ได้โปรด...แด๊ดดี้

ได้โปรด...แด๊ดดี้

By:  อีไลจาOngoing
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
Not enough ratings
30Chapters
464views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

"บอกความเพ้อฝันทางเพศในหัวของเธอมาให้หมด เจ้าหญิง" "หนูอยากโดนเย็ดจนพัง อยากโดนบีบคอ อยากโดนตีตราจนครางระงม ร้องไห้เหมือนคนเสียสติจนน้ำเยิ้มเปื้อนผ้าปูที่นอนไปหมด... แด๊ดดี้" โลกของเกรซแตกสลายในคืนที่เธอรู้ว่าคู่หมั้นของตัวเองเป็นเกย์ ทั้งเมา ทั้งพัง และโหยหาการลืมเลือน เธอเดินโซซัดโซเซเข้าผิดห้อง จนตกเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของ อะพอลโล รี๊ด เขาคือชายวัยสี่สิบที่หล่อเหลาราวกับปีศาจและเย็นชาเหมือนน้ำแข็ง อายุมากกว่าเธอเท่าตัว เขาคือทุกอย่างที่เธอไม่ควรจะปรารถนา และคือทุกอย่างที่เธอไม่เคยรู้เลยว่าตัวเองขาดไม่ได้ แต่ความจริงมันตบหน้าอย่างจังในเช้าวันต่อมา เมื่อเธอพบว่าผู้ชายที่มอบจุดสุดยอดครั้งแรกในชีวิตให้เธอนั้น... คือเจ้านายคนใหม่ของเธอเอง เธอจะยอมให้เขาขยี้เธออีกครั้งไหม? ยอมให้เขามอบความเสียวจนตัวสั่น อ้อนวอน และยอมเป็นของเขาอย่างราบคาบ? หรือสุดท้ายเธอจะได้เรียนรู้ว่า การอยากได้ผู้ชายแบบเขามันต้องจ่ายด้วยราคาที่แสนแพง? "เด็กดี... ไหนถ่างขาออก"

View More

Chapter 1

คู่หมั้นของฉันเป็นเกย์

As Summer Hart slowly opened her eyes in the morning, the first sensation she felt was sore all over her body.

She lowered her head instinctively and was astounded to find that she was naked. Even her most intimate things were gone.

Looking around the hotel room, she found she was alone in the room; or so it seemed.

The bright red stain on the bedsheet and clothes of a man and a woman strewn on the floor told her what might have happened last night.

'What's going on?'

She had attended her friend’s wedding as a bridesmaid last night. How did she end up losing her virginity here?

Her heart was pounding. She sat up from the bed at once, feeling cold sweat trickling down her back. She quickly reached over to the bedside table for her mobile phone and made a call to Grace Livingston, her bestie.

“You were completely hammered last night. So I brought you into Room 8802 that Sherman pre-booked. What’s wrong?”

“Who else is in the room besides me?”

“Who else? You are the only one. I am busy right now. Talk to ya later.”

Summer slowly lowered her hand that held the phone and closed her eyes. She found that her mind was in a muddle, and a low rumble was drowning her thoughts.

“Get my clothes ready and send them to Room 8804.” A low voice came from the bathroom.

'There is someone else in the room?'

Startled, Summer looked over and saw a guy with an athletic body, wrapped in a white bathrobe, leaning against the bathroom's doorjamb.

She was wide-eyed, staring at him in shock. “What are you doing here?”

Was he not the best man at the wedding yesterday?

Grace just told her she was the only person in the room. So why was a guy here?

“Hmm…” Mark Valentine looked at her appalled face with a sneer. “You should have been an actress, considering how impressive your acting is.”

“What do you mean?” Her brows furrowed.

Mark squinted and looked at her up and down. His expression turned icy, and his voice went up an octave as he spoke. “First, you tried to get my attention and then got into my room while I was drunk. I have got to say that you have pulled a perfect plan.”

Summer fought back her anger, her expression bitter. “Are you sure you are not delusional? Go see a doctor.”

