Beranda / มาเฟีย / เมียใต้อาณัติ / ตอนที่ 4 สิทธิ์ของผู้ปกครอง

Share

ตอนที่ 4 สิทธิ์ของผู้ปกครอง

last update Tanggal publikasi: 2025-04-20 12:38:44

“พี่เคน!!” คัพเค้กดีดตัวออกห่างจากเพื่อนหนุ่มทันทีที่เห็นพี่ชาย

“...” เคนตะลุกขึ้นเดินไปขวางทางเดินไว้ ดวงตาสีน้ำข้าวเหลือบมองชายหนุ่มอีกคนด้วยหางตา

“พี่เคนมาทำไม” คนตัวเล็กถามออกไปอย่างสงสัยในเมื่อก่อนหน้านี้ตกลงกันเรียบร้อยแล้ว

“สวัสดีครับ พี่เคน” ชายหนุ่มข้างคัพเค้กเอ่ยอย่างให้เกียรติ

ทว่า...

“แน่ใจว่ามาเรียน” เคนตะไม่ได้คิดจะตอบกลับ นอกจากหันไปถามน้องสาวตัวดี ด้วยสายตาดูหมิ่น

“หมายความว่าไง”

“...” เคนตะนิ่งแต่ใช้สายตาสื่อสารออกไปแทน

คัพเค้กรู้ทันทีโดยไม่ต้องถามซ้ำ ทำให้เธอเลือกที่จะเอื้อมไปจับมือร่างสูงข้างๆเพื่อออกจากที่นี่

“ไปเถอะโจ้ เค้กอยากกลับแล้ว”

หมับ!

“กลับกับฉัน ส่วนมึงปลอยมือจากน้องสาวกู” ทั้งๆที่คัพเค้กเป็นคนเอื้อมไปจับเอง แต่เคนตะเลือกที่จะให้อีกฝ่ายเป็นแกะมือออกไปเอง

“คงไม่ได้อ่ะครับ ในเมื่อเค้กอยากกลับกับผม” โจโจ้เอ่ยทันที

“พี่เคน ถอยไปดีกว่า เค้กว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะตอนเช้า”

“พูดมาก!!” ทว่าเคนตะหันไปตะคอกพร้อมทั้งกระชากคนตัวเล็กจนหลุดจากมือหนาของโจโจ้

“นี่พี่เคน เป็นบ้าไรเนี่ย เค้กอายรู้ไหม” คัพเค้กเหลียวหน้ามองรอบๆที่ตอนนี้เริ่มจะมีกลุ่มนักศึกษาให้ความสนใจกันมากขึ้น

“หึ อายเป็นด้วยเหรอวะ” เคนตะแสยะยิ้มแล้วส่ายหน้ากับการแสดงของน้องสาว ก่อนจะหันไปเอ่ยบางอย่างกับชายหนุ่มรุ่นน้อง “อย่าเสือกยุ่งกับน้องกูอีก ถ้าไม่อยากเจอดี” กล่าวเสร็จก็กระชากคัพเค้กออกจากใต้ศึกคณะด้วยความเร็ว จนคนตัวเล็กลอยลิ่วเนื่องจากกก้าวขาไม่ทัน

“...” โจโจ้เองก็ทำได้แค่ยืนมองเพราะไม่มีสิทธิ์เข้าไปในจังหวะที่พี่น้องทะเลาะกัน

ตึก!

ตึก!

“เค้กจะกลับรถเค้ก” เมื่อมาถึงรถของเคนตะ ทำให้เธอสะบัดมือเพื่อจะไปที่จอดรถของงตัวเอง

“จอดทิ้งไว้ที่นี่แหละ”

“ไม่ได้”

หมับ!

