เข้าสู่ระบบ“เมาจังเลยค่ะ ปรกติแล้วแพรไม่ค่อยดื่ม”
เสียงหวานดังขึ้นเบาๆ จากคนที่กำลังซบไหล่เขาอยู่ คมพันธ์ตอนนี้ใจโลดแล่นไปถึงห้องของคอนโดแล้ว น้องน่ารักเหลือเกิน ตอนนี้แพรไพลินถอดแว่นของเธอออก เผยใบหน้าให้เขาได้เห็นอย่างชัดๆ ก็ยิ่งทำให้เขารู้สึกว่าคืนนี้เขาได้ของดีมาจริงๆ
“ถ้าไม่ไหวนอนห้องพี่ไหม คอนโดพี่อยู่ตรงนี้เอง เพื่อนของน้องแพรยังไม่กลับไม่ใช่หรือ? ไม่ต้องเปิดโรงแรมหรอกจ้ะ”
เธอเล่ากับเขาว่าอยู่กับเพื่อนคนที่มาด้วย และตอนเธอมานั่งคุยกับเขา ยัยเพื่อนตัวแสบก็หายไปแล้ว...และเอากุญแจห้องไปด้วย เธอเลยให้เขาไปส่งที่โรงแรมเพราะคืนนี้เธอไม่มีที่นอน
“หืม...คิดอะไรกับแพรหรือเปล่า”
เสียงของเธอดังอ้อน แล้วเงยหน้ามองเขา ชายหนุ่มอดไม่ไหวอีกแล้ว กับความเซ็กซี่เย้ายวนอย่างไม่มีจริตนั้นเลยก้มลงจูบเธออย่างดื่มด่ำ
เขารับรู้ว่าเธอตัวแข็งและไม่ได้จูบเขาตอบ...น้องอาจจะตกใจ เขาจึงละจูบและกระซิบแผ่วที่ริมฝีปากอิ่มหวานนั่น
“หวานจังคนสวย พี่จะพาน้องแพรไปนอนพักเฉยๆ ไม่ได้ทำอะไร”
“พี่คมน่ารักจัง ไม่กลัวจะเป็นข่าวหรือคะ ถ้าพาแพรขึ้นคอนโด”
“ไม่เป็นหรอกครับ”
“นอนเฉยๆ นะคะ”
เสียงหวานยังดังขึ้นเป็นเชิงต่อรอง คมพันธ์หัวเราะแล้วบีบแก้มเธอเบาๆ พร้อมกับก้มลงกระซิบ
“นอนเฉยๆ น้องแพรนอนเฉยๆ ได้เลยจ้ะ”
คมพันธ์พูดอย่างเจ้าเล่ห์ คนฟังนั้นหัวเราะเบาๆ แล้วทำเป็นซบหลับกับเบาะ เธอทำเหมือนกับว่าหลับไปแล้วจริงๆ
ชายหนุ่มผิวปากตามเพลงในรถอย่างครึ้มใจ คืนนี้หวานเจี๊ยบแน่ๆ
ปรายตามองแพรไพลิน เธอเหมือนกับหลับไปแล้วจริงๆ เขาขับรถอีกไม่กี่นาที ก็ถึงที่หมายเขา พอเขาจอดรถไม่ทันจะเรียกปลุกเธอ แพรไพลินก็ปรือตาขึ้นมาแล้วหันมาถามเสียงงัวเงีย
“ถึงแล้วหรือคะพี่คม”
“ถึงแล้วครับ หิวไหม? ข้างหน้าคอนโดมีเซเว่น เดี๋ยวพี่จะพาไปหาอะไรกิน เอาไปกินที่ห้องพี่”
“ไม่หิวค่ะ ง่วงมากกว่า”
“งั้นก็ไปนอนเลยละกัน”
“รบกวนคืนหนึ่งนะคะพี่คม”
คมพันธ์เก็บอาการแทบไม่มิด ที่คืนนี้จะได้ลองลิ้มชิมสาวใส เขาจับมือพาเธอขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นที่เป็นห้องของเขา คอนโดของคมพันธ์เป็นคอนโดหรูราคาหลายล้าน เขากำลังมีชื่อเสียงโกยได้ก็โกยเอาเป็นความมั่นคงคือที่อยู่และรถยนต์ที่เขาจะต้องใช้ ชื่อเสียงมีขึ้นมีลง คมพันธ์เป็นคนฉลาดที่จะใช้โอกาสให้เป็นประโยชน์
เมื่อถึงห้องนอน เขาก็พาเธอเข้าไปในห้องของเขา...
