คุณหนูเกียจคร้านกับท่านอ๋องผู้หล่อเหลา

คุณหนูเกียจคร้านกับท่านอ๋องผู้หล่อเหลา

last updateHuling Na-update : 2026-03-10
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
10
3 Mga Ratings. 3 Rebyu
57Mga Kabanata
9.3Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

อันอัน หญิงสาวที่จับพลัดจับผลูเข้ามาอยู่ในร่างของ เซี่ยอันเหยา คุณหนูรองแห่ง จวนราชครูเซี่ย โลกแห่งอดีตอันร่ำลือในเรื่องความไม่เท่าเทียมหญิงชาย เทียบไม่ได้กับความเป็นจริงที่พานพบ โชคดีที่ราชครูเซี่ยผู้เป็นบิดามิได้งี่เง่าเช่นในนิยายหรือดราม่าที่เคยดู แต่ราชสำนักและการแก่งแย่งของอิสตรีเรือนหลัง ก็มิได้น่าดูชมเช่นที่ผู้คนเห็นหรือสนุกไปกับมัน หญิงสาวตัดสินใจที่จะไม่แก่งแย่งแข่งขัน อยู่เงียบๆ ในมุมของตัวเอง ทว่าเพราะอะไรนะทั้งที่พยายามไม่ปะทะ ไม่ทะเลาะกับผู้อื่นแล้ว นางกลับรู้สึกว่าการได้พบกับ คุณชายหลี่ ผู้หล่อเหลาดึงดูด กำลังจะทำให้นางอดรนทนไม่ได้ เขาทั้งพยายามยั่วเย้า หยอกเอิน ล่อหลอกนางด้วยใบหน้าน่ามองนั่นอยู่ร่ำไป!!! ซีเจี้ยนหวาง...หลี่เหวินหรง เชษฐาของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน สิ่งที่เขาต้องการไม่มีใครแย่งไปได้ เช่นกันกับสิ่งที่เขาไม่ต้องการ ...ย่อมไม่มีใครสามารถบีบบังคับหรือยัดเยียด นี่เป็นประโยคที่บอกถึงตัวตนของอ๋องหนุ่มแห่งแดนตะวันออก

view more

Kabanata 1

บทที่ 1.1

「西園寺潤、離婚しよう」

メッセージを送ったところで彼から電話があった。

「モリ、あなたの策略は本当に果てしないね、昨日はおばあちゃんが死ぬと嘘をつき、今日も離婚すると脅すなんて、結婚式がただの儀式であることがそんなに重要なことなのか?」

「もう話しただろ、昨日春の犬がいなくなって、彼女はとても心配していたんだ、あの犬は長年彼女に寄り添ってきた、彼女にとってとても大切な犬なんだよ、それに犬も命なんだ、何を嫉妬しているか、もう少し愛情を持ったほうがいいぞ」

彼が私を非難する言葉を聞きながら、私の心は悲しくなった。

昨日は潤との結婚式だったが、潤はあの場の電話を取って帰ってしまった。

おばあちゃんは怒って心臓発作を起こしたので、私はおばあちゃんを病院にすぐ運んだが、医師は潤でなければ手術はできないと言ったので、私は彼を呼んだ。

彼が出るまでに10回電話をかけた。

「潤、おばあちゃんが心臓発作を起こしているの、早く病院に来て助けてあげてください」

「俺を取り戻すために、唯一の家族を呪うとは何事だ!」と潤はイライラした。

「春の犬が行方不明で、今探すのを手伝っているんだ、だからもう電話しないで」

私は泣いた。「嘘じゃないわよ。おばあちゃんが本当に病院であなたを待っているのよ。彼女を救う手術ができるのはあなただけ。どうか、早く病院に来てください」

潤は私の泣きじゃくる声を聞きながら、焦ったように言った。「もういい、芝居はやめろ、ただの結婚式だろう。春の犬を見つけたらすぐに戻ってやり直すから、ほっといてくれ」

