MasukShare
ปัญหารุมเร้า
Tanggal publikasi:
2026-03-12 23:19:48ตอนที่ 1
ปัญหารุมเร้า ‘คะแนน’หญิงสาววัย 20ต้น ๆ พึ่งกลับมาจากมหาลัย แต่ก็ต้องแปลกใจเล็กน้อยเมื่อหน้าบ้านมีคนมายืนมุงอยู่หลายคนเธอขมวดคิ้ว ก่อนจะสาวเท้าเข้าไปใกล้ “ป้านิด…พากันมาทำอะไรตรงนี้จ๊ะ…” เธอเอ่ยถามเสียงหวาน ใบหน้าผุดรอยยิ้มขึ้นมาเล็ก ๆ “นี่คะ..รีบไปดูยายแกที่โรงพยาบาลเร็ว..” “กะ…เกิดอะไรขึ้นคะ” “ก็ยายแกล้มหัวฟาดพื้นไปน่ะสิ..ป่านนี้ไม่รู้เป็นยังไงบ้าง ที่ป้ามาก็จะมาบอกแกนี่แหละ” “อะไรนะ!” เธอไม่รอให้หญิงวัยกลางตอบ รีบไปที่โรงพยาบาลในทันที คะแนนเติบโตมากับยายเพียงสองคน ตั้งแต่จำความได้ เธอก็ไม่มีพ่อแม่ ยายเป็นคนเก็บเธอมาเลี้ยงตั้งแต่ยังเป็นทารกเพียงไม่กี่วัน ช่วงเย็นของทุกวัน ยายจะไปขายข้าวแกงที่ตลาดและคะแนนก็มักจะไปช่วยอยู่เสมอ ชีวิตนี้เธอไม่มีใครอีกแล้ว…นอกจากยายเพียงคนเดียว “ยาย!” ทันทีที่มาถึงเธอก็วิ่งกรูเข้าไปที่หน้าเคาน์เตอร์ ใบหน้าตอนนี้มีแต่รอยคราบน้ำตา คะแนนหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องฉุกเฉินหัวใจหล่นวูบไปที่ตาตุ่ม “ญาติคุณยายพิสมัยใช่มั้ยคะ..” เสียงใสของพยาบาลดังขึ้นจากด้านหลัง เธอพยักหน้ารัวในขณะที่ยังไม่หยุดร้องไห้ “เชิญทางนี้ก่อนค่ะ” เธอเดินก้าวออกไปจากหน้าห้องฉุกเฉินช้า ๆ ตามพยาบาลสาวไปจนถึงหน้าเคาต์เตอร์พยาบาล “ก่อนหน้านี้คนไข้มีโรคประจำตัวอยู่ใช่มั้ยคะ..” “ใช่ค่ะ…เป็นความดัน” “ตอนนี้ไม่ใช่แค่ความนะคะ..ยังเป็นโรคไตเรื้อรังด้วย” “ไตเรื้อรัง..มะความว่ายังไงคะ” “ก็คงต้องฟอกไตไปตลอดชีวิตค่ะ…แต่ว่าตอนนี้มีไตที่สามารถปลูกถ่ายได้..ที่เข้ากับคนไข้ได้” “แล้วแบบไหนมันดีกว่ากันคะ…” “ตอนนี้ปลูกถ่ายไตใหม่คงดีที่สุดแล้วค่ะ…ถ้าฟอกไตก็ต้องฟอกไปตลอดชีวิต คนไข้ไม่สามารถทำงานหนัก ๆ ได้ อาจจะมีเหนื่อยงายาส่งผลกับอวัยวะอื่นด้วยอายุสั้นกว่าการปลูกถ่ายไตค่ะ…ญาติคนไข้ตัดสินใจได้เลยนะคะว่าจะเลือกแบบไหน แต่ว่าการที่จะหาไตที่เข้ากันได้นี่ไม่ง่ายเลยนะคะ บางคนเขารอกันเป็นปีๆ” “แล้วจะเสี่ยงเกินไปรึเปล่าคะ” “ผ่าตัดมีความเสี่ยงอยู่แล้วค่ะ….