LOGIN“ก็เสี่ยช้างบอกป้า… เมื่อเดือนก่อนเสี่ยช้างถามป้าไม่คิดจะมีผัวใหม่บ้างหรือ ถ้าสนใจเขาจะแนะนำลุงจอห์นให้ แกเป็นม่ายมาหลายปีแล้ว เสี่ยว่าถ้าป้าสนใจก็จะให้ย้ายมาเป็นแม่บ้านดูแลคนงานในไร่วังน้ำเขียวกับลุงจอห์น… ” “แล้วป้าตอบว่ายังไง… ” “ไม่เอา… ก็ตอนนั้นป้ายังไม่เคยเห็นลุงจอห์นนี่นา” ป้าแจ่มตอบเขินๆ… “ป้าพลาดของดีไปแล้ว… ” ฉันแซว… “เสียดายเนาะ… ” “งั้นป้าก็จีบต่อสิ… ไหนๆ ก็มาเจอกันแล้วนี่นา” “อุ๊ย… อาจจะเป็นแค่ความคิดของเสี่ยช้างที่อยากให้ป้ามีผัวใหม่ แต่ลุงจอห์นอาจจะไม่รู้อะไรด้วย… ลุงจอห์นอาจจะไม่ชอบป้า… ” “งั้นการมาครั้งนี้ก็เป็นโอกาสดีที่ป้าจะได้ทำความรู้จักกับลุงจอห์น… ” “ไม่ดีกว่า… ป้าแก่แล้วจ้ะ อยู่คนเดียวก็สบายดี” ป้าแจ่มตอบ… จากนั้นเสี่ยช้างกับลุงจอห์นก็พากันเดินมาตรงที่เรากำลังนั่งเม้าท์กันไปตามประสาผู้หญิง “ลุงจอห์น… นี่คุณพลอยเมียฉัน” ลุงแผนแนะนำฉัน…โดยหารู้ไม่ว่าฉันแอบตะลึงในความหล่อล่ำสะดุดตาของลุงจอห์น “สวัสดีครับคุณนาย… ”
“ชอบค่ะ… ”ฉันหันกลับมาแนบแก้มคลอเคลียกับจมูกของเขา“ได้เปลี่ยนที่เปลี่ยนบรรยากาศแล้วรู้สึกมีอารมณ์”เสี่ยช้างกล่าวทำเอาฉันเขิน ป้าแจ่มก็ยังอยู่ข้างหลัง“อุ๊ย… พูดอะไรไม่อายป้าแจ่ม”ฉันตีแขนเสี่ยช้างเสียงดังเพียะ“ไม่ต้องเขินหรอกค่ะคุณนาย… อิอิ… ”ป้าแจ่มรีบหันไปชมนกชมไม้…ก่อนจะเดินไปที่รถ เมื่อเหลือบไปเห็นคนงานชายสองคนเข้ามาช่วยขนสัมภาระที่ท้ายรถกระบะคันใหญ่จอดไว้หน้าบ้านไม้ชั้นเดียวหลังใหญ่ ตั้งตระหง่านอยู่บนเนินหญ้าโอบล้อมไว้ด้วยไร่ข้าวโพดทอดยาวไปถึงชายเขาด้านหลังในเวลาต่อมา…“สวัสดีครับนาย… ” ฉันได้ยินเสียงคนงานกล่าวทักทายเสี่ยช้าง กำลังนั่งพุงพลุ้ยจิบเบียร์เย็นฉ่ำอยู่ที่ม้านั่งหน้าบ้านอย่างอารมณ์ดี “เป็นไงบ้างลุงจอห์น… ” ได้ยินเสียงเสี่ยช้างและชื่อของชายที่ถูกเรียกขาน ทำให้ฉันต้องเดินออกมามอง เพราะเคยได้ยินชื่อนี้มานานแต่ไม่เคยเห็นหน้าสักครั้ง จึงอยากรู้ว่าชายคนนี้หน้าตาเป็นยังไง “ครับ… งานที่นายสั่งไว้เรียบร้อยดีครับ” ลุงจอห์นเดินมาใกล้เสี่ยช้าง… “นั่งก่อน… ” เสี่ยช้างผายมือเชื้อเชิญหัวหน้าคนงาน “ขอบคุณครั