そう言って彼は電話を切った。

おばあちゃんの心電図が一直線になったのを見て、もう一度電話しようと思ったところだった。

おばあちゃんは死んだ。

私は両親なしで育ち、おばあちゃんに苦労して育てられた。

おばあちゃんがいなかったら、今の私はいない。

私は泣きすぎて気を失った。

真由美が私のそばにずっと居てくれた。

目が覚めたとき、離婚したいと思った。

酒々井春が戻ってきて以来、潤の心は彼女に傾いていた。

何度か、残業があると言ったとき、彼は実際に春に会いに行った。

彼は私が投稿するタイムラインにコメントや「いいね」をすることはなく、たまに私がそうするように頼むと、子供っぽいと言った。

しかし、春がタイムラインに投稿すると、彼はすぐに「いいね」とコメントをした。

潤と結婚したら、一生の時間かけても、彼の心を私のところに戻ってくるまで待っていればいいと思っていたが。

私が待っていたのは冷たい暴力だけで、彼はだんだん私に我慢できなくなった。

入籍の夜、潤も春に同行して山の頂上で月を眺めた。

いつも、春が彼に会いたがると、どんなに忙しくても、すぐに彼女のそばに駆けつけていた。

私が虫垂炎の発作に見舞われ、痛みで冷や汗をかきながら病院に連れて行ってほしいと頼んだとき、彼は私のことを気取っている、我慢が足りないと思った。

春が不注意で野菜を切る手にやけどを負ったとき、彼はすぐに彼女を救急病院に連れて行った。

潤にとって、春は完全に憧れるだけの存在だ。

私は春に劣ることは分かっているが、おばあちゃんの命が飼い犬に劣るとは思わなかった。

携帯電話の向こうの潤は、まだ言い続けていた。「春が、犬が怖がっていると言っていたから、数日間外を旅行して休ませ、俺が戻るまで待って」

真由美は、それを聞いていられなくなり、私の携帯電話をひったくると、潤に怒った。

「潤、モリのおばあちゃんは死んだよ。もしあなたに良心が残っているなら、今すぐ病院に来て、おばあちゃんに最後に会いに来なさい!」
Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