His expression became icier, with an added insidious look in his eyes. He lit a cigarette and sat down on a sofa with his legs crossed.

“I believe in rewarding efforts. Since you did your part last night, you will get your reward. Just tell me what you want.”

“Jerk!”

A plume of smoke wafting over, choking her nostrils and causing her to cough. She pulled the quilt to cover her body. “What is your room number?”

Mark squinted and shifted his body to get a more comfortable posture. There was no emotion on his face. “8804.”

What did she want? He was a little curious.

Summer did not look at him. She found the reception number and made a call with the speakerphone turned on. She asked nervously, “May I know what my room number is, please?”

There was a while of silence on the other end. Apparently, the receptionist taking the call was dumbfounded. It was only after a while that a sweet female voice came through. “Your room number is 8802, miss.”

8802? Mark’s heart skipped a beat, his body stiffening. But it was only for a fleeting moment. No one had noticed it.

“D*mn Charlie!” He cursed in his mind.

Summer was still unsure of who was at fault at first. But now, things were apparent.

“How are you going to explain this, Mr. Valentine? Superb acting, perfect plan, and efforts and rewards—how ridiculous!”

With more confidence, she raised her voice, turning from a timid mouse into a roaring lion.

“Should you not clarify things first before drawing conclusions? I am the victim, not you, Mr. Valentine. Shouldn’t you apologize for your remark?”

With her head held high, summer looked at him—his athletic body, sharp jaw, unique male sexiness, and dangerous eyes unnerved her.

Even so, she wanted to defend her innocence and dignity. She was hell-bent on getting an apology from him.

While she was still wrestling with her thoughts, a deep voice came all of a sudden. “I’m sorry.”

“Huh?”

His apology caught her by surprise. She stared at him, not knowing how to react.

He put out the cigarette in the ashtray and then raised his chin slightly as he rubbed his forehead with his fingertip. “I am sorry. I must have drunk too much and entered the wrong room last night.”

At first, Summer was ready to confront him. But now he had apologized, she would only appear unreasonable if she still kept pressing him.

She was amenable to reason but not coercion.

Besides, she did not want to blow things out of proportion and affect Sherman. After all, it was Sherman’s wedding.

She did not know what to say, and she might as well say nothing. What is done is done. She could not turn the clock back. Right now, she just wanted to get out of here as quickly as she could.

She grabbed her inner wear and put them under the quilt.

Mark’s eyes fell on the wriggling quilt. It looked like there was a caterpillar crawling in there. His eyebrows raised, and his thin lips curled up in a faint smile. “What you do for a living?”

The wriggling stopped as Summer’s muffled voice sounded in the quilt. “I am a teacher.”

“I didn’t know that. When you called the receptionist just now, you weren’t even sure who was at fault, were you? But now you have got the answer, and you are really mean like a teacher.”

He was still staring at the quilt. Summer’s heart skipped a beat, knowing that he had seen through her. She said not a word and quickly put on her clothes.

When she finally re-emerged, her cheeks were red with fine beads of sweat on her forehead. She got out of bed. But when her toes touched the floor, she went weak at the knees and almost tumbled to the floor.

She held herself steady with her hands on the bed just in time. Just then, her eyes inadvertently landed on the bright red stain on the bed sheet again. She froze, and her heart ached.

The bright red stain was a glaring contrast to the white bedsheet.

Following her gaze, Mark saw what she saw. Yet, he appeared nonchalant, almost indifferent. “Since it is my fault, I will make up for it. Just tell me what you want. By the way…” he paused and studied her for a second, “the hymen is entirely reconstructible.”

Summer held her breath and gritted her teeth, her chest heaving in anger. “Jerk!”

After that, she walked toward the door without looking back. Mark suddenly strode forward and caught her wrist from behind.

“What more do you want?” Summer turned her head and glared at him.

“Take the pills.”

A man in a straight suit knocked on the door and walked in after getting his permission. He looked neither right nor left but at Mark. “Mr. Valentine, this is your clothes and the pills.”

