เมื่อต้องกลายเป็นนางร้ายในนิยายที่แต่ง

เมื่อต้องกลายเป็นนางร้ายในนิยายที่แต่ง

last updateLast Updated : 2026-02-27
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
7
2 ratings. 2 reviews
141Chapters
10.1Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

จากนักเขียนนิยายที่กำหนดชะตาผู้อื่น ดันมากลายเป็นผู้ประสบภัยเสียเอง เมื่อต้องข้ามมิติเข้ามาอยู่ในนิยายที่แต่ง แถมยังเป็นร่างนางร้ายที่ถูกกำหนดให้กำลังจะตุย! งานนี้มีหรือนางจะปล่อยให้ตัวเองต้องดำเนินตามเนื้อเรื่องที่แต่ง ไม่มีใครอยากตุยซ้ำสอง คนเดียวที่จะทำให้นางรอดได้มีเพียงพระรองที่ไม่ค่อยมีบท คู่ปรับของพระเอกที่นางแต่งเท่านั้น!

View More

Chapter 1

บทนำ

The forest was too quiet.

Not peaceful—quiet.

The kind of silence that made twenty-four-year-old Elena Vale slow her steps and glance over her shoulder for the third time.

Moonlight spilled between the ancient trees, turning the narrow path silver. Somewhere far behind her, an owl called once and then went silent.

Elena tightened her coat around herself.

She should have stayed home.

Everyone in Blackwood knew the old warnings.

Never enter the forest after midnight.

Never follow a wolf.

And most importantly—

If you hear a howl answering your own heartbeat, run.

Elena had always thought those stories were nonsense.

Until tonight.

A low growl rolled through the trees.

She stopped.

Her breath caught.

Another growl followed, closer this time.

“Elena…”

The voice was so faint that she almost thought the wind had spoken her name.

She turned.

Nothing.

Only trees.

Only darkness.

Then two golden eyes appeared between the branches.

Elena froze.

A massive black wolf stepped into the moonlight.

It was unlike any wolf she had ever seen. Its shoulders were nearly level with her chest, its black fur shining beneath the full moon. A thin silver mark curved along its forehead like a crescent.

Fear told her to run.

Something deeper told her to stay.

The wolf stared directly into her eyes.

And suddenly, Elena felt a strange warmth spread through her chest.

Her heartbeat became painfully fast.

“What are you?” she whispered.

The wolf moved closer.

One step.

Then another.

Elena backed away until her shoulders touched a tree.

The wolf stopped only a few feet from her.

Its golden eyes softened.

Then something impossible happened.

A voice echoed inside her mind.

Mate.

Elena's eyes widened.

“No…”

The wolf lowered its head.

Mine.

The word wasn't spoken aloud, yet she heard it perfectly.

Before Elena could move, the wolf suddenly turned toward the deeper forest.

A distant howl shattered the silence.

The black wolf's entire body stiffened.

Its ears lifted.

Another howl answered from somewhere beyond the hills.

This one sounded angry.

The wolf looked back at Elena.

For the first time, she saw something almost human in its eyes.

Fear.

Not fear for itself.

Fear for her.

The wolf stepped forward and nudged her hand with its enormous head.

Elena's fingers trembled as they touched its fur.

Warm.

Real.

And strangely familiar.

A sharp pain suddenly struck her wrist.

She gasped and pulled her hand away.

A glowing crescent-shaped mark appeared beneath her skin.

The wolf growled.

Elena stared at the mark in disbelief.

“What is happening to me?”

The forest answered with another howl.

Much closer.

The black wolf moved instantly.

It stepped between Elena and the darkness.

Three shadows emerged between the trees.

Wolves.

Their eyes were red.

Elena's blood ran cold.

The black wolf snarled.

The three creatures stopped.

For several seconds, nobody moved.

Then the largest red-eyed wolf spoke.

“She's human.”

Its voice sounded almost like a man's.

The black wolf's lips curled back.

A terrifying growl shook the forest.

The red-eyed wolf laughed.

“So it's true.”

Elena stared at them, unable to breathe.

“What is true?”

No one answered.

The black wolf suddenly turned toward her.

Its golden eyes locked onto hers.

And then, before her very eyes, its body began to change.

Bones shifted.