แต่ไม่ต้องห่วงนะคะทางเรามีหมอที่เชี่ยวชาญทางด้านนี้โดยเฉพาะ” “ละแล้วค่าใช้จ่าย….” “ประเมินราคาให้ก็อยู่ที่สามแสนห้าค่ะ” “สามแสนห้าเลยเหรอคะ” “ญาติคนไข้พิจารณาดูนะคะ…ว่าแบบไหนดีกว่า” “ค่ะ…ขอฉันคิดดูก่อนนะคะ” คะแนนนั่งลงบนเก้าอี้อย่างหมดแรง ยายขายข้าวแกงส่งเธอเรียนตั้งแต่เด็ก คนหาเช้ากินค่ำแบบพวกเราจะมีเงินที่ไหนมาเก็บถึงสามแสนอย่าว่าแต่สามแสนเลยหมื่นนึงตอนนี้ก็ไม่มี เพราะพึ่งจ่ายค่าเทอมให้เธอไป “ยายจ๋า..หนูจะหาทางช่วยยายนะ” หญิงสาวน้ำตาคลอเบ้าพูดออกมาด้วยเสียงสะอื้น ร่างอรชรสั่นสะท้านไปตามจังหวะที่เธอร้องไห้ “ฮึก ฮือ” คะแนนกลับเข้ามาที่บ้านอีกครั้ง บ้านไม้ขนาดเล็กที่ตั้งอยู่ในซอย “เงินเก็บไม่มีแบบนี้..แล้วฉันจะทำยังไง” หญิงสาวตัดสินใจเดินไปหาป้านิดบ้านข้าง ๆ อย่างลังเล แต่จะให้ทำไงได้ก็เธอไม่มีทางเลือกนี่น่า “ใครน่ะ…” เมื่อเสียงเคาะประตูดังขึ้น คนจากด้านในก็ตะโกนถามออกมา “หนูเอง..” “อ้าวคะแนน..เข้ามาก่อนสิ” “ยายเป็นไงมั่ง…” เธอนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ช้า ๆ อย่างเกรงใจ “ยังไม่ออกจากห้องอซียูเลย..” “ตายจริง” “หมอบอกต้องทำการปลูกถ่ายไต..” “ผ่าตัดงั้นเหรอ...” “ใช่ค่ะ…ป้านิดพอจะมีเงินให้หนูยืมมั้ยคะ” “เท่าไหร่ล่ะ…” “สี่แสนค่ะ...” “ตายจริง…เยอะขนาดนั้นเชียว ถ้าอย่างนั้นป้าคงไม่มีให้ยืมหรอก” “หนูไม่รู้ว่าจะหันหน้าไปหาใคร…หนูอยู่กับยายแค่สองคนไม่มีพี่มีน้องที่ไหน” เธอก้มหน้าร้องไห้สะอื้นออกมาอีกครั้ง “ป้าเข้าใจ…แต่สี่แสนมันเยอะมากจริง ๆ สำหรับคนแบบเรา ไม่มีวิธีอื่นรักษาแล้วเหรอ” “หมอบอกนี่คือโอกาสดี..กว่าจะหาไตมาเปลี่ยนไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ” “…….” “หนูมืดไปหมดเลย….ไม่รู้จะทำอะไร ถ้าไม่มียายหนูก็ไม่รู้จะอยู่ไปเพื่ออะไร” “อย่าพูดแบบนั้นสิลูก….” “ทำอะไรกันน่ะ…” เสียงหวานของคนที่กำลังลงมาจากบันไดทำให้การสนทนาต้องหยุดลง “อ้าวสา..จะไปทำงานแล้วเหรอลูก” “อื้อ..