INICIAR SESIÓNCompartir
บทที่8 ลงโทษ
Fecha de publicación:
2026-10-10 10:07:46
Último capítulo
เลี้ยงรัก... คุณภีม บทที่12 รังแกน้องNC20++
ภีมถอดเสื้อเชิ้ตออกช้าๆ จนเผยแผงอกที่แข็งแรงและกล้ามเนื้อที่ชัดเจน เขาโยนเสื้อทิ้งไปข้างเตียงแล้วก้มลงจูบคอขาวของพะแพงอย่างหิวกระหาย ริมฝีปากร้อนไล้เลียไปตามแนวกระดูกไหปลาร้า ก่อนจะดูดจูบจนเกิดรอยแดงจางๆ"อื้อ... อย่า... คุณภีม..." พะแพงดิ้นรนใต้ร่างหนัก มือเล็กๆ พยายามผลักแผงอกเขาออก "แพงไม่ยอม ปล่อย!""ไม่ยอมเหรอ?" ภีมหัวเราะต่ำในลำคอ เสียงนั้นเต็มไปด้วยความอำมหิต "งั้นฉันก็จะทำให้เธอยอมเอง"มือหนาของเขาเลื่อนลงไปคว้าข้อมือทั้งสองข้างของเธอยกขึ้นเหนือศีรษะ กดไว้แน่นด้วยมือข้างเดียว อีกมือหนึ่งเลื่อนลงไปใต้กระโปรงสั้น นิ้วหนาลูบไล้ต้นขาด้านในช้าๆ ก่อนจะรูดกางเกงในลูกไม้สีขาวออกอย่างไม่ลังเล"คุณภีม! อย่า... อ๊ะ!"พะแพงสะดุ้งเมื่อนิ้วของเขาแตะตรงกลางที่ร้อนชื้นโดยตรง นิ้วชี้และนิ้วกลางค่อยๆ แยกกลีบเนื้อบางๆ ออกแล้ววนวนตรงจุดอ่อนไหว"เปียกแล้ว..." ภีมกระซิบข้างหู น้ำเสียงแหบแห้ง "ปากบอกไม่ยอม แต่ข้างล่างบอกอยากได้...""ไม่ใช่... แพงไม่ได้อยาก..." เธอส่ายหน้า น้ำตาคลอเบ้า แต่สะโพกกลับกระตุกเล็กน้อยเมื่อนิ้วของเขาเริ่มกดและวนเป็นวงกลมตรงปุ่มเนื้อเล็กๆ"โกหก..." ภีมจูบแก้มที่เปียกชื้น แล้
เลี้ยงรัก... คุณภีม บทที่11 รังแกน้อง
รสจูบที่เต็มไปด้วยความหึงหวงบดขยี้ลงมาบนกลีบปากสีพีชอย่างเอาแต่ใจ ภีมไม่เปิดโอกาสให้พะแพงได้ส่งเสียงประท้วงใดๆ เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปกวาดชิมความหวานภายในโพรงปากเล็กอย่างตะกละตะกลาม"อื้อ! อ่อย... (ปล่อย)"พะแพงดิ้นขลุกขลัก สองมือเล็กกำหมัดทุบตีลงบนแผงอกแกร่งของเขาไม่ยั้งมือ แต่ภีมกลับไม่สะทกสะท้าน เขารวบเอวบางให้เบียดชิดเข้าหาตัวมากยิ่งขึ้นจนแทบจะไม่เหลือช่องว่างระหว่างกัน"ตาภีม! ทำอะไรน้องน่ะ!"เสียงอุทานด้วยความตกใจของคุณหญิงมณีรัตน์ดังขึ้นจากทางประตูหน้าบ้าน ทำเอาทั้งสองคนสะดุ้งสุดตัวภีมจำต้องผละริมฝีปากออกอย่างแสนเสียดาย เขาหันไปมองมารดาที่เพิ่งกลับจากการสมาคมกับเพื่อนๆ ด้วยสีหน้าเรียบเฉย ราวกับเมื่อครู่ไม่ได้ทำเรื่องน่าอายกลางห้องรับแขก"คุณแม่... กลับมาแล้วเหรอครับ""ก็กลับมาทันเห็นลูกชายตัวดีรังแกผู้น้องนั่นแหละ!" คุณหญิงมณีรัตน์ถลึงตาใส่ลูกชาย ก่อนจะรีบเดินเข้ามาดึงตัวพะแพงไปหลบอยู่ด้านหลัง "มานี่เลยลูกแพง หน้าแดงไปหมดแล้ว ตาภีมนี่เล่นอะไรไม่รู้เรื่อง!""แพง... แพงขอตัวขึ้นห้องก่อนนะคะคุณแม่" พะแพงก้มหน้างุด น้ำตาคลอเบ้าด้วยความอับอาย เธอไม่กล้าแม้แต่จะสบตาผู้สูงวัยกว่า
เลี้ยงรัก... คุณภีม บทที่10 คนบ้า!