"อาบน้ำก่อนไหมจะได้สบายตัว ห้องนอนบ้านพี่มีห้องเดียว เดี๋ยวพี่ไปนอนข้างนอกก็ได้”
เขาพูดแบบนั้นและทำตัวเป็นสุภาพบุรุษ มันเกินคาดของแพรไพลินมาก
ถ้าแบบนี้บางทีเธออาจจะต้อง...
“ไม่ต้องหรอกค่ะพี่คม นอนด้วยกัน”
เสียงหวานอ้อนดังขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มหวานละไม มันทำให้คมพันธ์ตบะแตก จนต้องดึงเธอเข้ามากอด หนนี้ปากอิ่มเผยอให้เขาจูบ ร่างนุ่มนิ่มโอนอ่อน...ไม่ดิ้นรนขัดขืน มันยิ่งทำให้เขาเมามัวยิ่งขึ้น
ลิ้นของเธอพลิกพลิ้วจูบตอบเขา ทำให้อารมณ์เขายิ่งทะยานเพิ่ม เขาถอดเสื้อผ้าออกจากร่างบางจนเปลือยเปล่า เห็นทุกสัดส่วนกระจ่างตา ตอนนี้เธอนอนระทวยอยู่บนเตียงเขา เอามือปิดหน้าอกอวบอูม อีกมือหนึ่งปิดส่วนล่าง หน้าแดงตัวแดงไปหมดอย่างเขินอาย
“อื้อ...อย่ามองสิคะ แพรอาย”
“สวย น่ารักไปทั้งตัวเลย”
เขาพูดแล้วพรมจูบไปตามหน้าอกอิ่ม เธอโอบกอดเขา...เนื้อตัวสั่นนิดๆ จนคมพันธ์ต้องเอ่ยปลอบ
“กลัวพี่เหรอ น้องแพร”
“พี่คมอย่ารุนแรงนะคะ...แพรกลัว”
เธอกระซิบแบบนั้นขณะที่เขากำลังคลึงเต้าอวบอย่างจะหยั่งเชิง ยิ่งทำให้คมพันธ์ทะนุถนอมออมแรงมากยิ่งขึ้น
แพรไพลินหลับตาพริ้มเมื่อถูกปรนเปรอจาก คมพันธ์ เขาเป็นคนรูปร่างหน้าตาต้องเรียกได้ว่าโคตรฟิน สำหรับสาวๆ ชัยชาติโทรศัพท์บอกเธอว่าเขามา เธอก็รีบแจ้นมาจากที่ทำงานเลยทันที...
ครูสาวนอนตาปรือ หลุบตามองใบหน้าคมสันที่ซุกซบกับอกอวบกำลังลิ้มเลียเต้าสองข้างสลับกัน เพิ่มความสุขสันต์ให้กับเธอ
แบบนี้สิ...สิ่งที่เธออยากได้...เซ็กซ์ดีๆ จากผู้ชายหน้าตาดี
แถม...เธอยังได้ส่วนแบ่งอีกด้วย คืนนี้จะเป็นคืนดีๆ อีกคืนหนึ่ง ชัยชาติบอกว่าทางนั้นโอนเงินมาให้เป็นค่าดีลเธอ ฉะนั้นเขาจะแบ่งกับเธอให้เป็นค่าขนมหมื่นหนึ่ง
ทั้งฟิน ทั้งได้เงิน
“อะ อ๊า”
“หอมไปหมดเลยคนสวย ไหนขอพี่ชิมหน่อยสิครับ”
ปรกติแล้วเขาจะไม่ค่อยลงส่วนนี้ให้ใครสักเท่าไหร่ ยิ่งคนแปลกหน้าด้วยแล้ว วันไนท์สแตนด์สำหรับคมพันธ์ เขามักไม่ค่อยทำออรัลเซ็กซ์ให้ฝ่ายหญิง เขาสงวนไว้กับคนพิเศษจริงๆ แต่กับคนนี้...ดูสะอาดสะอ้าน หอมกลิ่นสาวไปทั้งตัว เขาจึงไม่ลังเลที่จะลงลิ้นชิมเธอ
“อะ อุ๊ย อื้อ”
“อืม”
เขาบรรเลงเพลงชิวหา จนเธอหลั่งน้ำออกมาจนเปียกเยิ้มให้ได้ชิม เขาตอนนี้แข็งจนแทบจะแตกแล้ว แพรไพลินหอบหายใจเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมาจากส่วนกลีบสาวที่ยังเป็นสีชมพู กลีบปิดมิดเม้นแนบแน่น มันยิ่งทำให้คมพันธ์...รู้สึกว่าเธอพิเศษ คืนนี้เขาอาจจะได้สาวบริสุทธิ์...
