LOGIN“ท่านประธาน เอ่อ พี่ริช จะลงไปทานข้าวเหรอคะ เดี๋ยวชมพูขอทำงานต่อนะคะ” หญิงสาวมุ่งมั่นตั้งใจทำเอกสารกองตรงหน้าให้เสร็จ ถึงแม้ว่าท้องของเธอจะร้องดังโครกครากเสียงดังแค่ไหน
“วางเอาไว้ก่อน เพราะเรามีงานสำคัญมากกว่านั้นที่ต้องทำ ชมพูมากับฉัน” มือแกร่งคว้าข้อมือของหญิงสาวใสซื่อออกจากห้องทำงานของเขา
ร่างบอบบางในชุดนักศึกษาฝึกงานถูกภูริชจับแต่งตัวเสียใหม่ในร้านเสื้อผ้าหรู จากเด็กสาวใสซื่อไม่มีอะไรดึงดูดน่าสนใจ กลับเป็นเลขาสาวสวยสุดเซ็กซี่ แม้แต่เขาตกตะลึงในความสวยได้
'ใจเย็นๆ เอาไว้น้องชาย อีกไม่นานฉันจะได้เผด็จศึกกระชากสิ่งนั้นของเด็กสาวบริสุทธิ์ เมื่อฉันได้แล้วก็แค่เขี่ยมันทิ้งทีหลังก็ไม่เสียหายอะไร' สายตาซ่อนความเลวเอาไว้ เขาไม่ใช่ท่านประธานหนุ่มใจดีหรอก
“เอ่อ จะให้ชมพูไปด้วยกับพี่ริชในชุดนี้จริงๆ เหรอคะ ชมพูว่าชุดนี้มันเปิดเนื้อหนังมากเกินไปหน่อย”
“แต่ฉันว่าเธอแต่งตัวแบบนี้ใส่มาทำงานกับฉันทุกวันก็คงจะดี ชมพู” สายตาหวานเชื่อมปิดไม่มิดของเขาทำเอาใจของหญิงสาวหวั่นไหวง่ายดาย
“เอ่อ ชมพูว่าคงไม่เหมาะกับของพวกนี้เท่าไหร่”
ท่านประธานหนุ่มพาเลขาสาวสวยมานัดคู่ค้ารายใหญ่สำคัญแก่บริษัทตรงร้านอาหาร“มาแล้วเหรอครับคุณภูริช ผมกับลูกสาวของผมกำลังรออยู่พอดี” ออลอค์ เซต์ ผู้ทำการค้าขายสินค้าแบรนด์ชั้นนำของประเทศฝรั่งเศสส่งยิ้มเป็นมิตรแก่คู่ค้าเจรจาธุรกิจ
“ขอโทษที่ทำให้รอนานนะครับ นี่ ชมพู เลขาคนใหม่ของฉัน” ภูริชเอ่ยแนะนำตัวเลขาคนใหม่รู้จักคู่ค้ารายใหญ่รู้จักกัน
'เลขาคนใหม่? ชมพูแค่เป็นนักศึกษาฝึกงานวันแรกเองนะคะพี่ริช'
“ยินดีด้วยนะครับที่คุณภูริชได้เลขาคนใหม่มาช่วยคุณอีกแรง น่าเสียดายแย่ ผมว่าจะอุตส่าห์ฝากฝังลูกสาวคนเดียวของผม เจนนี่ ฝึกงานเลขาของคุณภูริชเสียหน่อย”
“สวัสดีค่ะคุณภูริช เห็นแต่ในสื่อว่าหล่อแล้ว ตัวจริงดูดีกว่าอีกนะคะ” เจนนี่ ลูกสาวของคู่ค้ารายใหญ่ส่งยิ้มแป้นหวานพึงพอใจในตัวคู่หมายของเพื่อนรักตัวเอง
“ยินดีที่ได้ร่วมงานนะครับ” ชายหนุ่มเช็คแฮนด์กับผู้หญิงสาวสวย โปรยเสน่ห์ผู้ชายเสือผู้หญิงอย่างเขาไปทั่ว
