ตอนที่ 4 เจอความลับจับกดไม่ยั้ง

ในเวลาต่อมา

ตอนใกล้ค่ำ ลุงแก้วออกมารดน้ำต้นไม้อยู่ที่สวนหลังบ้าน ใกล้ๆ กับห้องเล็กๆ ที่คุณนายมยุรีมักจะเข้ามาเก็บตัวอยู่ในนั้น

คุณนายมยุรีบอกกับทุกคนว่าสาเหตุที่หล่อนต้องเข้ามาอยู่ในที่เงียบๆ เพราะต้องการนั่งสมาธิ

อยากสงบจิตใจอยู่ภายในห้องที่มีรูปและโกศกระดูกของสามีอยู่ใกล้ๆ ราวกับว่าเขายังไม่จากไปไหน

แต่ลุงแก้วรู้ว่าไม่ใช่…

เพราะว่ามีโอกาสแอบเห็นมาแล้ว ว่าคุณนายเข้ามาทำอะไรภายในห้องนี้

ลุงแก้วรดน้ำต้นไม้ต่อมาอีกพักใหญ่ๆ จนได้เวลาที่รอคอย แกค่อยๆ ม้วนสายยางเก็บ เอื้อมมือปิดก๊อกน้ำพร้อมกับความคิดบางอย่างที่ผุดวาบเข้ามาในหัว

ในเวลาต่อมา

วันนี้บรรยากาศภายในบ้านหลังใหญ่ค่อยๆ เงียบสงัดลงอย่างช้าๆ เมื่อความมืดคลี่คลุมลงมาปกคลุม

และวันนี้ผู้คนในบ้านก็เหลือเพียงแค่คุณนายกับลุงแก้วคนสวน และลุงไกรซึ่งเป็นยามนั่งเฝ้าอยู่ในป้อมประตูทางเข้า

คุณนายเข้ามาในห้องเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยความทรงจำเกี่ยวกับสามีของหล่อน

ทั้งรูปถ่าย โกศใส่กระดูกกับเสื้อผ้าบางส่วนของเขาที่หล่อนยังเก็บเอาไว้ในตู้ไม้สีน้ำตาลเข้ม ตั้งอยู่ชิดฝาผนัง

เมื่อเข้ามาอยู่ภายในห้อง…

คุณนายกอดตัวเองด้วยสองแขนของหล่อน ทิ้งกายอ้างว้างลงนอนบนผืนพรมสีดำตรงหน้าภาพสามีในกรอบรูปสีทองอร่าม

หล่อนกอดเสื้อผ้าของเขาและนอนขดกายเอามือไล้ลูบเรือนร่างของตัวเอง บิดกายไปมาด้วยอารมณ์ที่ยากจะเข้าใจ เมื่อจู่ๆ ความใคร่ก็คุกรุ่นขึ้นมาผสมกับความอาลัยอาวรณ์จนแยกความรู้สึกของตัวเองไม่ออก

“คุณท่านจ๋า… ฉันเหงาเหลือเกิน… ”

คุณนายรำพึงรำพันถึงสามี…

จากนั้นเปลี่ยนท่านอนหงาย ดวงตาเบิกโพลงมองเพดาน ก่อนจะเอามือเปลื้องสายชุดนอนสีดำบางๆ ลงมากองไว้ใต้ทรวงอกอวบใหญ่

สองมือกอบกุมเต้าเนื้อมหึมา บีบเคล้นจนปลายหัวนมชูชันชี้ฟ้าแข็งโด่ ง่ามขาตั้งชันแหกออกรับมืออีกข้างเอื้อมลงมาไล้ลูบร่องสวาทโหนกนูนขึ้นมาอวดกลีบสีชมพูอยู่ท่ามกลางเส้นไหมสีดำระยับ

หล่อนแทงลำนิ้วกลางเบียดกลีบหนึบแน่นเข้ามาสุดข้อสุดโคนนิ้ว จิตใจละลิ่วลอยไปพร้อมกับนิ้วที่ขยับวนคว้าน กระตุ้นความเสียวซ่านที่เก็บกดอยู่ลึกข้างในมานาน