“พี่คมขา เบาๆ นะคะ”
เธอเอามือยันอกเขาไว้ เมื่อเขาถอดเสื้อผ้าของตนเองออก ทุกชิ้น ตาของเธอเหลือบมองขนาดของเขาที่ชูแข็งออกมาจากพุ่มขน แพรไพลินกัดริมฝีปาก แค่นี้ก็เสียวซ่านไปถึงช่องท้องแล้ว เขาล้วงเอากล่องถุงยางออกมาจากลิ้นชักหัวเตียงและจัดการสวมมัน ขณะที่เธอนอนมองตาปรอย
54...
ก็พอฟินล่ะคืนนี้
“จ้ะ น้องแพรอย่างเกร็งนะ ไม่เจ็บ...อา น้องแพรฟิตมากคนสวย อูย...”
“อื้อ พี่คมขา แพรเจ็บเบาๆ”
“จ้ะ...”
คมพันธ์ค่อยๆ สอดเข้าไป เธอตอดรัดจนเขาแทบจะแตก และฟิตมาก...
ในที่สุดเขาก็เข้าไปได้จนหมด แพรไพลินเผยอปากรับจูบจากเขา และแอ่นสะโพกขึ้นรับแรงกระแทก...เขากำยำ ชอบเล่นฟิตเนส คืนนี้...มันจะเป็นคืนที่ยาวนาน
คมพันธ์ค่อยๆ รัวจังหวะ ลีลาของเขาเนิบช้า...จนแพรไพลินถึงจุดลืมตัว..เธอจับเขาพลิกให้อยู่ด้านใต้ ดาราหนุ่มแปลกใจเมื่อน้องขึ้นคร่อมเขาแบบนั้น
ตาเขามองสบตากับนัยน์ตาเร่าร้อนของสาวเนิร์ดหน้าหวาน
เธอเริ่มโยกคลึงเป็นจังหวะอย่างรู้งานจนเขาต้องครางซี๊ด
“โอ...น้องแพร อูย...กระแทกเบาๆ สิจ๊ะ เดี๋ยวพี่จะแตก อะ อา น้องแพร”
“แตกเลยค่ะ พี่คมขา...” เธอกัดริมฝีปาก ตามองเขาอย่างเย้ายั่ว
“ถ้าแตกแล้วแพรจะทำให้พี่แตกอีก...อื้อ...เสียวจัง”
“โอ อะ อา”
เขาแตกจริงๆ เธอหัวเราะแล้วกระซิบข้างหูเขา ร่างนั้นยังคงโยกคลึงบนกายเขา
“มาเริ่มเกมสองกันนะคะ พี่คมหล่อมาก...ใหญ่กำลังดีเลย อูย...เดี๋ยวน้องแพรจะทำให้พี่คมแข็งอีกนะ”
โอ...