ปัง!เสียงปิดประตูห้องทำงานดังสนั่น สะท้อนก้องไปทั่วบริเวณโถงทางเดินชั้นบนของบริษัทพะแพงก้าวเดินจ้ำอ้าวออกมาด้วยใบหน้าที่ยังคงแดงก่ำจากทั้งความโกรธและความอับอาย ดวงตากลมโตคู่สวยเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาที่เธอพยายามกลั้นเอาไว้ไม่ให้ไหลรินออกมาประจานความอ่อนแอต่อหน้าพนักงานคนอื่นๆ ที่กำลังนั่งทำงานสายตาหลายคู่หันมามองเธอเป็นตาเดียวด้วยความอยากรู้อยากเห็น แต่พะแพงไม่ได้สนใจใครทั้งสิ้น หญิงสาวก้มหน้าก้มตาเดินตรงไปยังลิฟต์อย่างรวดเร็ว มือบางยกขึ้นปาดคราบน้ำตาลวกๆ พลางขบฟันแน่นด้วยความคับแค้นใจผู้ชายคนนั้น... คนป่าเถื่อน เอาแต่ใจ และเผด็จการที่สุดเธอก้าวเข้ามาในตัวลิฟต์ได้อย่างเฉียดฉิว ก่อนที่ประตูโลหะจะปิดตัวลงเพื่อพาเธอดิ่งลงสู่ชั้นล่างของตึกตลอดเวลาที่อยู่ในลิฟต์ พะแพงยืนกอดอกตัวสั่นเทาด้วยความโกรธ หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวไม่เป็นจังหวะ ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ยังคงฉายชัดอยู่ในหัว วินาทีที่เขาฉวยโอกาสรังแกเธอ วินาทีที่ริมฝีปากร้อนผ่าวบดขยี้ลงมาอย่างไร้ความปรานี และเสียงหัวใจที่เต้นโครมครามของเขามันทำให้เธอเกือบจะหลอมละลายไปกับอ้อมกอดนั้น"ฮึก... ไม่ได้นะพะแพง แกจะไปใจอ่อนให้คนแบบนั้นไม่ได้เด็
เลี้ยงรัก... คุณภีม บทที่9 โทรศัพท์เจ้ากรรม
แรงกดดันจากร่างสูงใหญ่ที่ทาบทับลงมาทำให้พะแพงแทบหายใจไม่ออก หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความตื่นตระหนกและหวาดหวั่นดวงตากลมโตเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความคับแค้นใจ เธอยกสองมือขึ้นดันแผงอกแกร่งของเขาไว้สุดแรง แต่สำหรับภีมแล้ว แรงอันน้อยนิดของเด็กสาวยิ่งไม่ต่างอะไรกับการสะกิดเบาๆ เท่านั้น"ปล่อยนะ... คนบ้า ปล่อยแพงเดี๋ยวนี้!" พะแพงเค้นเสียงลอดไรฟันด้วยความโกรธจัด ใบหน้าหวานแดงก่ำทั้งจากความโกรธและความอับอายภีมก้มลงมองใบหน้าตื่นตระหนกของคนที่อยู่ใต้ร่าง แววตาคมกริบฉายแววความเอาแต่ใจอย่างชัดเจน ไม่มีทีท่าว่าจะยอมอ่อนข้อให้ง่ายๆ มือหนารวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างของเธอขึ้นไปกดไว้เหนือหัวด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย ส่วนมืออีกข้างก็สอดเข้าไปรั้งท้ายทอยมนให้แหงนเงยขึ้นรับสัมผัสจากเขา"บอกแล้วไงว่าอย่าดื้อ..." เสียงทุ้มต่ำพร่ากระซิบชิดริมฝีปากบาง ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดจนพะแพงขนลุกซู่ "ในเมื่อเธอเป็นคนจุดไฟขึ้นมาเอง เธอก็ต้องเป็นคนรับผิดชอบมันด้วยการรับบทลงโทษจากฉันซะดีๆ""แพงไม่ได้ทำอะไรผิดนะ! ปล่อย... อื้อ!"คำประท้วงที่เหลือถูกกลืนหายไปในลำคอเมื่อริมฝีปากหยักได้รูปทาบทับลงมาบดขยี้กลีบปากสีพีชอย่างเอา
เลี้ยงรัก... คุณภีม บทที่8 ลงโทษ
