LOGINกดหัวใจ คอมเมนท์ = หนึ่งกำลังใจนะคะ ฝากกดติดตาม เพิ่มเข้าชั้น และรับแจ้งเตือนตอนใหม่ เรื่องใหม่ค่ะ
อีกด้านหนึ่ง...“ยินดีด้วยนะครับพี่ธารณ์ ผมดีใจกับพี่จริงๆ ครับ วันนี้พี่หล่อมากจริงๆ ครับ”“ขอบใจนายมากนะธีย์...ทุกวันพี่ไม่หล่อสำหรับนายหรือไง”“หล่อครับ แต่ว่าวันนี้พี่หล่อเป็นพิเศษครับ หน้าตาพี่สดใสดูมีความสุขไงครับ เลยดูหล่อมากกว่าปกติ”“แล้วนายล่ะธีย์ เมื่อไหร่จะแต่ง”“ก็เร็วๆ นี้แหละครับพี่ธา
3 เดือนต่อมา... ณ โรงแรมหรูระดับห้าดาว... งานวิวาห์สุดยิ่งใหญ่อลังการของคู่บ่าวสาวระหว่าง เอมิกา และ ธารณ์ อัครเมธี จัดขึ้นอย่างหรูหราสมฐานะ ทุกคนที่อยู่ในงานไม่ว่าจะเป็นแขกผู้ร่วมงาน นักธุรกิจ และคนในแวดวงสังคมต่างมาร่วมแสดงความยินดีกันถ้วนหน้า ห้องจัดเลี้ยงโรงแรมชื่อดังของตระกู
“คุณธารณ์!”“ครับผม”เสียงทุ้มขานรับตอบ ในขณะที่กำลังวางร่างอวบอิ่มลงบนเตียงกว้าง พร้อมกับแนบร่างทับคนตัวเล็กเอาไว้โดยไม่สนร่างบางที่ดิ้นเร่าอยู่ใต้ร่างของเขาเลยแม้แต่นิด ธารณ์กำลังทำในสิ่งที่หัวใจของเขาเรียกร้อง ถ้าเขาไม่ใช้วิธีนี้ ก็ไม่มีวันที่เขาจะได้เข้าถึงตัวเธอเป็นแน่ เธอเป็นของเขาแล้วและไม่มี
เอมิกาเดินย่องเข้าไปใกล้เขา เธอจะดูว่าเขาหลับจริงหรือเปล่า ดวงตากลมโตกวาดมองใบหน้าคมคายดวงตาของเขาปิดสนิท ลมหายใจสม่ำเสมอ สายตาของเธอไล่มองเขาไปเรื่อยๆ มองอย่างพินิจพิจารณาอย่างถี่ถ้วน ใบหน้าคมแลดูอ่อนเยาว์กว่าอายุจริงมาก ริมฝีปากหนาได้รูปเผยอเล็กน้อย บ่งบอกว่าเจ้าตัวคงหลับสนิทจริงๆในขณะที่ร่างอวบอิ
ณ ห้องทำงานใหญ่ของท่านประธาน... “ผมให้เวลาคุณกลับไปคิดก่อน เรื่องตำแหน่งงานใหม่ที่ผมเสนอให้คุณพร้อมกับเงินเพิ่มอีกเท่าตัว คุณลองไป...” “ไม่ค่ะ! ฉันตอบตรงนี้ และตอนนี้ได้เลย ว่าฉันไม่ต้องการตำแหน่งเลขาหน้าห้องของคุณ ไม่ว่าคุณจะเสนอเงินเท่าไหร่ ฉันก็ไม่สนใจค่ะ...อืม...แค่นี้ใช่มั้ย
“ใคร! ใครบอกนายว่าฉันจะไปกับนายอีก” “คุณเจ้หนีผมไม่พ้นหรอกครับ เจ้ต้องรับผิดชอบผมด้วย” “อุ้ย...ดูแล้วเจ้น่าจะไม่รอดเงื้อมมือของไอ้เอิร์ธจริงๆ นะ” “ซวยจริงๆ ชีวิตฉัน ไม่น่า*เล้ยยยยย”......................... ณ ร้านอาหารกึ่งผับแห่งหนึ่งใจกลางกรุงเทพฯ
“ยังไงเรื่องนี้เราก็ต้องคุยกันเอมิกา! ผมจะไม่ปล่อยให้คุณเลี้ยงลูกชายของผมคนเดียวแน่” “คุณแน่ใจเหรอคะ ว่าเขาคือลูกของคุณ”เอมิกาไม่รู้ว่าเพราะอะไร ทำไมเขาต้องมาทวงสิทธิ์ความเป็นพ่อ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ เมื่อสี่ปีที่ผ่านมา เขาทำอะไรอยู่ และทำไมจะต้องมาทวงอะไรตอนนี้ “แน่ใจสิ เพราะถ้าผ
ช่วงบ่ายของวันเดียวกัน... “นี่! ยัยมิ้นท์ฉันขอถามอะไรหล่อนหน่อย...หล่อนไปทำอะไรไม่ดีกับตระกูลอัครเมธีหรือเปล่า เมื่อตอนสายภรรยาคุณธารณ์เรียกหล่อนไปพบ...และตอนนี้หล่อนรู้มั้ยว่าใครเรียกหล่อนไปพบ” “ใครอีกล่ะเจ้...นี่ยัยมิ้นท์ก็พึ่งจะได้พักนะคะ คุณนายอัครเมธีอาละวาดบริษัทแทบแตก ตอนแ
ณ บริษัทอินเตอร์ไพร์จำกัด “นี่ยัยมิ้นท์ เจ้ถามอะไรหล่อนหน่อยสิ” “อะไรเหรอคะเจ้” “อืม...นี่หล่อนรู้จักคนตระกูลอัครเมธีทุกคนเลยเหรอ” “มีไรคะเจ้” “อย่าตกใจนะ ถ้าเจ้จะบอกว่า...คือคุณนายอัครเมธีเรียกหล่อนไปพบน่ะ” “อะไรนะคะ! เรียกมิ้นท์ไปพบเหรอคะ
“อืม...ฉันไม่พลาดหรอก ว่าแต่แกเถอะรีบไปทำพรุ่งนี้เลย ไม่ต้องรอ และอีกอย่าง ฉันห้ามแกไปติดต่อกับไอ้นิธิศอีก ถ้าธารณ์เกิดคิดที่จะฟ้องหย่าแกขึ้นมาล่ะก็ แกจะซวยเอานะ ช่วงนี้ก็งดๆ บ้างเรื่องของแกน่ะ เมื่อไหร่แกจะโตเป็นผู้ใหญ่ อายุจะสามสิบอยู่แล้ว เลิกทำตัวแบบนี้ซะที” “โอเคค่ะมี้ ตาจะทำตามที่มี้