ยัยคะเป็นอะไรถึงร้องไห้..” “พี่สา….” “คุยกับน้องหน่อยนะ…เดี๋ยวแม่ไปหาอะไรมาให้ทาน” “ว่าไงเป็นอะไรร้องไห้..” “ยายหนูต้องผ่าตัด..” “อะไรนะ เมื่อเช้ายังเห็นดี ๆ อยู่เลย ไงเป็นงั้นได้” “หนูไม่มีเงินเลย….” “ไปทำงานกับฉันมั้ยล่ะ…” “เอาสิ…” “ต้องการเท่าไหร่ล่ะ..เผื่อฉันช่วยได้” “สี่แสน” “จะบ้ารึไง!สี่แสน!…” “จริง ๆนะ” “คงไม่มีงานไหนที่ไดเงินสี่แสนภายในวันนี้พรุ่งนี้หรือมะรืนนี้หรอกนะ ปีนึงจะได้ถึงสี่แสนรึเปล่าก็ไม่รู้…” “ไม่มีทางอื่นแล้วเหรอ..” “ฉันน่ะทำงานที่บาร์ เป็นสายเอ็นเตอร์เทรนได้เยอะสุดก็คืนล่ะหมื่นสองหมื่น แต่นาน ๆ ที ช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ค่อยดีคนไม่ค่อยเข้าร้านกันหรอก….แต่ถ้าอยากได้เงินจริง ๆ ก็ต้องยอมแลก” “แลก?แลกอะไร” “มีเสี่ยรวย ๆ เยอะ เด็ก ๆ อย่างเธอน่ะสบาย ๆ ไปตอนนี้ก็ได้เลยสี่แสน ฉันก็อยากทำเหมือนกันแต่ติดที่ฉันอายุเท่าเสี่ยไปแล้ว เสี่ยที่ไหนจะมาเอา…” “แบบนั้นฉันไม่ทำหรอก..ให้ตายก็ไม่ทำ” “ก็แค่ถามดู..แต่แกรู้เอาไว้เลยนะว่าเงินสี่แสนน่ะมันไม่ใช่น้อย ๆ จะหามาได้ยังไง ฉันพูดตรง ๆ ต่อให้แกขายบ้านที่อยู่ตอนนี้ก็ไม่ถึง ขายข้าวแกงพันหม้อก็ไม่รู้จะได้รึเปล่า เว้นแต่จะถูกหวย แต่มันจะเป็นไปได้ยังไงล่ะ” “แต่ฉันก็มีศักดิ์ศรีนะ..ถึงจะจน” “ทะนงในศักดิ์ศรีมันก็ดีอยู่หรอก…แต่ศักดิ์ศรีที่แกมีมันกินได้รึเปล่า เงินเท่านั้นที่ทำให้อยู่รอด ที่ฉันทำก็เพื่อแม่ทั้งนั้น ถึงใครจะมองว่าฉันขายตัวก็เถอะ..คำพูดของคนมันไม่ได้เลวร้ายเท่าการไม่มีเงินนะ” “แต่ยังไง…” “ฉันรู้ว่าแกไม่กล้า…ฉันก็ไม่อยากเป็นคนไม่ดีที่แนะนำให้น้องไปขายตัวเหมือนกัน…ถือซะว่าฉันไม่ได้พูดอะไรแล้วกันนะ” “นะ..หนูอยากลองดู” “หื้ม….” “หนูจะเป็นอะไรก็ได้…แต่ขอแค่ยายปลอดภัย ชีวิตนี้หนูมีแค่ยาย….แม้แต่ชีวิตหนูก็ให้ได้” “เอาจริงเหรอ” “จะลองดู….” “เธออายุเท่าไหร่…” “20กว่า ๆ” “จะไม่เสียใจใช่มั้ย” “ถ้าหนูไม่ทำอะไรเลย...หนูคงเสียใจมากกว่านี้” “กลับไปคิดให้ดี ๆ ก่อน” “ไม่มีเวลาแล้ว…” “งั้นตามฉันมาเถอะ…” คะแนนเดินตามหลังนิสาไปขึ้นรถ รถแล่นออกมาได้ไม่นานก็ถึงที่หมาย “จำเอาไว้นะคะแนน.