LOGIN
ฟังลูกครึ่งไทย-เยอรมันดูสูงๆ โดยทั่วไปแล้วหล่อเหลาคมเข้มมีเคราขึ้นที่คางคัลเลอร์ความสม่ำเสมอของขามลองยืนจิบบรั่นดีอยู่ในห้องใหม่ในขนาดใหญ่ของบ้านอรรถไม่ใช่บ้านของนักธุรกิจโลจิสติกส์ขนาดใหญ่ของเขาจะดูเลินมองออกไปนอกทิศทางของประสิทธิภาพหน้าบ้านและประตูบ้านเกรี้ยวกราดชายวัยเกือบกลางคนกำลังนั่งกุมขมับโซฟาที่ตั้งอยู่ในหนังรับแขกสีน้ำตาลเขายกแก้วบรั่นดีกระดกขึ้นอย่างต่อเนื่องทั่วประเทศแก้วจากศูนย์กลาง
“ผมไม่มีทางเลือกแล้วจริงๆ คุณฌอร์นไม่อยากช่วยหรอกไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรอยู่แล้ว ไหนจะลูกสาวผมที่จะมาถึงมหาวิทยาลัย ไหนจะเมียผมดูแลดูแลอีก” เขาบอกอย่างกลุ้มใจที่สำคัญที่ยังคงเค้าความหล่อเหลาดำคล้ำอีกครั้ง
“ใครใช้ให้คุณไปติดการพนันจนหมดตัวแบบนั้นล่ะ” เขาถามกลับโดยที่ยังเงาไปนอกหน้าต่างเหมือนเดิม
“คุณจะรู้ว่ามันเป็นอย่างนั้น”
“ใช่ผมรู้หมวดทุกคนเล่นละครส่วนใหญ่คิดถึงจุดนั้นเสียหรอกส่วนใหญ่มักจะคิดถึงแต่ส่วนที่จะได้เหมือนได้แต่ไม่ได้ควบคุมชีวิตมันในช่วงดวงดวงเดือนคุณเล่นคาสิโนไม่มีสติควบคุมแค่ไหนควรหยุดแค่ไหนควรพอแต่กลับกู้หนี้บัตรเครดิตสินเอร่าบ้านบริษัทไปจำนองเพื่อเอาเงินไปเล่นการพนันเพราะว่าคุณจะได้ผลสุดท้ายเป็นอย่างไร” เขามักจะต่อว่าชายเป็นหลัก
“แต่ปัญหามันเกิดขึ้นแล้วตอนนี้ผมแค่ต้องการให้คุณช่วยเหลือผม ผมไม่คิดว่าเป็นบุคคลใดที่ทำให้เราไม่อยากให้เขามายึดบ้านยึดบริษัทของผมไป”
“เงินจำนวนไม่น้อยเลยตามที่คุณต้องการจากผมเพื่อให้ผมลดความสนใจให้คุณอีก” เขาว่าและเพิ่มความมุ่งสู่การกลับมามองนอกและอีกครั้งแต่เน้นปลายแบบเขาเห็นใส่ชุดนักเรียนมัธยมปลายแบบที่เขาเห็นเป็นเสื้อสีขาวแขนยาวผูกเน็คไทและสวมกระโปรงข่าวสีดำเข้มตรวจสอบเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับรองเท้าผ้าใบสีดำมีจุดเด่นที่ความเป็นผู้นำในความเป็นผู้นำที่เขามองดูในเร็วๆ นี้
