MasukShare
สวัสดี....ฉันชื่อคะแนน
Tanggal publikasi:
2026-03-13 21:24:05
Bab terbaru
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก ขอแค่ยายหาย....อะไรก็ได้ทั้งนั้น
ตอนที่ 4ขอแค่ยายหาย....อะไรก็ได้ทั้งนั้นรุ่งเช้าแสงแดดอ่อนยามเช้าส่องลอดผ่านผ้าม่านสีครีมเข้ามาในห้อง คะแนนลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้า รู้สึกเหมือนร่างกายทั้งร่างหนักอึ้งไปหมด กล้ามเนื้อขาและเอวปวดตึงจนนอนนิ่งไปพักหนึ่งถึงจะขยับได้ผ้าห่มผืนบางร่นลงจากแผ่นอก เผยให้เห็นรอยแดงช้ำตามตัว และความเปียกชื้นจาง ๆ ที่ยังหลงเหลือจากค่ำคืนอันดุเดือดเธอเม้มริมฝีปากแน่น ความเจ็บแสบระหว่างเรียวขาย้ำเตือนเธอชัดเจนทุกการเคลื่อนไหว ร่างกายยังไม่ฟื้นเต็มที่ แต่กลับไม่มีเวลาแม้แต่จะตั้งหลักหญิงสาวเบิกตากว้างเมื่อหันไปมองนาฬิกา“จะแปดโมงแล้ว!…”คะแนนลุกขึ้นแทบไม่ทัน แม้จะเจ็บแต่ก็ฝืนพยุงตัวเองลุกจากเตียงทันที มือคว้าเสื้อผ้าที่กองอยู่บนพื้นขึ้นมาแต่งอย่างเร่งรีบ ใบหน้ายังซีดเซียว ริมฝีปากแห้ง และดวงตาหนักอึ้งจากการนอนไม่พอ ก่อนออกจากห้อง หันกลับไปมองเตียงเพียงแวบเดียว“ญาติคุณพิสมัยค่ะ...”เธอบอกกับพนักงานเคาท์เตอร์ทันทีที่มาถึง“เชิญทางนี้ค่ะ”คะแนนก้าวขาตามพยาบาลในชุดสีขาวไปอย่างใจจดใจจ่อ“ตอนนี้ยายของคุณออกจากห้องไอซียูแล้ว....แต่ว่ายังไม่ได้สติค่ะ”“ฉันอยากให้ผ่าตัดเปลี่ยนไตค่ะ...”“งั้นเดี๋ยวจะมีเอ
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก ผู้หญิงขายตัว NC
ตอนที่ 3ผู้หญิงขายตัว NCร่างของเธอสะท้านเล็กน้อยเมื่อผ้าที่เคยปกปิดเนื้อในหลุดไปกองที่พื้น หญิงสาวหลับตาแน่น ฝืนไม่มองแววตาคมที่กำลังจ้องเธอราวกับนักล่า ริมฝีปากเม้มแน่นพยายามไม่สั่นไหว ทั้งที่ภายในกลับเต็มไปด้วยความประหม่าและความรู้สึกผิด“มึงซ่อนรูปจังว่ะ....”เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นจัด ก่อนจะโน้มตัวลงมาชิด ขยับริมฝีปากแตะซอกคอเธออย่างแนบแน่นมือหนาเลื่อนต่ำลงอย่างไม่รีบร้อน ลูบไล้ต้นขาเธออย่างหยอกเย้า ก่อนจะคว้าจับสะโพกเปลือยเปล่าของเธอด้วยแรงที่ทำให้เธอสะดุ้ง“อ๊ะ”เธอเผลอครางเบา ๆ ออกมาโดยไม่ตั้งใจ ก่อนจะเม้มริมฝีปากแน่นยิ่งกว่าเดิม“ตอบสนองเร็วขนาดนี้...น่าจะไม่ใช่ครั้งแรกเหมือนที่ปากพูด”ชายหนุ่มกดร่างเธอลงเบา ๆ บนเตียง ขาขาวเรียวยกขึ้นอย่างช้า ๆ ขณะที่ริมฝีปากเขารุกไล้ไปทั่วซอกคอขาวกลิ่นหอมจากผิวทำให้เขาอดใจแทบไม่ไหวหน้าอกอวบถูกเขาบีคลึงเบา ๆ ก่อนที่ชายหนุ่มจะเลื่อนใบหน้าลงต่ำ ปลายลิ้นร้อนแตะเบา ๆ ไปที่ยอดดอกปทุมที่ชูชันจ๊วบ จ๊วบเสียงดูดดึงดังขึ้นเบา ๆ ลิ้นลากวนถูไถไปทั่วเต้าอีกข้างก็ไม่วายที่จะโดนบีบจนแดงก่ำ“อ๊ะ..อย่านะ”เมื่อชายหนุ่มลากลิ้นลงต่ำจนถึงจุดอ่อนไหวที่ยังไม่
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก สวัสดี....ฉันชื่อคะแนน
