Mag-log inตอน...พิเศ๊ษพิเศษวันนี้ครอบครัวของสุดโปรดกับสุพรรณวดีถือโอกาสมาทำบุญที่วัด เพื่อระลึกถึงบิดาที่ล่วงลับทั้งสองคน โดยมีคุณแก้วมณีกับคุณสุนีย์เป็นธุระ จัดหาอาหารและข้าวของต่าง ๆ มาถวายพระประเสริฐกับชินภัทรจากไปคนละปี ทว่าจากไปในเดือนที่ไล่เลี่ยกัน ทั้งสองครอบครัวเลยตกลงกันว่าต่อไปนี้จะทำบุญระลึกถึงร่
“เรามีน้องให้เจ้าปลื้มกันนะ เจ้าปลื้มอยากมีน้อง พี่ก็อยากมีเอยตัวน้อย ๆ อีกคน” สุดโปรดเอ่ยขอด้วยเสียงทุ้มนุ่มนวล“แล้วถ้ารอบนี้ได้ผู้ชายอีกล่ะ”“ก็ไม่เป็นไร ถ้าได้ผู้ชาย เราก็ทำใหม่อีก”“แล้วถ้ายังได้ผู้ชายอีกล่ะคะ” สุพรรณวดีลองพูดอีก แล้วรีบพูดดักหน้าก่อนที่เขาจะพูดถึงลูกคนที่สี่ “แต่บอกไว้ก่อนนะว่
ตอนพิเศษ“พี่โปรด เอยถามได้ไหม ทำไมยังเก็บรูปพวกนี้กับของของเอยเอาไว้” เธอผละออกมาเล็กน้อย แล้วเงยหน้าขึ้นไปมองหน้าเขา อันที่จริงเธอตั้งใจจะถามหลายครั้งแล้ว หากไม่มีจังหวะได้ถามเลยพอนึกได้เขาก็ไม่อยู่ให้ถาม พอเขาอยู่เธอก็ดันลืม“ทิ้งไม่ลง” เพราะมันเป็นห้องนอนของเราสองคน ข้าวของมากกว่าครึ่งเป็นของสุ
ตอนพิเศษ 2“อาทิตย์หน้าพี่ต้องไปฝรั่งเศสนะ รอบนี้ว่าจะพาเอยกับลูกไปด้วย” สุดโปรดเอ่ยขึ้นมาในคืนหนึ่ง หลังจากกินข้าวเสร็จและขึ้นมาอาบน้ำเตรียมตัวเข้านอน เด็กชายปุณยวีร์เห่อนอนกับพ่อแม่แค่ช่วงแรก ๆ เท่านั้น ผ่านไปไม่ถึงเดือนหนุ่มน้อยก็แยกไปนอนห้องของตัวเอง หากก็มีบ้างที่ขอมานอนด้วยอีก แต่ก็ไม่บ่อยนัก
“แล้วตอนนี้ปลื้มอายุเท่าไรฮะ”“แปดขวบแล้วค่ะ”ปุณยวีร์ยกนิ้วทั้งสิบของตนเองขึ้นมากาง แล้วมุ่นคิ้วคิดอยู่สักพัก “เหลืออีกสิบสองปีเหรอฮะ ปลื้มถึงจะเข้าร้านอาพัฒน์ได้”“ใช่แล้วครับ” สุพรรณวดียิ้มกว้างด้วยความภูมิใจ แม้การนับเลขจะเป็นเรื่องปกติของเด็กวัยนี้ หากเธอก็อดชื่นชมลูกไม่ได้อยู่ดี“ก็ได้ฮะ อีกสิ
ตอนพิเศษ 1หลังจากสังเกตพฤติกรรมการเล่นโทรศัพท์และแท็บเล็ตของลูกชายมาสักระยะ ก็พบว่าปุณยวีร์ชักจะติดงอมแงมมากขึ้นทุกวัน สุดโปรดกับสุพรรณวดีที่ใจอ่อนผ่อนปรนให้ลูกเล่นมาตลอด จึงตกลงกันว่าต้องหาทางแก้ไขปัญหานี้อย่างจริงจังก่อนที่ลูกจะติดไปมากกว่านี้ ซึ่งอาจจะส่งผลเสียต่อตัวลูกในอนาคตโดยวิธีแก้แบบเบสิก
ล่าสุดที่ได้เจอก็ตอนที่เธอไปหาเขาที่โรงพยาบาลเมื่อสามสี่ปีก่อน...“อ๋อค่ะ แล้วนี่สั่งอาหารกันไปหรือยังคะ” มัลลิกายังสัมผัสไม่ได้ถึงบรรยากาศอึมครึมเอ่ยถามขึ้น เมื่อเห็นว่าบนโต๊ะมีเพียงจานรองกับแก้วเบียร์“ผมสั่งไปแล้วส่วนหนึ่ง คุณก็สั่งเพิ่มอีกก็ได้นะ” ชัยสิทธิ์ตอบพร้อมส่งเมนูอาหารให้ภรรยามัลลิการับ
เจอกันภายในสวนอาหารตกแต่งด้วยสไตล์แคมปิ้ง ช่วงกลางวันจะเปิดเป็นคาเฟ่ขายเครื่องดื่มชา กาแฟและของหวาน จัดมุมเก๋ ๆ ไว้สำหรับให้ลูกค้าถ่ายรูปอวดคนในโซเชียล ทว่าพอพระอาทิตย์ตกดินทางร้านจะเปิดไฟปิงปองที่ประดับประดาไว้ตามแนวต้นไม้ในสวน มีดนตรีสดเล่นให้ลูกค้าฟัง บวกกับบรรยากาศเย็น ๆ ในช่วงพลบค่ำก็ยิ่งให้คว
เจอกัน“เข้าใจค่ะ” สุพรรณวดีพอจะได้ยินข่าวที่ลิลลี่มีเรื่องเชิงชู้สาวกับผู้ปกครองของเด็กนักเรียนมาบ้าง และเคยโดนตักเตือนไปแล้ว หากก็ยังมีพฤติกรรมเดิม ๆ แว่วมาให้ได้ยินอยู่บ่อย ๆ จึงไม่แปลกใจว่าทำไมมัลลิกาถึงไม่ค่อยอยากแนะนำลิลลี่ให้ไปสอนที่ไหนอีก เพราะกลัวจะมีพฤติกรรมเดิม ๆ เกิดขึ้นให้เสียเครดิตตน“
บทที่ 4เจอกันเย็นวันวันศุกร์หลังเลิกงานสุพรรณวดีไม่ได้รีบเก็บของเพื่อไปสอนพิเศษต่อเหมือนทุกที เพราะเมื่อช่วงบ่ายเธอเพิ่งได้รับสายจากผู้ปกครองของเด็กนักเรียนซึ่งโทร. มาขอยกเลิกนัด เนื่องจากญาติเสียทำให้ต้องเดินทางไปต่างจังหวัดกะทันหัน แน่นอนว่าการถูกยกเลิกกลางคันมันทำให้เธอขาดรายได้ ทว่าถ้ามองในแง่







