Share

บทที่149

last update publish date: 2026-11-20 00:23:00

เมื่อเข้ามาในรถ ชิงเถากำถุงเงินแน่น มองนายตนด้วยดวงตาเป็นประกาย “คุณหนูเก่งมากเลยเจ้าค่ะ บ่าวคิดว่า
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เมื่อนางร้ายมือตบยุค90 ทะลุมิติมาเป็นนางเอกแสนดียุคโบราณ   บทที่168

    หว่านหนิงไม่รอให้ผู้ใดซักถาม นางหันไปพยักหน้าให้คนของตระกูลเซี่ยพาตัวพยานเข้ามาแม่เฒ่าฟางก้าวเข้ามาในห้องโถงพร้อมกับหีบไม้ใบเล็ก หญิงชราตัวสั่นเล็กน้อยเมื่อเห็นขุนนางและผู้ดีนั่งอยู่เต็มห้อง แต่เมื่อเซียวจิ่งเหิงปรายตามองมา นางก็สูดลมหายใจและยืดหลังขึ้น“แม่เฒ่าฟาง เล่าให้ทุกท่านฟังเถิด ว่าสิบเจ็ดปีก่อน ท่านไปทำคลอดให้ผู้ใดที่เรือนเช่านอกเมือง” หว่านหนิงเอ่ยเสียงเรียบหลินเจิ้งหยวนผุดลุกขึ้นทันที “นี่มันเรื่องไร้สาระอันใด! หว่านหนิง เจ้ากล้าพาคนจรจัดเข้ามาปั้นน้ำเป็นตัวในจวนขุนนางเชียวหรือ!”“หากเป็นเรื่องปั้นน้ำเป็นตัว ท่านพ่อจะร้อนตัวไปไยเจ้าคะ” หว่านหนิงตอกกลับด้วยใบหน้าเรียบเฉย “ให้แม่เฒ่าฟางพูดจบก่อนเถิด หากนางพูดเท็จ ใต้เท้าเซียวที่นั่งอยู่ตรงนี้ ย่อมลงโทษนางตามกฎหมายแน่นอน”หลินเจิ้งหยวนอ้าปากค้าง เมื่อเห็นเซียวจิ่งเหิงพยักหน้ารับ เขาจึงต้องทิ้งตัวลงนั่งด้วยความกระวนกระวายแม่เฒ่าฟางเริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมด ตั้งแต่การทำคลอดให้หลิ่วอวี้เหนียง ไปจนถึงการปรากฏตัวของหลินเจิ้งหยวนที่อุ้มทารกน้อยด้วยความดีใจ และการยัดเงินปิดปากก้อนโตผู้อาวุโสตระกูลหลินเบิกตากว้าง หันมามองหลินเจิ้ง

  • เมื่อนางร้ายมือตบยุค90 ทะลุมิติมาเป็นนางเอกแสนดียุคโบราณ   บทที่167

    “ข้าไม่เป็นไร” หว่านหนิงโบกมือปฏิเสธ “เตรียมรถม้า ข้าจะไปที่ร้านน้ำชา ท่านลุงนัดคนสำคัญไว้ที่นั่น”ร้านน้ำชาตั้งอยู่ย่านการค้า บรรยากาศค่อนข้างเป็นส่วนตัว หว่านหนิงเดินตามหลงจู๊ขึ้นไปยังห้องสี่เหลี่ยมชั้นสอง เมื่อเปิดประตูเข้าไป นางก็พบเซี่ยเฉิงอันนั่งรออยู่ก่อนแล้ว และฝั่งตรงข้ามคือเซียวจิ่งเหิงในชุดลำลองสีเข้มเขามาทำไม? เสียงความคิดในใจของหว่านหนิงดังขึ้น แต่นางก็ไม่ได้เอ่ยถามให้เสียมารยาท นางเพียงประสานมือคารวะทักทายผู้ใหญ่ทั้งสองเซียวจิ่งเหิงมองใบหน้าซีดเซียวของหญิงสาว เขาเลื่อนจานขนมเปี๊ยะไส้เนื้อและน้ำชาอุ่น ๆ ไปตรงหน้านาง “กินเสียก่อน หากร่างกายไม่มีแรง เจ้าจะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนไปสู้รบตบมือกับคนพวกนั้น”น้ำเสียงของเขาเรียบง่ายแต่แฝงความห่วงใย หว่านหนิงมองอาหารบนโต๊ะ ความรู้สึกอยากอาหารหดหายไปหมดแล้ว นางส่ายหน้า “ข้ากินไม่ลงเจ้าค่ะ แค่คิดว่าเงินทุกอีแปะของท่านแม่ ถูกคนพวกนั้นเอาไปใช้เลี้ยงดูลูกชู้ ข้าก็ขยะแขยงจนแทบอาเจียน”เซียวจิ่งเหิงไม่คะยั้นคะยอ เขาเพียงรินน้ำชาอุ่น ๆ ให้นางอีกถ้วย “ความโกรธทำให้คนตาบอด แต่ความหิวทำให้คนขาดสติ เจ้าต้องแยกแยะให้ได้ วันนี้เจ้ารู้ความจริงแล้ว

