Share

บทที่2 คู่หมาย

last update publish date: 2026-09-18 21:22:11

   สายตาคมกริบมองดูเวลาบนนาฬิกาว่าจะถึงเวลานัดทานข้าวเที่ยงเพื่อเจราจาเซ็นสัญญาการซื้อขายสินค้าต่างประเทศกับมหาเศรษฐีชื่อดังแห่งฝรั่งเศส เขาจะพานักศึกษาฝึกงานเริ่มงานนอกสถานที่ครั้งแรกของเธอ

 “ท่านประธาน เอ่อ พี่ริช จะลงไปทานข้าวเหรอคะ เดี๋ยวชมพูขอทำงานต่อนะคะ” หญิงสาวมุ่งมั่นตั้งใจทำเอกสารกองตรงหน้าให้เสร็จ ถึงแม้ว่าท้องของเธอจะร้องดังโครกครากเสียงดังแค่ไหน

 “วางเอาไว้ก่อน เพราะเรามีงานสำคัญมากกว่านั้นที่ต้องทำ ชมพูมากับฉัน” มือแกร่งคว้าข้อมือของหญิงสาวใสซื่อออกจากห้องทำงานของเขา

 ร่างบอบบางในชุดนักศึกษาฝึกงานถูกภูริชจับแต่งตัวเสียใหม่ในร้านเสื้อผ้าหรู จากเด็กสาวใสซื่อไม่มีอะไรดึงดูดน่าสนใจ กลับเป็นเลขาสาวสวยสุดเซ็กซี่ แม้แต่เขาตกตะลึงในความสวยได้

 'ใจเย็นๆ เอาไว้น้องชาย อีกไม่นานฉันจะได้เผด็จศึกกระชากสิ่งนั้นของเด็กสาวบริสุทธิ์ เมื่อฉันได้แล้วก็แค่เขี่ยมันทิ้งทีหลังก็ไม่เสียหายอะไร' สายตาซ่อนความเลวเอาไว้ เขาไม่ใช่ท่านประธานหนุ่มใจดีหรอก

 “เอ่อ จะให้ชมพูไปด้วยกับพี่ริชในชุดนี้จริงๆ เหรอคะ ชมพูว่าชุดนี้มันเปิดเนื้อหนังมากเกินไปหน่อย” 

 “แต่ฉันว่าเธอแต่งตัวแบบนี้ใส่มาทำงานกับฉันทุกวันก็คงจะดี ชมพู” สายตาหวานเชื่อมปิดไม่มิดของเขาทำเอาใจของหญิงสาวหวั่นไหวง่ายดาย

 “เอ่อ ชมพูว่าคงไม่เหมาะกับของพวกนี้เท่าไหร่” 

 ท่านประธานหนุ่มพาเลขาสาวสวยมานัดคู่ค้ารายใหญ่สำคัญแก่บริษัทตรงร้านอาหาร

 “มาแล้วเหรอครับคุณภูริช ผมกับลูกสาวของผมกำลังรออยู่พอดี” ออลอค์ เซต์ ผู้ทำการค้าขายสินค้าแบรนด์ชั้นนำของประเทศฝรั่งเศสส่งยิ้มเป็นมิตรแก่คู่ค้าเจรจาธุรกิจ

 “ขอโทษที่ทำให้รอนานนะครับ นี่ ชมพู เลขาคนใหม่ของฉัน” ภูริชเอ่ยแนะนำตัวเลขาคนใหม่รู้จักคู่ค้ารายใหญ่รู้จักกัน

 'เลขาคนใหม่? ชมพูแค่เป็นนักศึกษาฝึกงานวันแรกเองนะคะพี่ริช' 

 “ยินดีด้วยนะครับที่คุณภูริชได้เลขาคนใหม่มาช่วยคุณอีกแรง น่าเสียดายแย่ ผมว่าจะอุตส่าห์ฝากฝังลูกสาวคนเดียวของผม เจนนี่ ฝึกงานเลขาของคุณภูริชเสียหน่อย” 

 “สวัสดีค่ะคุณภูริช เห็นแต่ในสื่อว่าหล่อแล้ว ตัวจริงดูดีกว่าอีกนะคะ” เจนนี่ ลูกสาวของคู่ค้ารายใหญ่ส่งยิ้มแป้นหวานพึงพอใจในตัวคู่หมายของเพื่อนรักตัวเอง

