LOGINShare
ตอนที่ 4 พ่อสามี
publish date:
2026-09-22 15:00:29ตอนที่ 4 พ่อสามี
เช้าวันต่อมา ตงหยางตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง เขาเตรียมตัวออกไปทำงานเหมือนทุกวัน ทว่าขณะที่กำลังจะก้าวออกจากบ้านก็เห็นรถยนต์ของพ่อจอดอยู่หน้าบ้าน
ไม่นานนักชายวัยกลางคนก็ลงจากรถ ใบหน้าขรึมเข้มเดินตรงเข้ามาโดยไม่รอให้ใครเชิญ แรงกดดันจากฝีเท่านั้นหนักแน่นจนบรรยากาศยามเช้าเย็นเฉียบขึ้นมาทันที
“เมียแกเป็นอย่างไรบ้าง” ‘ตงหยวน’ ถามทันทีที่เห็นหน้าลูกชาย
“หมอว่าอย่างไรบ้าง อาการหนักไหม” เขาเพิ่งรู้ข่าวว่าลูกสะใภ้เกิดอุบัติเหตุ ถ้าเขารู้เร็วกว่านี้คงไปเยี่ยมที่โรงพยาบาลแล้ว
“พ่อหมายความว่าอย่างไรเหรอครับ” ตงหยางคิ้วขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจ
“อย่าบอกนะว่าแกไม่รู้” ตงหยวนหรี่ตามองหน้าลูกชาย
ความเงียบแผ่ขยายอยู่ระหว่างพ่อกับลูก
“เมื่อวาน ‘เล่อเล่อ’ ส่งคนไปบอกว่าเกิดอุบัติเหตุ ต้องนอนโรงพยาบาล” เสียงของตงหยวนเข้มขึ้น
“แล้วแกไม่รู้เลยหรือ” ไม่ใช่แค่เสียงที่เข้มขึ้น แม้แต่สีหน้าและท่าทางก็บ่งบอกถึงความไม่พอใจ
ตงหยางเลิกคิ้วเล็กน้อย ความตกใจแวบผ่านดวงตา เพราะเขาไม่รู้จริง ๆ
“แกเป็นผัวเขาประสาอะไร เมียเกิดเรื่องถึงขั้นเข้าโรงพยาบาล แต่แกกลับไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง! ” ตงหยวนจ้องลูกชายเขม็ง ก่อนจะกระแทกเสียงสั่งสอนอย่างไม่ไว้หน้า
“อยู่บ้านหลังเดียวกันแท้ ๆ ยังจะปล่อยให้เมียไปนอนโรงพยาบาลคนเดียวได้อย่างไร แกมัวทำอะไรอยู่” เขามั่นใจว่าเจ้าลูกชายตัวดีคงไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ แบบนี้มันใช้ได้ที่ไหน!