Fur disappeared.

The enormous wolf rose onto two legs.

Elena stumbled backward.

The creature standing before her was no longer a wolf.

He was a man.

Tall.

Broad-shouldered.

Dark-haired.

His skin was marked with faint silver scars, and his golden eyes were exactly the same as the wolf's.

He took one step toward her.

Elena's breath caught.

“Who are you?”

The man's expression was cold, but something fierce burned beneath it.

“Alexander Blackwood.”

The name struck her strangely.

Everyone in town knew the Blackwood family.

The richest family in the region.

The family nobody ever spoke about after dark.

Alexander looked at the glowing mark on Elena's wrist.

Then he looked back into her eyes.

His voice dropped to a dangerous whisper.

“And you…”

He stepped closer.

“…are the mate I've spent ten years trying to find.”

Elena shook her head.

“This isn't possible.”

Alexander's jaw tightened.

“I wish it wasn't.”

Behind him, the red-eyed wolves began moving again.

Alexander's expression changed instantly.

“Run.”

Elena stared at him.

“What?”

“Run, Elena.”

The way he said her name made her heart stop.

She had never told him her name.

Alexander turned toward the approaching wolves.

His eyes flashed gold.

“Because if they reach you…”

His voice became a growl.

“…there won't be anything left for me to protect.”

Elena took one terrified step backward.

Then another.

A howl exploded through the forest.

And the mark on her wrist began to burn.

Alexander looked back at her.

“Too late.”

The first wolf lunged.

