เข้าสู่ระบบดลลวิญ์โอบเอวภรรยาแน่น ประกาศเสียงดังฟังชัดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยพลัง“ใช่ครับ... ผมขอประกาศวางมืออย่างเป็นทางการ! ต่อไปนี้หน้าที่หาเงินบริหารอาณาจักรหมื่นล้าน เป็นของเจ้าคิรินและน้อง ๆ ... ส่วนหน้าที่ใช้เงินพาเมียเที่ยวรอบโลก... เป็นของผมแต่เพียงผู้เดียว!”สิ้นเสียงประกาศ พลุกระดาษสีทองถูกยิงขึ้
กวินทร์กวาดสายตามองไปรอบงาน รอยยิ้มอบอุ่นปรากฏบนใบหน้า เขาไม่ได้มาในฐานะคู่แข่งทางธุรกิจ หรือศัตรูหัวใจอีกต่อไป แต่มาในฐานะ ‘พี่ชาย’ และ ‘ครอบครัว’ ที่สำคัญที่สุดคนหนึ่ง ดลลวิญ์ที่เห็นเขาเดินเข้ามา รีบเดินฝ่าฝูงชนเข้าไปต้อนรับทันที พร้อมกับระรินธรที่ยังคงความงดงามราวกับนางพญาในชุดราตรีสีทองอร่าม“ไง
ค่ำคืนนี้ท้องฟ้าเหนือแม่น้ำเจ้าพระยาถูกแต่งแต้มไปด้วยแสงสีจากพลุดอกไม้ไฟนับพันนัดที่ถูกจุดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองวาระสำคัญ แสงไฟจากโรงแรมหรูระดับห้าดาวส่องสว่างไสว สะท้อนผิวน้ำระยิบระยับราวกับเพชรนับล้านเม็ดที่ร่วงหล่นลงมาจากสรวงสวรรค์ภายในห้องรอยัล บอลรูม ซึ่งเป็นห้องจัดเลี้ยงที่หรูหราและเก่าแก่ที่สุด
“เอ่อ... ครับ ๆ ไม่เป็นไร” รุ่นพี่หน้าเจื่อน ยอมถอยทัพไปอย่างงง ๆ ดีแลนแอบแสยะยิ้มมุมปากใส่รุ่นพี่ลับหลังน้ำหวาน ‘เสร็จโจร...’เมื่อมาถึงคอนโด... น้ำหวานก็ยังคงช่วยพยุงคนร่างสูงที่แกล้งเดินกะเผลกทิ้งน้ำหนักตัวใส่เธอเต็ม ๆ เข้ามาในห้องนอนกว้างขวางที่ตกแต่งสไตล์โมเดิร์น “ค่อย ๆ นั่งนะ...” เธอประคองเข
เจ็ดปีต่อมา... เสียงเชียร์ดังกระหึ่มกึกก้องไปทั่วสเตเดียมขนาดใหญ่ที่จุคนได้นับพัน การแข่งขันบาสเกตบอลประเพณีรอบชิงชนะเลิศกำลังดำเนินไปอย่างดุเดือดในช่วงควอเตอร์สุดท้าย สกอร์บอร์ดแสดงคะแนนที่สูสีกันชนิดหายใจรดต้นคอ แต่ดูเหมือนว่าสายตาของผู้ชมสาว ๆ กว่าครึ่งสนามจะไม่ได้โฟกัสที่ลูกบาสหากแต่โฟกัสไปที่ร่
คำตอบเรียบง่ายนั้นกระแทกใจกลางความรู้สึกของกวินทร์อย่างจัง โลกของเขาเต็มไปด้วยผลประโยชน์และหน้ากาก... แต่กับผู้หญิงคนนี้ เขากลับเป็นแค่ผู้ชายธรรมดา ๆ คนหนึ่ง... เป็นแค่ ‘คุณกวินทร์’ ของเธอ เขาลุกขึ้นเดินไปหาเธอที่เพิ่งปีนลงจากบันไดด้วยความเหนื่อยอ่อน“ขอบคุณนะครับ... ที่มองผมเป็นแค่ผม” กวินทร์ถือวิส
บ่ายวันเสาร์ ซึ่งวันนี้เป็นวันหยุดของเด็ก ๆ แต่สำหรับระรินธรแล้วงานในฐานะที่ปรึกษาพิเศษของอัครเดชาไม่มีวันหยุด เธอจำเป็นต้องเข้ามาเคลียร์เอกสารด่วนที่บริษัท โดยมีกวินทร์อาสาพาเด็กแฝดมานั่งรอที่ห้องรับรองแขกด้านล่าง เพราะไม่อยากให้เด็ก ๆ ต้องอุดอู้เฝ้าแม่ทำงานแต่ทว่า... เสือสองตัวย่อมไม่ยอมอยู่ในถ้ำ
หลายวันต่อมา... กระแสข่าวฉาวเรื่องพิมดาวเริ่มซาลงตามกาลเวลา หุ้นของอัครเดชากรุ๊ปเริ่มดีดตัวกลับขึ้นมาสู่แดนบวกอีกครั้ง สร้างความโล่งใจให้กับบอร์ดบริหาร แต่ทว่า... พายุลูกใหม่ในใจของดลลวิญ์กลับกำลังก่อตัวขึ้นเมื่อพีระเดินเข้ามาในห้องทำงานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด พร้อมแฟ้มเอกสารปกดำในมือ “บอสครับ... ทีม
“วางใจได้เลยครับ... ต่อให้เป็น CIA ก็เจาะเข้ามาไม่ได้ ถ้าผมไม่อนุญาต” ชายหนุ่มวางสายลง มองดูหน้าจอที่แสดงสถานะ ‘Secure’ (ปลอดภัย) ระรินธรอาจจะไม่รู้ตัวว่าเธอได้รับการปกป้องจากฟีนิกซ์ องค์กรที่ทรงอิทธิพลที่สุดองค์กรหนึ่งของโลก ที่พร้อมจะแผดเผาใครก็ตามที่กล้ามายุ่งกับดวงใจขององค์กรในขณะที่ดลลวิญ์กำลั
3 วันต่อมา... บรรยากาศภายในห้องทำงานของท่านประธานหนุ่มที่ตกลงให้ระรินธรแยกห้องออกไปเต็มไปด้วยความตึงเครียดชนิดที่ว่าใครเดินผ่านหน้าห้องยังต้องกลั้นหายใจ ดลลวิญ์นั่งหมุนปากกาในมือเล่น สายตาคมกริบจ้องมองไปยังพีระเลขาส่วนตัวคนสนิทที่ยืนก้มหน้าเหงื่อตกอยู่หน้าโต๊ะทำงาน“สามวันแล้วนะพีท...” ดลลวิญ์เอ่ยเส







