Share

102. พีชจะจำวันนี้ไว้

last update Tanggal publikasi: 2026-11-03 21:54:34

“ลูกพีช?” เสียงทุ้มดังขึ้นเมื่อเห็นเธอเงียบไป

“เป็นอะไร”

หญิงสาวส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะหันกลับมามองเข
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   102. พีชจะจำวันนี้ไว้

    “ลูกพีช?” เสียงทุ้มดังขึ้นเมื่อเห็นเธอเงียบไป “เป็นอะไร” หญิงสาวส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะหันกลับมามองเขาดวงตากลมโตมีน้ำตาเอ่อคลอ แต่ริมฝีปากกลับยิ้มกว้างขึ้นมา จนวินเชนต์เผลอยิ้มตามไปด้วย “ขอบคุณนะคะ…” วินเชนต์ขมวดคิ้วเล็กน้อย “ขอบคุณอะไร” “ก็… ขอบคุณที่พาพีชมาที่นี่ค่ะ” เธอสูดลมหายใจเข้าเบาๆ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย “ขอบคุณที่ทำให้พีชได้เห็นอะไรสวยๆ แบบนี้ พีชเคยเห็นแต่ในทีวี ไม่เคยคิดเลยว่าจะมีโอกาสได้มาเห็นของจริง” หยาดน้ำตาเล็กๆ เอ่อล้นขึ้นมาที่หางตา ลูกพีชรีบยกมือขึ้นเช็ด ก่อนจะหัวเราะเขินๆ ให้กับตัวเอง “แปลกจังเลยค่ะ…พีชดีใจมากไปหน่อย จนน้ำตาจะไหลเลย” วินเชนต์มองเธอนิ่งๆ เขาเคยจัดงานเลี้ยงหรูหรามาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน เคยนั่งรับประทานอาหารในสถานที่ที่แพงกว่านี้หลายเท่า แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนตอนนี้เพียงเพราะผู้หญิงตรงหน้ากำลังจะร้องไห้… กับการได้มานั่งกินข้าวริมทะเลธรรมดาๆ เขาไม่ชอบแสงสีอะไรแบบนี้เอาเสียเลย แต่จู่ๆเขากลับอยากอยู่แบบนี้นานๆ เพราะลูกพีชชอบมัน “ยัยซื่อบื้อ…” เขาพึมพำเบาๆ ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดปากสะอาดส่งให้เธอ “เรื่องแค่นี้เอ

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   101. ดินเนอร์ของเรา

    “พี่ใหญ่…” แวนซ์เรียกอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าพี่ชายเงียบไป “ตกลงพรุ่งนี้พี่จะกลับมาไหม” วินเชนต์หลับตาลงชั่วครู่ พยายามระงับความโกรธที่กำลังปะทุขึ้นมา “กูจะจัดการเอง” “แล้ว.. “ “แค่นี้ก่อน” ติ๊ด! เขาตัดสายทันที ก่อนจะลดโทรศัพท์ลงช้าๆ ดวงตาคมจ้องหน้าจอที่ดับสนิทด้วยแววตาเย็นเยียบ ‘ ป๊า… ถ้าคิดจะใช้เรื่องนี้มาบังคับผมจริงๆ ‘ มือหนากำเข้าหากันแน่น เขาไม่รู้ว่าผู้เป็นพ่อไปล่วงรู้อะไรมาแล้วบ้าง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคำขู่นั้นหมายถึงแม่ของลูกพีชจริงหรือไม่ แต่เขาไม่อาจเสี่ยงได้ เพราะชีวิตของแม่เธอไม่ได้เหลือเวลาให้ใครนำมาล้อเล่นอีกแล้ว “คุณวินเชนต์คะ…” เสียงหวานคุ้นหูดังขึ้นจากทางด้านหลัง.. วินเชนต์สะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรีบปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นปกติ เมื่อหันกลับไป… เขาก็พบว่าลูกพีชกำลังเดินออกมาจากห้องแต่งตัว ใบหน้าหวานเต็มด้วยรอยยิ้มสดใส “พีชแต่งตัวเสร็จแล้วค่ะ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ก่อนจะเอียงคอมองเขาอย่างสงสัย “เมื่อกี้คุณคุยโทรศัพท์กับใครเหรอคะ” วินเชนต์มองเธอนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเก็บโทรศัพท์ลงในกระเป๋ากางเกง “เรื่องงานนิดหน่อย” “อ๋อ…” ลูกพีชพยักหน้าอย่างเข้าใจ “งั้น

