ตอนที่ 6

[ยันต์กำบังโชคชะตาขั้นต้น: ไอเทมพิเศษที่จะช่วยให้ผู้ใช้งานข้ามผ่านเหตุการณ์รุนแรงที่ต้องเผชิญในภารกิจเสริมได้ 1 ครั้ง]

[คำอธิบาย: ยันต์ชนิดนี้จะเปลี่ยนโชคชะตาตามพล็อตเรื่องได้ เช่นหากถูกมีดแทง จะเปลี่ยนเป็นแค่โดนตีเบา ๆ แทน]

หลินซูเหยาเบิกตากว้างก่อนจะยิ้มกริ่ม อย่างน้อยก็มีตัวช่วยที่ไม่ทำให้ชีวิตบัดซบเกินไปแล้ว

ยังไง การเลี่ยงเรื่องเจ็บตัวได้ถือเป็นเรื่องดีทั้งสิ้น เพราะนางจำบทได้ว่าในอนาคตนางเอกต้องเผชิญหน้ากับถังชิงหรู นางร้ายของเรื่อง แล้วถังชิงหรูจะสั่งฆ่านางเอกหลายต่อหลายครั้ง เรียกว่าไม่ตายก็สาหัสปางตายทุกครั้ง ยันต์นี้จะได้ใช้ช่วยผ่อนหนักเป็นเบาแล้ว

ดีใจไม่นาน ประตูห้องก็ถูกผลักเข้ามาอย่างแรงและเร็ว เป็นอนุหลงที่ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าโกรธสุดขีด ตามด้วยหญิงรับใช้หน้าตาตลาดล่างสองคน และบ่าวคนเดียวของเรือนนี้ อย่างอาเยี่ยนที่ก็คือหนอนบ่อนไส้เองหรือนี่

คนพวกนั้นเข้ามายืนจ้องหน้าหลินซูเหยาด้วยแววตาที่คล้ายจะลุกเป็นไฟแล้ว

“นังเด็กสารเลว! กล้าดียังไงถึงหาเรื่องคุณหนูเหมิงเหยาของข้า!”

อนุหลงตะคอกแล้วเงื้อมือขึ้นหมายจะตบหลินซูเหยาเป็นการสั่งสอน ทว่าหลินซูเหยาคนนี้ ไม่ใช่นางเอกอ่อนแอคนเดิม นางเตรียมสู้เต็มที่

แต่…

[ติ๊ง! ภารกิจเสริมใหม่: ถูกลงโทษโดยอนุหลง]

โดนลงโทษก็เป็นภารกิจด้วยรึ หลินซูเหยาอยากจะกระอักเลือดตายตรงนี้ เกิดเป็นนางร้ายที่อยู่ ๆ ก็ทะลุมิติมาเป็นนางเอกไร้สมองขนาดนี้ ช่างซวยจริง ๆ

‘ถ้าใช้ยันต์กำบังโชคชะตาจะเป็นไงนะ’ หลินซูเหยาคิดในใจคล้ายถามตัวเอง ใครจะนึกว่าระบบจะปัญญาอ่อน

[ติ๊ง! ยันต์กำบังโชคชะตาถูกใช้งานแล้ว!]

หลินซูเหยาอ้าปากค้าง อยากจะร้องเชี้ยดัง ๆ แต่พูดไม่ออก ได้แต่มองฝ่ามือที่ฟาดลงมาเต็มแรง แต่ทันทีที่ยันต์ถูกใช้งาน ภาพตรงหน้าก็เปลี่ยนเป็นอนุหลงชักมือที่คล้ายกระตุกเพราะไฟช็อต ลดมือลงแล้วเปลี่ยนเป็นออกคำสั่ง

“เอาเถอะ ข้าจะไม่ทุบตีเจ้า! ลากไปคุกเข่าหน้าเรือนสองชั่วยาม ให้นางสำนึกผิด! เหมยฮวาเจ้าลากนางไปแล้วเฝ้าไว้ด้วย อย่าให้ลุกก่อนเวลาเด็ดขาด!” จบประโยคอนุหลงก็สะบัดหน้าจากไป

หลินซูเหยามองตามแผ่นหลังของอนุหลงไปอย่างงง ๆ ก่อนเหมยฮวาจะเข้ามากระชากแขนออกไปหน้าเรือน แล้วกดไหล่จนทรุดลงกับพื้นอย่างแรง

‘อย่าเผลอเชียวนะ แม่จะเอาคืนให้หนัก’ หลินซูเหยาคิดอย่างโมโห แต่ก็ยอมทำตามภารกิจ นี่ถ้าไม่อยากได้แต้มทักษะ งานคุกเข่าแบบนี้ นางไม่ทำแน่

ขณะหลินซูเหยาคุกเข่าอยู่บนพื้นกรวดอย่างเจ็บปวด นางเงยหน้าขึ้นตามสัญชาตญาณ สายตาปะทะเข้ากับหลิวเฟิงที่เดินมา เห็นชายหนุ่มเหลือบมองแวบเดียว แน่นอนว่าแววตาเย็นชาชัดเจน

