Masukหลายปีผ่านไปนี่ก็ผ่านมาหลายปีแล้วสินะที่เรื่องวุ่นวายมันจบลงไป ลูก ๆ ของฉันตอนนี้ก็โตเป็นหนุ่มเป็นสาวกันหมดเรียบร้อยแล้ว โดยเฉพาะน้องอุ๋มอิ๋มกับเจ้ากองทัพนี่โตเป็นหนุ่มเป็นสาวกันเร็วจริง ๆ กองทัพไม่พอเท่าไหร่หรอกเพราะเป็นผู้ชาย แต่น้องอุ๋มอิ๋มนี่สิแกก็โตเป็นสาวแล้วเนาะสัดส่วนในร่างกายก็ดูอวบอั๋นไปหมด อาวุธต้องคอยไปรับไปส่งที่โรงเรียนทุกวันเพราะกลัวว่าจะมีผู้ชายเข้ามาจีบ ตามประสาพ่อหวงลูกสาวเพราะเขามีน้องอุ๋มอิ๋มแค่คนเดียวฉันไม่สามารถมีลูกให้พวกเขาหลายคนได้เพราะร่างกายของตัวเองมันไม่เอื้ออำนวย ซึ่งพวกเขาก็เข้าใจฉันดีเรื่องผู้หญิงตั้งแต่ที่ฉันอยู่กินกับพวกเขามาไม่เคยมีเรื่องนี้เข้ามาให้ฉันตะขิดตะขวงใจเลยแม้แต่น้อย แต่ถ้าพวกเขาจะมีเรื่องพวกนี้เข้ามาในชีวิตก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ถ้าคนของเราไม่ให้ความร่วมมือซะอย่างยังไงผู้หญิงพวกนั้นก็ไม่มีทางทำอะไรได้ และฉันก็เชื่อใจพวกเขาทั้งสามคนมาก พวกเขาไม่มีทางนอกใจฉันเด็ดขาด เรารักกันมากฉันไว้ใจพวกเขามากในตอนนี้ ไว้ใจจนแบบไม่เผื่อใจเลยตอนนี้ก็อายุมากแล้วล่ะเรื่องผู้หญิงก็ตัดทิ้งไปได้เลยมีแต่เรื่องงานกันทั้งนั้น ส่วนเรื่องบนเตียงก็พอมีอยู่บ้างแต่ก็ไม่
หลายวันผ่านไปหลังจากที่สะสางเรื่องวุ่นวายทั้งหมดเรียบร้อยหมดแล้วฉันก็กลับมาคอยดูแลแม่เหมือนเดิม ตอนนี้แม่อาการดีขึ้นมากแล้วหมออนุญาตให้กลับมาอยู่ที่บ้านได้แล้ว แกยังกลัว ๆ ระแวงอยู่บ้าง แต่แกจะไว้ใจฉันมากที่สุดเพราะฉันคือคนใกล้ชิดกับแกฉันไม่ได้หวังให้แม่จำฉันได้ ฉันหวังแค่ให้แม่อย่าเป็นอะไรมากกว่านี้ไปอีกเลยอยู่ด้วยกันไปแบบนี้นี่แหละ อยู่ด้วยกันจนกว่าจะตายจากกันไปข้างนึงเวรกรรมอะไรหนอที่ทำให้แม่ของฉันต้องมาเจอเรื่องร้าย ๆ แบบนี้ แต่ก็อย่างว่าแหละเลี้ยงงูพิษไว้ใกล้ตัวสุดท้ายมันก็แว้งกัดตัวเอง ฉันสังเกตเห็นเรื่องพวกนี้มาตั้งแต่ตอนที่ยังอยู่ด้วยกันแล้ว ผู้ชายคนนั้นห่วงตัวเป็นพิเศษห่วงโทรศัพท์และทุกครั้งที่แม่หลับแล้วเขามักจะออกไปข้างนอกดึก ๆ ซึ่งตอนนั้นฉันก็ยังไม่นอน เลยเห็นทุกการกระทำของเขาผู้ชายคนนี้ใครได้ไปก็ซวยไปทั้งชาตินั่นแหละ เป็นแมงดาที่เกาะผู้หญิงกิน พอหาผลประโยชน์ไม่ได้ก็หาข้ออ้างทิ้งไป เหมือนกับที่แม่ของฉันเจอ ให้ข้ออ้างว่าแม่ของฉันขายตัวแล้วรับไม่ได้ แล้วตลอดเวลาที่ผ่านมาล่ะทำไมถึงรับได้ เพียงเพราะว่าแม่ของฉันมีเงินให้ใช้หรอกเหรอที่ยังยอมอยู่ด้วยมันก็สมควรแล้วล่ะที่มันจะ