“เห็นทีเจนนี่คงไปหาคุณภูริชที่บริษัทบ่อยๆ แล้วละค่ะ” แววตาประกายวิบวับของเจนนี่ ว่าอยากได้ว่าที่ของเพื่อนรักจนตัวสั่นแทบควบคุมตัวไว้ไม่อยู่
คนเป็นนักศึกษาฝึกงานใหม่ออกร่วมงานกับเขาครั้งแรกเจียมเนื้อเจียมตน เตือนใจตัวเองว่าอย่าหวังสูงมาก มีผู้หญิงสวยระดับลูกสาวเศรษฐีมาทอดสะพานเขามากมาย ระดับหนุ่มผู้บริหารคงไม่มาชายตามองเด็กกะโปโลอย่างเธอหรอก
“ยินดีครับคุณเจนนี่” สายตาคมกริบวิบวับแก่สาวสวยทุกครั้งที่แอบสนใจเขา หนุ่มบริหารโปรยเสน่ห์แก่พวกสาวๆ
“เชิญพวกคุณนั่งเลยครับ”
เจนนี่ว่าจะเดินเข้าไปนั่งเคียงข้างท่านประธานหนุ่มโสด แต่ทว่า...ภูริชดึงมือของเลขาสาวคนใหม่เข้ามานั่งข้างกายตัวเองเสียก่อน
“ถ้าอย่างนั้นเรามาทานอาหารกันก่อนดีไหมครับ คุณภูริชชอบเปลี่ยนแนวแบบนี้หรอกครับ” ออลอค์ เซต์ สะดุดสายตาตั้งแต่แรกที่เจอเด็กสาวหน้าหวานคนนี้แทบไม่อยากละสายตาจากเธอได้เลย ลึกลับและน่าค้นหา
“ที่จริงผมชอบแนวนี้มากกว่า ไม่ต้องเปิดเผยให้หมดเปลือก เอาแค่เปิดนิดหน่อยให้พออยากรู้ มันเร้าใจดี”
ภูริชรู้ทันกับสายตาหัวงูเฒ่าของคู่ค้ารายใหญ่ว่าพึงพอใจนักศึกษาฝึกงาน แต่ถ้าหากเขายังไม่ได้เชยชมเรือนร่างจากเธอ ก็อย่าหวังว่าใครหน้าไหนจะมาแย่งชิงตัดหน้าเขาก่อนได้ ไม่มีทาง!
“ว้าว แบบนี้เจนนี่คงลองเปลี่ยนแนวแต่งตัวปกปิดความเซ็กซี่ในตัวแล้วสินะคะ คุณภูริชถึงจะหางตามองมาทางเจนนี่อีกคนบ้าง”
ปากเอ่ยอีกอย่าง ภายในใจกลับมีไฟริษยาสุมในอก เธอยิ้มอ่อน เห็นทีต้องตัดไฟตั้งแต่ต้นลม ทำหน้าที่สกัดผู้หญิงอื่นแทนเพื่อนรักทุกครั้งและวันนี้ก็เช่นกัน
“เอาแบบที่คุณเจนนี่ชอบดีกว่าครับ ผู้ชายเขาชอบตัวตนของผู้หญิงที่ไม่ต้องเสแสร้งมากกว่า” คำพูดของเขาทำเอาเจนนี่สะอึกเล็กน้อย
“คุณภูริชเนี่ยปากร้ายไม่เบานะคะ”
ระหว่างทั้งสี่คนต่างรับประทานอาหารด้วยกัน เจนนี่ ลูกสาวของคู่ค้ารายใหญ่พยายามเอาอกเอาใจท่านประธานหนุ่มด้วยการออดอ้อนให้เขาตักอาหารมาแก่เธอบ้าง เพราะส่วนมากเขามัวบริการเอาใจใส่เลขาคนใหม่ตัวเองที่อ้างเอาไว้ สร้างความไม่พอใจแก่เจนนี่มาก
“คุณภูริชค่ะ ไว้คราวหน้าเจนอยากจะชวนคุณมาทานข้าวด้วยกันอีก(เพียงสองคน)จะได้ไหมคะ”