And the night erupted into chaos

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Magic Muffin
Magic Muffin
รอจบแล้วจะมาอ่านนะ
2025-09-12 18:57:16
2
0
Nattery
Nattery
องครักษ์ใช้คำแรงนะ คนชั้นต่ำ ต่ำตม อ่านแค่ตอน35 นางเอกอ่อนอ่ะ นิยายของตัวเองแท้ๆ
2025-12-17 10:20:42
0
0
141 Chapters
บทนำ
“ปล่อยข้า ปล่อยข้านะ!”“จับตัวนางออกไปจากตำหนักข้า!”“ไม่! องค์ชายใหญ่ท่านเข้าใจหม่อมฉันผิดไปแล้ว!”“เข้าใจเจ้าผิด?”กึก! เสียงฟันกระทบกันเมื่อมือหนาเอื้อมบีบคางเรียวด้วยกำลังประมาณหนึ่ง แววตาเคียดแค้นสบมองเข้าไปในนัยน์ตาสีอ่อนดั่งกวางน้อยที่น่าทะนุถนอม“ว่าที่พระชายาข้าถูกวางยาพิษในอาหารที่เจ้าทำ นี่เรียกว่าเข้าใจผิดงั้นหรือ”น้ำเสียงนั้นแฝงไปด้วยโทสะและเกลียดชัง“ไม่…ไม่ใช่ฝีมือหม่อมฉัน หม่อมฉันไม่ได้ทำ”“รั่วอิงเหยา ข้ามองเจ้าผิดไปจริง ๆ นึกไม่ถึงว่าแท้จริงแล้วเจ้าจะจิตใจโหดเหี้ยมยิ่งกว่าปีศาจร้ายเสียอีก!”ตุ้บ!“โอ้ย!”เสียงร้องอย่างเจ็บปวดเมื่อ ‘รั่วอิงเหยา’ ถูก ‘องค์ชายใหญ่หลัวอี้เฟิง’ ผลักไสจนล้มกองกับพื้นเย็นเยียบในช่วงเหมันตฤดู“พานางไปขังคุกหลวง รอตัดสินโทษ!”“ไม่! องค์ชายใหญ่ ข้าไม่ได้ทำ ข้าไม่ได้วางยาน้องหญิง”รั่วอิงเหยาร้องขอความเห็นใจทั้งยังพร่ำบอกว่าตนเองถูกใส่ร้ายเรื่องวางยา หากแต่องค์ชายใหญ่หลัวอี้เฟิงกลับไม่สนใจใยดี หันหลังเดินกลับเข้าไปยังตำหนักเพื่อดูอาการคนรักที่กำลังจะกลายเป็นพระชายาในอีกไม่กี่วันสองชั่วยามต่อมา , คุกหลวงใต้ดินแกร๊ก!เสียงปลดกุญแจโซ่ของห้องคุม
Read more
นางร้าย : 1
ตอนที่ 1 : กลายเป็นนางร้ายที่กำลังจะตาย ::คุกหลวงใต้ดินแกร๊ก!เสียงปลดโซ่กุญแจหน้าห้องคุมขังดังขึ้น“คุณหนูใหญ่ตื่นได้แล้วขอรับ”‘เสียงใครมาเรียกคุณหนูใหญ่ที่นี่’“คุณหนูใหญ่ คุณหนูใหญ่ขอรับ ตื่นมาทานอาหารก่อนขอรับ”“ยัยฉิงฉิง แกเบาเสียงทีวีลงหน่อยสิ”อิงอิงที่นอนสะลึมสะลืออยู่รีบบิดท่านอนพร้อมกับยกมือปิดหูเมื่อเธอคิดว่าตัวเองนอนอยู่ในห้องนอนตึกสิบชั้นที่มณฑลหนานจิงและเสียงที่ได้ยินเป็นเสียงซีรีส์ที่ฉิงฉิงเปิดดูทุกวัน“คุณหนูใหญ่รั่ว คุณหนูรีบตื่นมากินอาหารก่อนขอรับ”เสียงทหารประจำการในคุกหลวงที่ถูกรั่วฮูหยินไหว้วานให้นำสำรับอาหารมาให้บุตรสาวรีบเรียกคนขี้เซาอีกครั้ง“น่ารำคาญจริง ยัยฉิงฉิง! ฉันบอกให้เบาเสียง…หน่อย”อิงอิงทนเสียงปลุกนั้นไม่ไหวจึงลุกเตรียมด่าเพื่อนรักอีกครั้ง หากแต่เพียงเธอลืมตาตื่นเต็มดวง สิ่งที่เห็นกลับเป็นเพียงสถานที่อึมครึม มีแสงสลัว ๆ แถมล้อมรอบไปด้วยหินทึบหนาที่ฉาบกั้นเอาไว้ทางด้านหลัง“คุณหนูใหญ่ตื่นแล้วรีบทานของพวกนี้เถิดขอรับ ข้าน้อยได้รับคำสั่งจากรั่วฮูหยินให้แอบเอาของพวกนี้มาให้คุณหนู”อิงอิงจ้องมองหน้านายทหารที่พูดกับตนสลับมองอาหารที่วางเรียงรายอยู่ตรงหน้า