เช้าวันต่อมาPart หมวย#โกดังฉันเดินตามหลังอาวุธเข้าไปในโกดังซึ่งมีลูกน้องของเขายืนเฝ้าอยู่รอบ ๆ จนกระทั่งถึงใจกลางของโกดัง พ่อเลี้ยงของฉันถูกมัดมือมัดเท้าปิดปากอยู่กับเก้าอี้ตัวนึง"เป็นยังไงบ้าง เรียบร้อยดีหรือเปล่า?""ครับนาย เมื่อคืนมันโวยวายเสียงดังผมก็เลยให้ลูกน้องช่วยปิดปากมันครับ" ช่วยปิดปากก็คงจะเป็นการซ้อมสินะ ดูจากสภาพหน้าตาของพ่อเลี้ยงตอนนี้แล้วคงจะโดนหนักเลย"ปลุกมัน" อาวุธหันไปบอกกับลูกน้อง จากนั้นลูกน้องของเขาก็คว้าถังน้ำสาดเข้าที่ตัวของพ่อเลี้ยงอย่างแรง จนเขารู้สึกตัว"แค่ก ๆ ๆ เหี้ยอะไรวะ!!""มีคนเขาอยากเจอมึง""ใคร?""...." ฉันโผล่หน้าออกไปให้พ่อเลี้ยงเห็นหน้า เขาขมวดคิ้วอย่างงง ๆ แล้วจ้องหน้าฉันอยู่แบบนั้น คงจำฉันไม่ได้ล่ะสิ"สวัสดีค่ะพ่อ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ สบายดีหรือเปล่า""มึงเป็นใคร กูไม่เคยมีลูกอย่ามาพูดมั่ว ๆ""ลองนึกดูดี ๆ สิคะ ว่าฉันเป็นใคร""ใครวะ? มึงเป็นใครก็บอกมาดิ""หมวยไงพ่อจะไม่ได้หรอ อีหมวยลูกติดท้องของแม่ไง ที่พ่อบอกว่าหมวยเป็นลูกติดของแม่มาไม่ใช่ลูกของพ่อ""เหอะนึกว่าใคร! ไปทำศัลยกรรมมาเหรอหน้าสวยเชียว นี่คงจะเป็นผัวของมึงสินะ แล้วได้บอกผัวของม
ผมประเคนหมัดหนัก ๆ เข้าที่เบ้าหน้าของมันทีนึง จนมันหงายหลังล้มลงไปกับพื้น"อะไรของมึงวะ มึงมาต่อยกูทำไมกูไปทำอะไรให้มึง!" มันโวยวายเสียงดังใส่ผม คิดว่าคนอย่างผมจะกลัวหรอ เหอะก็ไม่..."ได้ข่าวว่าแกมีคดีติดตัวอยู่นี่นา ตำรวจกำลังตามตัวเลยมีค่าหัวซะด้วย" ผมเหยียดยิ้มใส่มัน แล้วถอยหลังกลับไปนั่งไขว่ห้างที่โซฟาเหมือนเดิมไอ้นี่มันโดนตำรวจหมายหัวเอาไว้แล้ว ข้อหาค้ายาเสพติด หลายที่ซะด้วย หาตัวยากจนตำรวจตั้งค่าหัวไว้สูงลิ่วเลย แต่มันก็ไม่ได้ไปไหนไกลมันมุดหัวอยู่ในรูของไอ้เสี่ยนี่เอง"กะ...แกเป็นใคร เป็นตำรวจหรอ!?" มันเริ่มกระวนกระวาย มองไปรอบ ๆ ตัวของมันเหมือนกำลังมีอาการหลอนยา"ฉันไม่ได้เป็นตำรวจ แต่ฉันเป็นมากกว่าตำรวจ""เป็นอะไร?""เป็นเจ้ากรรมนายเวรของมึงยังไงล่ะ""กูไม่เคยฆ่าใคร ไม่เคยไปสร้างความเดือดร้อนให้ใคร มึงอย่ามาพูดมั่ว ๆ กูไม่มีหรอกเจ้ากรรมนายเวร""กูให้มึงนึกดี ๆ อีกที""...." มันขมวดคิ้วแล้วจ้องหน้าของผม "มึงเป็นใครกันแน่วะ""กูคิดว่ามึงน่าจะจำหมวยกับแม่ของเธอได้นะ""อ้อ...อย่าบอกนะว่ามึงเป็นผัวใหม่แม่อีหมวยมัน เหอะ!! ผู้หญิงแบบนั้นมึงยังกล้าเอาลงเนอะ ผ่านผู้ชายมาไม่รู้ตั้งกี่ร