 “ยินดีที่ได้ร่วมงานนะครับ” ชายหนุ่มเช็คแฮนด์กับผู้หญิงสาวสวย โปรยเสน่ห์ผู้ชายเสือผู้หญิงอย่างเขาไปทั่ว

 “เห็นทีเจนนี่คงไปหาคุณภูริชที่บริษัทบ่อยๆ แล้วละค่ะ” แววตาประกายวิบวับของเจนนี่ ว่าอยากได้ว่าที่ของเพื่อนรักจนตัวสั่นแทบควบคุมตัวไว้ไม่อยู่

 คนเป็นนักศึกษาฝึกงานใหม่ออกร่วมงานกับเขาครั้งแรกเจียมเนื้อเจียมตน เตือนใจตัวเองว่าอย่าหวังสูงมาก มีผู้หญิงสวยระดับลูกสาวเศรษฐีมาทอดสะพานเขามากมาย ระดับหนุ่มผู้บริหารคงไม่มาชายตามองเด็กกะโปโลอย่างเธอหรอก

 “ยินดีครับคุณเจนนี่” สายตาคมกริบวิบวับแก่สาวสวยทุกครั้งที่แอบสนใจเขา หนุ่มบริหารโปรยเสน่ห์แก่พวกสาวๆ 

 “เชิญพวกคุณนั่งเลยครับ” 

 เจนนี่ว่าจะเดินเข้าไปนั่งเคียงข้างท่านประธานหนุ่มโสด แต่ทว่า...ภูริชดึงมือของเลขาสาวคนใหม่เข้ามานั่งข้างกายตัวเองเสียก่อน

 “ถ้าอย่างนั้นเรามาทานอาหารกันก่อนดีไหมครับ คุณภูริชชอบเปลี่ยนแนวแบบนี้หรอกครับ” ออลอค์ เซต์ สะดุดสายตาตั้งแต่แรกที่เจอเด็กสาวหน้าหวานคนนี้แทบไม่อยากละสายตาจากเธอได้เลย ลึกลับและน่าค้นหา

 “ที่จริงผมชอบแนวนี้มากกว่า ไม่ต้องเปิดเผยให้หมดเปลือก เอาแค่เปิดนิดหน่อยให้พออยากรู้ มันเร้าใจดี” 

 ภูริชรู้ทันกับสายตาหัวงูเฒ่าของคู่ค้ารายใหญ่ว่าพึงพอใจนักศึกษาฝึกงาน แต่ถ้าหากเขายังไม่ได้เชยชมเรือนร่างจากเธอ ก็อย่าหวังว่าใครหน้าไหนจะมาแย่งชิงตัดหน้าเขาก่อนได้ ไม่มีทาง!

 “ว้าว แบบนี้เจนนี่คงลองเปลี่ยนแนวแต่งตัวปกปิดความเซ็กซี่ในตัวแล้วสินะคะ คุณภูริชถึงจะหางตามองมาทางเจนนี่อีกคนบ้าง” 

 ปากเอ่ยอีกอย่าง ภายในใจกลับมีไฟริษยาสุมในอก เธอยิ้มอ่อน เห็นทีต้องตัดไฟตั้งแต่ต้นลม ทำหน้าที่สกัดผู้หญิงอื่นแทนเพื่อนรักทุกครั้งและวันนี้ก็เช่นกัน

 “เอาแบบที่คุณเจนนี่ชอบดีกว่าครับ ผู้ชายเขาชอบตัวตนของผู้หญิงที่ไม่ต้องเสแสร้งมากกว่า” คำพูดของเขาทำเอาเจนนี่สะอึกเล็กน้อย

 “คุณภูริชเนี่ยปากร้ายไม่เบานะคะ” 

 ระหว่างทั้งสี่คนต่างรับประทานอาหารด้วยกัน เจนนี่ ลูกสาวของคู่ค้ารายใหญ่พยายามเอาอกเอาใจท่านประธานหนุ่มด้วยการออดอ้อนให้เขาตักอาหารมาแก่เธอบ้าง เพราะส่วนมากเขามัวบริการเอาใจใส่เลขาคนใหม่ตัวเองที่อ้างเอาไว้ สร้างความไม่พอใจแก่เจนนี่มาก