After-morning pills were necessary after an unprotected one-night stand. Even if Mark did not ask his assistant to arrange it, Summer would have to get it when she returned home.

Now that Mark had already bought it, it saved her the hassle.

She popped the pills in her mouth according to the instructions, then stepped out of the doorway at once. As if she suddenly remembered something, she stopped and spun around, looking at him with a smirk.

“Which is better—your charm or the dollar, Mr. Valentine? As charming as you are, don’t you think you are overconfident with yourself?”

He was buttoning his shirt while she spoke. His fingers froze. He was struck dumb for the first time in his life.

He regained his composure and finished doing all the buttons elegantly, just like he did on any other days.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
30 Chapters
คู่หมั้นของฉันเป็นเกย์
เกรซี่คู่หมั้นของฉันเป็นเกย์ความคิดนั้นมันดังก้องอยู่ในหัวขณะที่ฉันยืนแข็งทื่อ มองภาพตรงหน้าที่ไม่มีวันลบเลือนไปจากตาได้ ฉันมองผู้ชายที่กำลังกระแทกใส่รูตูดคู่หมั้นของฉัน และมองชาร์ลส์ที่ครางเหมือนอีตัวติดสัดนี่คือคู่หมั้นของฉัน ผู้ชายที่ฉันกำลังจะแต่งงานด้วยในอีกห้าวัน ผู้ชายที่ฉันร่วมเตียง ร่วมอนาคต และใช้ชีวิตด้วยกันมาตลอดห้าปีเต็มแต่เขากลับอยู่ตรงนั้น ถ่างขาออกกว้าง ตาเหลือกขึ้นข้างบนด้วยความเสียวที่ฉันไม่เคยเห็นบนใบหน้าเขาเลยเวลาที่อยู่กับฉันฉันหายใจไม่ออก ทุกอย่างรอบตัวมันหมุนติ้ว เสียงเนื้อกระทบกันเนื้อดังก้องไปทั่วห้องฉันอยากจะเบือนหน้าหนีแต่ทำไม่ได้ ตาของฉันยังคงจ้องนิ่ง ราวกับสมองไม่ยอมรับรู้ว่านี่คือเรื่องจริง"อ๊า... แม่ง... มาร์ค... ใช่... ฉันโคตรชอบเลย... เชี่ย... ของนายใหญ่ชะมัด" ชาร์ลส์ครางออกมา และคำพูดพวกนั้นมันกระแทกหน้าท้องฉันเหมือนโดนหมัดรัวใส่ฉันรีบเอามือปิดปาก กดไว้แน่นเพื่อไม่ให้ขย้อนความคลื่นไส้ออกมา หัวใจเหมือนโดนกระชากออกจากอกแล้วโยนลงเครื่องย่อยขยะ นี่มันฝันร้ายใช่ไหม? ฉันกำลังจะตื่นขึ้นมาในคอนโดของเรา ข้างๆ เขา โดยมีอ้อมแขนเขาโอบกอดฉันไว้ และเ
Read more
เขาตบฉัน