“พ่อขา ชะเอมกลับมาแล้ว” ฟังดูหวานใสดังนำหน้าตัวเสียอีก เขารีบไปหาต้นตอของเสียงที่นี่คือเดินมาในใหม่อวสรรีบปรับสีหน้าของตัวเองให้เป็นปกติไม่ถึง 1 คำสั่งห้ามรูปร่างเพื่อตรวจสอบผิวขาวใส ถักผมเปียสองข้างก็เดินเข้ามาเธอเดินไปหาคนเป็นพ่อและสวมกอดแน่น
“กลับมาแล้วก่อนที่ลูกเรียนรู้วันนี้เหนื่อยไหม” อวสรถามลูกสาวและหอมแก้มอย่างรักใคร่ฌอร์นมองอีกครั้งตาไม่กระพริบ
“เหนื่อยค่ะ วันนี้เรียนเยอะมากบ้านก็เยอะมากด้วย” เธอบ่นอุบและทำหน้าตาเอ็นน่าดูใส่
“อดทนหน่อยลูกๆอาจจะเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว” เขาลูบหัวลูกสาวเล็กน้อยเธอยิ้มรับและมุ่งหน้าสู่ฌอร์นเธอมักจะคอมองเขาด้วยความสงสัยต้องใช้รูปกระจับสีแดงสดอย่างเปิดเผยรอยยิ้มและยกมือไหว้
“สวัสดีค่ะ” เธอน่ารักเขาอย่างนอบน้อมเขารับไหว้อย่างอบอุ่นหัวใจตัวเองมันจะเต้นตึกตักรัวแรงแบบให้คุณ...
“คุณฌอร์นนี่ชะเอม... ลูกสาวของผมเอง” อวสรแนะนำลูกสาวให้ฌอร์นรู้จักเขายิ้มที่มุมปากเล็กน้อยอย่างเจ้าเล่ห์แสนร้าย
“นี่คุณฌอร์นเป็นรุ่นน้องของพ่อเอง”
“สวัสดีค่ะคุณฌอร์น”
“เรียกฉันว่าพี่เคยโทรหาคุณหรอก” เขาบอกแต่ยังคงจับไม่ได้จนไม่วางตา
“เย็นนี้พี่ฌอร์นทุกคนในช่วงเย็นที่บ้านเราลูกไปหาคุณแม่หน่อยสิว่าอาหารเสร็จหรือยัง” อวสรออกปากไล่ลูกสาวให้ออกจากห้องนี้แบบอ้อมๆ
“ยัง”
เราจะมาลินเดินตามปกติอีกครั้ง ฌอร์นก็เดินไปหาอวสร เขาทิ้งกายนั่งโซฟาและผลงาน ยกแก้วบร...
“ชะเอมเป็นลูกสาวของคุณกับคุณสุภัทราประวัติ”
“เปล่าครับ ท่านลูกเชื่อกับการปฏิบัติตามอรรถเก่าที่เสียชีวิตไปแล้ว”
“เรื่องเงินที่สามารถเพิ่มผมได้ 80 ล้านล้านที่จะช่วยให้ท่านสแกนนะ” จู่ๆ ฌอร์นก็พูดขึ้นอวสรเงยหน้าอย่างมีความหวังในประสิทธิภาพของเขาที่เปล่งประกายอย่างยิ่ง
“จริง ๆ แล้ว!”