  • เมื่อนางร้ายมือตบยุค90 ทะลุมิติมาเป็นนางเอกแสนดียุคโบราณ   บทที่166

    หว่านหนิงกวาดสายตามองเยว่โหรว ก่อนจะหันไปหาบิดา “ท่านพ่อเชื่อข่าวลือไร้สาระพวกนี้หรือเจ้าคะ”“ถ้าไม่มีมูล หมามันจะขี้หรือ!” หลินเจิ้งหยวนตวาด “มีคนเห็นเจ้าเดินคลอเคลียกับเซียวจิ่งเหิงที่ตลาดตะวันออกเมื่อหลายวันก่อน เจ้าจะปฏิเสธหรือว่าไม่ได้ไป!”“ข้าไปจริงเจ้าค่ะ” หว่านหนิงตอบอย่างราบเรียบ ไม่มีท่าทีปิดบัง “แต่ข้าไม่ได้ไปตามลำพัง และไม่ได้ลอบพบผู้ใดอย่างลับๆ”นางล้วงเทียบเชิญใบเล็กออกมาจากแขนเสื้อ วางลงบนโต๊ะ “นี่คือเทียบเชิญที่ใต้เท้าเซียวส่งมาให้ท่านลุงเซี่ยเฉิงอัน เพื่อขออนุญาตพาข้าไปเลือกซื้อหนังสือที่ตลาด และวันนั้นข้าก็ไปพร้อมกับชิงเถา เดินจับจ่ายซื้อของอย่างเปิดเผยท่ามกลางผู้คนมากมาย ไม่มีเรื่องบัดสีบัดเถลิงอย่างที่เขาลือกันแม้แต่น้อย”เยว่โหรวหน้าเจื่อน นางไม่คิดว่าเซียวจิ่งเหิงจะทำเรื่องขออนุญาตอย่างเป็นทางการเช่นนี้ นางรีบแก้ต่าง “แต่... แต่บ่าวไพร่ลือกันให้แซ่ดว่า ท่านหลอกล่อให้เขามาช่วยเรื่องคดีสมบัติ”“บ่าวไพร่ลือกัน หรือเจ้าเป็นคนสั่งให้ลือกันแน่ เยว่โหรว” หว่านหนิงสวนกลับเสียงเย็น“ท่านหมายความว่าอย่างไร ข้าเปล่านะเจ้าคะ!” เยว่โหรวปฏิเสธเสียงหลงหว่านหนิงพยักหน้าให้ชิงเถ

  • เมื่อนางร้ายมือตบยุค90 ทะลุมิติมาเป็นนางเอกแสนดียุคโบราณ   บทที่165

    หว่านหนิงหันไปมองเซียวจิ่งเหิง การขออนุญาตผู้ใหญ่พาหญิงสาวออกไปข้างนอกอย่างเปิดเผยเช่นนี้ ในธรรมเนียมของเมืองหลวงย่อมมีความหมายลึกซึ้งแฝงอยู่“ใต้เท้าเซียวคงมีธุระ ข้าเกรงว่าจะรบกวนเวลาของท่าน” หว่านหนิงเอ่ยแบ่งรับแบ่งสู้เซียวจิ่งเหิงลุกขึ้นยืนประสานมือ “ข้าลาพักครึ่งวัน ธุระของข้าวันนี้คือพาเจ้าไปเลือกหนังสือ ไม่ถือว่าเป็นการรบกวน”น้ำเสียงของเขาหนักแน่นและตรงไปตรงมาจนท่านลุงเซี่ยเฉิงอันหัวเราะชอบใจ “เอาล่ะ ไปเถิด ลุงอนุญาต พาชิงเถาไปด้วยจะได้มีคนช่วยถือของ”ถนนตะวันออกคึกคักไปด้วยพ่อค้าแม่ขายและผู้คนที่มาเดินจับจ่ายซื้อของ หว่านหนิงเดินเคียงคู่ไปกับเซียวจิ่งเหิง โดยมีชิงเถาเดินตามอยู่ห่างๆ ระยะห่างระหว่างพวกเขาทั้งสองกำลังพอดี ไม่ใกล้จนน่าเกลียดแต่ก็ไม่ห่างจนดูเหินห่างเซียวจิ่งเหิงเดินชะลอฝีเท้าลงอย่างเป็นธรรมชาติเพื่อให้ก้าวทันนางที่ก้าวสั้นกว่า“เจ้าหลบหน้าข้ามาสองวัน” เซียวจิ่งเหิงเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ “เพราะคำพูดของข้าในวันนั้นใช่หรือไม่”หว่านหนิงชะงัก นางไม่คิดว่าเขาจะเปิดประเด็นตรงๆ กลางถนนเช่นนี้ “ข้า... ข้าเพียงแต่ยุ่งอยู่กับบัญชีร้านค้า”“หากเจ้าคิดว่าข้าพูดเพราะสงสาร ข