“อย่าเรื่องมาก” ก่อนที่เคนตะจะเปิดประตู ยัดคนตัวเล็กเข้าไปในรถ พร้อมปิดประตูใส่หน้าอย่างแรง

“พี่เคน เป็นบ้ารึไง พี่ไม่ชอบเค้ก พี่จะมาลากเค้กกลับด้วยทำไม” ทันทีที่อีกฝ่ายเข้ามานั่งประจำที่คนขับ เธอหันไปแหวใส่เสียงดังลั่น

“เธอเองก็ไม่ชอบฉันเหมือนกัน ถือว่าเราวินทั้งคู่ ทนเอาหน่อยแล้วกัน หวังว่าไม่กลั้นหายใจตายกลางทางหรอกนะ” พูดจบเคนตะเลื่อนมือเข้าเกียร์พร้อมเหยียบคันเร่งออกตัวด้วยความแรงและเร็วเพื่อให้ถึึงที่หมายโดยเร็วที่สุด

ภายในรถมีแต่ความเงียบตลอดทาง คนตัวเล็กเบี่ยงตัวนั่งมองข้างทางผ่านกระจก อดกลั้นอารมณ์เต็มที

“เรื่องผู้ชายควรจะเบาๆลงบ้างนะ” ในที่สุดเป็นเคนตะที่ทนไม่ไหว จึงเป็นฝ่ายเอ่ยสั่งสอนคนตัวเล็ก

“ยุ่ง” คัพเค้กหันไปเอ่ยสั้นๆแล้วเบี่ยงหน้ากลับไปเหมือนเดิม

“ทีเธอยังยุ่งเรื่องฉันได้เลย”

“ก็นี่ไง เค้กไม่ยุ่งแล้ว” คราวนี้คัพเค้กหันไปทั้งตัวเพื่อคุยกับอีกฝ่ายให้รู้เรื่องกันไปเลย

“หึ ให้มันจริง” ทว่าเคนตะกลับหัวเราะเพราะไม่เชื่อว่าคัพเค้กจะหยุดไปวุ่นวายที่ห้อง หลายครั้งที่คัพเค้กต้องไปเห็นเขาอยู่กับผู้หญิงคนอื่น

“แค่พี่เคนเลิกวุ่นวายกับเค้ก เค้กก็จะไม่ยุ่ง”

“แต่ฉันต้องยุ่งเรื่องเธอ ในเมื่อปู่ให้สิทธิ์ฉันดูแลเธอ” เคนตะบอกตามความคิดทันที เขาต้องการให้คัพเค้กหยุดยุ่งเรื่องของเขา แต่จะเข้ามาดูแลคัพเค้กตามคำสั่งคางูยะ

“เค้กจะเป็นคนไปคุยกับปู่เอง”

“ทำไมมีฉันเป็นผู้ปกครอง มันลำบากใจขนาดนั้นเลยเหรอ”

“ไม่น่าถาม”

“งั้นเธอก็เลิกทำตัวง่ายสักที!!” เพราะถ้าคัพเค้กยอมทำตามคำสั่ง เขาก็จะไม่เข้าไปก้าวก่ายชีวิตของคัพเค้กอีกเช่นกัน

“ไอ้พี่เคน มันจะมากไปแล้วนะ จะมาพูดจาดูถูกเค้กแบบนี้ไม่ได้” แต่ประโยคที่เคนตะเอ่ย ทำเอาคนตัวเล็กเดือดจัดจนต้องเอ่ยคำหยาบใส่

“ใช่ ฉันดูถูกเพราะฉันไม่เคยดูเธอผิดต่างหาก เมื่อคืนก็อีกคน วันนี้ก็อีกคน แบบนี้เขาไม่เรียกว่าง่าย เขาเรียกว่าอะไร” เคนตะเองก็พูดตามที่เห็น ในเมื่อภาพทุกอย่างมันฟ้องชัด ไม่มีไรต้องเดาอีก

เอี๊ยดดด~

ด้วยความโกรธส่งผลให้คัพเค้กหักพวงมาลัย จนเคนตะต้องรีบเหยียบเบรก หักเลี้ยวเข้าข้างทางก่อนจะเกิดอุบัติเหตุ

“ทำบ้าไรของเธอวะ ยัยเค้ก”

เพี๊ยะ!! มือบางฟาดใส่หน้าเคนตะอย่างแรง ก่อนที่คัพเค้กจะกัดฟันเพื่อพูดบางอย่าง

“ห้ามพูดจาทุเรศๆแบบนั้นกับเค้กอีก”

หมับ!