เมื่อนึกถึงไร่ข้าวโพดที่ไหนก็คงหนีไม่พ้นบรรยากาศของแสงแดดและความร้อนอบอ้าวที่ฉันจินตนาการเอาไว้ล่วงหน้าอีกครู่ใหญ่ๆ ต่อมา…“โน่นไง… ถึงแล้ว… ”เสี่ยช้างกล่าว…ทันทีที่รถจอดสนิท ฉันเปิดประตูออก กระแสลมเย็นพัดผ่านเข้ามาปะทะใบหน้าวูบหนึ่ง พากลิ่นไอดินและกลิ่นหญ้าเขียวขจีเข้ามาทักทาย“ว้าว… บรรยากาศดีจริงๆ ด้วยค่ะ… ”ฉันก้าวลงจากรถ แล้วภาพที่ปรากฏสู่สายตาก็ทำให้ต้องชะงักอยู่กับที่“อู้ว… ทุ่งหญ้าสวยมากค่ะ”ฉันทอดสายตามองไปเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก…ตรงหน้าของฉันไม่ใช่ความแห้งแล้งอย่างที่คิดเอาไว้ หากแต่เป็นทุ่งหญ้าสีเขียวขจีอันกว้างใหญ่ไพศาลสุดตา“ว้าว… สวยจริงๆ ด้วยค่ะคุณนาย”ป้าแจ่มก้าวลงจากรถแล้วเดินตามหลังมา ยืดอกสูดโอโซนที่ไม่ได้เจอมานาน อันที่จริงบ้านที่สุพรรณบุรีก็อากาศดี แต่ไม่เท่าวังน้ำเขียวแห่งนี้“สวยเหมือนสวิตเซอร์แลนด์เลยค่ะ… ”ฉันทอดสายตามองไปยังไร่ข้าวโพดสุดกว้างขวาง ต้นเรียงแถวตรงเป็นระเบียบ บ้างก็สลับสล้างลงไปตามแนวลอนของเนินเขาต่ำบ้างสูงบ้าง“ทางนี้ข้าวโพดยังอ่อน แต่ด้านโน้นใกล้จะเก็บเกี่ยวได้ในอีกสองสามวัน”เสี่ยช้างเดินตามมา…ชี้ชวนให้ดูผลผล
เขาบรรยายภาพของไร่ข้าวโพดที่ซื้อเอาไว้ ฉันฟังแล้วรู้สึกสนใจกับคำว่าขี่ม้าและน้ำตกขึ้นมาทันที“อุ๊ย… มีน้ำตกด้วย และมีม้าให้ขี่ด้วยหรือคะ… ”ฉันรีบถาม…“ใช่… ที่ฉันซื้อไว้คือม้าไชร์ (Shire Horse) เป็นสายพันธุ์ม้าที่ตัวใหญ่และแข็งแกร่งที่สุดในโลก”เสี่ยช้างพยายามหาอะไรมา“อู้ว… น่าสนใจ แล้วตัวใหญ่มากไหมคะ”ที่ผ่านมาฉันเคยได้ยินเขาพูดเรื่องม้า แต่ก็ไม่ได้สนใจ“ตัวใหญ่มากและแข็งแรงมาก ไม่รู้ว่าเธอเคยเห็นม้าไชร์หรือเปล่า… ”“ไม่เคยค่ะ… ”ฉันส่ายหน้า…“เป็นม้าที่สวยงามและทรงพลังมาก มีจุดเด่นคือขนยาวปกคลุมบริเวณข้อเท้าและมีนิสัยอ่อนโยน… ”“อยากเห็นค่ะ… ”“เธอจะได้เห็น… ”“หนูอยากลองขี่ม้า… ”“เธอจะได้ขี่… ”“จริงนะคะ… ”“จริงสิ… จะโกหกทำไม งั้นตกลงว่าเธอจะไปไร่ข้าวโพดที่วังน้ำเขียวกับฉันแล้วใช่ไหม… ”“ค่ะ… ” อีกสามวันต่อมา…เมื่อถึงวันเดินทาง