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   100. คำขู่

    ช่วงค่ำ… หลังจากใช้เวลาเดินเล่นริมชายหาดจนเกือบเย็น ลูกพีชก็กลับเข้ามาอาบน้ำแต่งตัวภายในบ้านพัก เพราะวินเชนต์สัญญาว่าคืนนี้จะพาเธอไปดินเนอร์ริมทะเล ส่วนวินเชนต์ที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก่อนแล้ว กำลังยืนอยู่บริเวณปลายเตียง เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู หลังจากที่แทบไม่ได้แตะมันเลยตลอดทั้งวัน ทว่า… ทันทีที่หน้าจอสว่างขึ้น คิ้วเข้มก็ขมวดเข้าหากัน สายเรียกเข้าที่ไม่ได้รับเกือบร้อยสาย! ทั้งจากผู้เป็นพ่อ น้องชายทั้งสอง รวมถึงเพื่อนสนิทอย่างไวท์ “เฮ้อ…” วินเชนต์ถอนหายใจยาว ก่อนจะใช้นิ้วเลื่อนดูรายชื่ออย่างเหนื่อยหน่าย ” คงไม่พ้นเรื่องอันนาอีกสินะ…“ เขารู้ดีว่าผู้เป็นพ่อต้องไม่พอใจอย่างแน่นอนที่วันนี้เขาไม่ได้เดินทางไปรับว่าที่เจ้าสาวที่สนามบิน แต่ก็ช่างเถอะ… ในเมื่อเขาไม่ได้ต้องการแต่งงานกับอันนาตั้งแต่แรก แล้วเหตุใดจะต้องแสร้งทำเป็นว่าตื่นเต้นกับการกลับมาของเธอด้วย “น่ารำคาญฉิบหาย…” เสียงทุ้มสบถเบา ๆ ก่อนจะเตรียมวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะหัวเตียง ทว่า… ครืด! ครืด! โทรศัพท์ในมือกลับสั่นขึ้นมาอีกครั้ง ชื่อที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอทำให้เขาชะงักไปเล็กน้อย แวนซ์ น้องชายคนเล็กของเขา วินเชนต์จึงกดร

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   99. นอนคนเดียวได้

    “งั้นเดือนหน้าคุณวินเชนต์ก็คงเหนื่อยมากเลยสิคะ” “คงงั้น” “ต้องพักผ่อนเยอะๆนะคะ อย่าทำงานหนักเกินไป” คำพูดด้วยความเป็นห่วงทำให้วินเชนต์หันกลับมามองเธอ “แล้วก็…” เขาลังเลเล็กน้อย ก่อนจะตัดสินใจพูดต่อ “ช่วงนั้นฉันอาจไม่ได้กลับมานอนกับเธอ” รอยยิ้มบนใบหน้าลูกพีชค่อย ๆ หายไปทันที เธอเงยหน้ามองเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว “ไม่ได้กลับมาเหรอคะ…” “อืม” “หลายวันเลยเหรอคะ” วินเชนต์นิ่งไปครู่หนึ่ง “อาจจะ” ลูกพีชก้มหน้าลงช้าๆ เพียงแค่คิดว่าตื่นเช้ามาแล้วไม่เจอเขา หรือก่อนนอนจะไม่มีใครคอยดุว่าเธอเล่นโทรศัพท์ดึกเกินไป… หัวใจดวงน้อยก็รู้สึกโหวงขึ้นมาอย่างประหลาด ทั้งที่เมื่อก่อนเธอเคยกลัวเขาเสียด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้… กลับเริ่มคุ้นชินกับการมีเขาอยู่ข้างๆ ไปแล้ว “เป็นอะไร” วินเชนต์ถามเมื่อเห็นเธอเงียบลง “เปล่าค่ะ…” ลูกพีชรีบส่ายหน้า ก่อนจะฝืนยิ้มบางๆ “พีชเข้าใจค่ะ คุณวินเชนต์ต้องทำงาน.. ถ้าคุณไม่ว่าง พีชก็นอนคนเดียวได้ค่ะ” คำตอบนั้นทำให้วินเชนต์รู้สึกจุกขึ้นมาในอก เขาควรโล่งใจที่เธอเข้าใจง่าย แต่ทำไมพอได้ยินว่าเธออยู่คนเดียวได้… กลับรู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย “แล้วถ้าฉันไม่กลับมาหลายวัน…” เขาเอ่ยถา

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   98. เดือนหน้าฉันจะยุ่งมาก

