EP.5 เมียเด็ก

ณ ห้องทำงานอันโอ่อ่าหรูหราชั้นบนสุดของกาสิโน ต่างเต็มไปด้วยบรรยากาศที่ตึงเครียด เมื่อเอเดนหันกลับมาสนใจงานตรงหน้าของตนเองต่อ โดยมี จีโน่ ลูกน้องคนสนิท ที่ หอบงานเข้ามานั่งทำงานในห้องร่วมด้วย เนื่องจากมีหลายอย่างที่ทั้งสองต้องพูดคุยกันระหว่างเคลียร์งาน

การอยู่ด้วยการเพียงลำพัง เอเดนไม่ได้ถือตัวอะไรกับจีโน่มากนัก ทั้งสองไม่ต่างไปจากเพื่อนรัก เมื่อว่างสถานะเจ้านายกับลูกน้องลง

" นายครับ ข้อมูลการวิเคราะห์ตลาดล่าสุดพร้อมแล้วครับ กลุ่มลูกค้าที่เราเจาะไว้ก็น่าจะเป็นกลุ่มเดิม นายทุนกระเป๋าหนักที่ต้องการมาผ่อนคลาย " จีโน่เอ่ยรายงานเจ้านายด้วยน้ำเสียงสุภาพ

" อืม " มาเฟียหนุ่มครางตอบรับในลำคอ พร้อมกับโบกมือให้จีโน่ฉายข้อมูลขึ้นบนจอโปรเจคเตอร์

ด้านบนจอปรากฏกราฟและตารางที่แสดงถึงแนวโน้มการเติบโตของตลาด ธุรกิจคลับบาร์ที่กำลังจะดำเนินขยายสาขาอยู่ เอเดนเอนหลังไปกับพนักพิงเก้าอี้ในมือเคาะปากกาด้ามหรูลงบนโต๊ะไปด้วย ระหว่างพิจารณาข้อมูลบนจออย่างถี่ถ้วน

" กูอยากได้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับคู่แข่งรายหลักของเรา "

" ได้ครับนาย " จีโน่ตอบรับในทันทีเพราะข้อมูลนี้ บอดีการ์ดหนุ่มได้เตรียมไว้แล้ว จากนั้นก็ฉายข้อมูลเกี่ยวกับคู่แข่งรายใหญ่ขึ้นบนจอ

“คนมีสีสินะ” เอเดนไม่แปลกใจเลยว่าทำไมอริของตนเอง ยังคงเป็นคนมีสีดังเดิม เพราะคนกลุ่มนี้เป็นปรปักษ์กับครอบครัวพ่อแม่บุญธรรมมาตั้งแต่รุ่นทวดแล้ว

“ครับแต่ทางนั้นคงออกตัวแรงไม่ได้ เพราะยังมีตำแหน่งใหญ่ค้ำคออยู่ และเหมือนกำลังจะลงเป็นแคนดิเดตนายกอีกด้วย คงไม่กล้าทำอะไรเราไปมากกว่าลอบกัด”

“เตรียมทำลายหลักฐานหรือยัง” เอ่ยถามลูกน้องคนสนิท ทั้งที่สายตายังคงจับจ้องตัวหนังสือไม่ละสายตาไปไหน หูก็ตั้งใจฟังคำตอบจากปากของจีโน่

“เตรียมแล้วครับเริ่มงานในวันนี้” จีโน่เอ่ยตอบพร้อมกับยื่นแท็บเล็ตภาพเคลื่อนไหวจากคลิปกล้องวงจร ที่กำลังมีคนงานจำนวนมาก กำลังรีโนเวทห้องโถงขนาดใหญ่ ที่เคยใช้เป็นสถานที่รองรับลูกค้าที่เข้ามาเสี่ยงโชค ให้กลายเป็นเลาจน์ และ ไนต์คลับสุดหรู

ตอนนี้เอเดนถูกเพ่งเล็งเป็นอย่างมาก หาแต่มีบารมีมาเฟียใหญ่อย่างพ่อทูนหัวอย่างฉลาม และพ่อแม่บุญธรรมอย่างเฌอลินณ์และอีธาน ไม่งั้นกาสิโนแห่งนี้คงโดนกวาดล้างไปนานแล้ว

