เมื่อหมออยากแต่งงาน (3)

"สวัสดีค่ะ"

"สวัสดีค่ะ..คุณนาว!" วิชุดาที่เพิ่งเงยหน้าจากหน้าจอคอมเอ่ยตอบรับผู้ที่มาติดต่อ แต่ต้องอุทานเรียกชื่อคนตรงหน้าอย่างแปลกใจ ทั้งตกใจและแปลกใจที่เห็นนักแสดงชื่อดังเข้ามาทักทาย

"สวัสดีค่ะพอดีนาวมาขอพบหมอพีร์ค่ะ" ลัลนายิ้มตอบรับด้วยความเคยชินกับสถานการณ์แบบนี้ ก่อนจะบอกความต้องการของตนเอง

"หมอพีร์!?" เมื่อเห็นคุณพยาบาลหน้าห้อง อีกทั้งพยาบาลอีกคนที่ยืนอยู่ด้านหลังอุทานเอ่ยชื่อคนที่เธอต้องการพบด้วยน้ำเสียงและสีหน้าแปลกใจ ก็ทำให้ลัลนาถอยหลังก้าวหนึ่ง เงยหน้าอ่านป้ายชื่อแผนกอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

ออร์โธปิดิกส์   ก็ถูกแล้วนี่?         

"หมายถึงหมอรพีภัทรใช่ไหมคะ" วิชุดาทวนชื่อย้ำกับดาราสาวอีกครั้ง

"ใช่ค่ะ" ลัลนายิ้มตอบรับ เข้าใจว่าแผนกนี้อาจจะมีคนชื่อเดียวกันมากกว่าหนึ่งคน

"อะ..เอ่อ ได้นัดกับหมอพีร์ไว้ไหมคะ" พยาบาลคนด้านหลังเอ่ยถามแทน เมื่อเห็นเพื่อนร่วมงานยังกะพริบตามองคนตรงหน้าอย่างมึนงง

"นาวไม่ได้นัดไว้ค่ะ หมอพีร์ไม่อยู่เหรอคะ" เธอตอบรับเสียงอ่อย ลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิทว่าอาชีพของเขาค่อนข้างจะงานยุ่ง การที่อยู่ๆ เธอเข้ามาเลยอาจจะกระทบกับคนไข้ที่นัดไว้ 

"หมอพีร์ติดเคสอยู่ค่ะถ้าดูจากเวลาก็น่าจะใกล้...อ้อ! นั่นไงคะ หมอพีร์คะ!" วิชุดาเงยหน้าจากข้อมือตัวเองที่ดูเวลา ตะโกนเอ่ยเรียกคุณหมอหนุ่มที่กำลังเดินหน้านิ่งเข้ามา

"ครับ" ร่างสูงชะงักทันทีเมื่อมีเสียงเรียกตนเอง ก่อนสายตาจะหยุดนิ่งอยู่ที่คนตัวเล็กที่หันมายิ้มทักทาย

"คุณ...มาทำไม?"ลัลนาหุบยิ้มการค้าทันทีเมื่อเขาเอ่ยประโยคทักทายเธอด้วยการถามว่ามาทำไม!

"คุณแม่ให้นาวมาค่ะ" เธอฝืนยิ้มหวานตอบกลับชายหนุ่ม ก่อนจะหันไปเอ่ยขอบคุณพยาบาลสาวที่ยังลอบสังเกตพวกเธออยู่

"คุณแม่? ให้มาทำไม" รพีภัทรถามย้ำอีกครั้งเมื่อคนตัวเล็กเดินมาใกล้ แต่ถามด้วยน้ำเสียงที่เบากว่าเดิม เมื่อรู้สึกได้ว่ามีคนสนใจบทสนทนาเขากับดาราสาวเป็นพิเศษ

"ก็ไปลองชุดกับดูของชำร่วยไงเล่า!" ลัลนากระซิบตอบอย่างหงุดหงิด มีอย่างที่ไหนบอกจะแต่งงานกัน หลังจากนั้นก็หายหน้าไปเป็นเดือน มีแต่คุณหญิงรจณีที่จัดเตรียมทุกอย่างไว้ให้ แล้วยิ่งตอนนี้วงในเริ่มจะรู้ข่าวว่าเธอจะแต่งงานบ้างแล้ว เพียงแต่มีไม่กี่คนที่รู้ว่าเจ้าบ่าวเป็นใครนี่สิ

ก็ว่าที่เจ้าบ่าวเล่นหายหน้าไปเป็นเดือน จนใครๆ ก็ต่างนินทาว่าเธอหลอกลวงแต่งงานทิพย์เพื่อกลบข่าวน่ะสิ! 