“ไม่อยากให้พูดก็เปลี่ยนนิสัยสิวะ” เคนตะกระชากร่างบางให้หันมาเผชิญหน้า บีบแขนเล็กตามอารมณ์เดือดที่อีกฝ่ายกล้าตบหน้าเขา

“ไม่เปลี่ยน และไม่คิดจะเปลี่ยนด้วย” คัพเค้กเชิดหน้าท้าทาย ในเมื่อปฏิเสธไปอีกฝ่ายก็คงไม่เชื่อ งั้นเธอไม่จำเป็นต้องทำตัวเป็นเด็กดีในสายตาเขาอีก

“คัพเค้ก!!”

“...” ดวงตากลมโตจ้องหน้าอย่างไม่กระพริบตา

“ชอบนักใช่ไหม นิสัยง่ายๆ ได้!! ฉันจะสอนเธอเอง” ว่าแล้วเขาก็กระชากคนตัวเล็กเข้ามาใกล้ทันที

จ๊วบบบ~

“อื้อ~” คัพเค้กดิ้นรนให้ริมฝีปากหลุดจากการฉวยโอกาสจากคนที่ได้ชื่อว่าพี่ชาย คนตัวเล็กสั่นสะท้านเมื่อรสจูบครั้งนี้ไม่ได้แค่แตะเพื่อบดขยี้ ทว่าจู่ๆเคนตะกลับดันเรียวลิ้นร้อนแทรกเข้าไปพัวพันลิ้นเล็กของเธอ

เพี๊ยะ!!

“ไอ้พี่บ้า ทำอย่างนี้กับฉันได้ไงหะ” มือบางฟาดไปเต็มแรงที่แก้มสากอีกครั้ง ส่งผลให้ใบหน้าคมหันไปตามแรง ก่อนจะเหลียวหน้ากลับมามองคนตัวเล็กที่ตอนนี้โกรธจนเนื้อตัวสั่น

“อวดเก่งเอง ช่วยไม่ได้” ความโมโหทำให้เคนตะลืมจนสั่งสอนคนตัวเล็กผิดวิธี แต่ในเมื่อทำลงไปแล้วเขาก็ไม่สามารถแก้ตัวอย่างอื่นได้อีก

“ตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยเจอผู้ชายคนไหนทุเรศเท่าพี่เคนมาก่อนเลย เฮงซวยที่สุด!” มือบางยกขึ้นมาปาดรอยน้ำลายจากขอบปาก ก่อนจะสะพายกระเป๋าแล้วเปิดประตูลงจากรถ

ปึง!!

“คัพเค้ก!! กลับมาเดี๋ยวนี้นะ” เคนตะตวัดขาลงจากรถหรูตัวเอง ตะโกนเรียกคนตัวเล็กที่ตอนนี้วิ่งออกไปไกลเรื่อยๆ

ตุบ!

“ด่าฉันแล้ว หนีไปแบบนี้ คิดว่าแน่เหรอวะ!!” ความโกรธทำให้เคนตะกระทืบไปยังล้อรถอย่างโมโห ยิ่งคิดยิ่งเจ็บใจไม่หาย กล้าดียังไงมาว่าเขาเป็นผู้ชายเฮงซวย...แล้วผู้หญิงอย่างเธอมันดีกว่าเขาตรงไหนกัน

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เมียใต้อาณัติ   ตอนที่ 42 ขอหวานถ้วยโปรด THE END