    เขามองเปลือกหอยชิ้นเล็กในมือเธอ ก่อนจะเลื่อนสายตาขึ้นมองใบหน้าหวานอีกครั้ง ‘ แค่เปลือกหอยเนี่ยนะ…‘ สำหรับเขา มันเป็นเพียงสิ่งธรรมดาที่พบเห็นได้ทั่วไปตามชายหาด แต่สำหรับลูกพีช… มันกลับมีคุณค่ามากพอที่จะเก็บรักษาเอาไว้เป็นความทรงจำ “อยากเก็บก็เก็บสิ” วินเชนต์ตอบในที่สุด “จริงเหรอคะ!” “อืม” “งั้นพีชจะเก็บอันนี้ค่ะ” เธอฉีกยิ้ม ก่อนจะใช้ปลายนิ้วปัดเม็ดทรายที่ติดอยู่บนเปลือกหอยอย่างทะนุถนอม “พีชจะเก็บไว้ดี ๆ เลย” วินเชนต์มองท่าทางนั้นแล้วอดยิ้มไม่ได้ “แค่เปลือกหอยเอง” “ไม่ใช่แค่เปลือกหอยนะคะ มันเป็นความทรงจำต่างหาก.. พีชมาเที่ยวทะเลครั้งแรกกับคุณวินเชนต์เลยนะคะ” ประโยคนั้นทำให้รอยยิ้มของเขาชะงักไปเล็กน้อยก่อนวินเชนต์จะย่อตัวลงนั่งข้างๆ เธอ “งั้นก็เก็บไปเยอะ ๆ” “คะ?” “ไหนๆ ก็มาครั้งแรกแล้ว” เขาเอื้อมมือไปหยิบเปลือกหอยอีกชิ้นที่อยู่ใกล้ๆ ขึ้นมาดู “เลือกอันสวย ๆ เดี๋ยวฉันช่วยหา” ลูกพีชเบิกตากว้าง ก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างดีใจ “จริงนะคะ!” “อืม” “งั้นคุณวินเชนต์หาให้พีชด้วยนะคะ!” “รู้แล้ว ยัยตัวแสบ” ชายหนุ่มตอบพร้อมรอยยิ้ม แล้วทั้งสองก็นั่งช่วยกันเลือกเปลือกหอยอยู่ริมชายหา

  • เมียลับ มาเฟียร้าย [ เซตมาเฟียร้าย 1 ]   97. สดชื่นจัง

    ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา… รถสปอร์ตคันหรูก็แล่นเข้ามาจอดบริเวณบ้านพักตากอากาศริมทะเลของวินเชนต์ แม้จะไม่ได้กลับมานานหลายปี แต่ทุกอย่างยังคงได้รับการดูแลเป็นอย่างดี เพราะเขาจ้างคนคอยดูแลบ้านและสวนอยู่เป็นประจำ ทันทีที่รถจอดสนิท ลูกพีชก็รีบเปิดประตูก้าวลงมา “ว้าว…” เสียงหวานอุทานออกมาเบาๆ ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตื่นเต้น เมื่อมองเห็นชายหาดสีขาวทอดยาวอยู่เบื้องหน้า ผืนน้ำทะเลสีฟ้าครามระยิบระยับรับแสงแดด คลื่นลูกเล็กซัดเข้าหาฝั่งอย่างต่อเนื่อง พร้อมสายลมเย็นสบายที่พัดผ่านใบหน้า ลูกพีชหลับตาลง ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าปอดลึก “สดชื่นจังเลย…” ใบหน้าสวยหวานฉีกยิ้มกว้างทันที.. เธอหันกลับไปมองวินเชนต์ที่กำลังยกกระเป๋าเดินทางลงจากรถ โดยมีคนดูแลบ้านรีบเดินเข้ามาช่วยรับสัมภาระไปเก็บด้านใน “คุณวินเชนต์คะ!” “หืม?” “พีชไปเดินเล่นตรงชายหาดนะคะ” วินเชนต์หันมองตามมือเล็กที่ชี้ไปยังทะเล ก่อนจะยิ้มบาง ๆ “เดี๋ยวฉันไปด้วย” “ค่ะ!” ลูกพีชพยักหน้ารับอย่างกระตือรือร้น วินเชนต์เดินตรงเข้ามาหา แต่ขณะที่เธอกำลังจะก้าวออกไป มือหนากลับเอื้อมมาคว้ามือเล็กเอาไว้เสียก่อน หมับ! ลูกพีชชะงัก ดวงตากลมโตหลุบมองมือ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status