มาเฟียหนุ่มจำต้องทำทุกอย่างให้ถูกต้อง เพราะที่ประเทศไทยการพนันยังคงเป็นสิ่งที่ผิดต่อกฎหมายบ้านเมืองอยู่ หากเอเดนไม่คิดจะเปลี่ยนแปลงอะไรเลย คงจะใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ยาก ไม่ต่างไปจากวัวสันหลังแหวะที่ต้องคอยระวังหลังตลอดเวลา อีกทั้งบริษัทสื่อที่ถูกสร้างมาตั้งแต่รุ่นคุณทวด คงถูกทำลายลงด้วย

“อย่าให้เกิดข้อผิดพลาด เราไม่ได้มีโอกาสแก้ตัวได้บ่อยขนาดนั้น”

“ครับนายผมจะรีบจัดการ”

เอเดนนั่งเคลียร์งานจนกระทั่งเวลาล่วงเลยไปจนถึงตี 5 มาเฟียหนุ่มเลือกที่จะอาศัยเพนต์เฮ้าส์สุดหรูชั้นบนสุดของกาสิโนเป็นสถานที่หลับพักผ่อน มากกว่าที่จะเดินทางกลับไปพักที่คอนโดกับเจนนินทร์

ทุกฝีก้าวของเอเดนเต็มไปความอันตรายและความตายจ่อตรงกลางหน้าผากทุกวัน การปรากฏตัวไปตามสถานที่ต่างๆ จึงไม่ใช่เรื่องที่ดีนัก แต่แปลกที่เขากลับปล่อยให้มีข่าวกับดารานางแบบไม่เว้นแต่ละวัน จนกลายเป็นที่เพ่งเล็ง

“แม่ง!” เอเดนดีดตัวลุกขึ้นมานั่งพิงหัวเตียงด้วยความรู้สึกที่หงุดหงิด หลังจากล้มตัวลงนอนไปสักพักใหญ่ๆแล้วและยังคงนอนไม่หลับ สุดท้ายแล้วมันก็เป็นความคิดที่ผิด เมื่อมาเฟียหนุ่มไม่อาจข่มตาหลับได้ ก่อนจะลุกขึ้นสวมใส่เสื้อผ้าพอลวกๆ แล้วเดินออกไปจากห้องนอนด้วยความรีบเร่ง

แกร๊ก!

ลูกน้องที่คอยดูแลความปลอดภัยยังหน้าประตู ได้แต่มองเจ้านายตัวเองด้วยความงุนงง

“นายจะออกไปไหนครับ”

“ไปเตรียมรถกูจะกลับคอนโดเจนนินทร์”

“ครับ” ทำเอาลูกน้องรีบยกวอขึ้นมาแจ้งคนรถให้รีบเตรียมตัว เป็นประจวบเหมาะกับจีโน่ที่พึ่งตรวจงานเสร็จ เตรียมจะปลีกตัวเข้าห้องของตนเอง จำต้องเปลี่ยนสถานที่กลับไปนอนพักที่คฤหาสน์ หลังจากไปส่งเจ้านายหาเมียเด็กเสร็จ

“ทำไมถึงได้คิดเปลี่ยนใจ ออกมากะทันหันแบบนี้ล่ะครับ มันอันตรายกับนายมากเลยนะ”

“รำคาญเสียงรีโนเวท” ตอบลูกน้องเพียงเท่านั้น เอนหลังแนบไปกับเบาะรถ ยกมือขึ้นกอดอกพร้อมกับปิดเปลือกตาลงเพื่อตัดความรำคาญ จากการซักถามจากลูกน้อง

คำตอบของเจ้านายหนุ่มทำเอาจีโน่กระตุกยิ้มมุมปาก ได้แต่เออออไปตามน้ำ คอยมองดูว่าความปากแข็งเจ้านายว่ามันจะไปสุดที่ตรงไหน

ห้องเจ้านายเก็บเสียงมาก หากมีเหตุทะเลาะวิวาท หรือต่อให้มีการยิงกันอยู่หน้าห้อง ก็ไม่มีทางที่คนภายในจะได้ยิน

อาการที่เจ้านายกำลังเป็นอยู่ เรียกว่าติดเมียเด็กน่ะสิไม่ว่า 1 เดือนที่ผ่านมาเจ้านายแทบจะไม่ให้เมียเด็กของตัวเองห่างกายเลย

ตึก! ตึก! ตึก!