 “คุณภูริชค่ะ ไว้คราวหน้าเจนอยากจะชวนคุณมาทานข้าวด้วยกันอีก(เพียงสองคน)จะได้ไหมคะ” 

 “ยินดีเสมอครับคุณเจนนี่” เขาไม่ขัดข้อง รู้อยู่แก่ใจว่าเจนนี่เป็นเพื่อนรักของเบญจมาศ คู่หมายที่คุณแม่จัดหาไว้ให้ผลิตทายาทนี่เอง

 “หวังว่าคุณจะไม่ขัดข้องหรือมีปัญหาอะไรกันนะครับคุณออลอค์ เซต์” 

 มือเรียวเล็กของชมพู รู้ทำงานเป็นเลขาคนใหม่ของเขาดีพลางวางหนังสือเซ็นสัญญาการทำธุรกิจคู่ค้าร่วมกันตรงหน้าออลอค์ เซนต์ หลังจากทานอาหารเที่ยงเสร็จสิ้น

 “ผมไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้วครับ” ออลอค์ เซต์ จงใจใช้มือตัวเองแตะปลายนิ้วเรียวเล็กของเด็กสาวใสซื่อ ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของเสือเฒ่าอย่างเขาต้องการอะไรจากตัวเธอ

 การเจรจาคู่ค้ารายใหญ่ร่วมทำธุรกิจสำเร็จ นักศึกษาฝึกงานเลขาใหม่อย่างชมพูขอตัวเข้าห้องน้ำ หลังจากเก็บอั้นความตื่นเต้นเอาไว้ไม่อยู่

 “คุณพ่อชวนคุณภูริชคุยกันไปพลางๆ ก่อนนะคะ เดี๋ยวเจนขอตัวเข้าห้องน้ำก่อน” 

 “อืม” 

 เมื่อได้รับคำอนุญาตจากคุณพ่อ ร่างระหงรีบตามคนตัวเล็กไปยังห้องน้ำหญิงที่ช่วงนี้ไม่มีใครเข้ามา ได้โอกาสจัดการตบสั่งสอนนังผู้หญิงแอบแรดเงียบคนนั้นว่าอย่าอ่อยคนที่มีคู่หมายอยู่แล้ว

 'นังชมพู แกได้เจอฉันตบจนหน้าบวมแน่!' 

                        .............

 “เฮ้อ! มาฝึกงานวันแรกก็เจองานหินชิ้นแรกเสียแล้ว จะขอถอนตัวทันไหมเนี่ย ไม่ได้สิชมพู เราต้องทำให้ได้เพื่อหาเงินค่ารักษาแม่ให้ได้” 

 ชมพูมาที่นี่ก็เพื่อฝึกงานเป็นเลขาตามสายงานที่เธออยากทำงาน อีกอย่างแม่เธอไม่สบายมาก จำเป็นต้องใช้เงินรักษาผ่าตัดด่วน ลำพังเงินเก็บทั้งชีวิตก็ไม่เพียงพอ อีกอย่างเงินจากการขายขนมของแม่ก็ถูกพ่อติดเหล้า ใช้หนี้พนันหมดแล้ว

 “หล่อนคงเป็นเด็กฝึกงานคนใหม่ของคุณภูริชสิท่า ไม่เลวดีเนี่ย มาฝึกงานครั้งแรกก็ทำจนคุณพ่อฉันยอมเซ็นสัญญากับเจ้านายของหล่อน!” 

 “คุณเจนนี่ คุณจะมาเข้าห้องน้ำเหรอคะ ฉันขอตัว” ร่างบางกำลังจะเดินออกจากห้องน้ำ แต่ถูกร่างระหงยืนขวางเธอเอาไว้

 “ฉันมาหาเธอต่างหาก นังเลขาจอมอ่อย คงอยากจะเป็นเด็กฝึกงานบนเตียงเขาตอนกลางคืนสิท่า” 

 “คุณเจนนี่พูดเรื่องอะไรคะ ชมพูไม่เห็นเข้าใจ” เด็กสาวตีหน้าใสซื่อสร้างความหมั่นไส้ของเจนนี่หนัก

 “ก็แบบนี้ไง!” 