Triple Great
Triple Great
นางเอกสายเต๊าะ พระเอกสายยั่ว แต่สงสารพระเอก เรื่องน่าจะยาวกว่านี้สนุกไม่อยากให้จบ
2026-04-27 07:59:54
1
0
Nira Ho
Nira Ho
สนุกมากๆ เอาไปสร้างซีรีย์คงจะดีมาก
2026-04-03 09:07:33
1
0
Alisa Shorty
Alisa Shorty
สนุกดี ให้รางวัล
2026-03-14 20:53:57
4
0
57 Kabanata
บทที่ 1.1
ปีนั้น...เซี่ยจิ่งหวนช่วยประคับประคองราชสำนัก หลังจากที่ชายแดนตะวันออกเกิดสงครามพัวพัน ราชสำนักวุ่นวายเพราะผู้ที่มีอำนาจสูงสุดในเวลานั้น แท้ที่จริงแล้วมิใช่ฮ่องเต้ มิใช่รัชทายาท ทว่ากลับเป็นองค์ชายใหญ่ที่ประจำอยู่ที่ชายแดนตะวันออกฮ่องเต้ประชวรหนัก... ขุนนางแบ่งฝักแบ่งฝ่าย...ฮองเฮาไร้อำนาจ ไทเฮาเอนเอียงไม่เป็นกลางขณะที่ศึกรบติดพัน ฮ่องเต้กลับมีราชโองการลับ ส่งผู้บัญชาการเดินทางไปยังชายแดนตะวันออก แอบเรียกตัวองค์ชายใหญ่ให้กลับเข้ามายังเมืองหลวงคืนนั้น...ท้องฟ้าที่มืดมนกลับมีกลุ่มฝนและแสงแปลบปลาบของสายฟ้าฟาด ลางบอกเหตุที่ทำให้ผู้คนอกสั่นขวัญแขวนเซี่ยจิ่งหวนถูกเรียกตัวเข้าวังหลวงกลางดึก ก่อนไปเขายังสั่งเสียเหล่าบรรดาทายาท ฮูหยิน และคนตระกูลเซี่ยทุกคน หากล่วงเลยถึงยามเฉินวันรุ่งขึ้นแล้วเขายังไม่กลับมา ให้ทุกคนออกไปจากเมืองหลวงทันทีห้ามรั้งรอ ห้ามห่วงทรัพย์สิน ห้ามหอบของพะรุงพะรัง ให้ลอบออกไปอย่าให้เป็นที่สงสัย กระทั่งต่อมา...องค์ชายรองที่เป็นรัชทายาทก็ประกาศขึ้นครองบัลลังก์ และในคืนนั้นฮ่องเต้ก็ทรง...สวรรคตความขัดแย้ง ความคลุมเครือ กระทั่งความสงสัยถึงเรื่องในคืนนั้นจนถึงตอนนี้ก็มีน้
Magbasa pa
บทที่ 1.2
ซือถูอันอันหมุนตัวเดินตามสาวใช้ออกมา วันนี้นางแต่งชุดเหมือนเสี่ยวจิ่งแต่เพราะหน้าตาผิวพรรณ ดูอย่างไรผู้คนก็มองออกว่านางมิใช่สาวใช้ หากแต่เป็นคุณหนูผู้รักสนุกอยากมาดูชมความครึกครื้นเท่านั้น“คุณหนูนายท่านใกล้จะกลับมาแล้วขอรับ พวกเรารีบกลับจวนกันเถิด” เด็กรับใช้ที่มาตามนางมีสีหน้าเป็นกังวล“ก็ได้...” นางจำใจเดินไปขึ้นรถม้าด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ เงยหน้าขึ้นมองป้ายที่แขวนบนรถม้าก็ถอนหายใจออกมาคราหนึ่ง‘จวนราชครูเซี่ย’ใช่แล้ว...อัครมหาเสนาบดีเซี่ยที่อยู่ๆ ถูกปลด จากนั้นถูกยัดเยียดฐานะราชครูในวันนั้น ก็คือบิดาของหญิงสาวในวันนี้นั่นเอง!!!ซือถูอันอัน...ความจริงมิใช่เซี่ยอันเหยา บุตรสาวคนรองของเซี่ยจิ่งหวน ทว่าในคืนนั้นที่ถูกส่งตัวเข้าโรงพยาบาลหลังจากแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่าวิญญาณเข้ามาอยู่ในร่างของคุณหนูผู้นี้เสียแล้วสามเดือนที่นอนรักษาตัวอยู่บนเตียง ในที่สุดหญิงสาวก็ได้ออกมาข้างนอกเพื่อเปิดหูเปิดตา ทว่าข้ออ้างเรื่องความจำเสื่อมใช้ได้ก็จริงแต่ก็เพียงชั่วคราว หากอยากอยู่ที่นี่อย่างแคล้วคลาดปลอดภัย ก็มีเพียงต้องรู้เขารู้เรา ล่วงรู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้น จากนั้นก็อยู่ที่นี่ใน
