Masukตอนที่ 2 ฝนตกขี้หมูไหล
เสียงทักทายที่คุ้นหูดังขึ้นอย่างร่าเริงทำให้หญิงสาวที่นั่งดูมือถืออยู่ต้องเงยหน้าขึ้นมอง นี่เขารีบทำงานให้เสร็จเร็ว ๆ เพื่อเธองั้นเหรอ ไม่อยากจะคิดเข้าข้างตัวเองเลยให้ตายสิ!..
“วันนี้นุชของพี่แต่งตัวสวยจังเลย” ชายหนุ่มที่ปิดแฟ้มงานเสร็จก็เอ่ยทักหญิงสาวคนสวยที่นั่งรออยู่ตรงหน้าทันที
“งานของพี่เสร็จแล้วเหรอคะ..เร็วจัง” ชายหนุ่มร่างสูงเผยรอยยิ้มให้หล่อน ใบหน้าคมยิงฟันยิ้มกว้าง
“เสร็จแล้วครับ.. เรารีบไปกันเลยมั้ย” ภาคินไม่อยากเสียเวลาไปโดยเปล่าประโยชน์จึงรีบบอกหญิงสาวคนสวยคู่ขาทันที
“ไม่ต้องรีบหรอกค่ะ..สำหรับพี่คินแล้ว...นุชมีเวลาให้พี่ทั้งคืนเลย” หญิงสาวรีบหยอดคำหวานเพื่อเอาใจชายหนุ่มทันที
“แต่พี่เนี่ยสิ!!..ไม่รู้จะมีเวลาให้นุชทั้งคืนหรือเปล่า” เขาปรายยิ้มให้เธอก่อนจะก้าวมายืนตรงหน้า
“ถ้าเวลาพี่มีน้อย เราไปนั่งชิวแถวร้านใกล้ ๆ โรงแรมก็ได้นี่คะ” หญิงสาวรีบเสนอ
“ได้ครับ” สิ้นเสียงของชายหนุ่ม หญิงสาวก็รีบเกาะแขนของเขาเอาไว้ก่อนทั้งคู่จะเดินออกจากห้องไปพร้อมกัน
ฝนที่ตกลงมาอย่างหนักทำให้บดบังวิสัยทัศน์ในการมองเห็น คนขับรถจึงต้องใช้สมาธิในการขับรถเป็นอย่างมาก แต่ด้วยหญิงสาวที่นั่งมาข้าง ๆ เธอก็ช่างยั่วยวนซะเหลือเกิน เขาจะมีสมาธิขับรถได้อย่างไรกันเล่า!
หญิงสาวสุดเซ็กซี่นุ่งน้อยห่มน้อยที่นั่งมาด้วยข้าง ๆ เธอนั่งไถฟีดบนเฟชบุก จนมาเห็นการแจ้งเตือนจากเพจของเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องว่า ทางด้านหน้ามีต้นไม้ขนาดใหญ่หักโค่นเพราะฤทธิ์จากพายุฝนและฟ้าผ่าเมื่อก่อนหน้านี้ และตอนนี้ต้นไม้ก็ขวางเส้นทางที่ทั้งสองคนกำลังจะมุ่งหน้าไป และก็ไม่มีถนนสายไหนที่สามารถเลี่ยงไปได้เลย
“ข้างหน้ารถผ่านไม่ได้นะคะ เจ้าหน้าที่กำลังเคลียร์ทางให้อยู่” เธอบอกเขาด้วยสีหน้าเป็นกังวล
“มีอะไรเหรอ”
“เห็นแจ้งในเพจว่ามีต้นไม้ล้มขวางทางค่ะ เพื่อนนุชเพิ่งแชร์มาเมื่อกี้เลย” คนฟังถอนหายใจอย่างอึดอัดทันที เพราะต้องการพาหญิงสาวไปพลอดรักยังโรงแรมข้างหน้า แต่ไปไม่ได้
“ไม่เป็นไรนะคะ” เธอเกาะแขนบอกชายคนขับรถ
“เสียดายจัง!..อุตส่าห์เร่งทำงาน แล้วเค้าบอกมั้ยว่าจะเคลียร์ทางเสร็จตอนไหน” ชายหนุ่มเอ่ยถาม