ก่อนที่หล่อนจะต้องตกใจแทบช็อก…

เมื่อเห็นร่างสูงใหญ่กำยำดำทะมึนของผู้ชายคนหนึ่งเดินออกมาจากหลังตู้เสื้อผ้าที่เข้ามาหลบซ่อนอยู่พักใหญ่ๆ

“ว้าย… ”

คุณนายร้องอุทานด้วยความตกใจ…

ร่างสูงใหญ่กำยำที่นุ่งผ้าขาวม้าผืนเดียวปิดบังอาวุธประจำกายเอาไว้ รีบก้าวเข้ามาทาบทับลงบนเรือนร่างของหล่อนที่ตอนนี้ชุดนอนสายเดี่ยวบางๆ โดนเปลื้องลงมากองที่เอว

“ว้าว… ให้ผมช่วยนะครับ… ผมรู้ว่าคุณนายเหงา”

ลุงแก้วนั่นเอง…

แกกล่าวเสียงกระเส่า แววตาลุกวาวไปด้วยประกายความใคร่ราวกับว่ามีก้อนไฟสีแดงลุกโชนอยู่ในนั้น

“อู้ว… นมใหญ่เหลือเกิน… ”

สองมือหยาบใหญ่ของลุงแก้ว กอบกุมปทุมงามทั้งสองเต้า บีบขยำจนเนื้อหนั่นเนียนขาวปลิ้นออกมาจากซอกนิ้วมือหยาบใหญ่ บีบสลับก้มลงดูดเลียจนคุณนายบิดตัวไปมาด้วยความสยิว

จ๊วบ… จ๊วบ… จ๊วบ… จ๊วบ…

“อูยยย… ซี้ดดด… ”

เสียงคุณนายร้องคราง…

สองมือพยายามยื้อยันอกแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อของลุงแก้ว ก้มลงมาจูบฟัด ดูดนมของหล่อนอย่างหื่นกระหาย

“อู้ววว… เนื้อตัวคุณนายหอมเหลือเกิน”

ลุงแก้วเสียงกระเส่า ฟัดเต้านมแล้วจูบไซ้กลับขึ้นมาที่ซอกคอทั้งสองข้างอีกครั้งอย่างโหยหา ทำซ้ำๆ อยู่อึดใจใหญ่ๆ ราวกับว่าอยากเชยชมเรือนร่างนี้มานาน

“ไม่นะลุงแก้ว… ไม่นะ… ”

ด้วยสติเฮือกสุดท้ายที่ยังเหลืออยู่…

คุณนายพยายามร้องห้าม ขณะลำตัวหนาของลุงแก้วแทรกลงมาระหว่างง่ามขาตั้งชันทั้งสองข้างของหล่อนพร้อมกับมือข้างหนึ่งที่กระชากผ้าขาวม้าออกจากเอวของตัวเองแล้วคว้าแก่นกายของความเป็นชายยาวใหญ่ราวกับท่อนแขนเด็กเข้ามาจ่อตรงง่ามขาของคุณนาย

“งือออ… ไม่นะลุงแก้ว… ”

คุณนายตกใจ ดูเหมือนว่านี่เป็นเสียงร้องห้ามสุดท้ายที่ดังออกมาจากปากของหล่อนก่อนจะจุกตัวงอ

เมื่อลุงแก้วสุดจะห้ามใจไหว กดหัวเอ็นสีม่วงถอกบานใหญ่ราวกำปั้นมือเด็กเข้าใส่กลีบสวาทที่กำลังเยิ้มฉ่ำหลังจากกระหน่ำดูดนมปลุกอารมณ์จนน้ำหล่อลื่นของหล่อนหลั่งทะลักออกมาอย่างมิอาจขมิบกลั้นเอาไว้ได้

“อ๊ะ… อ๊ายยยยยย… ”

คุณนายกรีดร้อง…