“ยินดีเสมอครับคุณเจนนี่” เขาไม่ขัดข้อง รู้อยู่แก่ใจว่าเจนนี่เป็นเพื่อนรักของเบญจมาศ คู่หมายที่คุณแม่จัดหาไว้ให้ผลิตทายาทนี่เอง
“หวังว่าคุณจะไม่ขัดข้องหรือมีปัญหาอะไรกันนะครับคุณออลอค์ เซต์”
มือเรียวเล็กของชมพู รู้ทำงานเป็นเลขาคนใหม่ของเขาดีพลางวางหนังสือเซ็นสัญญาการทำธุรกิจคู่ค้าร่วมกันตรงหน้าออลอค์ เซนต์ หลังจากทานอาหารเที่ยงเสร็จสิ้น
“ผมไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้วครับ” ออลอค์ เซต์ จงใจใช้มือตัวเองแตะปลายนิ้วเรียวเล็กของเด็กสาวใสซื่อ ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของเสือเฒ่าอย่างเขาต้องการอะไรจากตัวเธอ
การเจรจาคู่ค้ารายใหญ่ร่วมทำธุรกิจสำเร็จ นักศึกษาฝึกงานเลขาใหม่อย่างชมพูขอตัวเข้าห้องน้ำ หลังจากเก็บอั้นความตื่นเต้นเอาไว้ไม่อยู่
“คุณพ่อชวนคุณภูริชคุยกันไปพลางๆ ก่อนนะคะ เดี๋ยวเจนขอตัวเข้าห้องน้ำก่อน”
“อืม”
เมื่อได้รับคำอนุญาตจากคุณพ่อ ร่างระหงรีบตามคนตัวเล็กไปยังห้องน้ำหญิงที่ช่วงนี้ไม่มีใครเข้ามา ได้โอกาสจัดการตบสั่งสอนนังผู้หญิงแอบแรดเงียบคนนั้นว่าอย่าอ่อยคนที่มีคู่หมายอยู่แล้ว
'นังชมพู แกได้เจอฉันตบจนหน้าบวมแน่!'
............. “เฮ้อ! มาฝึกงานวันแรกก็เจองานหินชิ้นแรกเสียแล้ว จะขอถอนตัวทันไหมเนี่ย ไม่ได้สิชมพู เราต้องทำให้ได้เพื่อหาเงินค่ารักษาแม่ให้ได้”ชมพูมาที่นี่ก็เพื่อฝึกงานเป็นเลขาตามสายงานที่เธออยากทำงาน อีกอย่างแม่เธอไม่สบายมาก จำเป็นต้องใช้เงินรักษาผ่าตัดด่วน ลำพังเงินเก็บทั้งชีวิตก็ไม่เพียงพอ อีกอย่างเงินจากการขายขนมของแม่ก็ถูกพ่อติดเหล้า ใช้หนี้พนันหมดแล้ว
“หล่อนคงเป็นเด็กฝึกงานคนใหม่ของคุณภูริชสิท่า ไม่เลวดีเนี่ย มาฝึกงานครั้งแรกก็ทำจนคุณพ่อฉันยอมเซ็นสัญญากับเจ้านายของหล่อน!”
“คุณเจนนี่ คุณจะมาเข้าห้องน้ำเหรอคะ ฉันขอตัว” ร่างบางกำลังจะเดินออกจากห้องน้ำ แต่ถูกร่างระหงยืนขวางเธอเอาไว้
“ฉันมาหาเธอต่างหาก นังเลขาจอมอ่อย คงอยากจะเป็นเด็กฝึกงานบนเตียงเขาตอนกลางคืนสิท่า”
“คุณเจนนี่พูดเรื่องอะไรคะ ชมพูไม่เห็นเข้าใจ” เด็กสาวตีหน้าใสซื่อสร้างความหมั่นไส้ของเจนนี่หนัก
“ก็แบบนี้ไง!”
