บทที่ 1 ผู้หญิงอันตราย

 “ทำไม? ทำไมฉันจะเข้าไปหาพี่นาไม่ได้?”

            “ไม่ได้ครับ คำสั่งของบอส ผมต้องทำตาม”

            หญิงสาวในชุดแซกสั้น สวมสูทสีครีมคลุมทับเชิดหน้าขึ้น เธอทำทีไม่สนใจผู้ชายสวมแว่นตาร่างสูงในชุดสูทสีเทาเข้มตรงหน้า พอเห็นเขานิ่งเฉยเธอจึงยกมือขึ้นหวังจะปัดมือที่ขวางเอาไว้ของเขาลง

            พลัวะ!

            “โอ๊ย! นี่มันมือหรือท่อนเหล็ก?” เธอจ้องหน้าเขาพลางกุมมือด้วยความเจ็บปวด ท่อนแขนของเขาแข็งกว่าที่เธอคาดเอาไว้ น้ำหนักที่มือที่เธอฟาดลงไม่อาจทำให้เขาสะเทือน ซ้ำตัวเองยังเจ็บอีก

            “ผมเตือนคุณแล้วให้กลับไป อย่าคิดเข้าใกล้คุณธนาอีก” น้ำเสียงของเขาคล้ายจะข่มขู่

            “แกเป็นแค่เลขาของพี่นา มีสิทธิ์อะไรมาข่มขู่ฉัน” น้ำฟ้าขู่ฟ่อๆ เธอนับเป็นญาติห่างๆ ของธนาก็ยังได้ ผู้ชายตรงหน้าถือสิทธิ์อะไรกล้ามาข่มขู่เธอ

            “สิทธิ์ของผมก็คือคำสั่งของบอส คุณเป็นแค่พนักงานที่ครอบครัวมีหุ้นในบริษัทนิดหน่อย อย่าคิดจะมาวุ่นวายกับบอสของผม”

            น้ำฟ้าอ้าปากหวอ เธอเป็นหลานสาวของคุณน้ำเพชรภรรยาใหม่ของ    คุณธนากรประธานตัวจริงของบริษัทวินเนอร์เบฟเวอเรจ คนในบริษัทต่างให้ความเกรงใจเธอกันทั้งนั้น จะมีก็แค่เลขานุการของพี่ธนาคนนี้ที่ไม่รู้จักที่สูงที่ต่ำ

            “ฉันมีศักดิ์เป็นน้องของพี่นานะ”

            ชายหนุ่มทำเสียงเหอะในลำคอ “บอสไม่เคยนับญาติกับคุณ” เขาถลึงตาเมื่อเห็นเธอยกนิ้วขึ้นชี้หน้า “อย่าชี้หน้าผมครับ นี่มันไม่ใช่มารยาทที่คนสุภาพพึงมี คุณกลับไปได้แล้ว”

            หญิงสาวพยายามจะวิ่งหลบเพื่อบุกเข้าไปในห้องทำงานของท่านประธานใหญ่บริษัทวินเนอร์เบฟเวอเรจแต่ณัฐวุฒิกลับขยับขาขวางเอาไว้ได้ทัน มือแข็งแรงของเขาโอบเอวเธอแล้วหิ้วจนตัวลอย

            “คุณฟ้า ผมจะไม่พูดซ้ำแล้วนะครับ”

            “โอ๊ยเจ็บ! ไอ้ณัฐ ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้!” เธอทั้งโวยวายและพยายามข่วนเขาแต่ดูเหมือนเขาจะไม่สะทกสะท้าน

            “คุณณัฐ คุณควรเรียกผมว่าคุณณัฐ โปรดเรียกผมอย่างสุภาพด้วย ไม่งั้นอย่าหาว่าผมไม่เกรงใจ”

เขาหิ้วเธอติดไว้ที่เอวเอาไปปล่อยลงที่หน้าประตูกระจกบานใหญ่ ร่างของหญิงสาวเซไปสองสามก้าวเมื่อเขาโยนเธอลง

            แกร็ก!

            “บ้าจริง แค่นี้ก็ล็อคประตู” น้ำฟ้าได้แต่เดินหัวเสียกลับลงไปชั้นล่าง เธอกลับลงไปบ่นให้พนักงานคนสนิทของตัวเองฟัง “คอยดูเถอะ ฉันจะหาทางให้พี่นาไล่นายณัฐคนนี้ออกให้ได้”

            “คุณฟ้าคะ พิมว่าคุณณัฐน่ากลัวกว่าท่านประธานอีกค่ะ” พิมลักษณ์เป็นพนักงานผู้ช่วยของน้ำฟ้าทำหน้าเหยเกเมื่อเอ่ยถึงณัฐวุฒิ

            น้ำฟ้าชะงัก “ใช่ พี่นากับพี่เนศยังไม่น่ากลัวขนาดนี้” หญิงสาวกอดอกพิงหลังกับเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ของตน “พิม เธอว่าพี่นาเกลียดฉันเป็นเพราะผ่าตัดสมองมาแล้วจำไม่ได้หรือเปล่า?”