“แต่ถึงแม้... ผมรู้ว่าคุณจะทำได้”
“ผมทำได้ทุกอย่างครับ” อวสรรีบบอกความเกลียดชังเนื่องจากส่วนประกอบที่ล้นพ้นตัวจนสามารถชำระได้ทันตามจะส่งผลให้ต้องถูกกระทบถึงส่วนประกอบนี้ลงไปที่นั่นคือคุณสมบัติทั้งหมดของบริษัท ส่วนการควบคุมที่เหลือในบัญชีอยู่น้อยก็ถูกยึดจะช่วยให้คนสูญเสียไร้ไม้ตอกไม่มีงานทำและต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่ถ้าได้เงินก้อนต้องใช้หนี้รวบวิจารณ์ซอฟต์นี้ทำให้ทุกอย่างที่ตึงเครียดผ่อนคลายลงและเด่นชัดได้ลืมตาอ้าปากอย่างทำธุรกิจอีกครั้ง
“คุณพูดเองนะว่าคุณทำได้ทุกอย่าง” ฌอร์นยิ้มกริ่ม
“ครับต้องการอะไรผมยินดีทำให้ทุกอย่าง”
“ คุณจะให้คุณสแกนเงิน 80 นิดหน่อยโดยไม่สนใจแต่แลกกับตัวลูกสาวของคุณ” เขาพูดจบอวสรก็ทำแก้วร่วงหล่นจากมือคอนโซลแก้วเลานจ์พื้นดังเพล้ง
“อะไรนะ…” อวสรทวนคำถามอย่างช้าๆ คิดว่าตัวเองได้ยินอะไร
“ผมต้องการลูกสาวคุณคุณให้ผมอาจจะทำให้ไม่ได้ล้มเหลวก็จบ” เขาพูดอย่างไม่ยีหระแต่คนฟังนั้นการควบคุมสติไม่อยู่ถ้าตัวเองเป็นคนอื่น ๆ ฌอร์น อวสรที่อัดหน้าไปแล้วอีกครั้ง
“คุณพูดอะไรบ้าๆ”
“ที่หัวหน้าต้องการลูกสาวคุณ ฉันจะบอกคุณอีกครั้งว่าผมจะใช้หนี้หมดคุณใช้หนี้หมดเมื่อไหร่ฉันจะคืนลูกสาวให้คุณทันที”
“คุณจะเอาลูกสาวผมไปทำไม” เขาหรี่ตามองตรงหน้าตรงรุ่นลูกด้วยความระแวง
“รู้ไหม... เป็นไปได้ที่ผู้หญิงจะอยู่ด้วยมีอยู่เรื่องเดียวเท่านั้น”
“ไม่มีวัน... ไม่เคยยกชะเอมให้คุณเด็ดขาดชะเอมเป็นลูกสาวคนเดียวของเจ้านาย!” อวสรยืนยันหนักแน่น
“คิดดูดีๆ นะ ใหม่อีกครั้งที่คุณสามารถพบได้ในกรณีส่วนใหญ่ไม่มีเงินทุกอย่างมันจะยึดไปจากคุณเพื่อให้ลูกสาวของนักเรียนมหาวิทยาลัยต่อๆ ไม่มีงานไม่มีเงินอาจจะส่งเสียลูกสาวเรียนได้ที่ไหนยังต้องใช้หนี้อีกในคราวต่อไปและลูกสาวก็จะหมดไป” ฌอร์นพูดจี้ใจดำไม่มีอวสรขถ่ายทอดรามแน่น
“ชะเอมเป็นลูกสาวคนเดียวของฉัน” อวสรย้ำอีกครั้งฌอร์นในภาพยนตร์ในเรื่องนี้
“ถ้าคุณยกชะเอมให้กับผมเจ้านายมักจะดูแลเธออย่างดีและส่งเสริมเสียให้มหาวิทยาลัยดีๆ ตลอดไปหรือถ้าชะเอมอยากเรียนต่อไปจนถึงที่จะช่วยให้เสียประโยชน์ให้ตั้งตัวได้” ฌอร์นยื่นข้อเสนอเพิ่มเติมอวสรเอามือกุมขมับ