เกรเซียเขาตบฉัน... เขาตบฉันเพื่อปกป้องไอ้ผู้ชายคนนี้ฉันกุมแก้มตัวเองไว้ ยืนอึ้งอยู่กับที่ ความแสบร้อนไปทั่วผิว แต่นั่นไม่ใช่ความเจ็บที่แท้จริง หัวใจฉันเหมือนกำลังจะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆฉันเงยหน้าขึ้น สบตาเขา ตาเขาเบิกกว้าง เหมือนเพิ่งจะรู้สึกตัวว่าทำอะไรลงไป"ก...เกรซี่..." เขาพูดเสียงในลำคอ "ผม..."น้ำตาทำให้ตาฉันมัวอีกครั้ง และฉันก็ไม่คิดจะหยุดมันด้วยฉันไม่รู้ว่าที่ร้องไห้นี่เพราะโดนตบ หรือเพราะผู้ชายที่ฉันรักมากกว่าอะไรในโลกเพิ่งจะลงไม้ลงมือกับฉันกันแน่ผู้ชายคนที่เคยเปิดประตูรถให้ฉัน คนที่เคยลูบหลังให้ตอนฉันปวดท้องตะคริว คนที่เคยร้องไห้ตอนฉันอาหารเป็นพิษเพราะเขาทนเห็นฉันเจ็บปวดไม่ได้ชาร์ลส์คนนั้นเพิ่งจะตบฉันเพื่อปกป้องชู้รักฉันถอยหลังออกมาช้าๆ หายใจถี่รัวเหมือนสูดอากาศเข้าปอดไม่พอ มือที่ทิ้งข้างลำตัวสั่น"เกรซี่ ได้โปรด" เขาพูดพลางก้าวเข้ามาหา "ผมไม่ได้ตั้งใจ ผมแค่—""อย่ามาแตะตัวฉันนะ ชาร์ลส์!" ฉันกรีดร้องลั่นเขาชะงักและยืนแข็งทื่อ มือยังค้างอยู่กลางอากาศ เขาถอยหลังกลับไป ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความรู้สึกผิดมาร์คหรือชื่อเหี้ยอะไรนั่นเดินมาข้างหลังแล้ววางมือลงบนหลัง
Read more
ฉัน... กำลังฝันเปียกอยู่เหรอ
เกรเซียฉันมองแก้ววิสกี้ในมือ มองของเหลวสีอำพันที่สะท้อนแสงไฟในบาร์"นั่นแหละ..." ฉันพึมพำ เสียงเริ่มอ้อแอ้เล็กน้อย "นั่นคือเรื่องราวชีวิตเหี้ยๆ ของฉัน"ฉันหัวเราะขมขื่นเบาๆ แล้วกระดกแก้วเข้าปาก ปล่อยให้ความร้อนลวกคอลงไปจนสุด"ฉันเพิ่งรู้ว่าคู่หมั้นเป็นเกย์ ไม่กี่วันก่อนแต่ง และไม่ใช่แค่เกย์นะ" ฉันหัวเราะทางจมูกพลางส่ายหัว "ไอ้สารเลวนั่นถึงขั้นตบฉันด้วย นายเชื่อไหม?"ฉันหันไปหาบาร์เทนเดอร์ที่กำลังเช็ดแก้วอยู่ แต่เขาชะงักค้างแล้วตาเบิกกว้าง"ฉันต่างหากที่ควรจะเป็นคนตบ! ฉันปล่อยให้ไอ้สารเลวนั่นลงไม้ลงมือกับฉันได้ยังไง? ฉันควรจะซัดหน้าพวกมันให้ยับ แทนที่จะมายืนร้องไห้เหมือนคนโง่แบบนั้น"บาร์เทนเดอร์วางแก้วลงแล้วส่ายหัว ดูท่าทางจะช็อกจริงๆ "โว้ว ตอนผมบอกว่าอยากฟังเรื่องราวชีวิตคุณ ผมไม่นึกว่ามันจะแย่ขนาดนี้ ให้ตายสิ" เขาผิวปากเบาๆ "ผมจินตนาการไม่ได้เลยว่าตอนนี้คุณจะรู้สึกแย่แค่ไหน"ฉันวางแก้วลงบนบาร์เสียงดัง กะพริบตาถี่ๆ เพราะหัวเริ่มหมุนแอลกอฮอล์เผาผลาญในลำคอ และทุกอย่างมันเริ่มจะหนักเกินไปแล้วฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ามาที่นี่ได้ไง วินาทีหนึ่งฉันกำลังพุ่งพรวดออกจากบ้านนรกนั่น แล้ว
