บทที่ 5

“เธอคงไม่รู้จักฉันดีสินะ!!”

สายตาคมกริบจับจ้องไปร่างอวบอิ่มของวัยแรกสาวตรงหน้า ที่กำลังสั่นเทาราวกับลูกนก ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างอย่างหวาดกลัว ริมฝีปากหนากระตุกยิ้มอย่างพอใจที่ได้เห็นเธออยู่ในสภาพนี้ ชายหนุ่มรีบปลดเข็มขัดรูดซิปกางเกงออก ความอัดแน่นของแก่นกายใหญ่ดีดดันจนแทบจะทะลุออกจากเป้ากางเกงตัวใหญ่

“ดะ-ได้โปรด ปะ-ปล่อยหนูเถอะค่ะ”

ใบหน้าคมยกยิ้มอย่างพึงพอใจกับอาการหวาดกลัวของเด็กสาว ยิ่งเห็นน้ำตาความปรารถนาก็โลดแล่น ความต้องการก็ยิ่งเพิ่มสูงเป็นทวีคูณ! ธารณ์ไม่รู้ว่า นี่เป็นเพราะแอลกอฮอล์หรือเป็นเพราะอะไรกันแน่ ที่ทำให้เขาเกิดความต้องการจากเด็กสาวที่เป็นแค่สาวรับใช้ในบ้านของเขาเช่นนี้ ปกติ ไม่ว่าเขาจะเมาขนาดไหน เขาก็สามารถที่จะควบคุมอารมณ์ของตัวเองเอาไว้ได้

“ทำไมฉันจะต้องปล่อยเธอไป ในเมื่อเธอเสนอตัวเข้ามาเอง!”

“ไม่นะคะ หนูมาเพราะคุณท่านสั่งค่ะ ได้โปรดเถอะค่ะ”

ดวงตากลมโตเบิกกว้างออกในทันใด เมื่อเธอเหลือบเห็นความแข็งแกร่งของแท่งเหล็กใหญ่ที่ผงาดออกมา มันทำให้เด็กสาวรีบกระถดร่างหนี! แต่ทว่าก็ยังช้ากว่ามือชายหนุ่มที่คว้าเรียวขาของเธอไว้ และจับถ่างแยกออกจากกัน โดยที่ร่างบางพยายามต่อสู้ขัดขืนคนตัวใหญ่อย่างหนัก แต่แรงอันน้อยนิดก็ไม่สามารถสู้แรงอันมหาศาลของเขาได้เลย

“หุ่นเธอก็น่าฟัดเหมือนกันนะ...อืม...ซ่อนรูปด้วยสิ”

“ไม่! คุณต้องปล่อยหนูไปนะ ไหนคุณบอกว่าหนูเป็นคนรับใช้ไงคะ...อย่าลืมนะว่าคุณเป็นเจ้านายหนู...ได้โปรดปล่อยหนูไปเถอะค่ะ...ตอนนี้คุณเมามากนะคะ ดะ-ได้โปรดเถอะค่ะ”

เอมิกาพยายามงัดคำพูดเพื่อเรียกสติเขากลับคืนมา เธอสู้แรงเขาไม่ได้แน่ ในเวลาที่เขามีสติเขาจะไม่ทำแบบนี้แน่นอน คุณธารณ์ อัครเมธีเป็นผู้ชายที่เย่อหยิ่งในศักดิ์ศรีของเขาอย่างที่สุด เธออาศัยอยู่ภายในบ้านเขามาตลอด 19 ปี เขาไม่เคยคุยกับเธอเลยสักครั้ง

“นั่นสินะ...เธอก็แค่เด็กรับใช้ในบ้านของฉัน...ไม่เคยอยู่ในสายตาของฉันอยู่แล้ว...จริงๆ แล้ว ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าสิ่งที่เธอกำลังบอกฉันตอนนี้...มันเป็นการส่งเสริมการขายหรือการเพิ่มมูลค่าของตัวเธอกันแน่...”

“ไม่นะคะ! คุณเข้าใจผิดนะคะ ปล่อยหนูไปเถอะค่ะคุณธารณ์...เดี๋ยวคุณสิตาเธอก็กลับมาแล้วนะคะ”

“หยุด!! หยุดพูดถึงผู้หญิงคนนั้นได้แล้ว! ฉันไม่สนอะไรทั้งนั้น ไม่ว่ายังไงฉันก็จะไม่ปล่อยเธอไปแน่นอน...ลิ้มลองรสชาติเซ็กส์จากฉันหน่อยเป็นไร...มันอาจจะเป็นการเปิดประสบการณ์ใหม่ให้กับเธอนะ!”