“ไม่ได้บอกเอาไว้ค่ะ” เขาปลดเนกไทออก ก่อนจะเอนเบาะลงไป และพลางมองดูสายฝนที่โปรยปรายลงมาอย่างหนัก
“ฝนคงตกอีกนานเลย เรามาหาอะไรทำสนุก ๆ ในรถดีกว่ามั้ย” ชายหนุ่มรีบเสนอกิจกรรมบางอย่างที่ทำประจำภายในรถเพื่อเป็นการฆ่าเวลา
“หือ!!..อย่าเลยค่ะพี่คิน เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า นุชไม่อยากมีคลิปหลุดกับพี่นะคะ”
“ทำไมเหรอ กลัวใครจะมองเห็นเหรอ มืดขนาดนี้”
“ใครจะมองเห็นไม่เห็นไม่รู้ค่ะ! แต่ว่าถ้ามีคลิปหลุดออกไป เมียพี่เห็นจะต้องเป็นเรื่องแน่ ๆ เลย” หญิงสาวรีบบอกด้วยสีหน้าเป็นกังวล ภาคินหัวเราะขึ้นทันควัน ก่อนจะเอ่ยกับเธออย่างอารมณ์ดี
“กลัวอะไรกันเล่า!. จิ..เค้าเลิกสนใจพี่ไปนานแล้ว เราอยู่ด้วยกันเพราะธุรกิจเท่านั้น” เขารีบอธิบายให้เธอเข้าใจ แล้วเขาก็ตั้งใจพาหญิงสาวข้างกายไปโรงแรมที่นัดเอาไว้กับหุ่นส่วนคนสำคัญด้วยเช่นกัน แต่ให้ภรรยาล่วงหน้าไปก่อน
ไม่นานนักแขนแกร่งก็เอื้อมมาโอบร่างบางของหญิงสาวเอาไว้ กลิ่นน้ำหอมปนกลิ่นกายที่โชยมาจากร่างบอบบางอันเซ็กซี่ของหล่อน ทำให้เขาแทบจะคลั่งตายอยู่แล้ว ทั้งสองโอบกอดและปลุกเร้าอารมณ์ให้แก่กันไม่หยุดหย่อน จนมีรถที่ฝ่าสายฝนไปไม่ได้มาจอดข้าง ๆ รถของทั้งสอง
ตอนที่ 34 ตอนจบหนึ่งเดือนต่อมาจิรัชยาก็ฟ้องหย่าภาคินได้สำเร็จ ศาลสั่งให้แบ่งทรัพย์สินออกเป็นทั้งหมดสามส่วนเท่า ๆ กันแล้วแบ่งให้ฝ่ายภรรยาสองส่วน เพราะมีหลักฐานว่าเธอทำงานมากกว่า ภาคินเสียใจหนักมาก เขากินเหล้าเมามายทุกวัน และใช้แอลกอฮอล์เพื่อดับทุกข์ ทั้งอรนุชและศศิธรก็เริ่มตีตัวออกห่างเพราะว่าเขาไม่สามารถมีเงินเปย์พวกหล่อนได้แล้วอีกแล้ว รวมทั้งสาวคนอื่น ๆ อีกด้วย หลายเดือนต่อมาบริษัทของเขาเริ่มมีหนี้สินจนตัวเขาเองกลายเป็นคนล้มละลายภาคินไปนั่งเมาอยู่ในผับแห่งหนึ่ง ก่อนจะถูกกลุ่มวัยรุ่นซ้อมจนเขาเกือบเอาชีวิตไม่รอด เตชินรู้ข่าวจึงพาจิรัชยาไปเยี่ยม“จิ!!..ขอบคุณนะครับที่มาเยี่ยมผม” เขาเอ่ยขึ้นอย่างดีใจ ทั้งสองคนที่มาเยี่ยมยกมือไหว้มารดาของภาคินที่เฝ้าลูกชายอยู่ ก่อนมารดาของเขาจะเดินออกห้องไปเพื่อให้พวกเขาได้คุยกันตามลำพัง“ไม่ต้องห่วงนะครับ ค่ารักษาพยาบาล ผมรับผิดชอบให้เองครับ” เตชินบอก“ขอบคุณครับ” ภาคินบอกด้วยเสียงเศร้า ๆ ก่อนจะยกมือไหว้เตชิน เขาเสียใจที่มีของดีอยู่กับตัวแต่ไม่รู้จักรักษามันเอาไว้“จะให้จิ โทรตามเพื่อนมาดูแลคุณมั้ยคะ” เธอหมายถึงศศิธรเพื่อนของเธอ“อย่าเลยครับ เค้าคงไม่