ตอนที่ 2สวัสดี....ฉันชื่อคะแนนเสียงเจี้ยวจ้าวของผู้คนบวกกันกับเสียงดนตรีคะแนนเดินตามหลังนิสามาเรื่อย ๆ ตอนนี้เธอยังใส่ชุดนักศึกษาอยู่เลย ทำให้สายตาของคนส่วนมากมองมาที่เธอไม่ค่อยดีนัก“อ้าว...ยัยนิสา...กว่าจะมาได้นะมึง”เสียงแหบคนสาววัยกลางรูปร่างอ้วนท้วมพูดขึ้น ทำให้เธอหยุดเดิน“หวัดดีเจ๊...ทำไมทุกคนดูวุ่นวายกันจังเกิดอะไรขึ้นรึเปล่า”“ก็ยัยเอวาน่ะสิไม่มา...ฉันหาคนไปหาคุณเวกัสไม่ได้เลย....ถ้าไม่มีวันนี้กูคงได้หัวขาดแน่ ๆ”“เจ๊ก็ไปเองสิ...”“อินี่....มึงดูสภาพกูด้วย”“ฮ่า ๆ ฉันล้อเล่นน่า”“แล้วนี่.....”หญิงวัยกลางชี้มาที่คะแนนอย่างสงสัยเพราะไม่เคยเห็นหน้า แถมยังใส่ชุดนักศึกษาอยู่ด้วย“อ๋อ..ลืมบอกเจ๊ไป มีงานให้น้องมันทำรึเปล่า...อะไรก็ได้ต้องการเงินด่วน ๆ”“เท่าไหร่ล่ะ...”เธอเอ่ยถามอย่างเคยชินเพราะทุกคนที่ตัดสินใจมาทำงานที่นี่ก็ต้องการเงินใช้แบบด่วนกันทุกราย“สี่แสน....”“อีสา....จะบ้ารึไง!”“จริง ๆ มีมั้ย หาให้หน่อยสิ”“ทำอะไรก็ได้จริงเหรอ....”“ได้จริงใช่มั้ยคะแนน....ไม่เปลี่ยนใจแล้วใช่มั้ย”นิสาหันมาถามเธออีกครั้ง“ค่ะ....”“งั้นก็ไปแทนยัยเอวา....”“ให้ไปหาคุณเวกัสน่ะนะ....จะได้เ
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก ปัญหารุมเร้า
ตอนที่ 1ปัญหารุมเร้า‘คะแนน’หญิงสาววัย 20ต้น ๆ พึ่งกลับมาจากมหาลัย แต่ก็ต้องแปลกใจเล็กน้อยเมื่อหน้าบ้านมีคนมายืนมุงอยู่หลายคนเธอขมวดคิ้ว ก่อนจะสาวเท้าเข้าไปใกล้“ป้านิด…พากันมาทำอะไรตรงนี้จ๊ะ…”เธอเอ่ยถามเสียงหวาน ใบหน้าผุดรอยยิ้มขึ้นมาเล็ก ๆ“นี่คะ..รีบไปดูยายแกที่โรงพยาบาลเร็ว..”“กะ…เกิดอะไรขึ้นคะ”“ก็ยายแกล้มหัวฟาดพื้นไปน่ะสิ..ป่านนี้ไม่รู้เป็นยังไงบ้าง ที่ป้ามาก็จะมาบอกแกนี่แหละ”“อะไรนะ!”เธอไม่รอให้หญิงวัยกลางตอบ รีบไปที่โรงพยาบาลในทันทีคะแนนเติบโตมากับยายเพียงสองคน ตั้งแต่จำความได้ เธอก็ไม่มีพ่อแม่ ยายเป็นคนเก็บเธอมาเลี้ยงตั้งแต่ยังเป็นทารกเพียงไม่กี่วัน ช่วงเย็นของทุกวัน ยายจะไปขายข้าวแกงที่ตลาดและคะแนนก็มักจะไปช่วยอยู่เสมอ ชีวิตนี้เธอไม่มีใครอีกแล้ว…นอกจากยายเพียงคนเดียว“ยาย!”ทันทีที่มาถึงเธอก็วิ่งกรูเข้าไปที่หน้าเคาน์เตอร์ ใบหน้าตอนนี้มีแต่รอยคราบน้ำตาคะแนนหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องฉุกเฉินหัวใจหล่นวูบไปที่ตาตุ่ม“ญาติคุณยายพิสมัยใช่มั้ยคะ..”เสียงใสของพยาบาลดังขึ้นจากด้านหลัง เธอพยักหน้ารัวในขณะที่ยังไม่หยุดร้องไห้“เชิญทางนี้ก่อนค่ะ”เธอเดินก้าวออกไปจากหน้าห้องฉุกเฉินช้า
Anda juga akan menyukai
How Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์97.1K Dibacaเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้257.8K Dibacaรักร้ายพี่ชายข้างบ้าน
ดอกอ้อลู่ลม51.2K Dibacaสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา363.3K Dibacaเมียที่(ไม่)รักของนพเก้า
ภัคมนตรา910 Dibacaฟ้าของน่านน้ำ NC24++
ลมหนาวปลายตุลา234 Dibacaเมื่อมาเฟียร้ายตกหลุมรัก
อิงวรา53 Dibacaเสน่หาค่ำคืนนั้น
อิงวรา189 Dibaca