ฝีเท้าหนักรีบก้าวเดินตรงไปขึ้นลิฟต์ เพื่อมุ่งหน้าไปยังห้องพักของเจนนินทร์ ทันทีที่เดินมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูบานใหญ่ มาเฟียหนุ่มถึงกับแน่นิ่งไปในทันที ก่อนจะยกมือลูบหน้าเรียกสติตัวเองแรงๆ

“กูกำลังเป็นเหี้ยอะไรวะเนี่ย” พึมพำออกมาเสียงเบาอย่างไม่เข้าใจตัวเอง

เอเดนเอื้อมมือไปกดรหัสเปิดประตู ทันทีที่เข้ามาในห้องรีบมุ่งหน้าไปยังเตียงใหญ่ ที่กำลังมีร่างเล็กนอนขดตัวเป็นหนอนดักแด้อยู่ในนั้น

“เธอนอนหลับได้ยังไงทั้งที่ไม่มีฉันกอด” จ้องมองเมียเด็กใต้ผ้าห่มด้วยความรู้สึกบางอย่าง ก่อนจะถอนรองเท้าและเสื้อผ้า ขึ้นไปนอนบนเตียงข้างๆ เธอ

“อื้อ...คุณเอเดน” แรงยวบของเตียง พร้อมกับร่างตัวเองที่ถูกรบกวน  ทำให้ เจนนินทร์ รู้สึกตัวตื่น

“ฉันทำให้เธอตื่นเหรอ” กระชับวงแขนกอดร่างนุ่มแรงขึ้นมากกว่าเดิมระหว่างถาม

“งานเยอะเหรอคะ กลับมาซะเช้าเลย” แนบแก้มเข้าหาอกแข็งๆ ของผู้เป็นสามี ถูไถแก้มนุ่มคลอเคลียไปกับอกเปลือยเปล่าด้วยความออดอ้อน และเป็นเอเดนที่ก้มลงมาพรมจูบที่ข้างขมับบางของเธอ

“นิดหน่อยน่ะ แล้วช่วงนี้ฝึกงานเป็นยังไงบ้าง ไอ้เวรนั้นมันยังมาทำตัวน่ารำคาญใส่อยู่หรือเปล่า” เมื่อตอนหัวค่ำก็ลืมถามเพราะมัวแต่โมโห

ไม่แปลกที่เอเดนจะรับรู้ทุกอย่าง เพราะตอนนี้บริษัทเล็กๆ ที่เจนนินทร์กำลังเข้าไปฝึกงาน เขาได้ไล่ซื้อหุ่นไปเกือบ 40 เปอร์เซ็นต์แล้ว เหตุผลก็ไม่มีอะไรมากแค่อยากให้เมียเด็กอยู่ในสายตาของเขาแค่นั้น

และมันไม่ได้เกินกำลังที่จะทำ

“ยังตามวุ่นวายไม่เลิกเลยค่ะ” ไม่มีเหตุผลที่เธอจะโกหกมาเฟียหนุ่ม เพราะเธอก็รำคาญอย่างสุดจะสุดทน

“เดี๋ยวให้คนจัดการให้” เอ่ยตอบเพียงเท่านั้นก่อนที่มาเฟียหนุ่มจะเงียบไป เพราะถูกกลิ่นหอมที่คุ้นเคยของร่างนุ่มที่กำลังสวมกอด ขับกล่อมให้เอเดนหลับใหลอย่างไม่รู้ตัว

🐾 =✪ ᆺ ✪=🐾