คมพันธ์ถึงกับหลับตาแน่นเมื่อเธอเลื่อนตัวลงไปที่หน้าขาของเขา
เขาตัดสินเธอผิดไปถนัดเลย เขาเจอกับไฟเข้าแล้วแท้ๆ
อะไรนะนังแพร อีกทีสิ หาผู้ชายให้หน่อย ด่วนๆ เลย เอามาทำไมยะ ถามโง่ๆ ก็เอามาเอาสิยะ เฮ้ย...มึงไม่ได้เก็บแต้มมาตั้งหลายเดือนแล้วนะ ไหนบอกว่ามีคนประจำแล้วไง ผอ.ของมึงอะ กูอยากจะเลิกกับเขาแล้ว อีกี้กูกลัว กูกลัวจะรักเค้า “เป็นบ้าเหรออีแพร” หนนี้กัลยาใจร้อน เมื่อเพื่อนเวิ่นเว้อมากมาขนาดนี้ เลยพิมพ์ไม่ไหวล่ะต้องโทรมาแทน แพรไพลินที่อัดอั้นตันใจเลยร้องไห้โฮออกมาทันที “กูคงเป็นบ้าจริงๆ อะ” “โอ๊ย...ประสาทจะแดก สรุปแล้วมึงยังไงนี่ กับผอ.อะ” “กูกลัวจะรักเค้า กูเลย...” “จะหาคนมาเข้ารูแทนเค้าว่างั้น” “อื้อ กูอยากจะทดสอบว่า...กับเค้ากูก็แค่ติดเซ็กซ์เค้าอะ ติดขนาดเค้าเฉยๆ กูคงไม่ได้รักเค้าหรอก แค่เค้าทำดีมากๆ” “ติดขนาด? ขนาดนี้ ยังไง ไซซ์ไหน” “เอ่อ...” แพรไพลินพึมพำอ้อมแอ้ม กับกัลยาสองสาวไม่เคยมีความลับต่อกัน “58” “ว้ายยยย” “โอ๊ย...ทำไมจะต้องทำเสียงแบบนั้นด้วยอะ” “หูยยยย เจอของดีเข้าแล้วสินะ ไม่แบ่งกันเลย” “ไม่ได้ กูไม่ยอมนะคนนี้ มึงจะไปเอา
เสียงประกาศเรียกชื่อของเธอให้เข้าไปในห้องของ ผอ.ทำให้แพรไพลินที่กำลังก้มเขียนเอกสารเพลินๆ เงยหน้าขึ้นมาจากการทำงาน แก้มของเธอแดงขึ้นอย่างห้ามไม่ทัน ขณะที่เพื่อนร่วมงานหันมามองครูสาวอย่างสงสัย แล้วเอ่ยถามขึ้น “ไปทำอะไรไว้น่ะ น้องแพร ผอ.ถึงกับประกาศหาด่วน” “เอ่อ...นั่นสิคะ หนู...ก็ไม่รู้เหมือนกัน” เธอย่นจมูกน้อยๆ “หรือว่าประชุมเมื่อวานของหัวหน้าแผนกอนุบาล มีปัญหาอะไรหรือเปล่านะ?” “พี่กิ๊ฟไปรู้อะไรมาหรือคะ” แพรไพลินชักจะใจเต้นขึ้นมาล่ะตอนนี้ หรือว่า...มีการรายงานเกี่ยวกับเธอไปนะ...เพราะเมื่อวานนี้ผอ.เรียกหัวหน้าของทุกแผนกเข้าประชุม “มี ผู้ปกครองบางคนอยากจะแกล้งร้องเรียนน้องแพรไหม...เฮ้อ...มนุษย์เมียบางคนก็ขี้หึงเกินเบอร์ไง พี่เห็นแว้บๆ ในกลุ่มไลน์อะ แต่พี่ก็รู้จักน้องแพรดีไง ว่าไม่ได้ไปอ่อยใครหรอก แต่งตัวมิดชิดขนาดนี้ แถมยังวางตัวดีขนาดนั้น แต่คนสวยก็แบบนี้แหละ โดนหึงโดนฟาดทั้งที่เราไม่ได้ทำอะไร” แพรไพลินยิ้มแหย เออ...จริงสิ เธอเคยโดนแกล้งร้องเรียนเรื่องนี้ แต่เธอไม่ได้ทำจริงๆ ก็เธอมีกฎเหล็กของเธอ และอีกอย่างหนึ่งเธอไม่มีอารมณ