 เพียะ! ฝ่ามือเรียวเล็กตบใบหน้าหวานเต็มแรง ชมพูโดนลูกสาวคู่ค้าตบจนไม่ทันตั้งตัว รอยแดงประทับแก้มขาวเนียนใสปรากฎขึ้นอย่างชัดเจน

 “โอ๊ย! คุณเจนนี่ตบชมพูไหมคะ” 

 “อย่ามาแกล้งทำเป็นตีหน้าใสซื่อ คนอย่างแกคงไม่รู้สิว่าเขามีคู่หมายที่ต้องเข้าพิธีวิวาห์ในไม่ช้า คนอย่างแกก็เป็นได้แค่ ผู้หญิงบนเตียงชั่วครั้งชั่วคราวหรือ 'เมียเก็บ' ของเขาเท่านั้น จำเอาไว้ด้วย” 

 เจนนี่หมั่นไส้เด็กสาวตีหน้าใสซื่อ ไม่ประสีประสากับเรื่องผู้ชาย เธอจัดการสกั้นผู้หญิงคนอื่นแทนเพื่อนรักตัวเอง

 “คุณเจนนี่เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าคะ ชมพูแค่อยากทำงานตามที่ตัวเองถนัด ชมพูผิดด้วยเหรอคะ” หญิงสาวไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเรื่องท่านประธานภูริช ต้องมาหาเรื่องเธอหาทางจงใจอ่อยเขาอย่างนั้นแหละ

 “ฉันแค่ตบเรียกสติฐานะอย่างเธอที่ยังไงก็เป็นได้แค่ลูกน้องที่ถูกเขาใช้งานหนักหน่วงเท่านั้น ถ้าอยากทำงานอย่างสงบสุขล่ะก็ อย่าอ่อย อย่าทำตามเกินหน้าที่ตัวเอง เพราะฉันไม่ปล่อยพวกเมียลับของเขาหลุดมือไปแน่!” 

 เจนนี่ออกแรงผลักหญิงสาวที่ไร้ทางสู้ไปชนกับขอบอ่างล้างหน้า ชมพูไม่ทันระวังจึงโดนชนรุนแรงจนข้อศอกมีรอยช้ำแดงเป็นวงกว้าง สร้างความเจ็บปวดไม่น้อย

 “โอ๊ย เจ็บ คุณเจนนี่ ทำไมคุณต้องทำกับชมพูด้วยคะ” 

 “ใช่! เพียงเรื่องแค่นี้ทำไมต้องทำรุนแรงกันด้วย คุณเจนนี่ ฉันไม่คิดว่าผู้หญิงหน้าสวยอย่างคุณจะกล้ารังแกคนที่ไม่มีทางสู้ได้” น้ำเสียงเข้มทุ้มใหญ่เอ่ยดังจากทางหลังด้วยความโมโหสุดขีด

 “คุณภูริช/พี่ริช!” 

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เมียเก็บที่ไร้ค่า   บทที่7 ไม่มีคำว่ารอบเดียวNC++

    “กิจกรรมบนใต้ร่มผ้า หมายความว่ายังไงกันคะ” เลขาสาวฝึกหัดพอจะรู้ความหมายของคนตัวสูงที่สื่อออกมา เธอภาวนาขออย่าให้เขาทำอะไรข้ามขั้นไปกว่าเจ้านายกับลูกน้อง “อย่าทำเป็นใสซื่อ ทำเป็นไม่รู้จักหน่อยเลย ฉันรู้ว่าเธอเองก็ต้องการมันก็เลยคิดจะมาทำงานใกล้ชิดผู้บริหารอันดับสูงสุด ฉันรู้ว่าพวกผู้หญิงที่เข้าหาฉันต้องการอะไร” ความปรารถนาของเขาคือการได้ลิ้มรสลองชิมเรือนร่าง ความสาวสวยสดทำเอาเสือหนุ่มในตัวคลั่งจนอดกลั้นแทบไม่อยู่ “พี่ริช ชมพูไม่ใช่ผู้หญิงอย่างที่พี่ริชคิดเอาไว้หรอกนะคะ” ร่างบางกำลังจะดันแผงอกแกร่งออก กลับกันยิ่งถูกแขนแข็งแกร่งกระชับอ้อมกอดเธอแน่นขึ้น “เธอทำมาเป็นหน้าที่เมีย(เก็บ)ให้สมบูรณ์ดีกว่านะ ชมพู” “อะ อื้ม” มือหนารั้งท้ายทอยของคนตัวเล็กคว้าเข้ามาบดขยี้จูบเร่าร้อน จูบจนแทบจะลืมหายใจ ดวงตากลมโตเบิกตากว้างพลางรู้สึกอ่อนระทวยต่อหน้าเขา เธอเพิ่งโดนขโมยจูบแรกไปอย่างนั้นหรือ ท่านประธานหนุ่มยิ่งจูบรุกล้ำเชยชิมความหวานจากโพรงปากนุ่ม หญิงสาวผิดคาดเดาจากเขาเล็กน้อย ปากของเธอยิ่งหอมหวาน หวานกว่าตอนที่คิดเอาไว้ตอนแรกเสียอีก “หวาน แต่อย่างอื่นจะหวานหรือเปล่า” อย่างอื่นที่ชาย