“องค์ชาย เอ่อ คุณชายจะไม่เข้าไปช่วยคุณหนูรองหรือพ่ะ... เอ่อ ขอรับ” อาเฉินบ่าวคนสนิทเอ่ยขึ้น

“เจ้ามองนางอย่างไร” หลิวเฟิงไม่ตอบ แต่ย้อนถามกลับ

“บ่าวรู้แค่ว่า คุณหนูรองรักคุณชายมากขอรับ” อาเฉินตอบหนักแน่น

“เพราะแบบนั้น ข้าถึงยอมให้นางเป็นอนุ แต่หากนางมีเล่ห์เหลี่ยมมากไปกว่านี้ ข้าจะไม่มีวันรับนางเข้าจวน” หลิวเฟิงตอบแล้วก็เดินผ่านเลยไปไม่แม้จะชายตามองคู่หมั้นที่คุกเข่าอยู่อีกเลย

จะอย่างไร การหมั้นหมายกับนางก็เพียงเพื่อใช้ปิดบังตัวตนของเขา ให้เป็นคุณชายหลิวเฟิงบัณฑิตไร้อำนาจแนบเนียนยิ่งขึ้นเท่านั้น

หลินซูเหยาคาดไว้แล้วว่า หลิวเฟิงจะไม่สนใจนาง และเป็นอย่างที่คิด

“ให้ตาย! ยอมถูกตบสักเพียะ ดีกว่าปวดเข่าแบบนี้!” นางบ่นพึมพำ “แล้วยันต์กำบังโชคชะตาบ้าบอนั่นก็ไม่ช่วยอะไรเลย! บ้าชะมัด นี่ระบบ ถามจริงเหอะ สรุปแล้วมันใช้ทำอะไรได้บ้างเนี่ย!” ประโยคหลัง นางถามอย่างหงุดหงิดแล้ว

[คำอธิบาย: ไอเทมพิเศษดังกล่าว ไม่สามารถเปลี่ยนเหตุการณ์เฉพาะหน้าได้ทันทีทันใด เพียงแต่เปลี่ยนผลลัพธ์ ให้ผู้ใช้งานได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์นั้นรุนแรงน้อยที่สุด]

หลินซูเหยาถึงกับอ้าปากค้าง ระหว่างโดนตบกับคุกเข่าบนกรวด เห็นชัดว่าคุกเข่าทรมานกว่า

“แล้วนี่... เบาลงตรงไหนมิทราบ”

หลังจากทนคุกเข่าสักพัก สาวใช้ในเรือนฮูหยินใหญ่ก็เดินมาบอกด้วยสีหน้าไม่แสดงอารมณ์

“คุณหนูรอง ฮูหยินใหญ่มีคำสั่งให้ท่านไปครัวเรือนหลักตอนนี้”

อาเยี่ยนที่เฝ้าการลงโทษหลินซูเหยาแทนเหมยฮวาได้ยินเช่นนั้น ออกวิ่งปร๋อไปรายงานอนุหลงเพื่อจะเอาหน้าทันที

แต่อนุหลงกลับโบกมือไล่ พูดแค่ว่า “ปล่อยมันไป”

นั่นทำให้อาเยี่ยนเงียบกริบ และถอยออกไปเงียบ ๆ

หลินซูเหยาเองก็แปลกใจ ยันต์กำบังโชคชะตาทำให้บทลงโทษลดได้จริงแต่ไม่คิดว่าการกำบังโชคชะตาจะออกมาลักษณะนี้ด้วย นั่นเพราะที่ผ่านมา ฮูหยินใหญ่ไม่เคยเรียกใช้งานหลินซูเหยาเลย แต่แล้วก็นึกถึงความทรงจำของร่างเดิมได้ว่าในจวนหลิน ฝีมือทำอาหารของหลินซูเหยาเหนือกว่าทุกคน อาหารที่นางทำออกมาทุกจานต้องยอมรับว่ารสชาติอร่อยที่สุด

ทว่าคนที่รู้เรื่องนี้ดีมีแค่สามคน นั่นคือฮูหยินใหญ่ อนุหลงและหลินเหมิงเหยา

แน่นอนว่าทั้งสามคนย่อมปิดเป็นความลับตลอดมา เพราะกลัวบุตรสาวอนุจะโดดเด่นเกินหน้าคุณหนูใหญ่ของจวนเสนาบดีอย่างหลินเหมิงเหยา

[ติ๊ง! ภารกิจเสริมใหม่: ทำอาหารตามคำสั่งฮูหยินใหญ่]

หลินซูเหยาลุกขึ้นช้า ๆ ด้วยเหน็บกินขา หญิงสาวกำหมัดแน่นขณะเดินบ่นในใจไปเรื่อย

...ภารกิจถุงหอมยังไม่สำเร็จ รางวัลยังไม่ได้ ภารกิจใหม่แทรกเข้ามาเรื่อย ๆ เช่นนี้ น่ารำคาญจริง ๆ