เพียะ! ฝ่ามือเรียวเล็กตบใบหน้าหวานเต็มแรง ชมพูโดนลูกสาวคู่ค้าตบจนไม่ทันตั้งตัว รอยแดงประทับแก้มขาวเนียนใสปรากฎขึ้นอย่างชัดเจน
“โอ๊ย! คุณเจนนี่ตบชมพูไหมคะ”
“อย่ามาแกล้งทำเป็นตีหน้าใสซื่อ คนอย่างแกคงไม่รู้สิว่าเขามีคู่หมายที่ต้องเข้าพิธีวิวาห์ในไม่ช้า คนอย่างแกก็เป็นได้แค่ ผู้หญิงบนเตียงชั่วครั้งชั่วคราวหรือ 'เมียเก็บ' ของเขาเท่านั้น จำเอาไว้ด้วย”
เจนนี่หมั่นไส้เด็กสาวตีหน้าใสซื่อ ไม่ประสีประสากับเรื่องผู้ชาย เธอจัดการสกั้นผู้หญิงคนอื่นแทนเพื่อนรักตัวเอง
“คุณเจนนี่เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าคะ ชมพูแค่อยากทำงานตามที่ตัวเองถนัด ชมพูผิดด้วยเหรอคะ” หญิงสาวไม่เข้าใจจริงๆ ว่าเรื่องท่านประธานภูริช ต้องมาหาเรื่องเธอหาทางจงใจอ่อยเขาอย่างนั้นแหละ
“ฉันแค่ตบเรียกสติฐานะอย่างเธอที่ยังไงก็เป็นได้แค่ลูกน้องที่ถูกเขาใช้งานหนักหน่วงเท่านั้น ถ้าอยากทำงานอย่างสงบสุขล่ะก็ อย่าอ่อย อย่าทำตามเกินหน้าที่ตัวเอง เพราะฉันไม่ปล่อยพวกเมียลับของเขาหลุดมือไปแน่!”
เจนนี่ออกแรงผลักหญิงสาวที่ไร้ทางสู้ไปชนกับขอบอ่างล้างหน้า ชมพูไม่ทันระวังจึงโดนชนรุนแรงจนข้อศอกมีรอยช้ำแดงเป็นวงกว้าง สร้างความเจ็บปวดไม่น้อย
“โอ๊ย เจ็บ คุณเจนนี่ ทำไมคุณต้องทำกับชมพูด้วยคะ”
“ใช่! เพียงเรื่องแค่นี้ทำไมต้องทำรุนแรงกันด้วย คุณเจนนี่ ฉันไม่คิดว่าผู้หญิงหน้าสวยอย่างคุณจะกล้ารังแกคนที่ไม่มีทางสู้ได้” น้ำเสียงเข้มทุ้มใหญ่เอ่ยดังจากทางหลังด้วยความโมโหสุดขีด
“คุณภูริช/พี่ริช!”
หลังจากชมพูบอกข่าวดีแก่คนเป็นสามีรับรู้ว่ากำลังตั้งครรภ์ลูกคนที่สอง ภูริชทั้งดีใจทั้งตื่นเต้นมาก ยิ่งป่าวประกาศให้ทุกคนรู้ มุตตาภาและภีมวัจน์ดีใจที่จะมีหลานเพิ่มมาอีกคนตามคำพูดที่เคยอ้างเอาไว้ของคนเป็นลูกชายตัวดีกาลเวลาหมุนผ่านไปอย่างรวดเร็ว จนอายุครรภ์ตอนนี้ใกล้คลอดเต็มทน คนเป็นแม่ลูกหนึ่งยิ่งตื่นเต้นที่จะได้เจอหน้าลูกชายอีกคน เพราะเขาใจร้อนพาเมียไปตรวจดูเพศแล้ว เขาอยากได้ลูกชายอีกคน มือบางกำลังนั่งถักถุงเท้าเล็กแก่ลูกชายคนที่สอง หน้าท้องใหญ่โตดิ้นแรงจนคนเป็นแม่รู้สึกได้ “ลูกอยากออกมาหาพ่อกับแม่และพี่ชายแล้วใช่ไหมลูก อาทิตย์หน้าเราจะได้เจอกันแล้ว ภูผา ลูกแม่” ชื่อภูผา