Read more
มันกำลังแข็ง
อะพอลโลฉันขมวดคิ้วมองผู้หญิงที่นอนแผ่หลาอยู่บนเตียงของฉัน โดยมีแค่ชุดชั้นในติดตัวทำไมเรื่องบ้าๆ แบบนี้ต้องเกิดขึ้นกับฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วย?เมื่ออาทิตย์ก่อน ฉันเพิ่งเจอเด็กฝึกงานใหม่แก้ผ้าล่อนจ้อนอยู่ในออฟฟิศ ถ่างขากว้างบนโต๊ะทำงานเหมือนพวกของถวายราคาถูกสองวันหลังจากนั้น ฉันกำลังประชุมกับหุ้นส่วนธุรกิจ แล้วจู่ๆ ลูกสาวเขาที่เพิ่งจะพ้นนิติภาวะมาหมาดๆ ก็เริ่มเอาเท้าถูไถขึ้นมาตามขาฉันใต้โต๊ะ เล็งตรงมาที่ไอ้จ้อนของฉัน พร้อมกับส่งสายตายั่วสวาทเหมือนเธอรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่มันทำให้ฉันสงสัยว่าเดี๋ยวนี้เขาเลี้ยงลูกสาวกันยังไง ถึงได้อยากจะคลานขึ้นเตียงฉันกันตัวสั่นขนาดนี้แต่ก็นะ ฉันไม่ต้องสงสัยหรอก ฉันรู้คำตอบดีอยู่แล้วก็ไอ้คนที่เป็น 'พ่อ' ของฉันนั่นแหละตาแก่นั่นพยายามจะจับคู่ให้ฉันมาหลายปีแล้ว ตั้งแต่เมียฉันตายไปอย่าเข้าใจผิด ฉันไม่ได้กำลังไว้ทุกข์ให้เมียเก่าหรอกนะ ชีวิตช่วงนั้นมันจบไปแล้ว จบไปนานมากแล้วด้วย แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ฉันไม่แต่งงานใหม่ความจริงมันง่ายกว่านั้นเยอะ ฉันแค่ไม่สนใจ ฉันไม่สนใจความสัมพันธ์ที่วุ่นวายและจอมปลอมที่พ่อพยายามยัดเยียดให้ หรือขบวนผู้หญิงที
Read more
ฉันกำลังจะอมไอ้จ้อน
เกรเซียคำพูดไม่กี่คำดังก้องอยู่ในหัวเหมือนเพลงห่วยๆ ที่ฉันหยุดเปิดวนไม่ได้ฉันกำลังจะอมไอ้จ้อนในความฝันฉันคุกเข่าอยู่บนเตียง มือโอบรอบเอวคนแปลกหน้าคนนี้ ใบหน้าอยู่ใกล้กับสะโพกเขาเหลือเกิน แก้มของฉันแทบจะถูไปกับแนวกล้ามเนื้อที่หายเข้าไปใต้ผ้าขนหนูที่เกาะอยู่แบบจะหลุดปกติแล้ว ไม่มีทางที่ฉันจะทำแบบนี้ถ้ามันเป็นเรื่องจริง ต่อให้ใจสลายแค่ไหน ต่อให้ดื่มไปกี่แก้ว หรือต่อให้ฉันจะรู้สึกหมดหนทางอย่างโง่เขลาเพียงใดก็ตามฉันไม่ใช่พวกชอบทอดสะพานให้ผู้ชาย ฉันไม่เคยแม้แต่อ้อนวอนตอนที่ชาร์ลส์เลิกสัมผัสตัวฉัน เพราะจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม ฉันเป็นผู้หญิงที่มีศักดิ์ศรีพอและฉันไม่มีทางลงไปคลานเข่าแทบเท้าคนแปลกหน้าเพื่อขอให้เขามีเซ็กซ์กับฉันแน่ๆ ไม่ว่าเขาจะหล่อลากดินแค่ไหนก็ตามแต่ถ้าเกิดนี่คือความฝันล่ะ? งั้นมันก็คงเป็นความฝันที่ฉันเพิ่งรู้ว่าตัวเองต้องการมันที่สุดร่างกายของฉันไม่ได้โหยหาเหล้า แต่มันโหยหาการปลดปล่อย อ้อนวอนอยากโดนสัมผัส อยากโดนขยี้ให้พังพินาศ เพื่อจะได้ลืมทุกอย่างไปให้หมด นี่ต่างหากคือวิธีเยียวยาที่แท้จริง ไม่ใช่แอลกอฮอล์ในที่สุดฉันกำลังจะได้สัมผัสจุดสุดยอดที่ฉันถูกพรากมันไปนานแ
Read more
ได้โปรดแด๊ดดี้ใส่มันเข้ามา
อะพอลโลฉันไม่ใช่ผู้ชายประเภทที่ทำอะไรตามอารมณ์ชั่ววูบ เมื่อฉันตัดสินใจแล้ว ฉันจะยึดตามนั้น ฉันมีกฎของตัวเอง และหนึ่งในนั้นคือการไม่นอนกับผู้หญิงโดยไม่มีการป้องกันเด็ดขาดฉันก้มลงมองผู้หญิงที่เด็กกว่าซึ่งนอนอยู่บนเตียง ยี่สิบสาม? ฉันแก่กว่าเธอตั้งสิบเจ็ดปี ช่องว่างระหว่างวัยมันกว้างมาก เป็นวันอื่นฉันคงมองผ่านไปแล้ว แต่คืนนี้ ตอนที่ผิวกายของเธอแดงระเรื่อและริมฝีปากเผยอค้าง ควยของฉันมันสั่นกระตุกด้วยความหิวโหยแบบที่ไม่ได้รู้สึกมานานมากแล้ว"ฉันไม่ทำอะไรโดยที่ไม่มีความชัดเจน" ฉันพูดเสียงต่ำพลางวางมือลงขนาบข้างตัวเธอ ขังเธอไว้ในวงแขนโดยไม่ได้สัมผัสตัว "เธอสมยอมหรือเปล่า?"เธอพยักหน้า ความมั่นใจและความพยศก่อนหน้านี้ระเหยกลายเป็นไอไปทันทีภายใต้สายตาของฉัน"ใช้ปากพูดมา" ฉันบอกเธอ คราวนี้พูดเสียงหนักแน่นกว่าเดิม"ค่ะ" เธอพ่นลมหายใจออกมา "ค่ะ ฉันยอม"ให้ตายเถอะ เธอดูบอบบางและไร้เดียงสาชะมัด เหมือนกับดอกไม้ ส่วนฉันกลับรู้สึกเหมือนสัตว์ป่าที่แทบจะคุมตัวเองไม่อยู่ พร้อมที่จะขยี้เธอ ฉันไม่เคยรู้เลยว่าตัวเองจะมีความรู้สึกหิวกระหายจนรอไม่ได้ขนาดนี้"คืนนี้ไม่มีความหมายอะไรทั้งนั้น" ฉันพูดเรีย
Read more
เธอยังซิงอยู่หรือเปล่า?
เกรเซียร่างกายของฉันแข็งค้างไปทั้งร่าง มันรู้สึกเหมือนมีบางอย่างรุกล้ำเข้ามาและฉีกกระชากทุกอย่างที่ฉันเคยรู้เกี่ยวกับความเสียวและความเป็นตัวเองจนกระจุย"เชี่ย..." คำสบถหลุดจากปากในขณะที่หัวของฉันหงายไปกับหมอน หลังแอ่นขึ้น ต้นขาของฉันสั่น และกล้ามเนื้อหน้าท้องทุกส่วนเกร็งแน่น เหมือนฉันกำลังถูกเผาจากข้างในเขาหยุดชะงักอยู่บนร่างฉัน ผู้ชายที่หล่อเหลาจนลืมหายใจแต่เดาใจไม่ออกคนนั้นขมวดคิ้วเล็กน้อย