    เอี๊ยดดดด!รถสปอร์ตหรูจอดหน้าอาคารเรียน ดวงตาสีน้ำข้าวก้มมองเข็มนาฬิกาข้อมือ รอเวลาที่แฟนสาวเลิกเรียน เพื่อที่จะรับไปทานข้าวมื้อเย็นด้วยกันแต่แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นคนตัวเล็กก้าวเท้าลงบันได เดินตรงมายังที่จอดรถก่อนที่รอยยิ้มคมคายจะหุบลงทันทีที่เห็นสายตาแทะโลมพวกนั่น จนต้องเอื้อมมือไปเปิดประตูรถแล้วสาวเท้ายาว ๆ ไปหาอย่างรวดเร็ว"มองอะไรวะ!!" เสียงเกรี้ยวกราดตะคอกดังลั่นด้วยความไม่พอใจ กวาดสายตามองรอบ ๆ ใต้อาคาร"พี่เคน! หยุดก้าวร้าว" ทำเอาคัพเค้กกระตุกชายเสื้อตักเตือนทันควัน"ก็มันมองเค้กอ่ะ""แค่มองเอง ปกติป่ะ กลับเลยกลับไปที่รถเดี๋ยวนี้" มือบางคว้าแขนแฟนหนุ่มแล้วลากให้เดินออกจากจุดนั้นเคนตะถอนหายใจอย่างทำไรไม่ได้ สองขาก้าวตามแรงดึงจากคัพเค้ก แต่ไม่วายยังหันไปถลึงตาใส่หนุ่ม ๆ ที่มองแฟนสาวปึง!ทันทีที่ประตูรถถูกปิดสนิท ดวงตากลมโตหันมาจับจ้องหาเรื่องต้นเหตุให้เธออายเพื่อน ๆ ในคณะ"มองพี่แบบนี้ อย่าบอกนะว่าโกรธที่พี่แสดงความเป็นเจ้าของ""พี่ไปตะคอกอย่างงั้นได้ไง เค้กอายเพื่อน ๆ" เธอบอกตามสิ่งที่รู้สึก"อาย!?" ทว่าคนฟังกลับขมวดไม่เข้าใจ อายที่มีแฟนหรืออายที่เขาแสดงตัวตน แต่ไม่ว่าอันไห

  • เมียใต้อาณัติ   ตอนที่ 41 ขอความรัก NC

    ฟึ่บ!ฟึ่บ!"พี่เคน นอนไม่หลับเหรอคะ" คนตัวเล็กสะดุ้งตื่นในกลางดึก เมื่อเสียงรบกวนดังมาทางฝั่งเตียงคนไข้"พี่รบกวนเค้กรึเปล่า พอดีรู้สึกคอแห้งน่ะ" ร่างหนาลุกขึ้นนั่งแล้วบอกเสียงแหบแผ่ว"ทำไมไม่บอกคะ" ว่าแล้วเธอก็ตวัดขาลงจากที่นอนแล้วตรงดิ่งไปที่เตียงทันทีหมับ! ทว่าแทนที่เธอจะได้รินน้ำให้กลับโดนรวบตัวขึ้นไปยังเตียงนอน ร่างหนาขึ้นคร่อมอย่างเร็วไว กันไม่ให้คัพเค้กหนีไปได้"พี่เคน โกหกเค้กอีกแล้วนะ""เปล่านะ พี่คอแห้งจริง ๆ" เคนตะขยิบตาเป็นเลศนัยบางอย่าง"ก็ปล่อยเค้กสิคะ จะรินน้ำให้อยู่นี่ไง" มือบางผลักอกแกร่งให้ขยับจากตัว"พี่ไม่ได้อยากกินน้ำเปล่า""...!?""แต่พี่อยากกินน้ำจาก..." มือหนาเลื่อนต่ำลงเรื่อย ๆ "ตรงนี้!" ก่อนจะล้วงมือเข้าไปในกางเกงนอนตัวจิ๋ว"พี่เคน" คัพเค้กตาโตลุกว้าว เข้าใจสิ่งที่เคนตะต้องการทุกอย่าง"..." คราวนี้เคนตะไม่พูดอะไรให้เสียเวลาอีก เคลื่อนตัวเองลงต่ำ จนใบหน้าคมจดจ่อตรงเนินเนื้อที่มีกางเกงปกปิดไว้ลมหายใจโรยรินจนคนตัวเล็กสะดุ้งด้วยความหวาดหวั่น ทำเอาคัพเค้กพลอยหายใจยากลำบากไปด้วย"พี่เคน อย่าทำนะคะ ที่นี่มันโรงพยาบาลนะ" เสียงหวานเอ่ยห้ามไว้เพื่อจะยื้อไม่ให้เกินคว