เป็นชื่อของภูริชเป็นคนตั้งให้ทันทีที่รู้เพศลูกคนที่สองว่าเป็นเพศชายตามสมใจปรารถนาของเขา มือเล็กลูบไล้ตรงหน้าท้องนูนใหญ่ขึ้น แม้จะยังไม่เห็นหน้า แต่เธอกลับรู้สึกรักเขาอย่างสุดหัวใจ รักโดยไม่มีข้อแม้ใดๆ “แม่ครับ น้องดิ้นหรือเปล่าครับ” เด็กชายในชุดอนุบาลรีบวิ่งเข้าไปกอดแม่และน้องชายที่นอนดิ้นอยู่ในท้อง ภูเขารักน้องชายที่อยู่ในท้องแม่มาก “สงสัยน้องคงอยากออกมาเจอพี่ชายของน้องแล้ว น้องดิ้นใหญ่เลย” ชมพูหอมแก้ม หอมห
“พ่อทำอะไรแม่ ทำไมแม่ถึงร้องดังขนาดนั้นล่ะครับ” ภูเขา เสือน้อยของประธานภูริชเอ่ยถามทันทีที่คนตัวสูงเปิดประตูออกมา ภูริชตีหน้ามึน ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ “พ่อไม่ได้ทำอะไรแม่ของลูกเลยนะครับ พ่อกำลังช่วยแม่ขัดผิว อาบน้ำอยู่ต่างหาก ไหนลูกบอกว่าอยากไปดูถ้ำรังนกไม่ใช่เหรอครับ” “จริงด้วยครับ ไปกันเถอะครับพ่อ” ภูเขาอยากให้พ่ออุ้มออกจากห้อง เขายิ้มร่าเริงที่จะได้ออกเที่ยวกับพ่อ “เป็นเพราะพี่ริชคนเดียวเลย ลูกภูเขาเกือบรู้แล้วว่าพ่อกับแม่กำลังทำอะไรกัน” ชมพูยิ้มขวยเขินเมื่อเห็นสองพ่อลูกออกไปเที่ยว เธอไม่คิดว่าคนไร้หัวใจ ไม่เคยรู้จักคำว่ารักแท้จริงจะกลายเป็นพ่ออบอุ่นและสามีอ่อนโยนจนแทบไม่อยากจะเชื่อ ............. ภูริชพาลูกชายสุดที่รักเข้ามาดูถ้ำรังนกที่มีคนของเขาคอยดูแลเป็นจำนวนมาก ภูเขาตื่นตาตื่นใจที่ได้เห็นของจริง “พ่อครับ” “อย่าส่งเสียงดัง ช่วงนี้นกกำลังอยู่ในช่วงพักผ่อนอยู่” คนเป็นพ่อเอ่ยห้ามปราบลูกชายไม่ให้ส่งเสียงดัง “ครับ” ลูกชายเงียบเสียงลงก่อนจะเดินตามคุณพ่อเขาไปเยี่ยมชม ภูเขาแอบชอบมองดูลูกนกมากที่พ่อนกและแม่นกกำลังให้ความรักแสนอบอุ่น เด็กน้อยอดคิดไม
ออลอค์รู้ว่าเจนนี่ ลูกสาวของเขาถูกประธานภูริช คู่ค้าธุรกิจถูกปฏิเสธความรักและยังกล่าวว่าหาลูกสาวเขาเป็นผู้หญิงเห็นแก่เงิน ออลอค์ เซนต์ โกรธมากประกาศว่าจะไม่ยอมลงทุนอะไรกับบริษัทรัตนวารี และเขาพาลูกสาวสุดที่รักเพียงคนเดียวไปใช้ชีวิตใหม่ที่ต่างประเทศ ซึ่งภูริชไม่ได้เดือดร้อนอะไร เพราะไม่อยากจะร่วมลงทุนด้วยสักเท่าไหร่ ชมพูทำหน้าที่แม่และภรรยา แม่ศรีเรือนที่ดี เหมาะสมตำแหน่งสะใภ้สุดโปรดปรานของคุณแม่สามี มุตตาภายอมรับเปิดใจเด็กบ้านนอกที่มีจิตใจเมตตา