ตอนที่ 33 หยุดทั้งใจไว้ที่เธอแสงแดดอ่อนๆ ของดวงอาทิตย์ในยามเช้าที่หลายวันมานี้เพิ่งจะมีให้เห็น แสงอ่อน ๆ สาดเข้ามาตกกระทบร่างของคนทั้งคู่ที่นอนกอดกันอยู่บนเตียงกว้าง หญิงสาวซุกซบใบหน้างามลมหายใจอุ่นๆ พ่นออกมาเป่ารดบริเวณแผงอกกว้าง แพรขนตาสีดำเรียงตัวสวยกะพริบน้อยๆ ในยามที่เปลือกตาบางกระตุกเบาๆ ก่อนที่เปลือกตานั้นจะค่อยๆ เปิดรับแสงสว่างที่สาดส่องเข้ามาลมหายใจหยุดนิ่งไปชั่วขณะเมื่อภาพตรงหน้านั้นคือชายหนุ่มผู้มีใบหน้าหล่อเหลา เธอไม่ได้ฝันไปเมื่อคืนเธอนอนกอดเขาทั้งคืนและหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย และด้วยฤทธิ์ของยาแก้หวัดทำให้หลับลึกจนตื่นเอาเกือบสายโด่ง ก่อนที่หญิงสาวจะขยับร่างขึ้นไปหอมแก้มสากของชายหนุ่มอย่างรักใคร่ และหยุดอยู่ใกล้ ๆ บริเวณนั้น เพื่อรอสบตากับเขา ปลายจมูกของเธอห่างจากเขาไม่ถึงคืบ ริมฝีปากนุ่มของเธอทำให้คนที่หลับใหลอยู่ได้สติตื่นขึ้นมา ก่อนจะใช้แขนแข็งแรงรั้งร่างบอบบางของเธอเอาไว้ไม่ให้หนีไปไหน ฉับพลันหัวใจด้วยน้อย ๆ ก็แปรเปลี่ยนจังหวะเป็นที่เร็วขึ้น“ตื่นเช้าจังเลย…คุณจิ” เสียงกระซิบแผ่วเบาออกมาจากในลำคอก่อนที่ดวงตาคมเข้มจะค่อยๆ เปิดกว้างขึ้น“อรุณสวัสดิ์ค่ะ เมื่อคืนคุณหลับ
ตอนที่ 32 ให้ผมดูแลคุณนะครับเตชินบอกว่าจะพาเธอไปโรงแรมเมื่อคืนที่พักด้วยกัน แต่ก่อนจะขึ้นรถจิรัชยาก็เอ่ยขึ้นกับเขาอย่างเป็นกังวล “แย่จัง!!! จิลืมเอากุญแจรถมาด้วย..” “ไม่เป็นไรครับ รถคุณจอดไว้ก่อนก็ได้ เดี๋ยวผมจ่ายค่าจอดกับทางโรงแรมให้ก็ได้” “เดี๋ยวจิ ขอกลับไปเอาดีกว่าคะ” “แต่ผมไม่อยากให้คุณกลับไปที่นั่นอีกเลย” เขาพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง“แต่..