Part อาวุธครืด ครืด ครืด"ฮัลโหลว่า?" ผมรีบกดรับสาย เพราะคนที่โทรมาคือนักสืบที่ผมจ้างให้ไปสืบเรื่องของแม่หมวย( ได้ข้อมูลแล้วครับคุณอาวุธ )"โอเค เดี๋ยวฉันออกไปหา"ผมรีบขับรถออกไปยังร้านอาหารที่ได้นัดกับนักสืบเอาไว้ทันที โดยที่ไม่ได้บอกให้หมวยรู้ ผมอยากให้เธอพักผ่อนบ้าง เพราะตั้งแต่ที่เธอได้เจอแม่เธอก็แทบจะไม่กินไม่นอนเลย เป็นห่วงแต่แม่ ไหนจะอาการซึมเศร้าของเธอที่กำเริบขึ้นมาอีก ผมละเป็นห่วงเธอจริง ๆ เลย#ร้านอาหาร"สวัสดีครับคุณอาวุธ""ครับ ได้เรื่องว่ายังไงบ้างครับ""เท่าที่ผมไปสืบแถว ๆ ที่คุณอาวุธบอก ชาวบ้านบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า ไม่รู้จักผู้หญิงคนนี้เลย แกมาจากไหนก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าแกสติไม่สมประกอบ ชอบมาขโมยของขโมยอาหารที่ชาวบ้านวางขาย พอสืบลึกเข้าไปอีกก็ได้รู้ว่า แม่ของคุณหมวยเดิมทีเธอขายตัว และก็มีสามีที่อยู่กินด้วยกันคนนึงและติดเหล้าติดการพนัน ผมไม่แน่ใจว่ายังอยู่ที่บ่อนเก่าหรือเปล่านะครับ""บ่อนไหน?" ผมรีบถาม"บ่อนที่เป็นเครือของคุณอาวุธนั่นแหละครับ""โอเค ขอบคุณมาก นี่เงินของคุณ" ผมวางซองสีน้ำตาลปึกใหญ่ให้กับนักสืบก่อนจะแยกย้ายกันออกไปบ่อนนั้นเป็นของผมก็จริง แต่ผมขายต่อให้เ
#โรงพยาบาลจิตเวชทันทีที่ฉันนั่งรถมาถึงกรุงเทพฯฉันก็รีบบึ่งมาที่โรงพยาบาลจิตเวชทันทีโดยที่ไม่ได้พักผ่อนเลย ใช่แล้วล่ะฉันเดินทางมาทั้งคืนเลย อาวุธปืนใหญ่และชนะศึกก็ผลัดกันขับรถจนกระทั่งมาถึงกรุงเทพฯ ฉันให้พวกเขานอนพักเอาแรงอยู่ที่บ้านก่อนส่วนฉันก็ให้คนขับรถพามายังโรงพยาบาลจิตเวชทันทีฉันเป็นห่วงแม่มาก ฉันหลับตาไม่ลงเลย"เอ่อคุณพยาบาลคะ...ไม่ทราบว่าคนไข้ที่ถูกส่งตัวมาตอนนี้อยู่ที่ไหนหรอคะ""คนไข้ชื่ออะไรคะ?""นางxxxxxxค่ะ" ฉันบอกชื่อแม่ของฉันไป"อยู่ที่ตึกใหญ่สุดเลยค่ะ คุณหมอน่าจะทำการรักษาอยู่""ขอบคุณมาก ๆ นะคะ"ฉันรีบเดินไปยังตึกใหญ่ที่พยาบาลบอกมา พอฉันมาถึงฉันก็เห็นแม่นั่งอยู่บนเตียงโดยมีหมอยืนคุยอะไรอยู่ข้าง ๆ ฉันเข้าไปหาไม่ได้เพราะมันเป็นห้องกระจกใหญ่กั้นอยู่ ฉันได้แต่ยืนมองดูแม่ผ่านกระจกใส ใครกันนะช่างใจร้ายทำร้ายแม่ได้ขนาดนี้หวังว่าจะไม่ใช่พ่อนะ..."ฮึกกก....หมวยขอโทษนะแม่ ที่ทิ้งแม่ไปปล่อยให้แม่เผชิญกับเรื่องร้าย ๆ อยู่คนเดียว" ถ้าฉันไม่ทิ้งแม่ไปตั้งแต่แรก เรื่องแบบนี้ก็คงไม่เกิดขึ้นกับแม่ ฉันคงได้ดูแลแม่มากกว่านี้"หมวย....""...." ฉันหันหน้าไปมองยังเสียงเรียก ก็เห็นปืนใหญ่ชน