Magbasa pa
บทที่ 1.3
หญิงสาวยืนรอจนบิดาเข้ามาจนใกล้ ยอบกายให้เขา “ท่านพ่อ”เขายิ้มให้นางทว่ารอยยิ้มนั้นไปไม่ถึงดวงตา “ได้ยินมาว่าเจ้าแอบออกไปเที่ยวไปบอกผู้ใด พ่อมาดูว่าเจ้ากลับมาแล้วหรือยัง”“ลูกไปกับสาวใช้และคนคุ้มกันเจ้าคะ ไปฟังนิทานที่ตลาด เดินเล่นไม่นานก็กลับเพราะเกรงว่าท่านแม่จะนอนกลางวันตื่นแล้วเป็นห่วง”บิดามองนางคล้ายอยากกล่าวอะไร ทว่าจนแล้วจนรอดก็ไม่ได้พูด “ไม่มีอะไรก็กลับห้องไปพักผ่อนเถิด พ่อก็จะกลับเรือนแล้ว”นางรับคำจากนั้นจึงหมุนตัวเดินกลับเข้าห้อง ทว่าตอนกำลังจะปิดประตู เซี่ยอันเหยามองแผ่นหลังเดียวดายของบิดา จากนั้นก็ได้แต่ถอนหายใจเพราะ...กรรมใดใครก่อไม่ว่าผู้ใดล้วนมีเหตุผลของตัวเองทั้งสิ้น เซี่ยจิ่งหวนฐานะสูงส่ง มีหน้ามีตาในราชสำนัก ก่อนหน้านี้เคยเป็นถึงอัครมหาเสนาบดี บัดนี้กลายเป็นราชครูที่ไม่มีอำนาจ มีเพียงอิทธิพล แน่นอนการที่เขาจะทำอะไรย่อมต้องคิดถึงผลที่ตามมาเสมอเช่นกันกับเซี่ยฮูหยิน ลั่วซื่อ นางเองก็เป็นคนตระกูลลั่ว แม้แต่งเข้าจวนตระกูลเซี่ยแต่ข้างหลังก็ยังมีบิดา มารดา พี่ชาย น้องชาย พี่สาว น้องสาว มีตระกูลลั่วให้คำนึงถึงในคราที่ตระกูลเซี่ยได้รับเลือกให้ส่งบุตรสาวเข้าวังหลวง แน่นอนต
Magbasa pa
บทที่ 1.4
--หอบุปผาเหมันต์--“คุณหนูใหญ่ตระกูลเซี่ยได้รับเลือกให้เป็นชายารัชทายาท เพิ่งมีพิธีเสกสมรสไปเมื่อสามเดือนที่แล้วพ่ะย่ะค่ะ ตอนนั้นเกิดข่าวลือขึ้นทั่วเมืองหลวงเพราะผู้คนล้วนคิดว่าคุณหนูรองตระกูลเซี่ยที่มีชะตาจื่อเว่ยต่างหากที่จะได้รับเลือก ทว่าตอนนั้นนางกลับล้มป่วยกะทันหันเป็นตายเท่ากัน ต่อมาจึงมีการเปลี่ยนตัว”คิ้วเข้มของชายหนุ่มหล่อเหลาเลิกขึ้น เขามองคนสนิทของตน “ล้มป่วย? สตรีที่มีชะตาจื่อเว่ยแต่กลับล้มป่วยในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้? บังเอิญเกินไปหรือไม่”“ท่านอ๋องทรงปราดเปรื่องยิ่ง ข้าน้อยให้คนลอบสืบเรื่องนี้จนพบว่าแท้ที่จริงคุณหนูรองตระกูลเซี่ยโดนวางยาพิษพ่ะย่ะค่ะ มากไปกว่านั้นพิษดังกล่าวอาจทำให้นางไม่อาจตั้งครรภ์ได้ จวนตระกูลเซี่ยมีการเชิญหมอทั้งในและนอกเมืองหลวง ทุกคนล้วนได้รับเงินค่าจ้างมากมายหลังกลับออกมา ทว่าแม้จะมีหมอเข้าๆ ออกๆ ตลอดสามเดือนมานี้ ทุกคนล้วนได้รับเงินก้อนโตเหมือนกันหมดก็จริง แต่จวนตระกูลเซี่ยก็ยังออกตามหาหมอมาไม่หยุด เห็นชัดว่าอาการป่วยของคุณหนูรองตระกูลเซี่ยยังไม่หายดี ทางเรารู้เรื่องนี้ก็เพราะหนึ่งในท่านหมอที่เคยเข้าไปทำการรักษาเป็นญาติของพ่อครัวในจวนอ๋อง เรื่องนี้