ถ้าเปลี่ยนใจก็วิ่งออกมา” “ค่ะ….” “อย่าเสียใจไปเลย…ถ้าจะต้องทำในสิ่งที่ต้องทำถึงมันจะฝืนมากก็เถอะ ตอนนั้นฉันก็คิดแบบนี้เหมือนกัน แต่พอหันกลับไปมองแม่ที่ลำบาก ที่โดนทุบตีจากพวกเงินกู้นอกระบบแล้วฉันทำใจไม่ได้จริง ๆ ฉันก็คิดเหมือนเธอ…นอกจากแม่แล้วฉันก็ไม่ต้องการอะไรอีก” “…….” “ไปกันเถอะ เดี๋ยวฉันจะพาเธอหาเจ๊ที่ดูแลที่นี่นะ…เขาจะพาเเธอไปหาคนพวกนั้นเอง” คะแนนลังเลเล็กน้อยแต่ก็ตัดสินใจก้าวขาลงจากรถภายในไม่กี่วิ เธอสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดเดินตามหลังนิสาไป
Bab terbaru
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก ขอแค่ยายหาย....อะไรก็ได้ทั้งนั้น
ตอนที่ 4ขอแค่ยายหาย....อะไรก็ได้ทั้งนั้นรุ่งเช้าแสงแดดอ่อนยามเช้าส่องลอดผ่านผ้าม่านสีครีมเข้ามาในห้อง คะแนนลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้า รู้สึกเหมือนร่างกายทั้งร่างหนักอึ้งไปหมด กล้ามเนื้อขาและเอวปวดตึงจนนอนนิ่งไปพักหนึ่งถึงจะขยับได้ผ้าห่มผืนบางร่นลงจากแผ่นอก เผยให้เห็นรอยแดงช้ำตามตัว และความเปียกชื้นจาง ๆ ที่ยังหลงเหลือจากค่ำคืนอันดุเดือดเธอเม้มริมฝีปากแน่น ความเจ็บแสบระหว่างเรียวขาย้ำเตือนเธอชัดเจนทุกการเคลื่อนไหว ร่างกายยังไม่ฟื้นเต็มที่ แต่กลับไม่มีเวลาแม้แต่จะตั้งหลักหญิงสาวเบิกตากว้างเมื่อหันไปมองนาฬิกา“จะแปดโมงแล้ว!…”คะแนนลุกขึ้นแทบไม่ทัน แม้จะเจ็บแต่ก็ฝืนพยุงตัวเองลุกจากเตียงทันที มือคว้าเสื้อผ้าที่กองอยู่บนพื้นขึ้นมาแต่งอย่างเร่งรีบ ใบหน้ายังซีดเซียว ริมฝีปากแห้ง และดวงตาหนักอึ้งจากการนอนไม่พอ ก่อนออกจากห้อง หันกลับไปมองเตียงเพียงแวบเดียว“ญาติคุณพิสมัยค่ะ...”เธอบอกกับพนักงานเคาท์เตอร์ทันทีที่มาถึง“เชิญทางนี้ค่ะ”คะแนนก้าวขาตามพยาบาลในชุดสีขาวไปอย่างใจจดใจจ่อ“ตอนนี้ยายของคุณออกจากห้องไอซียูแล้ว....แต่ว่ายังไม่ได้สติค่ะ”“ฉันอยากให้ผ่าตัดเปลี่ยนไตค่ะ...”“งั้นเดี๋ยวจะมีเอ
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก ผู้หญิงขายตัว NC