Read more
นางร้าย : 2
ตอนที่ 2 :: รั่วอิงเหยาคนใหม่ ::ตำหนักอี้คุนอิงอิงถูกองครักษ์ตู้ชิงหลางนำตัวมาเข้าเฝ้าองค์ชายใหญ่หลัวอี้เฟิงครั้งที่นางเห็นตู้ชิงหลางเข้าไปหาที่คุกหลวงถึงกับปากคอสั่นด้วยกลัวว่าจะถูกดำเนินไปตามเนื้อเรื่องในนิยายที่ตัวเองแต่ง แต่โชคดีนายทหารผู้นั้นทำตามคำสั่งเธอสำเร็จ หลังจากนำความของรั่วอิงเหยาไปแจ้งแก่ 'ราชครูรั่วหนานเฉิน' เขาจึงเร่งเข้าเฝ้าองค์ชายใหญ่เพื่อทูลขอให้นำตัวบุตรีใหญ่ของตนออกจากคุกเพื่อมาช่วยบุตรีรองอย่างรั่วเชียนชิงครานั้นอิงอิงเริ่มรู้สึกผิดที่แต่งให้รั่วอิงเหยาเป็นที่ชังของบิดาอย่างราชครู ก่อนออกมาจากคุกจึงได้สาบานกับตนเองไว้ว่า นางจะกลายเป็นรั่วอิงเหยาคนใหม่เพื่อเอาตัวรอดจากนิยายของตนเองและกลับสู่โลกที่เธออยู่“ถวายบังคมองค์ชายใหญ่”รั่วอิงเหยาย่อคำนับองค์ชายใหญ่หลัวอี้เฟิงอย่างมารยาทงาม บนใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มมุมปากเล็กน้อยเมื่อนึกถึงเรื่องราวใหม่ที่เพิ่งแต่งขึ้นในหัว“ราชครูแจ้งว่าเจ้ามียาถอนพิษ”องค์ชายใหญ่หลัวอี้เฟิงไม่รีรอ เขารีบนำคำที่ว่าที่พ่อตาทูลถวายถามความจริงจากรั่วอิงเหยาทันที“กราบทูลองค์ชายใหญ่ หม่อมฉันไม่มียาถอนพิษเพคะ”“บังอาจ! เจ้ากล้ากราบทูลความเท็จ
Read more
นางร้าย : 3
“ข้าให้เจ้าแค่หนึ่งคำถาม”นางก็บอกอยู่ว่าเพียงหนึ่งคำถาม เหตุใดต้องย้ำอยู่ได้“ขอบพระทัยองค์ชายใหญ่ อิงเหยารู้แล้วว่าพระองค์เองก็เมตตาหม่อมฉันอยู่บ้าง…”“คำถามล่ะ”คล้ายรำคาญที่รั่วอิงเหยายื้อเวลาไม่รีบถามสักที หลัวอี้เฟิงจึงชักสีหน้าและน้ำเสียงบ่งบอกว่าความอดทนเขามีขีดจำกัด“อิงเหยาเข้าเรื่องแล้วเพคะ”รั่วอิงเหยาคนใหม่ก้มหน้าลงอย่างนอบน้อมก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาหลัวอี้เฟิงที่ไม่แม้จะใยดีมองนางช่างเย็นชายิ่งนัก สมแล้วที่นางวางบทให้องค์ชายใหญ่ผู้นี้แกล้งหลอกใช้ความรักของรั่วอิงเหยาที่มีต่อตนบีบให้นางกลายเป็นนางร้ายที่น่ารังเกลียด“ก่อนที่อิงเหยาจะให้ท่านพ่อมาเข้าเฝ้าองค์ชายใหญ่ อิงเหยาฝันประหลาดเพคะ”หลัวอี้เฟิงปรายหางตามองรั่วอิงเหยาด้วยความหงุดหงิดปนอยากรู้เล็กน้อย“หม่อมฉันฝันถึงองรักษ์ตู้ รับคำสั่งจากองค์ชายใหญ่ ให้มาสังหารหม่อมฉันที่คุกหลวงเพคะ”ตุ้บ!“บังอาจ! เจ้ากล้าใส่ร้ายข้า”หลัวอี้เฟิงดูร้อนตัวเช่นนี้ เขาคงวางแผนเอาไว้แล้วว่าจะต้องกำจัดนางไปพร้อมกับว่าที่พระชายาตนที่ถูกพิษ‘นี่เราให้ตัวละครเอกมีความคิดชั่วร้ายขนาดนี้เลยเหรอ’“หม่อมฉันมิกล้ากล่าวหาองค์ชายใหญ่เป็นแน่ ที่หม่อมฉั