เสียงเครื่องยนต์ซูเปอร์คาร์คันหรูที่คำรามกึกก้องและพุ่งทะยานออกไปจากหน้าตึกคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ทิ้งไว้เพียงแรงลมและสายตานับร้อยคู่ที่ยังคงจับจ้องมาด้วยความตื่นตะลึง พะแพงยืนตัวเกร็งอยู่ข้างกายของนนท์ มือบางที่คล้องแขนเพื่อนชายไว้เริ่มคลายออกด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งโล่งใจที่หลุดพ้นจากสถานการณ์อันน่าอับอายเมื่อครู่ และหวาดหวั่นพรั่นพรึงกับสายตาดุดันราวกับจะกินเลือดกินเนื้อของภีมก่อนที่เขาจะขับรถหนีไป"แพง... เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้น ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร ทำไมเขาถึง..." นนท์หันมามองหน้าพะแพงด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถามและความเจ็บปวดลึกๆ น้ำเสียงของเพื่อนหนุ่มสั่นเล็กน้อยเมื่อนึกถึงภาพจูบอันดุเดือดที่เพิ่งประจักษ์แก่สายตา"ไม่มีอะไรหรอกนนท์ แพง... แพงขอโทษนะที่ต้องทำแบบนี้" พะแพงรีบชักแขนออกจากท่อนแขนของนนท์ทันที เธอก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิดที่ต้องดึงเพื่อนสนิทเข้ามาพัวพันกับความบ้าคลั่งของภีม "เขา... เขาเป็นคนรู้จักน่ะ ไม่มีอะไรจริงๆ ขอบคุณนะที่มาช่วย... เอ่อ หมายถึง ขอบคุณนะ นนท์รีบไปเรียนเถอะ เดี๋ยวจะสายแล้ว"พูดจบ พะแพงก็หันหลังก้าวเดินหนีอย่างรวดเร็ว โดยมีเปาเปาเพื่อนสนิทอีกคนวิ่ง
เลี้ยงรัก... คุณภีม บทที่7 ประกาศความเป็นเจ้าของ
ตลอดการเดินทางภายในห้องโดยสารที่กรุ่นไปด้วยกลิ่นน้ำหอมปรับอากาศราคาแพงผสมผสานกับกลิ่นน้ำหอมประจำตัวของภีม บรรยากาศเต็มไปด้วยความอึดอัด พะแพงเอาแต่นั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง มองดูตึกรามบ้านช่องและผู้คนที่สัญจรไปมา ในขณะที่ภีมขับรถด้วยมือเดียว ส่วนมืออีกข้างก็เอื้อมมากุมมือเล็กของเธอที่วางอยู่บนตักเอาไว้แน่น ไม่ยอมปล่อยแม้ว่าเธอจะพยายามชักมือกลับกี่ครั้งก็ตาม "วันนี้เลิกเรียนกี่โมง" ภีมเอ่ยทำลายความเงียบขึ้นมา น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยอำนาจ "ประมาณบ่ายสามโมงครึ่งค่ะ" พะแพงตอบโดยไม่หันหน้ามามองเขา "เลิกเรียนแล้วห้ามไปเถลไถลที่ไหนเด็ดขาด นั่งรอฉันอยู่ที่หน้าตึกคณะนั่นแหละ เดี๋ยวฉันจะให้คนขับรถมารับเธอไปที่บริษัท วันนี้ฉันมีประชุมบอร์ดบริหาร อาจจะปลีกตัวมารับเองไม่ได้ แต่อย่าคิดจะหนีกลับเองเด็ดขาด เข้าใจไหม" ภีมออกคำสั่งอย่างเผด็จการ "แล้วถ้าแพงมีงานกลุ่มที่ต้องทำกับเพื่อนต่อล่ะคะ" พะแพงหันขวับมาถามคิ้วขมวด "คุณจะบงการชีวิตแพงทุกฝีก้าวแบบนี้ไม่ได้นะคะ แพงก็มีสังคม มีชีวิตส่วนตัวของแพง คุณไม่ได้เป็นเจ้าชีวิตแพงนะ" รถสปอร์ตคันหรูหักเลี้ยวเข้าสู่ซุ้มประตูมหาวิทยาลัยชื่อดัง ภีมเหยียบเบรกจน
También te puede gustar
หนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ89.6K vistasคุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย729.4K vistasเจ้าหนี้เถื่อน
กัญจารีย์90.8K vistasเรื่องสั้นซ่อนรัก
C115.0K vistasพี่ครับ เปลี่ยนจากกัดเป็นรักได้ไหม?
ศรีอักษรรินทร์44 vistasไม่ได้อยากเป็นสตรีหมายเลขหนึ่งของท่านประธานาธิบดีสักหน่อย!
หนูแดงตัวน้อย104 vistasคุณลุงนักฆ่าสุดเร่าร้อน
ฮีนารี K143 vistasกลรัก ซาตาน
นงพะงา 115 vistas