ตอนที่ 3ผู้หญิงขายตัว NCร่างของเธอสะท้านเล็กน้อยเมื่อผ้าที่เคยปกปิดเนื้อในหลุดไปกองที่พื้น หญิงสาวหลับตาแน่น ฝืนไม่มองแววตาคมที่กำลังจ้องเธอราวกับนักล่า ริมฝีปากเม้มแน่นพยายามไม่สั่นไหว ทั้งที่ภายในกลับเต็มไปด้วยความประหม่าและความรู้สึกผิด“มึงซ่อนรูปจังว่ะ....”เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นจัด ก่อนจะโน้มตัวลงมาชิด ขยับริมฝีปากแตะซอกคอเธออย่างแนบแน่นมือหนาเลื่อนต่ำลงอย่างไม่รีบร้อน ลูบไล้ต้นขาเธออย่างหยอกเย้า ก่อนจะคว้าจับสะโพกเปลือยเปล่าของเธอด้วยแรงที่ทำให้เธอสะดุ้ง“อ๊ะ”เธอเผลอครางเบา ๆ ออกมาโดยไม่ตั้งใจ ก่อนจะเม้มริมฝีปากแน่นยิ่งกว่าเดิม“ตอบสนองเร็วขนาดนี้...น่าจะไม่ใช่ครั้งแรกเหมือนที่ปากพูด”ชายหนุ่มกดร่างเธอลงเบา ๆ บนเตียง ขาขาวเรียวยกขึ้นอย่างช้า ๆ ขณะที่ริมฝีปากเขารุกไล้ไปทั่วซอกคอขาวกลิ่นหอมจากผิวทำให้เขาอดใจแทบไม่ไหวหน้าอกอวบถูกเขาบีคลึงเบา ๆ ก่อนที่ชายหนุ่มจะเลื่อนใบหน้าลงต่ำ ปลายลิ้นร้อนแตะเบา ๆ ไปที่ยอดดอกปทุมที่ชูชันจ๊วบ จ๊วบเสียงดูดดึงดังขึ้นเบา ๆ ลิ้นลากวนถูไถไปทั่วเต้าอีกข้างก็ไม่วายที่จะโดนบีบจนแดงก่ำ“อ๊ะ..อย่านะ”เมื่อชายหนุ่มลากลิ้นลงต่ำจนถึงจุดอ่อนไหวที่ยังไม่
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก สวัสดี....ฉันชื่อคะแนน
ตอนที่ 2สวัสดี....ฉันชื่อคะแนนเสียงเจี้ยวจ้าวของผู้คนบวกกันกับเสียงดนตรีคะแนนเดินตามหลังนิสามาเรื่อย ๆ ตอนนี้เธอยังใส่ชุดนักศึกษาอยู่เลย ทำให้สายตาของคนส่วนมากมองมาที่เธอไม่ค่อยดีนัก“อ้าว...ยัยนิสา...กว่าจะมาได้นะมึง”เสียงแหบคนสาววัยกลางรูปร่างอ้วนท้วมพูดขึ้น ทำให้เธอหยุดเดิน“หวัดดีเจ๊...ทำไมทุกคนดูวุ่นวายกันจังเกิดอะไรขึ้นรึเปล่า”“ก็ยัยเอวาน่ะสิไม่มา...ฉันหาคนไปหาคุณเวกัสไม่ได้เลย....ถ้าไม่มีวันนี้กูคงได้หัวขาดแน่ ๆ”“เจ๊ก็ไปเองสิ...”“อินี่....มึงดูสภาพกูด้วย”“ฮ่า ๆ ฉันล้อเล่นน่า”“แล้วนี่.....”หญิงวัยกลางชี้มาที่คะแนนอย่างสงสัยเพราะไม่เคยเห็นหน้า แถมยังใส่ชุดนักศึกษาอยู่ด้วย“อ๋อ..ลืมบอกเจ๊ไป มีงานให้น้องมันทำรึเปล่า...อะไรก็ได้ต้องการเงินด่วน ๆ”“เท่าไหร่ล่ะ...”