จิไม่มีเสื้อผ้าแล้วก็อะไรติดตัวมาเลยนะคะ” เธอบอกกับเขาด้วยสายตาอ้อนวอนเตชินตัดสินใจเลี้ยวรถกลับไปทางเดิมอีกครั้ง เพื่อส่งจิรัชยาที่บ้าน“คุณไปเอากุญแจรถอย่างเดียวก็พอครับ ส่วนเสื้อผ้าผมจะซื้อใหม่ให้คุณเอง” เขารีบบอกด้วยความเป็นห่วงเธอ“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ถ้ามีอะไรจิจะรีบโทรหาคุณนะคะ” “ครับ แต่ถ้าเกินครึ่งชั่วโมงไปแล้วคุณยังไม่ออกมา ผมจะเข้าไปตาม” “ค่ะ” จิรัชยาเปิดประตูรั้วน้อย ๆ ด้านข้างประตูใหญ่เข้าไป โชคดีที่ภาคินยังไม่ได้ล็อก แต่พอเข้าไปด้านในเธอก็ไม่เห็นรถของภาคินจอดอยู่ และคิดว่าเขาคงจะต้องไปที่ไหนสักแห่ง เธอจึงโทรหาเตชินเพื่อบอกเขาที่จอดรถคอยอยู่ทางด้านนอก“ผมไม่เข้าไปดีกว่าครับ ถ้าสามีคุณกลับมาตอนนี้ ผมจะกลายเป็นผู้บุกรุกเอาได้” “ก็
ตอนที่ 31 ในความโชคร้าย ก็ยังมีความโชคดี“ช่วยด้วย ช่วยด้วย! ช่วยด้วยค่ะ!!!” ชาวบ้านบริเวณนั้นน่าจะหลับกันหมด แล้วเสียงของเธอก็หายวับไปทันทีเมื่อถูกกำปั้นของชายฉกรรจ์คนหนึ่งชกเข้าตรงบริเวณท้องน้อยอย่างแรงจนหญิงสาวหมดสติไป “สัดเอ้ย!!..” เสียงสบถจากชาวบ้านที่แอบดูเหตุการณ์อยู่บริเวณนั้นดังออกมา แต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปช่วยหญิงสาวเพราะรู้ดีว่าพวกมันคือลูกน้องของมาเฟียใหญ่ที่มีอิทธิพลอยู่แถวนี้ จึงได้แต่ปล่อยให้พวกมันอุ้มร่างหญิงสาวขึ้นไปที่ตึกร้าง ซึ่งเป็นที่อาศัยของพวกมัน“อีนี่นมใหญ่เหลือเกินลูกพี่!!” มือหนาที่กำลังลูบไล้เต้านมอวบของหญิงสาว ซึ่งใช้ตักของมันเป็นหมอนพักพิงศีรษะของเธอ“กูขอโซโล่อีนี่ก่อน พวกมึงต้องรอคิวต่อจากกู” พูดจบชายฉกรรจ์ที่เป็นหัวหน้าก็พลางหันไปถอดเสื้อยีนหนา ๆ กับเสื้อยืดตัวด้านในออก ก่อนที่จะรีบขึ้นไปคร่อมร่างบางที่นอนไร้สติของหญิงสาวอย่างหื่นกระหาย โดยมีลูกสมุนที่นั่งดูอยู่ด้วยความอิจฉาตาร้อน หวังใจว่าลูกพี่คงใจดีเหลือไว้ให้พวกมันได้ลิ้มลองเธอบ้าง คนเป็นลูกพี่กลืนน้ำลายเหนียว ๆ ลงคออย่างยากเย็นเมื่อเห็นเต้านมอวบเต่งตึงที่มันล้นทะลักออกมาจากบราเซียร์ลายลูกไม้ของเธอ