Magbasa pa
บทที่ 1.5
อีกฝ่ายกระแอม “ท่านรู้หรือไม่ว่าช่วงนี้ข้าปวดศีรษะยิ่ง อาจารย์ไม่เพียงไม่ยอมส่งบุตรสาวเข้าวังยังวางยานางด้วย ตอนนี้ข่าวลือข้างนอกนั่นไม่รู้ว่าพูดกันไปถึงที่ใดแล้ว!”“เป็นฝีมืออาจารย์จริงๆ เสียด้วย” เขาถอนหายใจออกมา “ตระกูลลั่วคงมิใช่โกรธจนกระอักเลือดเลยกระมัง”“ก็จริง ปีนั้นเพราะพวกเขาสมคบกับเสด็จแม่ ทำให้ทรง...”“ฝ่าบาท...” เขาเตือน “กระหม่อมเคยเตือนแล้วว่าไม่ควรเอ่ยถึงเรื่องในอดีต”“อ้อ”หลี่เหวินหรงมองอนุชาที่มีฐานะเหนือคนนับหมื่น แม้อายุน้อยกว่าเขาถึงสี่ปี แต่ใบหน้ากลับมีริ้วรอยของความเคร่งเครียด ใจของเขาอ่อนยวบ “ฝ่าบาท ตำหนักฝู่เซินยังว่างอยู่หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”“ว่าง!!!” ดูดวงตาเป็นประกายนั่นสิชายหนุ่มหัวเราะ “ชัดเจนเกินไปกระมัง”ฮ่องเต้แคว้นต้าฉีเหตุใดจึงดูเหมือนเด็กถูกทอดทิ้งเช่นนี้ “กระหม่อมคิดจะรั้งอยู่ดูการสอบก้งซื่อสักหน่อย จะทรงประกาศก็ได้ว่ากระหม่อมกลับเมืองหลวงมาแล้ว บางทีเรื่องวุ่นวายนี้อาจสงบลงชั่วคราว”“ตกลงตามนี้!!!”มองส่งเชษฐาไปยังตำหนักฝู่เซิน รอยยิ้มของหลี่หยวนหลงหายวับไปทันที เขามองแผ่นหลังของอีกฝ่ายด้วยดวงตาแดงก่ำ เชษฐาที่เคยองอาจแข็งแกร่งของเขา คนที่เคยเป็นทุก
Magbasa pa
บทที่ 1.6
มารดาของนางยื่นเครื่องรางให้เขา “ที่สำคัญคือสุขภาพมาก่อน อย่าได้หักโหมจนเกินไป เจ้าอายุยังน้อยไม่ผ่านครั้งนี้ครั้งหน้าต้องผ่านแน่นอน เจ้าเป็นอนาคตของตระกูลเซี่ย ทำให้ดีที่สุดก็พอผลออกมาเป็นอย่างไรแม่กับอี๋เหนียงพร้อมสนับสนุนเจ้า”“ขอบคุณขอรับท่านแม่ ข้าจะทำให้ดีที่สุด ไม่ทำให้ท่านกับอี๋เหนียงผิดหวัง”หญิงสาวมองไปรอบๆ บัณฑิตมากมายกำลังเดินผ่านเข้าประตูไปสู่สนามสอบของทางการ ทุกคนฐานะแตกต่าง สวมชุดที่สามารถแยกออกในทันทีว่ามาจากตระกูลมั่งคั่งหรือยากจน ความเหลื่อมล้ำที่ทำให้นางสะท้อนใจรถม้าหรูหราพาคุณชายตระกูลสูงศักดิ์มาส่ง ร่ำลาด้วยท่าทางห่วงใย กังวล กระทั่งคาดหวัง ส่วนคนที่มีฐานะไม่ดีนักเพียงเดินเท้ามา ไม่มีแม้แต่คนมาส่งเข้าห้องสอบ บางคนถึงขั้นนอนเฝ้าอยู่ที่หน้าสนามสอบ ด้วยโรงเตี้ยมบางแห่งคนเยอะมากจนห้องไม่พอเข้าพัก บางคนถึงขั้นไปขอนอนที่อารามการสอบครั้งนี้กินเวลานานกว่าสามวัน ทว่าผู้มาจากต่างเมืองก็ต้องเผื่อเวลาทั้งก่อนสอบเพื่ออ่านหนังสือ และหลังสอบเพื่อฟังประกาศผล เงินค่าใช้จ่ายสำหรับบัณฑิตผู้มีฐานะย่อมไม่นับเป็นอะไรได้ ทว่ากับคนที่ยากจน ประหยัดจนไม่รู้จะประหยัดอย่างไรก็ยังไม่เพียงพอ