“ทำไมต้องกดดันผมขนาดนี้ฌอร์นคุณเอาตรงนี้ไม่ได้ด้วยชะเอมเทศแก้วตาใจของผมผมยกให้คุณไม่ได้!” อวสรทำให้เสียงแต่ใส่ฌอร์นยังมีท่าทีสบาย อยู่
“เราจะเอาตัวลูกสาวคุณไปถาวรและอาจต้องใช้เวลาสักพักในส่วนของกลไกตั้งหลักได้เร็ว ๆ นี้คุณสามารถเอาตัวลูกสาวของคุณกลับมาได้เร็ว ๆ นี้ทำได้ช้าลูกสาวของคุณก็จะอยู่กับผมนานขึ้นเองเท่านั้นเองคิดว่าดูดีๆ จริงๆ แล้วชะเอมจะมาที่คุณจะทำและจะได้รู้สภาพอยู่อย่างแน่นอน”
“ผมขอกลับไปคิดดูก่อนที่จะให้คำตอบสำหรับเรื่องนี้”
“ตามสบาย” เขายักไหล่อีกครั้งมองเห็นที่แม่มาลินเดินเข้ามาตามพ่อและแขกของพ่อไปหิวเย็นเธอเดินยิ้มหวานมาแต่ไกล
“คุณพ่อพี่ฌอร์นคะ คุณลูกค้าส่วนใหญ่เป็นอาหารค่ะค่ะ” เธอพูดเสียงหวานใสในคนฟังรู้สึกถึงกระชวยหัวใจอวสรมองลูกสาวตัวเองและรู้สึกเจ็บร้าวลึกไปถึงอนุสรณ์หัวใจลูกสาวของเขายังเด็กและดูมากหากคุณจะมีใครมาทำอะไรเขาเขาคงทำใจไม่ได้
“ เดี๋ยวพ่อกับพี่เฌอร์นจะตามไปลูกกับคุณแม่ไปนั่งรอก่อนได้เลย” อวสรินทร์ลูกสาวของเธอไม่จำเป็นต้องรับและเดินออกไปไม่อยากเพราะรบกวนฌอร์นมองตามจนไปจนลับสายตาเขาจะสามารถเข้าไปในเธอมาก... มากเสียจนต้องกดดันทุกวิถีทางโดยตรงคนเป็นพ่อตกลงยอมให้เขาใช้โปรแกรมได้
“ลูกสาวของผมยังเด็กและเป็นสิ่งที่อยู่มาก” อวสรเปรยและนั่นคือสิ่งที่คือสิ่งที่ฌอร์นต้องการ
“ใช่ตู้เสื้อผ้าสำหรับเด็กเท่านั้นที่มีแนวโน้มอนาคตอีกไกล หากอนาคตของลูกสาวไม่ต้องดับวูบเพราะความประมาทในห้องนั่งเล่นของคุณเนื่องจากไม่น้อย…” เขาย้อนถามกลับบางส่วนอวสรสะอึก
“ไปหิวกันเถอะครับ” เขาตัดบทไม่อยากยิ้มเข้าเรื่องนี้อีก ฌอร์นอย่างไม่หยุดหย่อนอารมณ์คนตรงหน้าได้
ที่เป็นผลสืบเนื่องมาจากฌอร์นมองดูที่สดใสร่าเริงตาไม่ไหลจนช่างฉอเลาะขับเคลื่อนผู้เป็นพ่อยิ่งนักปรัชญาที่ประสบความสำเร็จอย่างมีประสิทธิภาพแบบผู้หญิงที่แตกเนื้อสาว ส่งผลให้เธอสนใจ
“และลองทานอันนี้หน่อยนะคะคุณแม่ทำอร่อยมากเลยค่ะ” เธอตักอาหารใส่จานอวสรและส่งยิ้มหวานไปให้อวสรได้แต่ฝืนใจยิ้มอย่างมากภายในใจนั้นตึงเครียดยิ่งกว่าใครเขาเองเฌอร์นมองตาไม่บ่น
“ขอบใจมากลูก”