จิตใจขาวสะอาดมากกว่าผู้หญิงมีฐานะ ชาติตระกูลดีแต่ทำตัวจิตใจสกปรก หยาบช้าเหมือนขี้ดินขี้โคลน และเธอมีกิริยาไม่ถือตน เป็นมิตรแก่แม่บ้านทุกคน มีฝีมือการทำขนมหวานที่มุตตาภาติดใจรสชาติตลอดเวลา ภูเขา ลูกชายสุดหัวแก้วหัวแหวนของพ่อแม่ กลายเป็นเด็กชายอัจฉริยะเกินวัย ทั้งที่มีอายุได้เพียง5ขวบ กลับชอบเรียนบริหารการงาน เวลาออกไปดูคุณพ่อตัวเองทำงานและเป็นเด็กที่รู้จักพูดให้คนรัก เอ็นดู มากขึ้น เมื่อตอนปิดเทอมใหญ่ ภูริชพาครอบครัวไปเที่ยวยังเกาะรังนก ซึ่งเป็นสมบัติชิ้นสุดท้ายของปู่เขาที่มอบให้โดยมีเงื่อนไขระบุเอาไว้ในพินัยกรรมว่าเขาจะต้องมีทายาทสืบสกุลภ
เพียงชมพูยอมให้อภัยพ่อของภูเขา ประธานภูริชไม่รีรอเวลาจัดเตรียมงานแต่งสมรสของเขากับเธอสุดยิ่งใหญ่อลังการมากที่สุด คืนหนึ่งวันก่อนแต่งงาน ภูริชสังเกตได้ว่าหญิงสาวแอบมีเรื่องอะไรภายในใจไม่สบายใจ หรือว่าเธอไม่อยากแต่งงานกับเขา “อุ๊ย พี่ริช มาไม่ให้ซุ่มให้เสียง ชมพูตกใจหมด” ร่างบางแอบสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อมีมือหนาใหญ่เข้ามาสวมกอดเธอทางด้านหลัง “ฉันขอถามเธอเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม เธอยินดีจะยอมแต่งงานกับฉันไหม” “ทำไมพี่ริชถึงถามแปลกๆ แบบนั้นแหละคะ” “ก็เห็นเธอทำหน้าไม่สบายใจ แอบกังวลไปต่างๆ นานา ฉันแอบใจหายที่เธอไม่ยอมแต่งงานกับฉันเสียอีก ฟอด ชื่นใจ” ประธานหนุ่มคลั่งรักเมียเด็กหอมแก้มขาวเนียนอมชมพูพร้อมเลื่อนต่ำลงมากดจูบบนไหล่มนเบาๆ แค่ได้สูดดมกลิ่นหอมกรุ่นจากตัวหญิงสาวทำให้เขามีอารมณ์ขึ้นมาจนแทบอดใจไม่ไหว “หน้าของชมพูดูออกขนาดนั้นเลยหรือคะ ชมพูไม่ได้เป็นอย่างที่พี่ริชพูดสักหน่อย ชมพูแค่ตื่นเต้นจนนอนไม่หลับต่างหาก การแต่งงานเป็นเรื่องสำคัญที่สุดสักครั้งในชีวิตของผู้หญิงนะคะ พี่ริชไม่เข้าใจหรอก” เธอหันมาทำหน้าเชิดใส่เขา “ฉันเองก็ตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ คืนนี้เรามาซ้อมฮันนีมูนเข้าห้องหอค