ครั้งนี้เสี่ยช้างทำหน้าที่เป็นโชว์เฟอร์ขับรถมาเองเพราะเพิ่งถอยรถฟอร์ดป้ายแดงมาหมาดๆจึงอยากทดสอบสมรรถนะของรถและสุขภาพร่างกายของตัวเองไปพร้อมกับการเดินทางไกลในครั้งนี้ ซึ่งปกติจะมีลุงพวนเป็นคนขับรถตู้พามาไร่แห่งนี้“ใกล้จะถึงแล้ว… ”หลังจากรถยนต์เคลื่อน
ฉันส่ายหน้าปฏิเสธทันทีที่เสี่ยช้างผู้เป็นสามีชักชวนไปเที่ยวไร่ข้าวโพดที่วังน้ำเขียวเป็นไร่ซึ่งเขาตัดสินใจซื้อต่อจากเพื่อนมาดูแลเอง ภายหลังจากเพื่อนสนิทของเขาที่ชื่อ ‘เสี่ยหมี’ ตัดสินใจย้ายครอบครัวไปตั้งรกรากที่อเมริกาช่วงนั้นเสี่ยหมีต้องการใช้เงิน จึงขอให้เสี่ยช้างสามีของฉันช่วยซื้อบ้านและไร่ข้าวโพดเอาไว้บริหารต่อหลังจากตัดสินใจซื้อไว้ ที่ผ่านมาเสี่ยช้างไม่ได้ไปดูแลเอง แต่มีคนงานที่จ้างเอาไว้เป็นผู้จัดการไร่ คอยดูแลแทน ถ้าฉันจำไม่ผิดดูเหมือนเขาจะชื่อว่า ‘ลุงจอห์น’ “เมื่อวานลุงจอห์นโทรมาบอกว่าช่วงนี้ข้าวโพดใกล้จะเก็บเกี่ยวได้แล้ว… ”เสี่ยช้างกล่าว…ลุงจอห์นซึ่งเป็นผู้จัดการไร่และหัวหน้าคนงาน มีหน้าที่รายงานความคืบหน้าทุกอย่างภายในไร่ให้เสี่ยช้างผู้เป็นนายได้รู้ตลอดและเมื่อถึงฤดูเก็บเกี่ยวผลผลิต ลุงจอห์นจะส่งรายได้มาให้เสี่ยช้างทุกบาททุกสตางค์อย่างซื่อสัตย์จนลุงช้างไว้ใจให้ดูแลไร่ข้าวโพดมาจนถึงทุกวันนี้“ว่าไง… ไปด้วยกันนะ… ”เสี่ยช้างยังไม่ละความพยายาม…“ไม่อยากไปค่ะ… ”“อ้าว… ทำไมล่ะ เธอน่าจะลองไปเที่ยวสักครั้งนะแล้วจะติดใจ… ”เสี่ยช้างพยายามคะยั้นคะยอ…หลังจากเคยเอ่ยปากชวนฉันไปเ
ครู่ต่อมา… เมื่อเข้ามาอยู่ในห้องนอน ฉันเดินไปที่บานกระจกหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง หมุนตัวไปมาเพื่อจะสำรวจรอยแดงช้ำข้างลำคอที่ลุงแผนทิ้งเอาไว้...แม้มันไม่เยอะแต่ก็พอสังเกตเห็นได้ แต่อีกสิ่งที่สะดุดตาและโชคดีที่ป้าแจ่มไม่ทันเห็น ก็คือดอกสะเดาสีขาวติดอยู่ที่เส้นผมด้านหลังของฉันตอนนั้นมีบางท่าที่ฉันต้องเอนกายราบลงนอนบนเรือถ่างขาให้ลุงแผนกระแทก แผ่นหลังจึงทับกับดอกสะเดาที่ร่วงโปรยลงมาตามแรงลมอีกทั้งที่ชายชุดนอนก็ยังมีดอกหญ้าติดมาด้วย เป็นหลักฐานว่าฉันกับลุงแผนได้ก่อความลับเอาไว้ร่วมกันบนลำเรือหลังดงโสนริมบึง...