“ผอ.อุ๊ย!” เธอยังไม่ทันได้พูดจาอะไร คนที่รอเธออยู่หน้าประตูก็ประกบริมฝีปากลงมาปิดปากเธอ และปลายลิ้นอันรุ่มร้อนชุ่มชื้นของเขาก็สอดแทรกเข้ามา ตวัดรัดพันกับเธอ แพรไพลินมีหรือจะยอมแพ้เขา เธอต้องการเขาอย่างเหลือเกินแล้วตอนนี้ เขาอุ้มเธอลอยไปที่ห้องนอน ปากของเขาและเธอไม่คลาดออกจากกัน บดขยี้กันอย่างเผ็ดร้อน แพรไพลินถูกวางลงบนเตียง เขาล้วงเอาอะไรบางอย่างวางไว้ที่หัวเตียง ตาของเธอเห็นว่าเป็นกล่อง...สีเงิน เขาถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก แพรไพลินเองได้แต่นอนมองเขาตาปรอยแบบนั้น ตามองกวาดไล่ไปตามเรือนร่างของผอ.หนุ่ม เธอไม่อยากจะทำกับเขาเหมือนรายอื่นๆ เขาไม่ใช่แต้มที่เธออยากจะเก็บสะสมไว้ เขากลายเป็นผู้ชายที่เธออยากได้ไว้เสียแล้ว ตาของเธอมองตกที่บริเวณหน้าท้องของเขา มองไล้ลงไปต่ำ ตรงนั้นผงาดชูสู้สายตาเธอ เธอหายใจแรง...มองอย่างถอนสายตาไม่ได้ งื้อ... “หนูจะไหวไหม...” เสียงครวญดังออกมาอย่างลืมตัว ผอ.ภิภูมิยิ้มกริ่ม เขาจับมันให้เธอได้ดูชัดๆ ก่อนจะคุกเข่าตรงหน้าเธอ แพรไพลินยังคงนอนมองเขาแบบนั้น ตอนนี้ส่วนนั้นอยู่ใกล้เธอมาก...แทบจะชนหน้าเธออยู่แล้ว
ความลับ... เรื่องคืนนั้นระหว่างเธอกับผอ.ภิภูมิ ความลับสุดแซ่บที่เธอทำให้เขาแตกคาปากเธอ และเธอเองก็เสร็จสมกับปากลิ้นของเขา มันเป็นความลับแสนพิเศษสำหรับแพรไพลิน ความสัมพันธ์แบบวันไนท์ที่เธอคิดว่ามันคงแค่นั้น และไม่ไปต่อแน่นอน...แม้ใจจะยังอยาก...พิสูจน์ว่า เธอจะรับไซซ์ของเขาไหวไหม อยากจะสานต่อ อยากจะนอนในอ้อมแขนเขาไปอีกหลายๆ ครั้งก็เหอะ เธอเป็นคนเลือกเองที่จะให้เป็นแบบนั้น ย้ำกับเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่ามันจะเป็นความสุข...แค่นั้นและไม่มีหนต่อมา เขาเพียงแค่ยิ้มนิดๆ ส่งให้เธอ ก่อนจะพยักหน้าเหมือนจะตอบรับ...ว่าต่างคนต่างลืม แต่ทำไมเธอถึงหงุดหงิดนะ? หรือว่าเพราะเธอไม่เสร็จ? แต่ก็เสร็จอะ... “อุ๊ย” เข็มที่กำลังใช้ซ่อมหูตุ๊กตาทิ่มมือเธอเข้าให้จนต้องร้องอุทานเมื่อเผลอคิดไปถึงเขา...ผู้ชายที่ทำให้เธอแหกกฎ และเล่นไปกับกฎของเธอ ข้อที่ว่าแค่เสพ แค่สุขและไม่ไปต่อ เธอดึงนิ้วขึ้นมา มันมีเลือดออกเธอดูดมัน...แล้วถอนใจเฮือก ขณะที่ตามองตุ๊กตาตัวเก่งของหนูแคนดี้ นักเรียนพิเศษจากคนพิเศษ ที่เขาเอามาฝากเธอให้ดูแล โดยมีค่าจ้างพิเศษให้