  • เมื่อนางร้ายมือตบยุค90 ทะลุมิติมาเป็นนางเอกแสนดียุคโบราณ   บทที่164

    “ผู้ที่ประเคนสมบัติของภรรยาเอกให้คนนอก น่าจะเป็นท่านพ่อมากกว่านะเจ้าคะ” หว่านหนิงสวนกลับเสียงเรียบ “ตลอดสองปีที่ผ่านมา ท่านพ่อและน้าหลิ่วก็นำเงินสินเดิมของท่านแม่ไปใช้จ่ายอย่างสุรุ่ยสุร่าย ซ้ำยังแอบนำไปซื้อของฟุ่มเฟือยให้เยว่โหรว หากข้ายอมมอบอำนาจให้ท่านพ่อจัดการ ทรัพย์สินเหล่านั้นคงตกไปอยู่ในมือของคนอื่นจนหมดสิ้น”หลินเจิ้งหยวนโกรธจนหน้าดำหน้าแดง เขาชี้หน้าบุตรสาว “เจ้า... เจ้ามันลูกเนรคุณ! พ่อเลี้ยงดูเจ้ามาจนโต เจ้ากลับมาเนรคุณด้วยการฉีกหน้าพ่อต่อหน้าคนนอกเช่นนี้!”“แล้วท่านพ่อเคยทำหน้าที่บิดาอย่างแท้จริงบ้างหรือไม่!” หว่านหนิงตอกกลับ น้ำเสียงของนางเจือความปวดร้าวที่ถูกกดทับมานาน “ตอนที่ข้าลำบากอยู่ที่ชนบท ท่านพ่อเคยส่งคนไปดูแลข้าบ้างหรือไม่ ตอนที่ข้าถูกใส่ร้ายว่าเป็นดาวอัปมงคล ท่านพ่อเคยปกป้องข้าบ้างหรือไม่ ท่านพ่อรักแต่ตัวเอง รักแต่หน้าตาและชื่อเสียง ไม่เคยรักข้าเลยสักนิด!”คำพูดที่พรั่งพรูออกมาจากใจของหว่านหนิง ทำให้หลินเจิ้งหยวนชะงักไป เขาพยายามหาคำโต้แย้ง แต่กลับพูดไม่ออกเพราะสิ่งที่นางพูดคือความจริง“พ่อ... พ่อก็ลำบากเหมือนกัน” หลินเจิ้งหยวนพยายามหาข้ออ้าง “พ่อต้องทำงานหนักเพื

  • เมื่อนางร้ายมือตบยุค90 ทะลุมิติมาเป็นนางเอกแสนดียุคโบราณ   บทที่163

    “ดวงชะตาชงกับผู้นำตระกูล... ประโยคนี้คุ้นหูนัก สองปีก่อนท่านก็พูดเช่นนี้กับข้ากลางจวนตระกูลหลิน”ซินแสอู๋สะดุ้งสุดตัว เงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวในชุดกระโปรงสีเรียบที่ยืนค้ำศีรษะตนอยู่ ใบหน้าหมดจดนั้นเขาย่อมจำได้แม่นยำ คุณหนูใหญ่ตระกูลหลินที่เขาเคยรับเงินเพื่อใส่ความนาง!เฒ่าเจ้าเล่ห์ผุดลุกขึ้นเตรียมจะวิ่งหนี แต่บ่าวร่างกำยำของตระกูลเซี่ยสองคนก้าวมาขนาบข้าง ซ้ายขวาปิดทางหนีไว้สนิท“รับเงินจ้างวานเพื่อใส่ร้ายบุตรสาวขุนนาง โทษทัณฑ์คือโบยห้าสิบไม้และส่งไปใช้แรงงานที่เหมืองหิน” หว่านหนิงกางสำเนาบัญชีรายจ่ายที่มีชื่อของเขาลงบนโต๊ะ “ท่านจะไปชี้แจงเรื่องยี่สิบตำลึงนี่ที่ศาลรับฟ้อง หรือจะคุยกับข้าดีๆ ตรงนี้”ซินแสอู๋เข่าอ่อน ทรุดลงนั่งกับเก้าอี้ตามเดิม ฮูหยินร่างท้วมเห็นท่าไม่ดีจึงรีบเก็บตั๋วเงินแล้วลุกหนีไปทันที ทิ้งให้เฒ่าต้มตุ๋นเผชิญหน้ากับความจริงเขาไม่มีทางเลือก เมื่อเห็นหลักฐานการรับเงินชัดเจน ซินแสอู๋จึงยอมรับสารภาพจนหมดเปลือก เขาเล่าว่าหลิ่วอวี้เหนียงให้คนไปติดต่อเขา มอบเงินยี่สิบตำลึง แลกกับการท่องบทคำทำนายที่นางเตรียมไว้ให้ เพื่อป้ายสีว่าหว่านหนิงเป็นดาวอัปมงคลหว่านหนิงสั่งให้คนนำกระดาษ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status