ตงหยางเลือกที่จะเงียบ เพราะเขาไม่รู้จริง ๆ เขารู้แค่ว่าภรรยาไม่สบาย เขาก็นึกว่าปวดหัวตัวร้อนอะไรแบบนั้น เขาไม่คิดว่าจะเกิดอุบัติเหตุจนถึงขึ้นต้องนอนโรงพยาบาล
“ฉันไม่รู้ว่าแกคิดอย่างไร จะรักหรือไม่รักก็เรื่องของแก แต่ในเมื่อแต่งเขาเข้ามาแล้ว แกต้องรับผิดชอบ ต้องใส่ใจ นั่นมันเมียแก ไม่ใช่คนแปลกหน้า” ตงหยวนถอนหายใจแรง ๆ ก่อนจะพูดชัดถ้อยชัดคำ
“ผู้ชายที่ดูแลคนในบ้านตัวเองไม่ได้ ต่อให้ทำงานเก่งแค่ไหนก็ไม่มีค่า ถ้าแกยังแยกเรื่องงานกับเรื่องบ้านไม่ออก แบบนี้วันหนึ่งแกจะเสียของดีไปโดยไม่รู้ตัว” น้ำเสียงของตงหยวนเข้มขึ้นมาอีกระดับ
คำว่า ‘เสียของดี’ ทำให้ตงหยางชะงักไปชั่วครู่
“ฉันสอนแกมาตั้งแต่เด็ก ผู้ชายต้องรับผิดชอบคำพูดและการกระทำของตัวเอง ตอนนั้นฉันถามแกแล้วว่าต้องการแต่งงานจริง ๆ ใช่ไหม แล้วแกเลือกแต่งงานเอง ไม่มีใครบังคับ เพราะงั้นก็ทำหน้าที่ของแกให้มันสมบูรณ์ อย่าให้คนอื่นต้องมาบอกข่าวเมียแกแทน” ตงหยวนมองลูกชายตรง ๆ แล้วกล่าวช้า ๆ เรื่องการแต่งงานนั้นเขาไม่เคยบังคับลูกชายเลย ไม่ว่าจะเป็นลูกชายคนไหน เขาก็ไม่เคยบังคับ
“ขึ้นไปบอกเล่อเล่อว่าพ่อมาเยี่ยม” ตงหยวนถอนหายใจเบา ๆ
“เอาของลงมาด้วย ระวังหน่อย มีซุปบำรุงอยู่ข้างใน” ตงหยวนบอกลูกชายแล้วก็หันไปสั่งงานคนขับรถต่อ
ตงหยางไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน เขาไม่รู้ว่าต้องทำแบบไหน และในใจยังค้างอยู่กับคำว่า ‘อุบัติเหตุ’ นั่นเลยทำให้เขามองไปที่โรงรถที่ปิดสนิท อาจเพราะมันปิดอยู่ตลอดเขาเลยไม่รู้ว่ารถอยู่หรือไม่อยู่ ซึ่งเขาจอดรถด้านตลอด เลยไม่ได้เข้าไปดูในโรงรถ
“เล่อเล่อ... พ่อมาครับ” เขาเคาะประตูเรียกภรรยาพร้อมยืนรอด้วยใจจดจ่อ
หย่งเล่อยืนมองจากชั้นบนตั้งแต่พ่อสามีเข้ามาในบ้านแล้ว เธอเห็นสองพ่อลูกคุยกัน พอเดาได้ว่าพ่อสามีคงรู้เรื่องที่เธอเกิดอุบัติเหตุแล้ว
“อย่างน้อยที่เมืองนี้ยังมีคนที่ห่วงใยฉันอยู่บ้าง” พอได้ยินว่าเป็นพ่อสามีมาเยี่ยม เธอก็สูดลมหายใจลึก ๆ ก่อนเปิดประตูออกมาด้วยสีหน้าที่เรียบนิ่ง
ตงหยางมองภรรยาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าโดยอัตโนมัติ เหมือนกำลังประเมินอาการ บาดแผลอยู่ตรงไหน เดินได้ปกติไหม มีตรงไหนที่ผิดปกติไปบ้าง
“เป็นอย่างไรบ้าง เดินไหวไหม” เขาถามเสียงเบา