สึบ! สิ้นเสียงของเขา ชายหนุ่มก็กระแทกแก่นกายใหญ่ของเขาใส่ช่องทางรักของเธอเต็มแรง! จนร่างบอบบางสะดุ้งสุดตัว! และกรีดร้องออกมาทันใด!

“กรี๊ดดดดด!!!”

เด็กสาวกรีดร้องอย่างสุดเสียง เพราะความเจ็บปวดที่ถูกแท่งเหล็กกระแทกมาใจกลางความสาวของเธอ ความเจ็บปวดรวดร้าวราวกับว่าร่างกายของเธอกำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เมื่อถูกความใหญ่โตของแท่งเหล็กใหญ่ของเขากระแทกมายังเบื้องล่างของเธอที่ไม่เคยมีชายใดได้ล่วงล้ำเข้ามาก่อน ดุ้นมังกรใหญ่กดกระแทกซ้ำๆ เข้ามาในเรือนกายของเธออย่างไร้ความปราณี โดยไม่สนใจว่าช่องทางรักของเธอนั้นจะคับแคบอย่างไร เลือดสีแดงสดนั้นไหลออกมาตามรอยฉีกขาดแสดงถึงความบริสุทธิ์ของวัยแรกรุ่น

“โอ๊ะ!! อึ้ม...” เสียงทุ้มกระเส่าของชายหนุ่มดังขึ้น เมื่อท่อนความเป็นชายของเขาถูกบีบรัดเอาไว้แน่น ร่างกำยำสั่นสะท้านเพราะความกระสันรัญจวน ความซาบซ่านแผ่ไปทั่วร่างกำยำ

“ฮึก! ฮึก! มะ-ไม่! อย่านะ! ได้โปรด…”

ร่างอันบอบบางกระตุกสะอื้นด้วยความเจ็บปวดอย่างที่สุด เด็กสาวทรมานอย่างแสนสาหัสเกินกว่าร่างกายของเธอจะรับได้ ความใหญ่โตของของแท่งร้อนนั่น มันทำให้ร่างกายของเธอแทบแตกดับ เธอพยายามเฮือกสุดท้ายที่จะขืนตัวออกแต่ทว่าก็ไม่เป็นผล พร้อมกันนั้นเธอก็ได้ปล่อยโฮออกมาถึงความเจ็บปวดที่ได้รับ ร่างใหญ่กำลังกระหน่ำจ้วงมาที่เธอโดยไม่สนสิ่งใด

“โอ๊ะ!” ชายหนุ่มยังโหมกระหน่ำรัวกระแทกส่งมังกรใหญ่เข้าออกไม่ยั้ง ยิ่งร่างแกร่งเริ่มกระตุกเกร็งมากเท่าไหร่ แรงกระแทกก็อัดแน่นเท่านั้น

“ฮึก!” ร่างบางกระตุกตามแรงกระแทกที่สาดลงมาอย่างดุเดือด แต่ละวินาทีที่โดนกระทำช่างโหดร้ายเหลือเกิน

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นลั่นห้อง เพลิงปรารถนาของชายหนุ่มที่มาพร้อมกับความสุขสม ธารณ์ไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่าร่างของเด็กสาวนี้ ทำให้เขามีความสุขซาบซ่านอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน นี่มันคงเป็นเพราะแอลกอฮอล์มากระตุ้นความต้องการของเขาให้ทะยานขึ้นไปจนสุด

“ฮึก! อื้อ ฮึก!” เสียงของร่างบอบบางหลุดออกมาเพราะความเจ็บปวดอย่างหนัก มือของเธอยกขึ้นดันแผงอกกว้างให้ออกห่าง แต่แรงอันน้อยนิดก็ไม่สามารถทำได้สำเร็จ เมื่อเทียบกับพลังกำลังที่แกร่งกว่า เด็กสาวสะอื้นไห้พร้อมกับรับแรงกระแทกนับครั้งไม่ถ้วน เอวสอบกระทุ้งมังกรใหญ่กระแทกสุดแรง เสียงเนื้อเสียดสีที่รุนแรงดังกระหึ่ม! ร่างของเด็กสาวถูกชายหนุ่มจับพลิกไปมาโดยที่เธอนั้นไร้เรี่ยวแรงที่จะต้านทานได้อีกต่อไป...ชะตากรรมอันโชคร้ายนี้มันเกิดขึ้นแบบกระทันหันโดยที่เธอไม่ได้ตั้งตัวเลยสักนิด...