Read more
นางร้าย : 4
ตอนที่ 3 : ผงเจ็ดราตรี :“ข้ารู้ว่าเจ้าหวังดีกับข้าที่สุด แต่ราชโองการของเสด็จพ่อ ข้าหรือจะกล้าขัด”หลัวอี้เฟิงผละอ้อมกอดนั้นออกช้า ๆ เพื่อใช้แววตาที่แสนอบอุ่นจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสดใสของรั่วอิงเหยาทำเป็นอ้างราชโองการของฝ่าบาทที่ไม่ว่าผู้ใดก็ขัดไม่ได้เพื่อให้ตนเองดูดี คิดหรือว่านางจะมองไม่ออกว่าเขาคาดหวังอะไร“ขอเพียงองค์ชายใหญ่ซื่อสัตย์และไม่หลอกลวงหม่อมฉัน ชีวิตของเชียนเชียนก็ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงแล้วเพคะ”น้ำเสียงนางบ่งบอกว่าต้องการข่มขวัญหลัวอี้เฟิงให้คล้อยตามสิ่งที่นางต้องการคนฉลาดอย่างเขามีหรือจะดูไม่ออก“ข้ารับปากเจ้าทุกอย่างขอเพียงช่วยชิงเอ๋อร์ให้ฟื้น และเข้าร่วมพิธีอภิเษกให้ทัน”พิธีอภิเสกสมรสของทั้งสองจะเกิดขึ้นในอีกห้าวัน หากรั่วอิงเหยาช่วยว่าที่พระชายาฟื้นได้ก็จะไม่ถูกลงโทษ แต่มีหรือคนอย่างหลัวอี้เฟิงจะปล่อยนางขัดความความสุขของพวกเขาต่อ“หม่อมฉันขอรางวัลหนึ่งอย่างจากพระองค์ ไม่ทราบว่าทรงอนุญาตหรือไม่เพคะ”“เจ้าอยากได้รางวัลอะไรข้าให้ได้หมด ขอเพียงช่วยชิงเอ๋อร์ให้ฟื้น”ช่างรักกันเสียจริง แต่ก็ถูกแล้วนี่เพราะหลัวอี้เฟิงกับรั่วเชียนชิงคือ พระเอก นางเอก ในนิยายของนาง“รอหม่อม
Read more
นางร้าย : 5
“อิงเหยามีอีกวิธีที่จะช่วยน้องหญิงฟื้นทันกราบไหว้ฟ้าดินกับพระองค์เพคะ”“วิธีอะไร”“หม่อมฉันเคยได้ยินจากท่านตาว่ามียาชนิดหนึ่งสามารถช่วยให้คนตายฟื้นได้ เรียกว่า ยาชุบชีวิต”“ชิงเอ๋อร์ยังไม่ตาย!”น้ำเสียงนั้นบ่งบอกว่าเขาเคืองรั่วอิงเหยามากที่กล่าวหาว่าว่าที่พระชายาของตนเป็นคนตายไปแล้ว“เพราะน้องหญิงยังไม่ตายถึงใช้ยานี้ได้เพคะ”ตกลงว่าเป็นยาของคนตายหรือคนเป็นกันแน่“องค์ชายใหญ่เคยเห็นคนตายฟื้นคืนชีวิตได้หรือเพคะ”หลัวอี้เฟิงคิดและตอบในใจว่าไม่เคยได้ยินข่าวลือใดเกี่ยวกับคนตายแล้วฟื้นเพราะยาวิเศษมาก่อน“นั่นเพราะยานั้นตั้งชื่อสวยหรูเพื่อให้คนคิดว่าคือยาวิเศษของเหล่าเทพเซียน แต่ความจริงเป็นเพียงยาที่ช่วยให้คนหลับใหลจากผงเจ็ดราตรีฟื้นเท่านั้น”“เจ้ามียานั่นหรือไม่”รั่วอิงเหยารีบส่ายหน้าไปมาช้า ๆ พร้อมเอ่ย“ยานั่น…หม่อมฉันไม่มีเพคะ”หลัวอี้เฟิงถึงกับเข่าอ่อน เขาถูกนางหลอกให้เสวนาตั้งนานสองนานแต่กลับไร้ประโยชน์ใด ๆ ริมฝีปากหนาเตรียมเรียกองค์รักษ์ข้างกายมานำนางไปสำเร็จโทษ หากไม่มีเสียงหนึ่งดังขึ้นต่อ“แต่หม่อมฉันรู้ว่าต้องหายานั้นมาจากที่ใดเพคะ”ดวงตาคมเข้มตวัดมองรั่วอิงเหยาราวจะฉีกนางเป็นชิ้น