  • เมียใต้อาณัติ   ตอนที่ 40 ออดอ้อน

    ร่างใหญ่ทั้งสองเข้ามาในห้องด้วยความเงียบขรึม ปกติก็เงียบอยู่แล้วยิ่งเงียบเข้าไปอีก จากสีหน้า ท่าทาง คงไม่ใช่เรื่องดีนัก"พี่คริส คุณปู่เป็นยังไงบ้างคะ" คัพเค้กเป็นคนเอ่ยถามคนแรกพี่คนโตส่ายหน้าเศร้าหมอง "ไม่ค่อยดี""..." ทุกคนเงียบรอฟังประโยคถัดไป"สมองได้รับกระทบกระเทือน จนเส้นโลหิตแตก อาจจะทำให้ปู่เป็นอัมพาตตลอดไป"สิ้นคำพูดคริสเตียนทุกคนต่างหน้าสลด คนที่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้แก่ตระกูลกำลังอยู่ในช่วงอันตรายของชีวิต คนเป็นหลานต่างร้อนใจ ไม่คิดว่าเรื่องราวพวกนี้จะเกิดขึ้นกับครอบครัวพวกเขาอีก"เค้กจะหาคุณหมอเก่ง ๆ มารักษาให้คุณปู่กลับมาเป็นเหมือนเดิม""อืม ฉันจะช่วยอีกแรง ปู่พวกนายต้องหาย" ไมก้าเอ่ยปลอบบ้างทำให้คริสเตียนพยักหน้ารับกลับไป "แล้วนี่มึงเป็นไงบ้าง""ผมไม่เป็นไรง่าย ๆ หรอกน่า" เคนตะบอกพี่ชายคนโตด้วยท่าทีสบาย"หึ กูบอกแล้วให้ฝึกรับมือไว้บ้าง" เพราะไม่ว่าคริสเตียนจะเอ่ยเตือนกี่ครั้ง เคนตะก็ไม่เคยทำตาม บอกแค่ไม่ชอบงานที่ใช้ความรุนแรง ผลสุดท้ายของการไม่รู้วิธีรับมือก็เจ็บตัวอย่างที่เห็น"ผมยอมเพราะผู้หญิงของผมต่างหาก" เคนตะเถียงต่อ"รู้ แต่ถ้ามึงฝึกมือ ว่องไวกว่านี้ ก็อาจจะไม่โด

  • เมียใต้อาณัติ   ตอนที่ 39 ว่าที่น้องเขย

    วันต่อมาคนตัวเล็กเฝ้าดูอาการร่างหนาที่นอนไม่ได้สติไม่ห่างจากเตียง ทั้งกังวลทั้งเป็นห่วง เพราะเวลานี้คัพเค้กรู้เรื่องทั้งหมดจากคริสเตียน สาเหตุที่เคนตะไม่ต้องการเข้าใกล้ หนีหน้า เป็นเพราะไม่อยากให้เธอเป็นอันตราย เมื่อรู้ความจริงหัวใจก็ชื่นขึ้นมาอีกครั้ง หลังจากที่บอบช้ำเพราะเรื่องเข้าใจผิด“พี่เคน ฟื้นได้แล้ว” เธอลูบมือหนากระตุ้นให้อีกฝ่ายรับสัมผัสเพื่อจะช่วยให้เคนตะรู้ตัว“เค้กอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีพี่เคน...พี่เคนอย่าทิ้งเค้กนะ ต้องฟื้นมาอยู่กับเค้ก”คัพเค้กยังคงคราญครางไม่ห่าง สีหน้าเศร้าโศกอย่างเห็นได้ชัด ไม่ใช่แค่ร่างสูงที่นอนอยู่ตรงหน้า แต่ยังมีคางูยะปู่ของเธอที่อาการน่าเป็นห่วงก๊อก ๆ ก๊อก ๆเสียงเคาะประตูพอจะทำให้คนตัวเล็กหลุดจากภวังค์ เหลียวหน้าไปมองแขกใหม่ทันที“มันยังไม่ฟื้นอีกเหรอ” คริสเตียนเดินนำหน้าและเป็นคนเอ่ยถาม“...” ตามด้วยคูเปอร์ที่เข้าห้องมาเงียบขรึม เหลือบมองพี่ชายเพียงหางตา ไม่สามารถความรู้สึกให้ใครได้เห็น“ยังเลยค่ะ” คัพเค้กตอบเศร้า ๆ“อาการไม่น่าเป็นห่วงแล้ว น้องเค้กไม่ต้องกังวลนะ” รวงข้าวเข้ามาปลอบ ไม่ให้เธอคิดมาก เพราะก่อนหน้านี้ทั้งสามเข้ามาเจอกับหมอประจำไข้ของเ