......................

ช่วงเวลาอันแสนโหดร้ายผ่านไปราวสองชั่วโมง...

ร่างกายของเด็กสาวที่บอบช้ำแสนสาหัส กำลังพยุงกายของตัวเองลุกขึ้นจากเตียง สายตาของเธอเหลือบมองชายหนุ่มที่นอนทอดกายอยู่ข้างๆ เธอ เขายังคงหลับสนิท หลังจากที่เขาได้กระทำการที่เรียกว่าข่มขืนเธอ ซึ่งมันนับครั้งไม่ถ้วนจนทำให้ร่างกายของเธอนั้นแทบแตกสลาย ไร้เรี่ยวแรงต่อต้านใดๆ เลย เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ได้สร้างรอยแผลขนาดใหญ่ให้กับเธอเป็นอย่างมาก เอมิกาพยายามสะกดความรู้สึกแสบร้อนที่สุดขึ้นมาในดวงตาเอาไว้ เธอร้องไห้จนน้ำตาแทบเป็นสายเลือดแล้ว ความเสียใจที่ไม่อาจบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้นั้นกลืนเข้าไปในลำคออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ติ๊ด! แกร๊ก! เสียงประตูบานใหญ่ถูกเปิดในทันใด

ดวงตากลมโตจ้องไปที่เสียงนั้นทันที ยังไม่ทันทีเอมิกาจะพยุงตัวเองลุกจากเตียง ร่างของใครบางคนก็ย่างกรายเข้ามาภายในห้องด้วยความระมัดระวัง

“เอ่อ...” เอมิกายืนตะลึงมองแขกที่เข้ามาโดยพลการในมือของเธอนั้นกำเศษชุดเจ้าสาวที่ขาดจนไม่สามารถที่สวมใส่มันได้แล้วมาปิดบังร่างกายของเธอเอาไว้...

“นี่เธอ!” รสิตายืนมองสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเธอด้วยความตกใจ ภาพที่เธอเห็นนั้นคือ เด็กสาวคนหนึ่งอยู่ในสภาพเหมือนผ่านศึกสงครามบางอย่างมา และที่สำคัญชายหนุ่มที่นอนทอดกายบนเตียงใหญ่อย่างสบายอารมณ์นั้นคือเจ้าบ่าวของรสิตานั่นเอง

“คุณสิตาใช่มั้ยคะ”

น้ำเสียงของเด็กสาวสั่นเครือ เอมิกาคงไม่ต้องอธิบายอะไรกับเจ้าสาวตัวจริงคนนี้แล้วสินะ เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นมันเกินกว่าที่เธอจะอธิบายแล้ว

“มานี่!” รสิตารีบคว้าแขนและลากของเด็กสาวมาที่มุมห้อง เธอกลัวว่าเจ้าบ่าวของเธอจะตื่นและความจริงทุกอย่างจะถูกเปิดเผย เธอจะต้องไม่ให้มันเกิดขึ้นแน่นอน

“เธอเอาชุดคลุมนี่ใส่แทนไปก่อน และเดี๋ยวฉันจะจัดการเรื่องนี้เอง ออกไปให้เงียบที่สุดอย่าให้ใครรู้และจับได้นะ อ่อ อีกอย่างเรื่องนี้ไม่ว่าใครก็ตามจะรู้เรื่องนี้ไม่ได้เป็นอันขาด เดี๋ยวฉันจะติดต่อเธอกลับไปเรื่องค่าจ้างของเธอ...เข้าใจมั้ย!”

รสิตาไม่คิดว่าธารณ์นั้นจะลงมือกับเด็กนี่ แผนการที่เธอคิดไว้ในตอนแรกกลับผิดไปหมด รสิตาคิดว่าตัวเองกะช่วงเวลาผิด นั่นอาจเป็นเพราะแม่ของเธอคงใส่ยาปลุกความต้องการให้กับธารณ์ ทุกอย่างเลยเถิดเป็นอย่างที่เห็น

“ค่ะ” น้ำเสียงอันแหบแห้งตอบกลับ สมองของเอมิกาไม่สามารถที่จะรับรู้อะไรได้อีกแล้ว เธออยากจะออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันไม่สามารถชดเชยความเสียใจของเธอได้เลย...แม้กระทั่งเงิน...

......................

กดหัวใจ คอมเมนท์ = หนึ่งกำลังใจนะคะ

ฝากกดติดตาม เพิ่มเข้าชั้น

และรับแจ้งเตือนตอนใหม่ เรื่องใหม่ค่ะ