“เบญคิดถูกแล้วใช่ไหมที่ปล่อยให้พี่ริชมีความสุขกับชมพู นายอัคร” เบญจมาศแอบมองดูพวกเขาสองคนนั้นอยู่ห่างๆ อัครวินทร์เข้ามาหาเธอทางด้านหลัง เขาเข้าใจความรู้สึกของคนแอบรักกับคนที่ไม่ได้รักดีว่ามันเจ็บมากเพียงใด “เธอตัดสินใจถูกทั้งสองฝ่ายแล้วละเบญ ทั้งสองฝ่ายต่างจะไม่ต้องเจ็บปวดซึ่งกันและกัน ฉันว่าเป็นแบบนี้แหละดีแล้ว” “นายคิดอย่างนั้นจริงๆ เหรอ” เบญจมาศเงยหน้าขึ้นมามองเจ้าของน้ำเสียงทุ้มนุ่ม เธอมองใบหน้าอัครวินทร์แล้วรู้สึกชอบยังไงก็ไม่รู้ ดูเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ “แล้วเบญจะให้ผมคิดแบบนั้นล่ะ ไม่ยินดี หรือว่าหาทางแยกทางพวกเขาพรากออกจากกันเหมือนกับที่ตัวร้ายในละครทำกันงั้นเหรอ ผมไม่ทำแบบนั้นหรอก เพราะผมไม่ใช่ตัวร้ายในละคร” “ไม่ใช่ตัวร้ายในละคร แล้วเป็นอะไรล่ะ?” เบญจมาศยังเอ่ยแซวเขาถึงแม้จะรู้คำตอบดีแล้ว “เป็นพระเอกในดวงใจของคนที่ชื่อเบญจมาศ” “นายอัคร คนบ้า!” หญิงสาวแก้มแดงพลางเงยหน้าสบตาชายหนุ่มตรงหน้า “มองหน้าผมแบบนี้ แสดงว่าคุณหนูปากจัด ปากเสียก็เผลอหลงเสน่ห์ในความหล่อของผมด้วยคนแล้วล่ะสิ” “หลงตัวเองไปหรือเปล่า ฉันจะเป็นผู้หญิงคนแรกที่จะไม่หลงคารม เสน่ห์ของนาย นายอัครวินทร์” เ
พ่อลูกอ่อนอย่างภูริชอุ้มลูกชายเข้ามาหาเมียที่อยู่ใกล้ชิดสนิทสนมกับชายอื่น ซึ่งผู้ชายคนนั้นไม่ใช่คนอื่นคนไกลที่ไหนคืออัครวินทร์ เพื่อนสนิทที่รู้ใจเบญจมาศตอนนี้ แต่ถึงอย่างไรเขาก็แอบหึง ไม่ไว้วางใจอัครวินทร์อยู่ดี “แอ้ แอ้” ภูเขาพยายามจะไปหาแม่ เหมือนกีดกันผู้ชายคนอื่นนอกจากพ่อไม่ให้เข้าใกล้แม่ของตัวเอง “คุณภูริช ผมเห็นว่าคุณชมพูไม่ค่อยสบายก็เลยพามานั่งพักเองครับ คุณคงจะไม่เข้าใจผิดพวกเราสองคนใช่ไหมครับ” อัครวินทร์รู้ดีว่าพิษรักแรงหึงของผู้ชายรุนแรงมาก โดยเฉพาะท่านประธานภูริชที่หึงของรักของหวงของเขามาก “นายว่างมากหรือยังไงถึงได้มาช่วยเมียชาวบ้าน ทำไมถึงไม่ไปอยู่เป็นเพื่อนน้องเบญล่ะ หรือว่านายไม่ได้จริงใจเบญจมาศ น้องสาวข้างบ้านของฉัน” ใบหน้าคมสันเก็บกดอารมณ์หึงหวงเอาไว้ ถ้าไม่ติดว่าผู้ชายคนนั้นสนใจเบญจมาศ น้องสาวข้างบ้านของเขาล่ะก็ เขาไม่มีทางให้อัครวินทร์เข้าใกล้ชิดสนิทสนมกับเมียตัวเองแน่นอน “คุณเบญติดงานที่โรงแรมด่วนละครับก็เลยขอร้องให้ผมมาดูแลคุณชมพูเป็นเพื่อน หวังว่าคุณภูริชจะเข้าใจนะครับ” อัครวินทร์ขอตัวหลีกออกไปเพื่อให้คนสองคนได้ปรับความเข้าใจกัน ขืนชมพูยังคงใจแข็ง ไม่ยอมเป