Read more
นางร้าย : 6
ตอนที่ 4 : จวนราชครู :จวนราชครู“ฮูหยินคุณหนูใหญ่กลับมาแล้วเจ้าค่ะ”สาวใช้นางหนึ่งของจวนราชครูวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในห้องของรั่วฮูหยินกลางดึกเพื่อรายงานเรื่องสำคัญรั่วฮูหยินปิงเซียวหลันตาเบิกโต มือไม้สั่นด้วยความดีใจเหมือนคนทำอะไรไม่ถูก ยังดีที่มีทิงโยสาวใช้คนสนิทช่วยเตือนสติให้ออกไปต้อนรับรั่วอิงเหยา“ฮูหยินรีบไปหาคุณหนูใหญ่เถิดเจ้าค่ะ”รั่วฮูหยินได้สติว่าต้องทำอะไรจึงรีบปรี่ออกไปยังเรือนด้านหน้าเพื่อพบบุตรสาวที่เกิดจากสายเลือดตน“เหยาเอ๋อร์ เหยาเอ๋อร์กลับมาแล้ว”รั่วฮูหยินเห็นบุตรสาวก้าวผ่านประตูเรือนเข้ามายังไม่ถึงห้าก้าวน้ำตานางก็ไหลพรากด้วยความดีใจตั้งแต่ได้ข่าวว่ารั่วอิงเหยาทำอะไรลงไปจนถูกขังคุก รั่วฮูหยินแถบจะกินนอนไม่ได้ ยิ่งเวลาผ่านมาเกือบสามชั่วยามรั่วอิงเหยายังไม่ถูกปล่อยตัว หัวอกคนเป็นมารดาแทบแตกสลายตุบ!ทันทีที่เห็นมารดาเดินเข้ามาพร้อมนัยน์ตาเอ่อนองด้วยม่านใส รั่วอิงเหยายิ่งรู้สึกผิดรีบทิ้งตัวคุกเข่าหน้าผากโขกกับพื้นเย็นเยียบพร้อมกล่าว“เหยาเอ๋อร์เลอะเลือนเผลอทำร้ายน้องหญิง เป็นลูกอกตัญญูทำให้บุพกรีหลั่งน้ำตา ท่านแม่โปรดลงโทษลูกด้วยเจ้าค่ะ”รั่วฮูหยินได้ยินคำสารภาพผิ
Read more
นางร้าย : 7
“ลูกต้องการให้องครักษ์เหยียนไปทำเรื่องอันใด”นี่คือสิ่งที่รั่วฮูหยินปิงเซียวหลันอยากรู้เหตุผลการร้องขอของบุตรสาวในครั้งนี้“ลูกต้องการไปเอายาถอนพิษมาให้น้องหญิงเจ้าค่ะ”“เช่นนั้นรึ ได้สิ แม่จะเรียกองครักษ์ตู้มาเดี๋ยวนี้”กล่าวจบรั่วฮูหยินจึงหันไปสั่งทางสายตากับทิงโยให้ไปตามเหยียนตู้มาพบ“ขอบคุณท่านแม่ เช่นนั้นลูกขอตัวเข้าไปเก็บของก่อนนะเจ้าคะ”“เก็บของ ลูกจะเก็บของไปที่ใด”“ลูกต้องเดินทางไปที่ตลาดมืดกับองครักษ์เหยียนเจ้าค่ะ”“ตลาดมืด”“ว้าย! ฮูหยิน!”รั่วฮูหยินได้ยินคำกล่าวของบุตรสาวถึงกับแข้งขาอ่อนทรุดตัวลง โชคดีที่ยังเหลือสาวใช้อยู่ใกล้จึงรับร่างรั่วฮูหยินได้ทัน“ท่านแม่! พาท่านแม่ไปพักที่ศาลานั้นก่อน”รั่วอิงเหยาสั่งพลางช่วยพยุงมารดาไปั่งยังศาลาสระบัว“ท่านแม่ใจเย็น ๆ ก่อนเจ้าค่ะ”รั่วอิงเหยาทั้งบีบทั้งนวดให้รั่วฮูหยินเพื่อให้เลือดไหลเวียนเลี้ยงสมองและคืนสติ“เหยาเอ๋อร์”“ลูกอยู่นี่”รั่วอิงเหยารีบคว้ามือมารดามากุมไว้เมื่อเสียงเรียกหานางนั้นแผ่วเบาจนน่าเป็นห่วง“ให้เหยียนตู้ไปที่นั่นคนเดียวไม่ได้หรือลูก”น้ำเสียงแสนห่วงใย ในนัยน์ตาสั่นระรัวสบมองบุตรสาวเชิงขอร้อง“ยาที่ลูกต้องการ มี
Read more