            พิมพาพนักงานที่ต้องทำงานใกล้ชิดกับน้ำฟ้านิ่วหน้า “ทีแรก พิมก็คิดเหมือนคุณฟ้าค่ะ แต่ตอนนี้ดูแล้วไม่น่าจะใช่”

            “ทำไมล่ะ?”

            “ข่าวลือนั่น ระยะนี้หนาหูมากขึ้นเรื่อยๆ เลยนะคะ”

            “ข่าวลือไหน?”

            “ก็ข่าวที่ว่าคุณฟ้าเคยวางยาท่านประธานในงานเลี้ยงเมื่อหลายปีก่อนไงคะ? ระยะนี้ลือกันแรงขึ้น มีมือดีไปโพสในเว็บบอร์ดของบริษัทด้วยค่ะ คนมาคอมเม้นต์กันเยอะเลย” พิมหมายถึงในเว็บไซต์ของบริษัทที่มีการตั้งกระทู้วิพากษ์วิจารณ์เรื่องราวต่างๆ พนักงานให้ความนิยมไปแสดงความคิดเห็นกันมาก

            น้ำฟ้าอ่านกระทู้และความคิดเห็นของคนนับร้อยแล้วก็หัวเสีย

            “เลวมาก ยูสเซอร์นี้เป็นใครกัน? เขียนเหมือนสิงฉันอยู่เลยนะ ฉันไม่ได้ทำสักหน่อย วางยาปลุกเซ็กส์พี่นาเนี่ยนะ ฉันจะไปหายาพวกนั้นมาจากไหน?”

            “คุณฟ้าลองทบทวนดีๆ สิคะ ตั้งแต่งานเลี้ยงของสมาคมคืนนั้น ท่านประธานก็เริ่มห่างเหินกับคุณ ถ้าคุณฟ้าโทรไปก็โอนสายให้เลขารับแทน อย่าว่าแต่ออกงานพร้อมกับคุณฟ้าเหมือนแต่ก่อนเลยค่ะ แค่จะพูดคุยกันเหมือนเดิมก็ยังยาก”

            หญิงสาวที่แต่งหน้างดงามขมวดคิ้ว “เออ จริง หลังๆ ไม่มีใครคบฉันเลย หลายครั้งเหมือนจะซุบซิบนินทาลับหลังฉันด้วย”

            “คุณฟ้าดูคลิปนี่ มีคนวิจารณ์กันว่าเป็นฝีมือคุณฟ้าค่ะ”

            พิมลักษณ์เปิดคลิปที่อยู่กระทู้ก่อนหน้านั้นร่วมสองปีให้น้ำฟ้าดู คนที่อยู่ในคลิปถึงกับตาเหลือก

            “จะบ้าเหรอ? นั่นมันยาลดกรดในกระเพาะต่างหาก วันนั้นฉันท้องอืดก็เลยเทรวมสองซองใส่ขวดเล็กๆ มาด้วย” น้ำฟ้าหน้าเจื่อน ความลับที่เธอทำในวันนั้นจะเล่าให้พิมลักษณ์รู้ไม่ได้เด็ดขาด

            “ไม่มีคนรู้เรื่องนี้นี่คะ พวกเขาเห็นแค่คลิปที่ท่านประธานจู่ๆ ก็จะล้ม ตอนหลังคุณณัฐพูดออกมาเองว่าท่านประธานถูกคนวางยา ก็เลยมีคนชี้ว่าต้องเป็นคุณฟ้าจากคลิปนี้”

            “แสดงว่าทุกคนเชื่อกันว่าฉันเป็นคนทำสินะ”

            “ค่ะ” พิมลักษณ์ไม่กล้าพูดต่อว่า....ภาพพจน์ของน้ำฟ้ามีผลให้ทุกคนเชื่อแบบนั้น

            “หึ! อย่างฉันเนี่ยนะ จะต้องใช้วิธีต่ำๆ สวย รวย เริ่ด เชิด ซะอย่าง ฉันไม่เชื่อหรอกว่าพี่นาจะคิดเหมือนคนอื่นๆ”

            “แต่ แต่พิมว่าใช่นะคะ” เสียงของคนสนิทดูอ่อยๆ

            “ทำไมเธอถึงคิดว่าใช่?”