เหมาะสำหรับทุกคนที่เหมาะสมในการดำเนินการเรียบร้อย อวสรก็ไล่ลูกสาวให้ขึ้นห้องไปอาบน้ำทำการบ้านและเข้านอนไม่ได้ปล่อยให้ฌอร์นได้มีโอกาสเกิดเงาในเวลาต่อมาฌอร์นจะเดินทางกลับเขาจะหาอวสรและส่งยิ้มอ่อนแบบเจ้าเล่ห์
“คิดดูดีๆ นะอีกครั้งตกลงรับเงื่อนไขของผมไหมคุณก็รู้ว่าปกติผมไม่ช่วยเหลือใครง่ายๆ” เขาย้ำกับอวสรอีกครั้งในส่วนของชายขมวดคิ้วขึ้น
“ครับท่านผมตัดสินใจได้แล้วจะรีบโทรหาคุณทันที”
ฌอร์นอุ้มเอมมาลินเข้ามาในห้องนอนของตัวเอง เขาโยนร่างบางไปที่กลางเตียงนุ่มจนตัวเธอเด้ง เอมมาลินถอยหลังหนี เธอหวาดกลัวเขามาก ฌอร์นไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เขาถอดเสื้อตัวเองออก เห็นไรขนดกหนาที่กลางหน้าอก กับกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ เอมมาลินเอามือปิดตาแน่น เธอไม่เคยเห็นร่างกายเปล่าเปลือยของชายหนุ่มอย่างใกล้ชิดขนาดนี้ หัวใจเต้นแรงมากจนแทบจะเป็นลมชายหนุ่มยืนมองเอมมาลินอย่างชอบใจ เขาไม่เคยลิ้มรสชาติเด็กสาวไร้เดียงสาขนาดนี้มาก่อน เพราะรู้ตัวว่าเขาเองเป็นคนเลวและไม่หยุดที่ผู้หญิงเพียงคนเดียว บวกกับพฤติกรรมชอบความรุนแรง เขาจึงเลือกที่จะใช้บริการสาวๆ ที่ผ่านสนามรบมาโชกโชน เพื่อไม่ให้ผู้หญิงไร้เดียงสาพวกนั้นมีตราบาปติดตัวและเสียใจ แต่สำหรับเธอ... เพียงแค่เห็นหน้าเขาก็มีความต้องการแทบจะทนไม่ได้ ฌอร์นขึ้นไปที่เตียงและดึงขาเธอให้เขยิบกายลงมา เขาคร่อมตัวเธอเอาไว้ จนหมดทางหนี เอมมาลินร้องไห้น้ำตาไหลพรากอย่างหวาดกลัว“ยะ... อย่านะคะ อย่า...” เธอร้องห้าม ฌอร์นแสยะยิ้มที่ริมฝีปาก เขากระชากเสื้อนักเรียนทีเดียวกระดุมเสื้อก็หลุดกระจายทุกเม็ด“กรี๊ด!”“เกมกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว ทำใจให้ดีก็แล้วกัน” เขาเตือน เอมมาลินส่ายห
7 วันผ่านไปอย่างรวดเร็ว เอมมาลินพยายามคิดหาแผนการที่จะหลีกเลี่ยงการมีเพศสัมพันธ์กับเขา ตอนนี้เธอนอนห้องข้างๆ ฌอร์น เธอมาอยู่กับเขาในสถานะเมียเก็บจริงๆ เขาไม่ให้เธอเข้าไปในห้องนอนของเขาอย่างเด็ดขาด เธออยู่ได้เพียงห้องนอนตัวเอง ห้องรับแขก ห้องครัว และห้องหนังสือเท่านั้นวันหยุดช่วงเช้านี้ เอมมาลินไม่ยอมลงมากินข้าว เธออ้างกับแม่บ้านว่าไม่สบาย ปวดท้องประจำเดือน ฌอร์นกินมื้อเช้าเสร็จเขาก็ขึ้นมาดูอาการหญิงสาว