  • เมียเก็บที่ไร้ค่า   บทที่6 เมียเก็บ

    “พี่ริชพูดมันหมายความว่ายังไงคะ ชมพูไม่เห็นจะเข้าใจ” ใจของชมพูเต้นระรัวไม่เป็นจังหวะกับคำพูดของท่านประธานหนุ่มไร้หัวใจคนนี้ “ฉันหมายถึงว่าฉันเอ็นดูเธอตั้งแต่แรกต่างหาก ใครจะพูดยังไงก็ไม่สน ถ้าหากทำให้เธอไม่สบายใจ ฉันไม่ปล่อยคนที่พูดจาใส่ร้ายเธอลอยๆ เอาไว้แน่” ท่านประธานภูริชเอาจริง สั่งจารุวี เลขารองประธานออกไปตามพนักงานสาวด้านล่างที่ซุบซิบนินทาคนสำคัญของเขา ซึ่งทั้งสองคนเพิ่งเข้ามาทำงานได้แค่สองเดือนเอง “พวกเธอใช่ไหมที่เป็นคนพูดจาดูถูก หาว่าเลขาฝึกหัดของฉันเป็นเหมือนพวกผู้หญิงหิวเงิน อ่อย ให้ท่าฉันเพื่อหวังรวยทางลัดใช่ไหม” น้ำเสียงเข้มปนเกรี้ยวกราดทำเอาสองพนักงานข้างล่างสะดุ้ง “เอ่อ คือว่า...” สองพนักงานสาวก้มตาต่ำเพียงเกรงกลัวความผิด ใครก็รู้ว่าถ้าหากทำให้เขาโกรธเมื่อไหร่ ต้องถูกไล่ออกสถานเดียว “ฉันถามว่าจริงไหม!” เสียงทุบโต๊ะดังขึ้นทำให้สองพนักงานหวาดกลัวสุดขีดรีบเปิดปากบอกความจริง “ชะ ใช่ค่ะ พวกเราเป็นคนพูดเอง พวกเราแค่พูดตามข่าวลือเท่านั้นเองนะคะ อย่าไล่พวกเราออกเลยค่ะท่านประธาน” “ข่าวลือเหรอ ใครเป็นคนปล่อยข่าวลือนั่น?” ภูริชฉุกคิด หรือว่าจะเป็นเจนนี่ที่คอยขัดขวางผู้