            น้ำฟ้าเป็นลูกสาวคนเดียว ครอบครัวฐานะดี จบการศึกษาระดับปริญญาโทจากต่างประเทศ เธอเป็นหนึ่งใน “แก๊งเจ็ดดาว” ที่ประกอบไปด้วยสาวเปรี้ยวแนวหน้าของแวดวงไฮโซ มีสามสาวที่ผันตัวไปเป็นดารา เล่นละครเพื่อเสริมชื่อเสียงให้โด่งดัง ผู้หญิงกลุ่มนี้ชอบปาร์ตี้ เที่ยวกลางคืน และควงผู้ชายไม่ซ้ำหน้า

แม้ครอบครัวเธอจะมีหุ้นเพียงเล็กน้อยกับวินเนอร์แต่ก็มีหุ้นอยู่อีกหลายบริษัททั้งขนาดกลางและขนาดใหญ่ ต่อให้เธอไม่ต้องทำงานก็ไม่มีวันลำบาก เป้าหมายของการมาเป็นรองผู้จัดการที่นี่ไม่ใช่เพื่อพิสูจน์ความสามารถแต่เป็นเพราะเธออยากได้ “พี่นา หรือธนา ศราวุฒิกุล” มาเป็นสามี

            “เพราะพิมแอบได้ยินคุณณัฐคุยโทรศัพท์กับผู้ชายคนหนึ่งค่ะ ตอนนั้นพิมบังเอิญเดินผ่านไปเห็นตรงบันไดหนีไฟพอดี”​ พิมลักษณ์ไม่กล้าพูดความจริงว่าเธอแอบชอบณัฐวุฒิจึงคอยสอดส่องความเคลื่อนไหวของเขาอยู่เสมอ

            “นายณัฐอีกแล้ว นายนี่เป็นศัตรูตัวฉกาจของฉันเลยล่ะ เห็นทีต้องหาทางเขี่ยทิ้งเร็วๆ”

            พิมลักษณ์กลืนน้ำลายเล็กน้อย เธอไม่กล้าเตือนน้ำฟ้าว่าอย่าไปยุ่งกับณัฐวุฒิจะดีกว่าเพราะท่านประธานเหมือนจะเข้าข้างณัฐวุฒิทุกครั้งไม่ว่าเลขานุการหนุ่มจะทำสิ่งใด

            “ทำไมพิม? ทำหน้ายังงี้เธอไม่เชื่อล่ะสิว่าฉันจะกำจัดนายนั่นได้ คอยดูไปก็แล้วกัน ฉันจะต้องจับพี่นาให้อยู่หมัดแล้วให้พี่นาไล่นายนั่นออกให้ได้”

            ณัฐวุฒิเข้าไปรายงานธนา ท่านประธานได้ยินชื่อน้ำฟ้าก็             เกรี้ยวกราด อาการปวดหัวของธนากำเริบจนต้องให้ณัฐวุฒิรินน้ำเปล่ามาให้

            “มาอีกแล้ว เมื่อไหร่จะเลิกวุ่นวายกับฉันซะที? แกกันเอาไว้ให้ดี อย่าให้มาใกล้ฉันได้ ผู้หญิงแบบนี้น่ารังเกียจจริงๆ” ท่านประธานหนุ่มหล่อพูดพลางหยิบยาแก้ปวดหัวสองเม็ดใส่ปากแล้วดื่มน้ำตามจนหมดแก้ว

            “ครับ ผมจะระวังอย่างเต็มที่” เลขานุการหนุ่มขบกรามแน่น

            คืนนั้นเป็นเพราะเขาที่หละหลวม แค่เดินไปคุยกับคุณธนากรบิดาของท่านประธานครู่เดียว หันมาอีกทีธนาก็ถูกผู้ชายสองคนประคองออกไปจนเกือบพ้นประตูห้องจัดเลี้ยงแล้ว ดีที่เขาวิ่งไปทันพร้อมกับบอดี้การ์ดธนาอีกสองคน เขาฉวยโอกาสชุลมุนพาตัวธนาหนีไปได้ แต่...สุดท้ายก็เกิดความผิดพลาด

            ธนาเข้าห้องผิดและได้หลับนอนกับผู้หญิงปริศนาคนหนึ่ง จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร?

             “กระทู้ในเว็บของบริษัทไม่ต้องให้คนลบนะ ทิ้งไว้นั่นล่ะ น้ำฟ้าจะได้       อับอายบ้าง แต่ประมาทไม่ได้ ขึ้นชื่อว่าสาวๆ แก๊งเจ็ดดาวทั้งร้ายทั้งแสบ นี่ณัฐ แกเองก็อย่าให้น้ำฟ้าทำร้ายเอาได้ล่ะ รอยอยู่ตรงคางนั่นไปหายาทาเถอะ ฉันเห็นแล้วหงุดหงิด”

            “ครับ”​ ชายหนุ่มเผลอยกมือขึ้นลูบรอยเล็บที่สร้างความแสบใต้คาง ตอนที่เขาหิ้วเธอออกไปทิ้งหน้าประตูจับมือเธอไว้ได้แค่ข้างเดียว มืออีกข้างของเธอจึงข่วนคางเขาจนทิ้งรอยเล็บเอาไว้

            “คราวหน้า ถ้าน้ำฟ้าทำร้ายแกอีกก็สั่งสอนซะหน่อย ผู้หญิงคนนี้ไม่ไหวเลยจริงๆ ถ้าไม่เกิดเรื่องคืนนั้นฉันก็คงไม่รู้ว่ามีงูพิษอยู่ใกล้ๆ”

           **********