ตอนที่ 30 หนีเสือปะจระเข้หลังภาคินกลับออกไป จิรัชยาก็รวบรวมหลักฐาน เป็นคลิปที่สนทนากันเมื่อสักครู่ พร้อมกับคลิปหลักฐานที่ภาคินร่วมรักกับศศิธรและสนทนากันที่โซฟาไปที่ไลน์ของทนายสาวส่วนตัว และบอกว่าให้เธอช่วยจัดการเรื่องฟ้องหย่ากับสามีให้เรียบร้อยภาคินหายออกไปกับศศิธรทั้งวันจนมืดค่ำเขาก็ไม่กลับมา จรัชยากำลังจะปิดรั้วบ้านเข้านอน เพราะฝนที่เริ่มตกปรอย ๆ กำลังจะกลายเป็นฝนที่ตกหนัก ภาคินก็รีบขับรถเข้ามาจอดทันที เขาเมามายเดินลงรถมา จิรัชยาเห็นท่าไม่ดีจึงรีบเดินเข้าห้อง และรีบวางสายกับเตชินที่กำลังคุยค้างเอาไว้เมื่อสักครู่ ก่อนที่สามีจะเดินมาเคาะห้องของเธอปั่ง...ปั่ง...ปั่ง...เตชินเป็นห่วงจิรัชยา เขาจึงวิดีโอคลอกับมาหาเธออีกครั้งและก็ได้ยินเสียงเคาะห้องที่ดังขึ้น ก่อนที่หญิงสาวจะบอกให้เขารอเธอสักครู่และรีบคว่ำโทรศัพท์ของตัวเองเอาไว้ จิรัชยารีบเดินไปเปิดประตูเพราะรำคาญเสียงโวยวายที่ดังรบกวนอยู่ด้านนอก“จำอะไรผิดหรือเปล่า ห้องคุณอยู่ทางนู้น” เธอรีบบอกสามีทันที เนื้อตัวของเขามีแต่กลิ่นเหล้าคละคลุ้งเต็มไปหมด“จำไม่ผิดหรอก” ภาคินพยายามรั้งตัวภรรยาเข้าไปกอดจูบลูบคลำทันที จิรัชยาตกใจและพยายามดิ้น
ตอนที่ 29 ผมไม่หย่าเสียงเคาะห้องดังขึ้น ที่หน้าประตูห้องนอนของภาคินทั้งคู่รีบลุกจากเตียงนอน ก่อนจะเดินไปแต่งตัวกันคนทิศละทาง แล้วภาคินก็ออกมาเปิดห้อง เพราะรู้ว่าภรรยาของเขาคงกลับมาแล้ว และก็น่าจะมีข่าวดีเรื่องการเซ็นต์สัญญามาบอกกับเขาด้วย“กลับมาแล้วเหรอ!!..เป็นไงบ้าง คุณเตชินยอมเซ็นต์สัญญากับเรามั้ย”“เค้ายังไม่เซ็นต์แค่เรียกไปคุยเฉย ๆ ต้องรอดูกำไรสิ้นปีนี้ของบริษัทเราเสียก่อน” เท้าบางที่กำลังก้าวเขามาในห้องแบบไม่เกรงกลัว คนที่นอนอยู่ถึงกับตาโต ฉันพลันหัวใจดวงเล็ก ๆ ก็กระตุกก่อนสมองที่มีความจำเป็นเลิศจะทำการประมวลผล.... จากภาพตรงหน้าที่เห็น และเดาว่าก่อนที่เธอจะมาเคาะห้องนี้ ทั้งสองคนคงกำลังปฏิบัติภารกิจกันอยู่“อะไรกัน..ไหนบอกว่าอยากเซ็นต์กับเราไง ถึงได้นัดเราไปถึงที่โรงแรมนั่น”“เราต้องออกผลิตภัณฑ์ใหม่ให้เขาวางใจเสียก่อน แล้วก็ให้เขาดูกำไรสุทธิสิ้นปีนี้” หญิงสาวรีบอธิบาย“คุณมันไม่ได้เรื่อง แทนที่จะโน้มน้าวจิตใจเค้าได้ แล้วดูสิ แต่งตัวโป๊ซะขนาดนี้ อย่าบอกนะว่าไปอ่อยมันด้วย”“คุณพูดเลอะเทอะไปกันใหญ่แล้ว และคุณจะคิดยังไงฉันก็ไม่สนหรอกนะ เพราะตอนนี้ฉันมีหลักฐานฟ้องหย่าคุณแล้ว” จิรั