  • เมียเก็บที่ไร้ค่า   บทที่5 ล่อลวง

    คนที่เพิ่งร้องไห้ตาบวมช้ำหมาดๆ กลับสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะสัมผัสอ่อนโยนของใครบางคน เจ้านายหน้านิ่ง ชอบโมโหของเธอเอง “พี่ริช! ไหนพี่ริชบอกว่าจะกลับบ้านยังไงล่ะคะ” หญิงสาวยังอยู่ในชุดทำงานกับเขาชุดเดิม แสดงว่าไม่ได้เปลี่ยนชุดอะไรมาสิท่า “ที่จริงฉันก็กลับบ้านไปตั้งนานแล้วละ แต่เพิ่งนึกคิดได้ว่าเธอไม่มีชุดเปลี่ยน ฉันก็เลยให้ลูกน้องของฉันซื้อมาให้” มือหนาถือถุงแบรนด์เสื้อผ้าดังรวมถึงซื้อชุดนอนวาบหวิวให้เลขาฝึกงานอีก ดวงตากลมโตเบิกตากว้างตกใจเล็กน้อยกับเจ้านายใจดี เอาใจใส่ลูกน้องจนๆ อย่างเธอ “มีแต่ของแพงๆ ทั้งนั้นเลย ชมพูรับมันไว้ไม่ได้หรอกค่ะ” “ทำไม!” นี่เป็นครั้งแรกที่เขาถูกผู้หญิงปฏิเสธรับเสื้อผ้าแม้แต่ของเครื่องประดับแพงๆ แต่ชมพูกลับไม่รับของ แบบนี้มันยิ่งท้าทายสำหรับเสือร้าย “มันแพงมากเกินไป อีกอย่างชมพูไม่อยากติดหนี้บุญคุณใคร” เธอพูดได้เพียงแค่นี้ เด็กสาวยากจนมีเสื้อผ้าแบรนด์เนมใช้ พวกพนักงานในบริษัทจะซุบซิบนินทาเอาว่าตนเป็นเด็กเลี้ยงของคนรวย “ติดหนี้บุญคุณที่ไหนกัน ฉันแค่อยากช่วยเธอต่างหาก ไม่เห็นหรือว่าแม่ของเธอพ้นขีดอันตรายแล้ว เจ้านายทนเห็นลูกน้องของตัวเองลำบากไม่ได้หร

  • เมียเก็บที่ไร้ค่า   บทที่4 เบญจมาศ

    “ทำไมพี่ริชถึงไม่รับสายเบญเลยล่ะคะคุณแม่” เบญจมาศร้อนรนใจที่เพิ่งรู้ข่าวจากเจนนี่ เพื่อนสนิทของเธอที่บอกว่ามีเลขาฝึกงานคนใหม่ของภูริช คู่หมาย ของตัวเองกำลังอ่อย ให้ท่าเขา พยายามใส่ร้ายป้ายสีว่าเด็กคนนั้นจงใจจับภูริช ทำให้คู่หมายไม่สบายใจ “ใจเย็นๆ ก่อนนะหนูเบญ แม่ว่าตาริช ลูกชายของแม่คงถูกนังพวกผู้หญิงคนนั้นอ่อยแน่ แต่ตาริชไม่นอกลู่นอกทางคู่หมายตัวเองแน่นอน” มุตตาภา มารดาของภูริชเองอยากให้ลูกชายแต่งงานกับผู้หญิงที่เธอหาให้ เบญจมาศ เป็นลูกสาวเพื่อนสนิท เหมาะสมทั้งฐานะ ชาติตระกูล มิหนำซ้ำยังเป็นรุ่นน้องสนิทมากที่เคยไปเรียนอยู่เมืองนอกด้วยกันก็ย่อมสนิทสนมเป็นธรรมดา “คุณแม่ก็รู้ดีนี่ค่ะ ว่าพี่ริชเป็นคนชอบรักสนุก หวงความโสดตัวเองมากแค่ไหน ตลอดเวลาที่เรียนอยู่เมืองนอกด้วยกัน พี่ริชไม่เคยจริงใจหรือชอบพอกับผู้หญิงฝรั่งคนไหนด้วยซ้ำ เบญกลัวว่าพี่ริชจะพลาดท่าพวกผู้หญิงหิวเงินมากกว่า” เบญจมาศ ทายาทคนเดียวของโรงแรมวรินทร ลูกสาวของรุจิดาและท่านวรินทร โรงแรมที่คุณพ่อกำลังบริหารไปได้สวยและเธอคือทายาทคนต่อไปที่จะเข้าทำหน้าที่บริหารแทน แต่คุณหนูเอาแต่ใจกลับไม่ชอบสายงานธุรกิจน่าปวดหัว “ถ้าตาร