  • เมียใต้อาณัติ   ตอนที่ 38 พี่ชายคนใหม่

    โรงพยาบาลคนตัวเล็กเดินวนไปวนมาหน้าห้องฉุกเฉิน ภายในห้องคือเคนตะและคางูยะที่ไม่รู้จะเป็นตายร้ายดี"หยุดเดินได้แล้วเค้ก" คริสเตียนเอ่ยห้ามหลังจากนั่งมองน้องสาวหลายชั่วโมง"เค้กเป็นห่วง ไม่รู้ข้างในเป็นยังไงบ้าง""ถึงมือหมอแล้ว ทุกคนต้องปลอดภัย""เค้กก็ห่วงอยู่ดี" คนตัวเล็กยังคงเดินต่อคริสเตียนทำอะไรไม่ได้นอกจากนั่งมองต่อไป ก่อนที่โทรศัพท์จะมีเสียงเรียกเข้า"พี่ไปรับสายรวงข้าวก่อนนะ" เขาบอกน้องสาวแล้วก้าวเท้าออกจากจุดนั้นทันที"ข้าวไม่ต้องตามมา หมอออกจากห้องแล้วเดี๋ยวพี่โทรไปบอกนะ""พี่ไม่เป็นไร""คร้าบบบ""เฮ้ย! มาตั้งแต่เมื่อไหร่วะ" จู่ ๆ คริสเตียนก็หันไปเห็นด้านหลังตัวเองที่มีไมก้าและคูเปอร์ยืนนิ่งอยู่สักพักแล้ว"ตั้งแต่มึงทำเสียงสอง" ไมก้าตอบทันควันต่างจากคูเปอร์ที่ยืนล้วงกระเป๋านิ่งเฉย"เวรเฮ้ย!" เขาหันไปสบถใส่ไมก้าแล้วยกโทรศัพท์ขึ้นมาคุยต่อ "เดี๋ยวพี่โทรกลับนะ""หึ" อดีตเพื่อนสนิทแสยะยิ้มออกมา ไม่เคยเห็นมุมนี้ของเพื่อนมาก่อน"เป็นไงวะ" ทว่าคริสเตียนเลิกสนใจเลือกที่จะถามเรื่องที่โกดังแทน"เรียบร้อย" ไมก้าเป็นคนตอบเหมือนเดิม"แน่ใจ" ทำให้คริสเตียนต้องถามย้ำกับคูเปอร์เพื่อความมั่นใจ

  • เมียใต้อาณัติ   ตอนที่ 37 สะสาง

    "อาเป็นคนฆ่าพ่อแม่ผมเหรอ!?""จุ๊ ๆ อย่าเพิ่งพูดความหลังกันเลยหลาน ทักทายน้องสาวสายเลือดเดียวกันก่อนสิ" ไรอันพยักหน้าไปฝั่งคัพเค้กที่ใบหน้าซีดเซียว มองหน้าแต่ละคนสลับกันหมับ! มือหนาคว้าปลายคางคัพเค้กบีบรั้งให้เชิดขึ้น"มองหน้าพี่ชายแท้ ๆ คุณหนูชัด ๆ สิจ้ะ""..." เคนตะพยายามลุกขึ้นไปหา ทว่าสภาพตอนนี้แทบดูไม่ได้ ทั้งเสียเลือด ทั้งบวมซ้ำ"อาทำแบบนี้ หมายความว่าไง ตลอดเวลาที่ผ่านมามันคือแผนของอาทั้งหมดเหรอ" คนที่เคยไว้ใจที่สุด กลับหักหลังไม่มีชิ้นดี"ถึงขนาดนี้ยังต้องถามอีกเหรอวะ" คริสเตียนเหลือบไปมองไมก้า เอ๋ยเสริมอย่างรำคาญ"ในเมื่อพ่อแม่พวกมึงไม่เคยเห็นหัวกู แล้วทำไมกูจะทำไม่ได้วะ""เหตุผลแค่นี้!?" คริสเตียนตะคอกถาม"ลองถามปู่มึงสิ ว่ายังมีเหตุผลอื่นอีกไหม""...""บอกหลานสิวะ ความเหี้ยของมึง บอกให้ทุกคนรับรู้ว่าที่คนอื่นเดือดร้อนเป็นเพราะมึง!!""มันเป็นเพราะสันดานมึงเอง...ไรอัน" เคนตะลุกขึ้นยืนแล้วข่มเสียงใส่ แววตาจับจ้องไปยังคนตัวเล็กไม่คลาดสายตา"งั้นกูจะแสดงสันดานที่แท้จริงให้เห็น เริ่มจากเมียมึงก่อนแล้วกัน"คำพูดของไรอันทำเอาไมก้าหันขวับไปมองเคนตะ ต่างกับคางูยะที่นิ่งเฉยเพราะรู้ก่อ