เหมือนมีบางอย่างที่ไม่คาดคิดเพิ่งเตือนขึ้นมา"เธอยังซิงอยู่หรือเปล่า?" เขาถามด้วยเสียงต่ำฉันมองเขา ตาพร่ามัว พยายามกะพริบตาไล่น้ำตาที่คลออยู่ ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะแรงเสียดสีข้างล่างนั่น หรือเป็นเพราะความเสียวที่พุ่งพล่านเข้ามาอย่างกะทันหันกันแน่แล้วนั่นมันคำถามบ้าอะไรกัน? ทำไมเขาถึงต้องมาถามตอนที่ยังคาอยู่ในตัวฉัน นิ้วของเขายังงัดอยู่ในจุดที่ทำให้ร่างกายของฉันทรยศตัวเองมากขึ้นทุกวินาทีแบบนี้?ฉันอายเกินกว่าจะตอบ แต่ฉันรู้ว่าเขาจะไม่ไปต่อแน่ถ้าฉันไม่พูด "ฉ...ฉันไม่ซิงแล้วค่ะ" ฉันกระซิบ เสียงเบาจนแทบไม่ได้ยินเขาเอียงคอ สายตาหรี่ลงด้วยความสงสัยระคนใคร่ เหมือนเขายังไม่เชื่อสนิทใจ เขาพึม
Read more
ไอ้สารเลว
เกรเซียแสงอาทิตย์ยามเช้าที่น่ารำคาญลอดผ่านเปลือกตาของฉัน ฉันครางอย่างไม่สบอารมณ์แล้วพลิกตัว ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมหน้า"ชาร์ลส์" ฉันงึมงำ เสียงแหบพร่าเพราะเพิ่งตื่น "ปิดหน้าต่างทีสิคะที่รัก..."ไม่มีเสียงตอบรับ ฉันถอนหายใจ ริมฝีปากถูไถอยู่บนหมอน "ชาร์ลส์ขา ช่วยหน่อยเถอะ" ก็ยังคงเงียบฉันขมวดคิ้ว "ชาร์ลส์?" "ชาร์ลส์..." "ชาร์ลส์—"เสียงทุ้มเสียงหนึ่งขัดจังหวะขึ้นมา "เธอกำลังฝันเปียกอยู่อีกรอบ หรือว่าบ่นกับตัวเองกันแน่? ตกลงเป็นแบบไหน?"ฉันเบิกตาโพล่งทันที นั่นไม่ใช่เสียงของชาร์ลส์หัวใจฉันหล่นวูบ สมองที่ยังงัวเงียพยายามประมวลผลสิ่งที่เห็น ผู้ชายร่างสูงคนหนึ่งยืนอยู่ข้างหน้าต่าง กำลังจัดกระดุมข้อมือเสื้อเชิ้ตสีขาวมาดเนี้ยบ เหมือนหลุดออกมาจากโฆษณาแบรนด์หรูเขาหันหน้าออกไปเล็กน้อย แต่ดวงตาคมกริบสีน้ำตาลทองคู่นั้นก็จ้องมองมาที่ฉัน เขายักคิ้ว และฉันรู้สึกเหมือนถูกตรวจค้น เหมือนว่าเขาสามารถมองทะลุเห็นทุกส่วนที่ยุ่งเหยิง กระจัดกระจาย และพังทลายของฉันได้เพียงแค่แวบเดียวเขาคือแบบ... พระเจ้า เขาหล่อมากเหมือนจักรวาลจงใจสร้างผู้ชายที่สมบูรณ์แบบขึ้นมาคนหนึ่งเพื่อทำให้คนอื่นดูด้อยไปเลย ผมสี
Read more
สิบล้านดอลลาร์