  • เมียเก็บที่ไร้ค่า   บทที่3 หวังผลประโยชน์

    “เจ็บมากไหม ฉันไม่น่าปล่อยให้เธออยู่ตามลำพังจริงๆ เฮ้อ!” พอพ้นจากเจนนี่ ลูกสาวของคู่ค้ารายใหญ่แถมเป็นเพื่อนรักสนิทของคู่หมาย ภูริชพานักศึกษาฝึกงานอย่างชมพูมายังคอนโดส่วนตัวของเขาเพื่อทำแผลฟกช้ำเล็กน้อยที่โดนเจนนี่กระทำด้วยความริษยาแทนเพื่อนตัวเอง “ชมพูผิดเองค่ะพี่ริชที่ไม่ทันระวังตัว คุณเจนนี่โกรธอะไรชมพูเหรอคะ ทำไมคุณเขาถึงจงใจมาทำร้ายแต่ชมพูอย่างเดียว” หญิงสาวแสนใสซื่อทอดเสียงถามเจ้านายหนุ่มด้วยน้ำเสียงอ่อนลง ท่านประธานภูริชไม่รู้จะตอบเธอยังไงให้เข้าใจ เจนนี่ไม่ใช่แค่จงใจมาทำร้ายชมพูเพียงคนเดียว แต่จะทำร้ายผู้หญิงทุกคนที่เข้ามาพัวพันกับเขา อ้างว่าจัดการแทนเพื่อนรัก แต่เขาดูออกว่าเจนนี่ต้องการอยากได้คู่หมายเพื่อนตัวเองจนตัวสั่นต่างหาก “เธอก็คงไม่พอใจล่ะมั้งที่ฉันรีบปฏิเสธเธอไปก่อนที่ชวนทานข้าวครั้งหน้าก็เลยพาลมาทำร้ายชมพูของฉัน ไม่เป็นอะไรแล้วละ อีกสองสามวันแผลฟกช้ำคงหายดี” “ไม่อยากจะเชื่อว่าพี่ริชจะทำแผลให้สาวๆ ด้วย พี่ริชทำดีแบบนี้กับพวกผู้หญิงทุกคนหรือเปล่า พวกเธอถึงอยากเข้าหาพี่ริชเกือบทุกคน” หลังจากคนตัวสูงเอากล่องทำแผลเก็บไว้เสร็จ หญิงสาวรู้สึกดีไม่น้อยที่มีคนเปรียบเ

  • เมียเก็บที่ไร้ค่า   บทที่2 คู่หมาย

    สายตาคมกริบมองดูเวลาบนนาฬิกาว่าจะถึงเวลานัดทานข้าวเที่ยงเพื่อเจราจาเซ็นสัญญาการซื้อขายสินค้าต่างประเทศกับมหาเศรษฐีชื่อดังแห่งฝรั่งเศส เขาจะพานักศึกษาฝึกงานเริ่มงานนอกสถานที่ครั้งแรกของเธอ “ท่านประธาน เอ่อ พี่ริช จะลงไปทานข้าวเหรอคะ เดี๋ยวชมพูขอทำงานต่อนะคะ” หญิงสาวมุ่งมั่นตั้งใจทำเอกสารกองตรงหน้าให้เสร็จ ถึงแม้ว่าท้องของเธอจะร้องดังโครกครากเสียงดังแค่ไหน “วางเอาไว้ก่อน เพราะเรามีงานสำคัญมากกว่านั้นที่ต้องทำ ชมพูมากับฉัน” มือแกร่งคว้าข้อมือของหญิงสาวใสซื่อออกจากห้องทำงานของเขา ร่างบอบบางในชุดนักศึกษาฝึกงานถูกภูริชจับแต่งตัวเสียใหม่ในร้านเสื้อผ้าหรู จากเด็กสาวใสซื่อไม่มีอะไรดึงดูดน่าสนใจ กลับเป็นเลขาสาวสวยสุดเซ็กซี่ แม้แต่เขาตกตะลึงในความสวยได้ 'ใจเย็นๆ เอาไว้น้องชาย อีกไม่นานฉันจะได้เผด็จศึกกระชากสิ่งนั้นของเด็กสาวบริสุทธิ์ เมื่อฉันได้แล้วก็แค่เขี่ยมันทิ้งทีหลังก็ไม่เสียหายอะไร' สายตาซ่อนความเลวเอาไว้ เขาไม่ใช่ท่านประธานหนุ่มใจดีหรอก “เอ่อ จะให้ชมพูไปด้วยกับพี่ริชในชุดนี้จริงๆ เหรอคะ ชมพูว่าชุดนี้มันเปิดเนื้อหนังมากเกินไปหน่อย” “แต่ฉันว่าเธอแต่งตัวแบบนี้ใส่มาทำงานกับฉันทุกวัน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status