หย่งเล่อไม่ตอบคำถามนั้น เธอเพียงพยักหน้า แล้วเดินผ่านเขาไปโดยไม่แม้แต่จะสบตา
ตงหยางยืนค้างอยู่ตรงนั้น มือที่ตั้งใจจะเอื้อมออกไปประคองถึงกับชะงักค้างอยู่กลางอากาศ
“สวัสดีค่ะคุณพ่อ” หย่งเล่อลงบันไดอย่างช้า ๆ ก่อนจะยกยิ้มบาง ๆ เมื่อเห็นพ่อสามี
“เป็นอย่างไรบ้าง เจ็บตรงไหนไหม ทำไมไม่บอกพ่อให้เร็วกว่านี้” ตงหยวนมองลูกสะใภ้ตั้งแต่หัวจรดเท้า เห็นว่าเดินได้ สีหน้าไม่ซีดเซียว จึงค่อยโล่งใจขึ้นมาบ้าง
เขายอมรับว่าเอ็นดูลูกสะใภ้เหมือนลูกเหมือนหลานคนหนึ่ง อาจเพราะเขามีแต่ลูกชาย ไม่มีลูกสาว พอมีลูกสะใภ้คนแรกก็เลยอดเอ็นดูไม่ได้ อีกทั้งนิสัยของเล่อเล่อก็เป็นคนช่างพูดช่างเจรจาอีกด้วย
“ฉันไม่เป็นไรมากค่ะ ตอนเกิดเหตุหัวฉันกระแทกน่ะค่ะ หมอเลยให้พักดูอาการ” ความจริงแล้วหมอบอกให้กลับบ้านได้เลย แต่เพราะเธอยังต้องการเวลาทำใจและคิดทบทวนเรื่องราวต่าง ๆ เธอเลยขอหมอนอนที่โรงพยาบาล
“ถ้ามีอะไรก็บอกพ่อได้ ไม่ต้องเกรงใจ” ตงหยวนพยักหน้า แต่สายตาเหลือบไปมองลูกชายที่ยืนเงียบอยู่ด้านหลัง เขามองแค่ครู่เดียวก็พอจะเดาได้ว่าลูกสะใภ้คงไม่พอใจลูกชายอยู่ไม่น้อย
“ไม่ใช่ว่าแกต้องไปทำงานเหรอ รีบไปสิ เดี๋ยวจะสาย” ตงหยวนกระแอมเบา ๆ แล้วหันไปพูดกับลูกชาย
“แต่... ” ตงหยางยังไม่ได้ถามอาการของภรรยาเลย
“ทุกทีแกรีบไปทำงานตลอดไม่ใช่เหรอ” ลูกชายคนโตของเขานั้นเหมือนคนบ้างานมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ไม่ใช่ว่าเพิ่งมาบ้างานตอนนี้
“ครับ ผมไปก่อนนะ” เขารู้ว่าพ่อไล่ ภรรยาก็มองเขาเหมือนอากาศ เขาเลยต้องออกไปก่อน เพราะรู้ว่าหากอยู่ต่อหรือพูดอะไรตอนนี้ ทั้งสองก็คงไม่ฟังเขาอยู่ดี
Latest chapter
เมื่อนางร้ายตัวประกอบขอหย่า ตอนพิเศษ 3
ตอนพิเศษ 3ตงหยางลงจากรถก่อน แล้วเดินอ้อมมาเปิดประตูให้คนในรถทีละคน ตงตงลงมาก่อนอย่างคล่องแคล่ว ถัดมาจินจินก็ปีนลงตามพี่ชาย เยว่เยว่กระโดดลงจากรถเป็นคนสุดท้ายของสามพี่น้องหย่งเล่อยังคงอุ้มซินซินที่หลับสนิทอยู่เหมือนเดิม พอทุกคนลงมายืนรวมกัน ก็เห็นคนสองคนกำลังเดินเข้ามาทางพวกเขา หนึ่งในนั้นคือตงเหวิน ส่วนอีกคนคือชายหนุ่มร่างเล็ก ผิวขาวสะอาด ใบหน้าดูสุภาพอ่อนโยน“ซาลาเปาขาวจั๊วะ ๆ ! ของอารอง! ” ทันทีที่เยว่เยว่เห็น เธอก็ชี้นิ้วทันที“ใช้นิ้วชี้คนอื่นไม่ได้ครับ” ตงหยางปรามลูกสาวทุกคนต่างรู้ดีว่าซาลาเปาขาวจั๊วะ ๆ นั้นหมายถึงคนรักของตงเหวิน ตั้งแต่วันนั้นที่ตงเหวินวิ่งลงไปหา ‘ซาลาเปา’ ของตัวเอง ความสัมพันธ์ของทั้งสองก็ค่อย ๆ พัฒนา จนตอนนี้พวกเขาคบกันมาหลายปีแล้วชายหนุ่มคนนั้นทำงานอยู่ในโรงงานของหย่งเล่อด้วย แม้จะยังดูเกร็งอยู่บ้างเวลาต้องเจอคนเยอะ ๆ แต่เขาเป็นคนใจดีและเข้ากับเด็กได้ดีมาก“เยว่เยว่ ยังเรียกซาลาเปาอีกเหรอ” ผ่านมานานแล้ว แต่เจ้าตัวเล็กก็ยังเรียกแบบนี้อยู่
เมื่อนางร้ายตัวประกอบขอหย่า ตอนพิเศษ 2
ตอนพิเศษ 2หย่งเล่อเก็บเอกสารชุดสุดท้ายเข้าลิ้นชัก ก่อนจะลุกขึ้นยืดเส้นยืดสายเล็กน้อย ตอนนี้ถึงเวลาที่เธอต้องออกไปรับลูกแล้ว เธออุ้มลูกสาวคนเล็กที่กำลังนอนดูดขวดนมมาแนบอก ก่อนเดินออกไปข้างนอก พอออกมาก็เห็นรถตู้จอดรออยู่ก่อนแล้วตงหยางนั่งอยู่หลังพวงมาลัยตามปกติ ทุกวันนี้แม้จะมีคนขับรถ แต่เขายังคงชอบขับรถไปรับลูกด้วยตัวเอง โดยเฉพาะวันที่ภรรยาว่างพอจะไปด้วยกันได้ อีกทั้งวันนี้เรามีนัดทานข้าวกับคนสนิทด้วย“เสร็จแล้วเหรอ” พอเธอเดินออกมา เขาก็หันมายิ้มให้ทั้งแม่ทั้งลูก“เสร็จแล้วค่ะ ไปเถอะ เดี๋ยวเด็ก ๆ รอ” หย่งเล่อพยักหน้าด้านหลังรถมีที่นั่งเด็กติดตั้งไว้อย่างเรียบร้อย โดยมีเด็กชายตัวกลมอายุสามขวบกำลังนั่งแกว่งขาอยู่บนนั้น ‘ตงจิน’ หรือที่ทุกคนเรียกว่า ‘จินจิน’ คือลูกคนที่สามของทั้งสอง เด็กน้อยมีดวงตากลมสดใสเหมือนพี่สาว และนิสัยช่างพูดไม่แพ้กัน“แม่ วันนี้ผมเห็นมดตัวใหญ่มากเลยครับ” พอเห็นแม่ขึ้นรถ เขาก็รีบพูดทันที“มันแบกเศษขนมปังด้วย” เขาเห็นชัดมาก เข
เมื่อนางร้ายตัวประกอบขอหย่า ตอนพิเศษ 1
ตอนพิเศษ 1เมื่อเวลาผ่านไป ชีวิตของหลายคนก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไปตามทางของตัวเอง รวมถึงทางเดินชีวิตของตงเหวินด้วยนับตั้งแต่วันที่รู้ว่าเฟิงตูเลือกฉินมู่ ตงเหวินก็เสียใจอย่างหนัก เขาไม่เคยคิดว่าตัวเองจะรู้สึกเจ็บปวดมากขนาดนี้ แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่เคยคิดจะยื้อหรือฉุดรั้งเฟิงตูเอาไว้ เพราะเขาเห็นชัดเจนว่าอีกฝ่ายมีความสุขดีรอยยิ้มของเฟิงตูตอนอยู่กับฉินมู่ มันชัดเจนเกินกว่าจะหลอกตัวเองได้ ดังนั้นเขาจึงเคารพการตัดสินใจของอีกฝ่ายแล้วถอยออกมาอย่างเงียบ ๆแต่เรื่องที่ทำให้เขาเจ็บปวดมากกว่านั้น