"ผมไม่ว่างหรอก" เขาปฏิเสธแทบจะทันทีเมื่อเธอเอ่ยจุดประสงค์จบ

"ใจคอคุณจะไม่สนใจอะไรงานเลยรึไง แม้แต่ชุดเจ้าบ่าวยังไม่ไปลองเนี่ยนะ!" มะนาวเอ่ยเสียงเครียดไม่พอใจ "จะให้แม่คุณเตรียมกางเกงในให้ด้วยเลยรึเปล่า"

"ผมไม่ติดนะ" รพีภัทรตอบกลับเสียงเรียบไม่สะทกสะท้าน ก็แค่งานวันหนึ่งที่มีพิธีเท่านั้นเอง จะต้องไปลองอะไรมากมายให้วุ่นวาย

"หมอพีร์คะ ฉันอยู่ในวงการ คุณคิดว่าคนจะว่ายังไงถ้ารู้ว่าฉันต้องไปลองชุดเอง เลือกการ์ดเลือกของชำร่วยเอง ไว้หน้ากันบ้าง" ลัลนาตอบกลับน้ำเสียงหงุดหงิด ริมฝีปากบูดบึ้งแสดงความไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด ลำพังแค่เธอกับเขาประกาศจะแต่งงานกันหลายคนที่รู้ข่าวก็เดากันไปต่างๆ นานา  ทั้งท้องก่อนแต่ง แต่งงานกลบข่าว อะไรเยอะแยะสารพัด

รวมถึงคุณหญิงรจณีคุณแม่ของเขา ที่แสดงความแปลกใจอย่างเห็นได้ชัด ถึงจะอยากได้ลูกสะใภ้คนนี้ขนาดไหน แต่การที่อยู่ๆ ลูกชายที่หวงความโสดมาหลายปีจะตกลงใจแต่งงานก็ย่อมเป็นเรื่องใหญ่

หลังจากวันนั้นที่เธอกลับไป ลัลนาคิดว่าเขาคงจะมีการคุยกันภายในครอบครัว เพราะอีกเพียงแค่สองวันเธอก็ถูกจับเข้าคอร์สเจ้าสาวชุดใหญ่ ซึ่งแปลได้ว่าทางครอบครัวยอมรับกับการแต่งงานครั้งนี้แล้ว

แล้วนี่มีแต่ผู้เป็นแม่จัดการอยู่ฝ่ายเดียว ส่วนคนเป็นเจ้าบ่าวที่ป่าวประกาศอยากแต่งงานเธอกลับไม่ได้เห็นหน้าเป็นเดือน!

"งั้นคุณไปรอในห้องก่อน ผมติดคอนเซาท์" เขาตอบกลับแบบรำคาญใจ เพยิดหน้าไปทางห้องพักด้านใน

"คุณก็ต้องพาฉันไปแจ้งคุณพยาบาลสิคะ!" เธอกระซิบตอบเขาอย่างเอือมระอา

อะไรกันต้องให้เธอบอกทุกเรื่อง นี่ไม่เคยพาผู้หญิงมาเลยรึไง!

เขาพ่นลมหายใจออกมาเฮือกยาวอย่างเซ็งๆ ก่อนจะเดินไปพูดคุยกับคุณพยาบาลหน้าห้องเล็กน้อย เมื่อเห็นทั้งสองเงยหน้าขึ้นมามองเธอจึงยิ้มตอบแบบพาซื่อ ก่อนจะเดินเข้าไปสบทบเมื่อเห็นร่างสูงเอ่ยเรียก

"ผมฝากด้วยนะครับพี่ดา ผมคอนเซาท์กับหมอเจตน์ไม่น่าเกินชั่วโมง"

"ไม่มีปัญหาค่ะหมอพีร์ เดี๋ยวพี่ดาจะดูแลให้ดีที่สุด แต่...ขอถ่ายรูปกับคุณนาวสักรูปได้ไหมคะ ลูกพี่ชอบคุณนาวมากเลยค่ะ" วิชุดารับปากคุณหมอหนุ่มก่อนจะหันไปเอ่ยขอคนเป็นแขกเสียงอ่อย

ถึงจะดูเสียมารยาทไปบ้างแต่โอกาสมาถึงตรงหน้าขนาดนี้จะไม่ให้คว้าไว้ได้ไง ดาราดังระดับนี้ใช่ว่าเธอจะมีโอกาสได้เจอบ่อยๆ

"ได้เลยค่ะ ถ่ายทุกคนเลยก็ได้นะคะ" ลัลนาตอบกลับอย่างใจดี ขัดจากภาพลักษณ์นางร้ายในจอที่หลายๆ คนเคยเห็น

เมื่อเห็นคนดังบอกแบบนั้น พยาบาลในแผนกต่างเดินเข้ามารอคิวถ่ายรูปตามที่ดาราสาวบอก ในขณะที่คุณหมอหนุ่มส่ายหน้าเซ็งๆ ก่อนจะเดินออกจากสถานการณ์ตรงหน้า

ดูท่าความสงบสุขที่มีมาตลอดของเขากำลังจะหายไป