  • เมียใต้อาณัติ   ตอนที่ 26 รางวัลจากคู่ขา

    ตึก!ตึก!ร่างสูงใหญ่เข้าไปด้านในโรงแรมหรูกวาดสายตามองหาเป้าหมายที่นัดไว้ตั้งแต่ต้นจนกระทั่งมีเด็กหนุ่มหน้าใสเดินเข้ามาหา ส่งคีย์การ์ดให้และนำทางไปชั้นที่ต้องการความเป็นส่วนตัว“เชิญครับ” เด็กหนุ่มผายมือเปิดทาง ก่อนที่ห้องหรูจะเปิดให้เคนตะแทรกตัวเข้าไป“มาแล้วเหรอคะ” เจ้าของห้องเอ่ยทักทายทันที โปร

  • เมียใต้อาณัติ   ตอนที่ 25 หนุ่มสำราญ

    ครืดดด ครืดดดดวงตาสีน้ำข้าวเหลือบมองโทรศัพท์ที่สั่นสักพักใหญ่แล้ว แต่เขายังคงขับรถต่อไปไม่ได้คิดจะรับสายหรือตัดสายทิ้งจนกระทั่งไม่นานเสียงโทรเข้าเงียบไปทว่า...มีข้อความส่งเข้ามาแทน‘โกรธเหรอ’‘พี่เคนรีบสายเค้กหน่อยนะ’เคนตะอ่านทุกข้อความ นิ้วเรียวหมายจะพิมพ์ตอบกลับ แต่จังหวะนั้นกลับมีสายเรียกเข้

  • เมียใต้อาณัติ   ตอนที่ 23 ความลับ NC

    หลังจากเคนตะเข้าไปพูดคุยบางอย่างกับคริสเตียนได้สักพักใหญ่ ต่างก็แยกย้ายกันออกมา พี่คนโตขึ้นลิฟต์ไปหาเมียรักของเขาทันทีและเคนตะเองที่ใช้สายตามองหาร่างคุ้นชินรอบ ๆ ก่อนจะเห็นว่าลงมาจากห้องของคิมหันต์แล้วมุ่งตรงไปให้ห้องครัวที่เป็นบาร์เล็ก ๆ เหมาะกับทำอาหารที่ไม่ต้องใช้พวกน้ำมันเครื่องปรุงมากมาย“ที่

  • เมียใต้อาณัติ   ตอนที่ 21 พฤติกรรม

    ยุโรปภายในห้องโถงใหญ่ที่มีชายหนุ่มนั่งอยู่บนโซฟาตัวใหญ่พร้อมกับข้าง ๆ ที่มีชายวัยกลางคนนั่งรอฟังคำเอ่ยสั่ง“พรุ่งนี้ผมจะบินไปไทย คุณอาไรอันอยู่เคลียร์งานให้ผมด้วยนะ” ไมก้าบอกจุดประสงค์ของตัวเองออกไป“ทำไมบอกกระชั้นชิดแบบนี้ล่ะ ตอนแรกเราบอกว่าจะอยู่เคลียร์งานเองไม่ใช่เหรอ” ทำเอาชายวัยกลางคนถึงกับหน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status