นางร้าย : 110 [ภาค : กำเนิดตัวละครใหม่]

ณ ยุคปัจจุบัน

"เฮ้อ จบสักที"

เสียงถอนหายใจราวโล่งอกดังขึ้น มือเรียวยืดวางนาบลงบนโต๊ะ เอนหัววางลงบนแขนนุ่ม สายตาจดจ้องไปยังกรอบรูปที่วางอยู่ใกล้ ๆ

"อิงอิง นี่ก็สามเดือนแล้วนะ ฉันคิดถึงแกว่ะ"

เสียงนั้นสั่นระเรื่อ ดวงตาคู่งามค่อย ๆ หม่นลงเมื่อมีน้ำใสคลอเต็มเบ้า

สามเดือนแล้วที่หมอพยายามยื้อชีวิตอิงอิงให้พ้นจากมัจจุราช ทว่าปาฏิหาริย์กลับไม่มีอยู่จริง เธอจากไปอย่างไม่หวนกลับ ทิ้งเพื่อนรักอย่างฉิงฉิงเขียนสานต่อนิยายที่เธอทิ้งไว้จนจบบริบูรณ์

"ถ้าวิญญาณแกรับรู้ คืนนี้มาเข้าฝันฉันหน่อยนะ"

น่าแปลกที่เพื่อนรักไม่เคยมาหาเธอเลย แม้ในฝันหรือความรู้สึกรอบตัวก็ไม่มีให้สัมผัสได้

บ่นพึมพำจบนัยน์ตาคู่สวยก็ค่อย ๆ ปิดลงช้า ๆ จากความเหนื่อยล้าที่สะสม

แกร๊ง!

ลูกบิดห้องถูกหมุน เงาหนึ่งยืนอยู่ใกล้กับฉิงฉิงที่หลับลึก ก่อนที่แป้นพิมพ์ของโน้ตบุ๊กเธอจะขยับทีละตัวอักษร ต่อเป็นคำว่า 'ภาคต่อ กำเนิดตัวละครใหม่'

"ทางนั้น! นางหนีไปทางนั้น!"

เสียงโหงกเหวกโวยวายดังรบกวนการนอนของใครบางคน

"นางเด็กนี่วิ่งไวชะมัด!"

เสียงสบถอย่างหงุดหงิดดังใกล้ ๆ

"ใครมาโวยวายแถวนี้ ห้องข้าง ๆ อีกแล้วเหรอ"

เสียงยานคางพึมพำอย่างรำคาญระคนหงุดหงิด