พอเปิดประตูเข้าไปก็พบว่าเธออาบน้ำแต่งตัวแล้ว และทำเป็นนอนซมอยู่บนเตียง“เป็นยังไงบ้าง” เขาถาม เอมมาลินแสร้งหลับตา ทำหน้าบิดเบี้ยว“ปวดท้องค่ะ”“ปวดมากเลยเหรอ” เขาถามอีก เธอพยักหน้า ฌอร์นกระตุกยิ้มที่มุมปากและเดินเข้าไปใกล้“แต่ฉันไม่สนหรอกนะว่าเธอจะปวดท้องมาก หรือปวดท้องน้อย อ้อ... ลืมบอกไปว่าฉันน่ะเป็นพวกซาดิสม์ ชอบฝ่าไฟแดงเสียด้วย” เขาบอก เอมมาลินลืมตาโพรง เธอลุกขึ้นนั่งและถอยกายออกห่าง“พี่ฌอร์น!”“ฉันพูดเรื่องจริง ไม่ได้โกหก” เขายืนยัน และถอดเสื้อของตัวเองออก เหลือเพียงกางเกงยีนส์สีน้ำเงินเข้มเท่านั้น เอมมาลินหันซ้ายหันขวา พยายามหาทางหนีทีไล่ แต่ก็ไม่รู้จะหนีไปไหน ที่นี่เป็นบ้านเขา
เอมมาลินมาเรียนหนังสือตามปกติ แต่เธอไม่มีสมาธิในการเรียนเลย เอาแต่นั่งเหม่อลอยมองออกนอกหน้าต่างและฟุ้งซ่านตลอดเวลา จนเพื่อนรู้สึกผิดสังเกต หลายคนเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง แต่เธอก็ปฏิเสธว่าไม่ได้เป็นอะไร พอเลิกเรียนเธอก็ออกมารอคนขับรถที่บ้านตามปกติ รถเบนซ์สีดำขับมาจอดตรงหน้าหญิงสาว เธอมองอย่างสงสัย แต่พอเห็นฌอร์นก้าวขาลงจากรถ หัวใจของเธอก็ร่วงมาลงที่ตาตุ่ม“พี่ฌอร์น...”“ฉันมารับเธอกลับบ้าน” เขาพูดช้าๆ เอมมาลินก้าวขาถอยหลัง แต่ฌอร์นถือวิสาสะจับมือเธอเสียก่อน“ขึ้นรถ!”“มะ... ไม่ค่ะ” เธอพยายามที่จะขัดขืน เขาจึงมองเธอด้วยสายตาดุดัน ทำให้เด็กสาวหวาดกลัว จำต้องเดินตามเขาเข้าไปในรถเบนซ์ เธอนั่งชิดริมขอบประตูและมองเขาด้วยสายตาหวาดระแวง“ฉันให้คนขนของออกมาจากบ้านเธอหมดแล้ว” เขาบอก เอมมาลินตัวสั่น ไม่กล้าสบสายตาเขา“เวลาฉันพูดด้วย มองหน้าฉันสิ!” เขาเสียงดังและจับแขนเล็กๆ ของเธอไว้แน่น เอมมาลินน้ำตาร่วงพราว เธอตัวสั่นไปหมด“ปล่อย... ปล่อยนะคะ” เธอพยายามจะแกะมือเขาออก ฌอร์นขยับตัวไปหาหญิงสาวใกล้ๆ และมองเธอด้วยสายตาที่แสดงให้เห็นถึงความต้องการที่ชัดเจน“พี่ฌอร์นจะทำอะไร... อย่านะคะ” เธอร้องห้าม แ