Magbasa pa
บทที่ 1.7
หญิงสาวมัวแต่มองไปยังบัณฑิตที่นอนอยู่ริมถนน ที่ดีหน่อยพวกเขาก็เดินไปยังโรงเตี้ยม แต่ก็ต้องจ่ายเงินเป็นสองเท่าเพียงเพื่อให้ได้ห้องที่ดีที่สุด หรือไม่ก็ได้ห้องที่อยู่ใกล้กับประตูสนามสอบ นางมองน้องชายของนางที่เดินไปขึ้นรถม้า ในใจรู้สึกว่าความเหลื่อมล้ำนี้ช่างไม่ยุติธรรมเคยได้ยินมาว่าบางครั้งจ้วงหยวน[1]เองก็เป็นคนที่ไม่ได้ร่ำรวยมั่งคั่งอะไร เป็นชาวบ้านที่มีความรู้และเข้าสอบ ทว่าพอได้เป็นขุนนาง มีลาภยศ มีเงินทอง มีอำนาจ หลายคนก็ถูกสิ่งเหล่านั้น...กลืนกิน ลืมเลือนความเหลื่อมล้ำ ความความยากจนของชนชั้นต่ำการสอบนี้เป็นความหวังที่จะได้ลืมตาอ้าปากของบางคน เป็นความหวังที่จะมีหน้าตา ลาภยศ ความหวังของคนที่สนับสนุน และความหวังของคนที่รอคอย...“บางที...หนึ่งในพวกเขา” นางมองไปยังคนที่นอนหมดแรงอยู่บนพื้นโดยไม่ห่วงว่าบนพื้นจะสกปรกและมีฝุ่น “ในวันข้างหน้าอาจกลายเป็นขุนนางที่ซื่อสัตย์ เห็นแก่ผลประโยชน์ของประชาชนอย่างแท้จริง”พึมพำจบก็ได้แต่รู้สึกหนักอึ้งในใจ อยู่ๆ ก็นึกถึงตอนที่ตัวเองมีชีวิตอยู่ในโลกยุคปัจจุบัน ต้องดิ้นรนหางานทำเพียงลำพังในเมืองใหญ่ ตอนนั้นทั้งสิ้นหวังและรู้สึกเดียวดาย หวังว่าจะมีใครสัก
Magbasa pa
บทที่ 1.8
“ขอรับ ได้หรือไม่ขอรับพี่รอง”“ไปสิ เจ้าเป็นคนรู้ความ สิ่งใดควรสิ่งใดไม่ควรย่อมสามารถแยกแยะ ไปเล่นสนุกกับสหายอีกสักชั่วยามข้าจะไปรอเจ้าที่...” นางมองไปรอบๆ บนถนนมีเพียงหอบุปผาเหมันต์ที่โดดเด่นที่สุด “ที่นั่น หอบุปผาเหมันต์”หอบุปผาเหมันต์เลื่องชื่อด้วยอาหารเลิศรส อีกทั้งมีคหบดีที่มีชื่อเสียงเป็นเจ้าของ การคุ้มกันแน่นหนาทั้งยังไม่เคยมีเรื่องเสียหายหรือข่าวลือใด เซี่ยซีเหวินพยักหน้า “ได้ขอรับ” แล้วเขาก็วิ่งเข้าไปหาสหายของตนเซี่ยอันเหยาหันไปมองเสี่ยวจิ่งสาวใช้ กับเสี่ยวถูคนคุ้มกัน “พวกเราไปหาของอร่อยกินระหว่างรอก็แล้วกัน” นางมองเสี่ยวจิ่งอีกฝ่ายดึงถุงเงินออกมา“ฮูหยินให้เงินมาเยอะเลยเจ้าค่ะ” เสี่ยวจิ่งยิ้มกว้าง“เช่นนั้นมัวรออะไร” ได้กินของอร่อยในหอที่มีชื่อเสียงและยังหรูหราเช่นนี้นับเป็นโอกาสที่หาได้ยาก หญิงสาวจึงเดินผ่านมุมถนนหวังเข้าไปในหอบุปผาเหมันต์ทว่า...ถนนเส้นเล็กๆ ที่ตัดผ่านถนนสายหลัก กลับมีผู้คนมากมายจับจองที่นั่งบนพื้น เซี่ยอันเหยามองเห็นบุรุษผู้หนึ่งที่เพิ่งนั่งลง เสี้ยวหน้าด้านข้างของเขาเพียงเห็นก็รู้ว่าเป็นคนมีความรู้ “เสี่ยวจิ่ง”“เจ้าคะคุณหนู”“แบ่งเงินในถุงมาครึ่งหนึ่ง