กลับไม่ใช่เรื่องความรัก แต่เป็นสายตาของคนรอบตัว หลังจากที่เขาเปิดเผยอย่างตรงไปตรงมาว่า ‘เขารักผู้ชาย’ หลายคนรอบตัวก็เริ่มมองเขาเปลี่ยนไป ทั้งญาติ ทั้งคนรู้จัก แม้แต่คนในครอบครัวแม่แทบไม่มองหน้าเขาอีกเลย เหมือนลูกชายคนนี้กลายเป็นคนแปลกหน้าไปแล้ว พ่อก็เลือกนิ่งเงียบ ไม่ตำหนิ แต่ก็ไม่ได้พูดปกป้อง บรรยากาศในบ้านทำให้ตงเหวินอึดอัดจนอยู่ไม่ไหว สุดท้ายเขาจึงค่อย ๆ ปลีกตัวออกมา ไม่ค่อยกลับบ้าน ไม่ค่อยเจอพ่อแม่ แม้แต่กับน้องชายของเขาก็เว้นร
เมื่อนางร้ายตัวประกอบขอหย่า ตอนที่ 45 บทส่งท้าย
ตอนที่ 45 บทส่งท้ายหย่งเล่อนั่งยอง ๆ อยู่หน้าตู้เสื้อผ้า มือกำลังติดกระดุมเสื้อให้เด็กชายตัวกลมที่ยืนกางแขนอยู่ตรงหน้า เด็กน้อยอายุสองขวบ มีแก้มกลม ตาโต ผิวขาวสะอาด หน้าตาคล้ายพ่ออย่างเห็นได้ชัด เด็กชายคนนี้คือลูกชายคนแรกของเธอ ชื่อว่า ‘ตงตง’เจ้าตัวเล็กยืนอยู่นิ่ง ๆ ให้แม่แต่งตัวให้ บางครั้งก็เงยหน้ามองแม่ บางครั้งก็ก้มมองรองเท้าตัวเองอย่างสนใจ ไม่งอแง ไม่ดิ้น ไม่ร้อง เลี้ยงง่ายจนหย่งเล่อประหลาดใจ“เรียบร้อยแล้ว” หย่งเล่อสวมรองเท้าเล็ก ๆ ให้ลูก ก่อนจะลูบหัวเด็กน้อยเบา ๆ“ขอบคุณครับ” ตงตงเงยหน้ามองแม่ ก่อนจะยิ้มโชว์ฟันซี่เล็ก ๆเด็กชายเป็นเด็กที่กินง่าย นอนง่าย ตั้งแต่เล็กจนถึงตอนนี้แทบไม่เคยทำให้คนในบ้านต้องเหนื่อย เพราะเหตุนี้เอง หย่งเล่อจึงยังสามารถทำงานของตัวเองต่อได้กิจการของเธอเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ สินค้าจากโรงงานไม่เพียงขายดีในประเทศ แต่ยังส่งออกไปต่างประเทศ ลูกค้าต่างแดนที่เฟิงตูช่วยหามาให้ กลายเป็นช่องทางสำคัญที่ทำให้สินค้าไปได้ไกลกว่าที่คิดทุกอย่างเป็นอย่า
เมื่อนางร้ายตัวประกอบขอหย่า ตอนที่ 44 อาการหนัก
ตอนที่ 44 อาการหนักกว่าหย่งเล่อจะอาบน้ำเสร็จแล้วตามมาที่โรงพยาบาล ตงหยางก็ตรวจร่างกายเบื้องต้นไปเกือบหมดแล้ว ทุกอย่างปกติดี ไม่มีอาการผิดปกติอะไรเลยตงหยางนั่งอยู่บนเก้าอี้ในห้องตรวจ สีหน้ายังซีดเล็กน้อย แต่ก็พยายามทำตัวให้ดูปกติ จนกระทั่งประตูห้องเปิดออกแล้วหย่งเล่อเดินเข้ามา ทันทีที่เห็นเธอ ตงหยางก็ชะงัก แล้วรีบถอยเก้าอี้ออกไปทันทีหย่งเล่อหยุดเดินมองเขานิ่ง ๆ ตงหยางทำหน้าเหมือนจะร้องไห้“ผม... ผมไม่ได้ตั้งใจ” เขารีบพูด