นางร้าย : 8
ตลาดมืดหนานเหอ :กลางดึกสงัดความมืดมิดแผ่ปกคลุมทั่วท้องฟ้า มีเพียงแสงจันทร์เลือนรางทอประกาย สายลมเย็นเยียบดุจหยาดน้ำแข็งกระทบร่างกายของหนึ่งบุรุษหนึ่งสตรีที่กำลังควบอาชาเร็วย่ำผ่านเส้นทางขรุขระนอกเมือง มุ่งสู่เขตเมืองเบื้องหน้าให้ทันยามรุ่งสางผ้าคลุมหน้าสีขาวปลิวสะบัดตามแรงลม โอบคลุมสองร่างบนหลังอาชาพันธุ์ดี“หยุด!”เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นพร้อมดึงบังเหียนเพื่อให้อาชาแสนองอาจหยุดอยู่กับที่“คุณหนูขอรับ เลยป่านี้ไปก็จะถึงโรงพักม้าจุดสุดท้ายแล้ว เราต้องไปเปลี่ยนม้าที่นั่นขอรับ”เหยียนตู้รายงานรั่วอิงเหยาที่นั่งซ้อนท้ายบนม้าตัวเดียวกัน“ได้” รั่วอิงเหยาตอบสั้น ๆจากนั้นเสียงกีบม้ากระทบกับพื้นดินเพื่อทยานสู่โรงพักม้าเบื้องหน้าอีกครั้งโรงพักม้าจิ้นเหอทั้งสองควบม้าไม่ถึงก้านธูปก็ถึงโรงพักม้าจิ้นเหอที่อยู่สุดเขตแดนของแคว้นฉีหลัว“องครักษ์เหยียน แห่งจวนราชครู”ทันทีที่มาถึงโรงพักม้าของทางการ เหยียนตู้ก็ส่งป้ายประจำตัวให้ทหารที่เฝ้าอยู่ดูพร้อมจดหมายผ่านทางขององค์ชายใหญ่“ท่านทั้งสองจะพักค้างคืนก่อนหรือเปลี่ยนม้าขอรับ”ทันทีที่เห็นจดหมายขององค์ชายใหญ่ นายทหารชั้นผู้น้อยก็รีบค้อมเคารพพร้อมถามไถ่เหยี
Read more
นางร้าย : 9
“เดี๋ยวก่อน”รั่วอิงเหยารั้งเหยียนตู้เอาไว้ก่อนที่เขาจะก้าวเข้าไปยังประตูที่ปิดอยู่“คุณหนูกลัวหรือขอรับ”เหยียนตู้มองผ่านผ้าสีขาวของหมวกคลุมราวกับเห็นทะลุสีหน้าคนด้านใน“ข้าไม่ได้กลัว ข้ามีเรื่องตกลงกับเจ้า”เหยียนตู้ขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างใคร่สงสัย“คุณหนูมีเรื่องอะไรหรือขอรับ”“เรื่องนี้นี่แหละ”รั่วอิงเหยายิ่งพูด เหยียนตู้ยิ่งทำหน้างุนงง“ต่อไปเจ้าเรียกข้าว่าอิงเหยา เข้าใจหรือไม่”“แต่ว่าคุณหนู…”“ทำเหมือนตอนที่เราอยู่เพียงลำพัง ไม่ต้องสนใจกฎมารยาท”ใช่ว่าเหยียนตู้ไม่เคยเรียกนางเช่นนี้เสียเมื่อไร“อีกเรื่อง หากเราพลัดหลงกันขึ้นมา ให้ไปเจอกันที่ร้านยาที่มียาชุบชีวิตขาย”รั่วอิงเหยาคาดการณ์ไว้ล่วงหน้า แต่นางก็ไม่กล้าบอกชื่อร้านยาไปตรง ๆ เพราะกลัวเหยียนตู้จะสงสัยเอา“ขอรับ” เหยียนตู้รับคำอย่างว่าง่าย“ดีมาก เข้าไปหายามาช่วยน้องหญิงกัน”รั่วอิงเหยาไม่รอเหยียนตู้รับคำ นางเดินนำบุรุษเช้าไปยังตลาดมืดราวกับไม่เกรงกลัวสถานที่อันตรายเช่นนี้แท้จริงแล้วที่เรียกตลาดมืดเพราะสถานที่แห่งนี้สร้างขึ้นใต้ดิน มีบันไดดินลงมาซับซ้อนหากแต่มีสัญลักษณ์บอกทางตลอดจึงไม่หลงรั่วอิงเหยายืนมองรอบตลาดมืด ในนิยาย
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status