เธอเอ่ยถามอย่างเคยชินเพราะทุกคนที่ตัดสินใจมาทำงานที่นี่ก็ต้องการเงินใช้แบบด่วนกันทุกราย“สี่แสน....”“อีสา....จะบ้ารึไง!”“จริง ๆ มีมั้ย หาให้หน่อยสิ”“ทำอะไรก็ได้จริงเหรอ....”“ได้จริงใช่มั้ยคะแนน....ไม่เปลี่ยนใจแล้วใช่มั้ย”นิสาหันมาถามเธออีกครั้ง“ค่ะ....”“งั้นก็ไปแทนยัยเอวา....”“ให้ไปหาคุณเวกัสน่ะนะ....จะได้เ
เมื่อวิศวะดุหวงเด็ก ปัญหารุมเร้า
ตอนที่ 1ปัญหารุมเร้า‘คะแนน’หญิงสาววัย 20ต้น ๆ พึ่งกลับมาจากมหาลัย แต่ก็ต้องแปลกใจเล็กน้อยเมื่อหน้าบ้านมีคนมายืนมุงอยู่หลายคนเธอขมวดคิ้ว ก่อนจะสาวเท้าเข้าไปใกล้“ป้านิด…พากันมาทำอะไรตรงนี้จ๊ะ…”เธอเอ่ยถามเสียงหวาน ใบหน้าผุดรอยยิ้มขึ้นมาเล็ก ๆ“นี่คะ..รีบไปดูยายแกที่โรงพยาบาลเร็ว..”“กะ…เกิดอะไรขึ้นคะ”“ก็ยายแกล้มหัวฟาดพื้นไปน่ะสิ..ป่านนี้ไม่รู้เป็นยังไงบ้าง ที่ป้ามาก็จะมาบอกแกนี่แหละ”“อะไรนะ!”เธอไม่รอให้หญิงวัยกลางตอบ รีบไปที่โรงพยาบาลในทันทีคะแนนเติบโตมากับยายเพียงสองคน ตั้งแต่จำความได้ เธอก็ไม่มีพ่อแม่ ยายเป็นคนเก็บเธอมาเลี้ยงตั้งแต่ยังเป็นทารกเพียงไม่กี่วัน ช่วงเย็นของทุกวัน ยายจะไปขายข้าวแกงที่ตลาดและคะแนนก็มักจะไปช่วยอยู่เสมอ ชีวิตนี้เธอไม่มีใครอีกแล้ว…นอกจากยายเพียงคนเดียว“ยาย!”ทันทีที่มาถึงเธอก็วิ่งกรูเข้าไปที่หน้าเคาน์เตอร์ ใบหน้าตอนนี้มีแต่รอยคราบน้ำตาคะแนนหยุดยืนอยู่ที่หน้าห้องฉุกเฉินหัวใจหล่นวูบไปที่ตาตุ่ม“ญาติคุณยายพิสมัยใช่มั้ยคะ..”เสียงใสของพยาบาลดังขึ้นจากด้านหลัง เธอพยักหน้ารัวในขณะที่ยังไม่หยุดร้องไห้“เชิญทางนี้ก่อนค่ะ”เธอเดินก้าวออกไปจากหน้าห้องฉุกเฉินช้า
Anda juga akan menyukai
ยั่ว
มังกรเล่นน้ำ144.4K Dibacaถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)57.4K Dibacaรักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา72.8K Dibacaเมื่อรักต้องลับ ( 18+)
หญิงเพียว44.7K Dibacaรักรอวันจาง
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว851 Dibacaมากรัก
มนต์จันทร์1.4K Dibacaรักร้ายใต้เงามังกร
galaxy peach200 Dibacaonly you อ้อนรัก
paiinara31 Dibaca