ปรกติแล้วผอ.หนุ่มชอบที่จะเซฟเซ็กซ์ แต่ด้วยขนาดของเขา...ที่บางทีจะต้องสั่งมาใช้พิเศษ ก็มันหายากนั่นแหละ แล้วเขาก็ไม่ได้มีเซ็กซ์มาระยะหนึ่งกับใครเลย...จึงไม่ได้สั่งมาไว้เตรียมพร้อม เขาเดินอย่างหงุดหงิดไปที่ร้านสะดวกซื้อ ตามคาด...ถุงยางไซซ์ของเขาไม่มี! การผิดมาตรฐานชายไทยทั่วไป? มันก็ทำให้ลำบากนิดหนึ่ง เขาถอนใจเฮือก นึกถึงภาพของแพรไพลินที่รอเขาอยู่ที่ห้อง มันทำให้เขาตัดสินใจว่าจะทำยังไงบ้างกับแม่สาวฮอตเนิร์ดที่รออยู่บนห้อง จะยังไงก็ปล่อยน้องไปไม่ได้หรอกคืนนี้ เหยื่อกำลังจะเข้าปากอยู่แล้ว เขาจะคายง่ายๆ แล้วจะจูนกันติดอีกทีเมื่อไหร่ จะยังไงโอกาสต้องตะครุบไว้คืนนี้ เพื่อความสัมพันธ์ในหนต่อๆ ไปหนแรกพัง หนต่อไปคงจะไม่เป็นท่าแน่ คิดแล้วก็สาวเท้าเดินดุ่มเข้าไปในลิฟต์...เดินก้าวตรงไปที่ห้องของเธอ เปิดประตูออก ตอนนี้ห้องตกอยู่ในความสลัว เพราะแพรไพลินนั้นใช้โอกาสที่เขาลงไปหาปราการป้องกันเข้าห้องน้ำไปชำระร่างกายจนหอมกรุ่น และนอนรอเขาอยู่บนโซฟา...เธอไม่ได้สวมอะไรเลยสักชิ้น นอกจากมีหมอนอิงสีแดงปิดบังร่างกายขาวผ่องนั้นไว้ “ผอ.ขา ถุงยางได้ไหมคะ” เขายืน
“หนูเมาจังเลยค่ะ” เสียงหวานดังขึ้น เมื่อไวน์ขวดนั้นหมดลง ผอ.หนุ่มใหญ่ปรายตามองคนที่นั่งข้างๆ เขา ระหว่างดื่มเขาและเธอคุยกันมากขึ้น แพรไพลินเป็นคนฉลาดและเธอกำลังทำให้คนช่างสังเกต มีจิตวิทยาสูงอย่างเขากำลังวิเคราะห์ว่าเธอไม่ได้เรียบร้อย นุ่มนิ่มอย่างที่ตาเห็น... “ไวน์ดูเหมือนไม่น่าจะแรง แต่ก็แรงเอาการเลยนะ” เธอว่าเธอเมา เขาก็จะลองเมาตามเธอ แต่จริงๆ แล้วภิภูมิแทบไม่ได้รู้สึกอะไรเลยกับการดื่มไวน์ผลไม้นี่ “ค่ะ ถ้าผอ. เมา นอนที่ห้องหนูก็ได้นะคะ ถ้าไม่รังเกียจ” แพรไพลินลุกขึ้น ไวน์ขวดหนึ่งหารสอง แอลกอฮอล์ไม่น่าจะเกินสิบห้าเปอร์เซ็นต์ เธอน่ะแอ๊บเมาไม่แปลก แต่ผอ.ไม่น่าจะเมา... หรือว่า... เธอแสร้งทำเซ ล้มไปหาเขา ภิภูมิอ้าแขนรับเธออย่างพอดิบพอดี ทำให้เธอตกอยู่ในอ้อมอกของเขา เธอมองเขาด้วยสายตาอ่อนเชื่อม แก้มของเธอแดงขึ้นอย่างตื่นเต้น กลิ่นของเขาหอม...เร้าใจเธออย่างมาก อ้อมแขนของเขาก็อุ่นมาก ตัวของเขาใหญ่...สะโพกของเธอทับที่หน้าตักเขา...มันรับรู้ทันทีว่ามีอะไรบางอย่างแข็งๆ กำลังดุนขึ้นมา “ขอโทษค่ะ หนูอาจจะเมาเกินไป” “