‘นี่มันเกิดขึ้นจริงใช่ไหม… ’ฉันเอามือตบหน้าตัวเองเบาๆ ราวจะให้ตื่นจากความฝัน แต่ความเจ็บก็ช่วยยืนยันว่ามันเกิดขึ้นจริง.....ฉันค่อยๆ ถอดชุดนอนสายเดี่ยวออกจากเรือนร่างอรชร เดินเนื้อตัวเปลือยเปล่าล่อนจ้อนเข้ามาอาบน้ำเบื้องหลังบานประตูห้องน้ำที่ปิดลงเหมือนพาฉันเข้ามาอยู่อีกโลกที่ฉันรู้สึกอุ่นใจ ยืนอยู่ภายใต้ความเย็นเยียบของน้ำ หลับตาเงยหน้าเชิดรับสายน้ำพร่างลงมาจากฝักบัวสีเงินวาว.....สาเหตุที่ฉันไม่ได้เปิดน้ำอุ่นก็เพราะอยากให้ร่างกายได้สัมผัสกับความเย็นหวังว่าความเย็นจะทำให้ฉันสะดุ้ง
ลุงแก้วกลั้นใจซอยยิกไม่ยั้ง…“อูยย… เสียวเหลือเกินลุงแก้วจ๋า”ยิ่งคุณนายร้องครางลุงแก้วยิ่งมันส์ เร่งขยับสะโพกโยกเอว ดันลำเนื้อแทงเข้าใส่คุณนายอย่างหน่วงหนัก ไม่นานก็มีน้ำกามสีขาวข้นราวกะทิแตกทะลักออกมาจากหัวเอ็นสีม่วงถอกบาน“อ๊ะ… อ๊ายยยยยย… ”คุณนายกรีดร้องเสียงดังลั่น คลอไปกับเสียงครางของลุงแก้ว
ลุงแก้วเสียวจัด…เอามือฟาดก้นหนั่นแน่นของคุณนายจนเป็นรอยแดง โก่งเอวแทงลำเนื้อเข้าใส่ราวกับมิรู้จักคำว่าเหน็ดเหนื่อย เหมือนจะใช้เวลาทุกวินาทีให้คุ้มค่า ในวันที่ได้มอบความเป็นผัวให้กับคุณนายที่ตัวเองแอบหมายปองอยู่เงียบๆ มานาน“อ๊า… อ๊า… ลุงแก้วจ๋าเอาแรงจัง… ”เสียงของคุณนายกระเส่า…เมื่อร่างกายที่เหว
ดวงตาที่คลอไปด้วยหยาดน้ำตาวิบวับหลับพริ้ม ใบหน้างามเชิดแหงน เม้มริมฝีปากแน่นรับความรู้สึกหนึบชารุมล้อมเข้ามารอบๆ ปากรูที่ห่างหายไปจากการโดนสอดใส่มานาน“ฮึ่บ… ”ลุงแก้วสอดแขนข้างหนึ่งช้อนแผ่นหลังคุณนายขึ้นมาโอบ มือที่เหลืออีกข้างบีบขยำเต้านมพร้อมกับโก่งเอวอัดแท่งเอ็นจมมิดสุดตอโคนอวบ เสียงดังซ่วบตามม
ในเวลาต่อมาตอนใกล้ค่ำ ลุงแก้วออกมารดน้ำต้นไม้อยู่ที่สวนหลังบ้าน ใกล้ๆ กับห้องเล็กๆ ที่คุณนายมยุรีมักจะเข้ามาเก็บตัวอยู่ในนั้นคุณนายมยุรีบอกกับทุกคนว่าสาเหตุที่หล่อนต้องเข้ามาอยู่ในที่เงียบๆ เพราะต้องการนั่งสมาธิอยากสงบจิตใจอยู่ภายในห้องที่มีรูปและโกศกระดูกของสามีอยู่ใกล้ๆ ราวกับว่าเขายังไม่จากไป