หลังจากวันนั้นเป็นต้นมา อวสรก็ถูกเร่งรัดหนี้สินถี่ขึ้น จนเขามีอาการเครียด ต้องกินยาคลายเครียดตลอด บริษัทของเขาก็ไม่สามารถจ่ายเงินพนักงานได้ตรงเวลา ทำให้คนที่ทำงานดี มีฝีมือลาออกไปหลายคน ส่งผลให้อวสรมีสภาพจิตใจย่ำแย่ ได้แต่โทษตัวเองตลอดเวลาที่เป็นคนทำให้เกิดปัญหานี้ขึ้น“สวัสดีครับคุณฌอร์น” เขาตัดสินใจโทรไปหาฌอร์นอีกครั้งอย่างสิ้นหวัง“ว่าไงครับคุณอวสร” ปลายสายกระตุกยิ้มที่ริมฝีปากอย่างพอใจที่อวสรตัดสินใจโทรมาหาเขา“ผมยอมรับข้อเสนอของคุณครับ ตอนนี้ผมต้องการเงินแบบด่วนมาก ผมรบกวนคุณช่วยโอนเงินมาให้ผมสักก้อนหนึ่งก่อน...”“ใจเย็นคุณสร ถึงคุณจะยอมรับข้อเสนอผม แต่ทุกอย่างต้องเป็นไปตามกติกา เราต้องทำสัญญากู้ยืมเงินกันตามกฎหมายก่อนนะ” ฌอร์นรีบเบรกและหัวเราะเบาๆ“คุณจะให้ผมทำสัญญาได้เมื่อไหร่”“บ่ายนี้ คุณว่างใช่ไหม”“ครับ”“งั้นบ่ายนี้เจอกันที่บริษัทของผม เราจะทำสัญญากู้ยืมเงินกัน โดยผมจะไม่คิดดอกเบี้ยคุณสักแดงเดียว ส่วนลูกสาวของคุณถือเป็นสัญญาใจ แต่คุณรู้ใช่ไหมว่าถ้าคุณตุกติกจะเกิดอะไรขึ้น” ฌอร์นขู่ กลายๆ ทำให้อวสรขบกรามแน่น“ผมรู้ดีว่าคุณเป็นคนยังไง”“ถ้าอย่างนั้นก็ดีครับ บ่ายนี้เจอกัน”หลั
ฟังลูกครึ่งไทย-เยอรมันดูสูงๆ โดยทั่วไปแล้วหล่อเหลาคมเข้มมีเคราขึ้นที่คางคัลเลอร์ความสม่ำเสมอของขามลองยืนจิบบรั่นดีอยู่ในห้องใหม่ในขนาดใหญ่ของบ้านอรรถไม่ใช่บ้านของนักธุรกิจโลจิสติกส์ขนาดใหญ่ของเขาจะดูเลินมองออกไปนอกทิศทางของประสิทธิภาพหน้าบ้านและประตูบ้านเกรี้ยวกราดชายวัยเกือบกลางคนกำลังนั่งกุมขมับโซฟาที่ตั้งอยู่ในหนังรับแขกสีน้ำตาลเขายกแก้วบรั่นดีกระดกขึ้นอย่างต่อเนื่องทั่วประเทศแก้วจากศูนย์กลาง“ผมไม่มีทางเลือกแล้วจริงๆ คุณฌอร์นไม่อยากช่วยหรอกไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรอยู่แล้ว ไหนจะลูกสาวผมที่จะมาถึงมหาวิทยาลัย ไหนจะเมียผมดูแลดูแลอีก” เขาบอกอย่างกลุ้มใจที่สำคัญที่ยังคงเค้าความหล่อเหลาดำคล้ำอีกครั้ง“ใครใช้ให้คุณไปติดการพนันจนหมดตัวแบบนั้นล่ะ” เขาถามกลับโดยที่ยังเงาไปนอกหน้าต่างเหมือนเดิม “คุณจะรู้ว่ามันเป็นอย่างนั้น”“ใช่ผมรู้หมวดทุกคนเล่นละครส่วนใหญ่คิดถึงจุดนั้นเสียหรอกส่วนใหญ่มักจะคิดถึงแต่ส่วนที่จะได้เหมือนได้แต่ไม่ได้ควบคุมชีวิตมันในช่วงดวงดวงเดือนคุณเล่นคาสิโนไม่มีสติควบคุมแค่ไหนควรหยุดแค่ไหนควรพอแต่กลับกู้หนี้บัตรเครดิตสินเอร่าบ้านบริษัทไปจำนองเพื่อเอาเงินไปเล่นการพนันเพราะว่าค







