่องอีกทั้งยังชอบดูพวกรายการแข่งรถอีกด้วย ต่างจากตอนท้องพันปีที่เธอจะชอบกินผลไม้จากไร่ ดูท่าแล้วลูกชายทั้งสองจะเลือกเส้นทางชีวิตของตัวเองไว้แล้วตั้งแต่ยั

  • เมียพ่อเลี้ยงพันแสง   ตอนที่ 44 เหตุการณ์ไม่คาดฝัน 3/3

    สิ้นเสียงทุ้มเข้มของพันแสงที่เอ่ยบอก ผู้คนในตลาดต่างตกใจอ้าปากค้าง หยุดชะงักนิ่ง บางคนถึงขั้นทำของที่ถืออยู่ตกพื้นเลยทีเดียวกับสิ่งที่ได้ยิน รวมไปถึงหนูอัยย์เองก็ด้วย ใบหน้าสวยหันไปมองร่างสูงที่เป็นคนพูดด้วยความตกใจเพราะเธอไม่คิดว่าอีกคนจะมาบอกกลางตลาดแบบนี้"อะ อะ อะไรนะจ๊ะ ภรรยาเหรอ" บัวแก้วตาเบิ

  • เมียพ่อเลี้ยงพันแสง   ตอนที่ 20 คิดถึง? 1/2

    พันแสง พาร์ทผม พันแสง หิรัญโชคทรัพย์ ลูกชายคนเดียวของอดีตพ่อเลี้ยงอาทิตย์ ในตอนนี้ผมอายุก็เข้าเลขสามแล้ว บ้านเกิดของผมอยู่ที่เชียงราย หลังจากเรียนจบผมก็เข้ามาช่วยพ่อดูแลไร่หิรัญโชคทรัพย์จนถึงปัจจุบันช่วงวัยเรียนของผมตั้งแต่มัธยมจนถึงมหาลัย ผมได้ขอพ่อกับแม่เข้ามาเรียนในกรุงเทพฯ จนกระทั่งผมได้เจอผู

  • เมียพ่อเลี้ยงพันแสง   ตอนที่ 19 กลับบ้าน 2/2

    เช้าวันต่อมาที่บ้านของหนูอัยย์ณ ไร่หิรัญโชคทรัพย์เช้าวันนี้หนูอัยย์ตื่นมาตั้งแต่หกโมง ร่างบางเดินออกมาจากห้องนอนตรงมายังห้องครัว เพราะได้กลิ่นหอมของอาหารลอยคละคลุ้งออกมา เมื่อเดินมาถึงก็พบกับแม่ฟ้าที่กำลังทำอาหารเช้าอยู่"อรุณสวัสดิ์จ้ะแม่ฟ้า ฟอด~" หนูอัยย์สวมกอดแม่ฟ้าจากด้านหลังก่อนจะหอมแก้มนุ่ม

  • เมียพ่อเลี้ยงพันแสง   ตอนที่ 18 กลับบ้าน 1/2

    @สนามบินสุวรรณภูมิช่วงเย็นของวันเริ่มต้นสัปดาห์ใหม่ที่แสนวุ่นวาย ผู้คนมากหน้าหลายตาต่างเดินทางกลับจากการทำงานกันอย่างหนาแน่นทำให้การสัญจรบนท้องถนนนั้นติดขัดเล็กน้อย ร่างบางกำลังเดินลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่พร้อมกับกระเป๋าขนาดกลางอีกหนึ่งใบไปตามทางเดินของสนามบินเมื่อมาถึงได้ทันเวลาพอดิบพอดีสองขาเรี

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status