เกรเซียหน้าฉันร้อนจนแทบไหม้ ไม่ใช่แค่หน้าหรอก ทั้งคอ ทั้งไหล่ ลามไปถึงปลายหู มันกลายเป็นสีแดงระเรื่อไปหมด มันมักจะเป็นแบบนี้เสมอเวลาฉันโกรธจัดเวลาที่ความโกรธแบบหาคำบรรยายไม่ได้พุ่งพล่านอยู่ในตัวเหมือนน้ำเดือด ฉันรู้สึกได้เลยว่ามันอยู่ใต้ผิวหนังและพร้อมจะระเบิดออกมา พระเจ้า ฉันแม่งเกลียดทุกอย่างในตอนนี้เลยความอับอายมันจุกอยู่ที่คอ ทั้งความละอาย ความสับสน และความหมดหนทางที่จำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น ในขณะที่ไอ้สารเลวหน้าด้านคนนั้นทำเหมือนฉันเป็นแค่ยัยเด็กหิวผู้ชายที่ตะเกียกตะกายขึ้นเตียงเขาเพื่อเรียกร้องความสนใจไม่... ไม่สิ ฉันไม่ใช่ตัวร้ายของเรื่องนี้ ฉันคือเหยื่อต่างหาก! แต่ฉันกลับนั่งบื้ออยู่ตรงนั้นแล้วปล่อยให้เขาเดินออกไป โดยที่ต้องข่มคำด่าไว้ในใจเหมือนคนโง่แล้วดูตอนนี้สิ ฉันนั่งจมอยู่กับความคับแค้นใจ โดยมีศักดิ์ศรีที่มันพังยับเยินนองอยู่เต็มพื้น"อะแฮ่ม คุณผู้หญิงครับ" เสียงหนึ่งขัดจังหวะขึ้นฉันเงยหน้ามองขวับไปที่ผู้ช่วยหรืออะไรก็ตามแต่ที่เขาเป็น เขาไม่ได้มองฉันด้วยซ้ำ อย่างน้อยเขาก็ยังมีมารยาทพอที่จะไม่มองในขณะที่ฉันมีแค่ผ้าห่มผืนเดียวห่อตัวอยู่"ได้โปรดเถอะครับคุณ" เขาบ
Read more
อารมณ์ความรู้สึกเป็นแค่สิ่งรบกวน
อะพอลโลฉันเดินออกจากโรงแรมและได้รับการทักทายด้วยแสงแวววาวอันคุ้นเคยของรถสีดำที่จอดรออยู่ริมฟุตบาททันทีออสติน เลขาของฉัน ยืนอยู่ที่หน้ารถในจุดที่ผมคาดการณ์ไว้เป๊ะ เขาเป็นคนที่นำหน้าคนอื่นอยู่สิบก้าวเสมอ เขาก้มหัวให้เล็กน้อย "อรุณสวัสดิ์ครับคุณอะพอลโล"ฉันพยักหน้าตอบรับทีหนึ่ง เขาขยับอย่างรวดเร็วเพื่อเปิดประตูผู้โดยสารตอนหลังให้ฉันสอดตัวเข้าไปนั่ง จัดข้อมือเสื้อเชิ้ตแล้วนั่งไขว่ห้าง กาแฟร้อนแก้วหนึ่งวางอยู่ในช่องวางแก้วข้าง ๆ แฟ้มเอกสารสรุปงานของวันนี้ที่ถูกจัดไว้อย่างเป็นระเบียบขณะที่รถเคลื่อนตัวออกจากโรงแรม ฉันก็หยิบเอกสารขึ้นมาอ่านผ่าน ๆ ในหน้าแรก พลางจิบกาแฟไปด้วย กาแฟร้อนไปนิดหน่อย... สมบูรณ์แบบ"เมื่อเช้านี้ทำไมเชสถึงมาสาย?" ฉันถามโดยไม่เงยหน้ามองปกติแล้วไอ้เด็กนั่นมันตรงต่อเวลาจะตาย มันจะตื่นตั้งแต่เช้ามืด จมอยู่กับอีเมลและตารางงานตอนหกโมงเช้า และเอากาแฟมาวางหน้าประตูฉันตอนเจ็ดโมงเป๊ะ แต่วันนี้เขาพลาดทุกกำหนดการออสตินที่กำลังขับรถอยู่ไอออกมาเบา ๆ ฉันเงยหน้าขึ้นมอง เขาแอบมองฉันผ่านกระจกมองหลัง และรีบหลบสายตาทันทีที่เราสบตากัน"ท่านครับ" เขาพูดอย่างระมัดระวัง "เมื่อวา
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status