Mag-log in“อื้อ...” ลู่หลินขยับตัวอย่างงัวเงีย ก่อนจะพบว่าตนเองยังอยู่ในอ้อมกอดของเฟยหลงเช่นเดิม เมื่อสัมผัสได้ถึงแรงขยับในอ้อมแขน เฟยหลงก็กระชับวงแขนรอบเอวของนางแน่นขึ้นอีกเล็กน้อย ลู่หลินหันกลับไปมอง ก็เห็นว่าเขายังคงหลับตาอยู่ ใบหน้าซบอยู่กับลาดไหล่ของเธอ ราวกับยังไม่คิดจะปล่อยให้เธอลุกไปไหนง่าย ๆ “คุณ
“ฉันไม่อยากเป็นภาระของใครอย่างเดียวนี่ การที่ฉันทำอะไรได้บ้าง มันทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองยังมีค่าพอที่จะยืนอยู่ตรงนี้” เฟยหลงไม่ได้พูดอะไรต่อในทันที เขามองดวงตากลมโตของนาง ก่อนยกมือขึ้นแตะศีรษะเบา ๆ “ลู่หลิน” “หืม?” “หากวันหนึ่งเจ้าไม่สามารถปรุงยาได้อีก เจ้าคิดว่าตัวเองจะหมดคุณค่าไปด้วยหรือ” ลู่
ณ พระราชวังเงาจันทร์ บรรยากาศภายในโถงบัลลังก์เต็มไปด้วยความตึงเครียด “เรียนองค์ราชา... ท่านผู้อาวุโสสูงสุดส่งข้ามาแจ้งข่าวว่า ท่านลู่หลินพำนักอยู่ที่ตำหนักเทพเมืองดาราขอรับ” ผู้ส่งสารจากตำหนักเทพเมืองดารารีบรายงานทันทีที่มาถึงพระราชวังเงาจันทร์ หลังใช้เวลาเดินทางติดต่อกันถึงห้าวัน ฉางเหยียนที่นั
ปัง! แรงกระแทกทำให้เขาถอยหลังไปสองก้าว แต่ยังคงยืนหยัดได้อย่างมั่นคง เสียงเชียร์จากผู้ชมดังขึ้น “ดี! โจมตีต่อเลย!” “เผ่าจระเข้ต้องชนะอยู่แล้ว!” ลู่หลินกำมือแน่นโดยไม่รู้ตัว “เขาโจมตีเร็วมากเลย!” เฟยหลงนั่งพิงพนักเก้าอี้อย่างสงบ “อืม” บนลานประลอง ชายเผ่าจระเข้ไม่เปิดโอกาสให้คู่ต่อสู้ได้ตั้งต
“เจ้าจะเลือกฝ่ายใด?” ลู่หลินมองลงไปยังลานประลอง แล้วยกมือขึ้นแตะคางอย่างใช้ความคิด ชายเผ่าจระเข้มีเขี้ยวแหลม กรงเล็บคม แถมยังดูดุดันมาก ส่วนชายเผ่ากระทิงก็มีกล้ามเนื้อใหญ่โต แต่กลับดูเชื่องช้ากว่าอีกฝ่ายอยู่บ้าง เธอใช้เวลาคิดเพียงไม่นานก็ยิ้มออกมาอย่างมั่นใจ “ต้องเผ่าจระเข้อยู่แล้ว!” เฟยหลงเลิก
“อืม” แล้วทั้งสองก็เดินเข้าไปในลานประลองพร้อมกัน เมื่อเข้ามาภายในลานประลอง ก็มีผู้คุมลานประลองเดินเข้ามาต้อนรับทันที เขาก้มศีรษะลง แล้วเอ่ยขึ้นอย่างนอบน้อม “ท่านผู้อาวุโสสูงสุด” เฟยหลงพยักหน้า พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ไม่ต้องมากพิธี” “ขอรับ” “ข้าต้องการที่นั่งที่ดีที่สุด” “ได้ขอรับ เชิ