Magbasa pa
บทที่ 1.9
หลี่เหวินหรงก้มลงมองถุงเงินและกำไลหยกในมือ เขากะพริบตามองตามหญิงสาวที่เพิ่งเดินจากไป อยู่ๆ รอยยิ้มของเขาก็กว้างขึ้นจากนั้นเสียงหัวเราะทุ้มต่ำก็ตามมาด้วยความขบขันตงเหยียนเหินกายลงมาจากหลังคาเบื้องบน “ท่านอ๋อง”“ไม่เป็นไร” เขาก้มลงมองตัวเองอีกครั้ง “ใครใช้ให้ข้าปลอมตัวได้แนบเนียนถึงเพียงนี้เล่า นางคิดว่าข้าเป็นบัณฑิตเหล่านั้นก็ถูกแล้ว คนเล่า”“เขาถูกพาตัวไปอีกด้านพ่ะย่ะค่ะ คนของเราตามไปแล้ว”อ๋องหนุ่มเก็บถุงเงินและกำไลเข้าไปในอกเสื้อ มองตามไปยังทิศทางที่หญิงสาวจากไป ตงเหยียนมองตามจากนั้นจึงกล่าว “นางก็คือคุณหนูรองตระกูลเซี่ย เซี่ยอันเหยาพ่ะย่ะค่ะ”“หืม? นางก็คือบุตรสาวคนรองของอาจารย์??”“พ่ะย่ะค่ะ”“ชะตาจื่อเว่ย...” เขาหัวเราะจากนั้นจึงหมุนตัวเดินไปอีกด้าน “ไปกันเถิด”แล้วเขาก็เดินออกไปจากถนนสายนั้นกับคนสนิท ทว่าตอนที่เขากำลังจะเดินพ้นมุมทางเดิน อ๋องหนุ่มกลับถามขึ้น “มิใช่บอกว่านางเป็นคนเก็บเนื้อเก็บตัวไม่ค่อยชอบออกมาข้างนอก?”“เป็นเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด...”“ให้คนไปสืบเรื่องของนางให้ละเอียด ดูว่ามีสิ่งใดผิดพลาด วันนี้นางออกจากจวนมาเพราะอะไร”“พ่ะย่ะค่ะ”เดิมทีวันนี้
Magbasa pa
บทที่ 2.1
นาง...เหนื่อยหอบจนแทบขาดใจเซี่ยอันเหยากัดฟันว่ายน้ำห่างออกมาจากจุดที่นางกระโดดลงไป เพราะกลัวว่าจะมีคนไล่ตาม เกรงจะมีคนเห็นสภาพของตัวเองตอนนี้ หญิงสาวต้องเดินอ้อมและคอยหลบผู้คนไปด้วย โชคดีที่ฟ้ามืดแล้วหาไม่หากมีชาวบ้านพบเห็น ชื่อเสียงของคุณหนูรองตระกูลเซี่ยเกรงว่าคงไม่หลงเหลือเอาไว้ให้รักษาแล้ว!!รอน้องชายอยู่ดีๆ ข้างนอกก็เกิดความวุ่นวาย มีคนเข้ามาหลอกให้สาวใช้กับคนคุ้มกันนางออกไป บอกว่าน้องชายของนางเกิดเรื่อง ไม่นานนางที่กินดื่มก็อ่อนแรงแทบหมดสติ ยังดีที่รวบรวมเรี่ยวแรงได้ทันเวลา กระโดดลงมาในน้ำเย็นเยียบสติก็กลับมามากกว่าครึ่ง ทว่าเรี่ยวแรงที่ลดทอนทำให้เกือบจมน้ำเพิ่งเดินผ่านมุมถนนไหล่ก็ถูกดึงกลับไปด้านหลัง จมูกของนางชนกับแผงอกของชายหนุ่มตรงหน้า กลิ่นหอมเย็นกระสาเข้าจมูก เสียงของกลุ่มคนด้านหลังสนทนากันดังขึ้น“หาให้ทั่ว หากหานางไม่พบคุณชายต้องเดือดร้อนแน่ อย่าว่าแต่คุณชายเลย พวกเราเองก็คงหนีไม่รอดหากท่านราชครูสอบสวนขึ้นมา!”นางเงยหน้าขึ้นและพบว่าคนที่ช่วยดึงนางเข้าไปหลบในมุมมืด แท้ที่จริงก็คือบัณฑิตหนุ่มหล่อเหลาที่นางช่วยจ่ายค่าที่พักนั่นเองเขาเองก็ก้มลงมามองนาง ส่ายหน้าไม่ให้นางส่
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status