น้ำเสียงของเขาดูร้อนรน“ผมไม่อยากเป็นแบบนี้” ปกติเขาไม่พูดตะกุกตะกัก แต่พอเห็นหน้าเล่อเล่อแล้วเขาก็อยากจะร้องไห้ ยิ่งภรรยาทำหน้านิ่ง เขายิ่งรู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย“แต่มันเป็นเอง” เขามองเธอเหมือนกลัวว่าเธอจะเสียใจ“ตรวจแล้วเป็นอย่างไรคะ” หย่งเล่อไม่ได้พูดอะไรกับสามี เพียงหันไปถามหมอ“ร่างกายคุณผู้ชายปกติดีครับ ยังไม่พบอะไรผิดปกติ” หมอส่ายหน้าเบา ๆ ร่างกายแข็งแรงด้วยซ้ำหย่งเล่อก้าวเข้าไปใกล้ตงหยางอีกนิด แต่ทันใดนั้นเขาก็
เมื่อนางร้ายตัวประกอบขอหย่า ตอนที่ 43 ป่วย
ตอนที่ 43 ป่วยวันเวลาเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว จากเขตก่อสร้างที่เต็มไปด้วยฝุ่นและเสียงเครื่องจักร ในที่สุดโรงงานก็สร้างเสร็จสมบูรณ์ เครื่องจักรถูกติดตั้งครบทุกส่วนหลังจากทดลองเดินระบบอยู่พักใหญ่ ก็ได้ผลิตสินค้าชุดแรกออกมาจนสำเร็จ สินค้าล็อตแรกเริ่มถูกบรรจุลงลังแล้วเริ่มส่งออกหย่งเล่อเองก็ยุ่งกับงาน แต่ไม่เหมือนเมื่อก่อน เพราะเธอไม่ต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเองอีกแล้ว พ่อสามีช่วยหาคนงานมาให้ หลายคนเป็นคนที่พ่อเคยร่วมงานด้วย ไว้ใจได้และทำงานเป็นตงหยางกับเพื่อน ๆ เองก็ช่วยดูเรื่องระบบการจัดการ รวมถึงแนะนำคนมาช่วยงาน บางคนช่วยดูเรื่องขนส่ง บางคนช่วยดูเรื่องบัญชี ทุกอย่างค่อย ๆ เข้าที่เข้าทางจนลงตัวส่วนเฟิงตูก็ยังคงรับหน้าที่ที่เขาถนัด เขาช่วยติดต่อเครื่องจักรตั้งแต่แรก และตอนนี้ก็ยังช่วยติดต่อคู่ค้าจากต่างประเทศให้ด้วยไม่นานก็มีลูกค้าจากต่างแดนเริ่มสั่งสินค้า คำสั่งซื้อเพิ่มขึ้นทีละล็อต จนบางครั้งหย่งเล่อเองยังต้องนั่งดูตัวเลขซ้ำ เพราะไม่คิดว่าธุรกิจจะขยายเร็วขนาดนี้งานมีมากขึ้น แต่กลับไม่วุ่นวายเหมือนแต่ก่อน เพราะทุกคนรู้
You May Also Like
คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย729.7K viewsเด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก73.4K viewsGardener คนสวนของคุณหนู
กาสะลอง94.4K viewsคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี111.3K viewsเล่ห์หัสดิน (ซีรีส์บ้านไร่ / หัสดิน VS ธารธารา)
MOONY MAY39 viewsยั่วรักผ่านไลฟ์
จินต์พิชา625 viewsเพียงเศษเสี้ยวของหัวใจ
โกลัญญา13 viewsพราก
วรศิษฏ์100 views
