ตอนที่5

“ก็ไม่ทำไม แต่พี่ว่ามันเป็นไปไม่ได้หรอก ถ้ารักแบบเพื่อนน่ะพี่เชื่อลง เพราะอะไรรู้ไหม เพราะนายเล็กพร่ำกรอกหูพี่อยู่ทุกวันว่าสเปกของมันต้องเบบี๋กว่าเท่านั้น ส่วนน้องควีนก็...ชอบโคแก่”

“รู้ได้ไงว่าควีนชอบคนแก่”

“นั่นแน่! หน้าแดงแบบนี้แสดงว่าพี่เดาถูกใช่ไหมล่ะ แล้วพี่ก็ไม่ได้พูดว่าคนแก่ พี่หมายถึงน้องควีนชอบผู้ชายที่อายุมากกว่า จะได้ปราบสาวแสบอย่างน้องควีนได้ เอ...ห่างกันสักรอบนี่กำลังดีนะ น้องควีนไม่พิจารณาบ้างหรือไง”

“บ้า!”

คีรดาแหวให้คนเหมือนจะรู้ทันอย่างสุดอาย สองแก้มจากที่ระเรื่อแต่พองามตอนนี้ก็แดงปลั่งเลยทีเดียว ก็นี่แหละเซบาสเตียน ชอบหยอดนิดตอดหน่อยทุกครั้งที่เจอหน้า แล้วแบบนี้จะไม่ให้เธอคิดลึกอย่างไรไหว คนอายยังไม่ทันจะได้ตอบโต้มากกว่านั้น เขาก็ลากพาเข้าไปในห้องหนึ่งซะก่อน

“ห้องพี่เอง ห้องน้ำอยู่ด้านโน้น ตามสบายนะครับ”

เจ้าของห้องเอ่ยบอกพร้อมกับพยักพเยิดหน้าบอกให้สาวน้อยไปใช้ห้องน้ำ ก่อนพาร่างสูงใหญ่ก้าวไปทางโซฟาที่ตั้งอยู่ตรงมุมห้องอีกด้าน พลางถอดสูทที่สวมทับทีเชิ้ตสีอ่อนออกจากตัวด้วยท่าทางสบายๆ ทว่าสาวแรกแย้มที่ไม่เคยเข้าห้องชายหนุ่มทั้งแท่งที่ไม่ใช่พี่ชายมาก่อนก็ได้แต่ยืนนิ่งงัน และกวาดตาสีน้ำตาลคู่สวยมองรอบๆ ห้องนอนกว้างขวางอย่างไม่มั่นใจอยู่ที่เดิม จนเซบาสเตียนหันกลับมาเห็นจึงแกล้งว่าหน้าตาย

“อ้าว! ไม่เข้าไปเปลี่ยนชุดล่ะน้องควีน ต้องให้พี่ช่วยไหม”

คนยืนเคว้งอยู่กลางห้องถลึงตาใส่คนพูดเสียหนึ่งที แล้วรีบจ้ำพรวดๆ เข้าห้องน้ำไปอย่างรวดเร็ว เจ้าของห้องก็ได้แต่ผุดยิ้มน้อยๆ อย่างขำๆ

ไม่ถึงยี่สิบนาทีร่างอรชรหากอวบอิ่มดูมีน้ำมีนวลไปทั้งตัวอย่างสาวรุ่น ในชุดเดรสสีขาวแขนตุ๊กตายาวเคลียเข่าก็เปิดประตูก้าวออกมาจากห้องน้ำ และถือถุงกระดาษที่เธอยัดชุดนักศึกษาเอาไว้ในนั้นติดมือออกมาด้วย แต่ก็ต้องเบิกตาโพลงพร้อมร้องออกมาเสียงหลง

“ว้ายยย!”

คีรดารีบยกถุงกระดาษในมือปิดหน้าปิดตาว่องไว เมื่อเห็นเจ้าของห้องที่เพิ่งก้าวออกมาจากห้องแต่งตัวอยู่ในชุดผ้าขนหนูผืนเดียว แต่ไอ้แผงอกกำยำกับซิกซ์แพ็กล่ำๆ นั่นเธอได้ยลแล้วสแกนเข้าสู่สมองไปเรียบร้อย ทำเอาสาวน้อยอกสั่นขวัญแขวนยืนขาแข็งทำอะไรแทบไม่ถูก ใช่ว่าเธอจะไม่เคยเห็นผู้ชายเปลือยท่อนบน หุ่นล่ำสันกับกล้ามเป็นมัดๆ ของบรรดาพี่ชายของเธอก็ไม่ต่างจากนี้นักหรอก หากคนที่ไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดมันให้ความรู้สึกไม่เหมือนกันอย่างแน่นอน และไม่มีวันเหมือนด้วย

“พอดีพี่จะอาบน้ำน่ะ” เซบาสเตียนบอกยิ้มๆ พลางสาวเท้าตรงเข้ามาหา

‘ก็แล้วทำไมไม่รอให้เราออกไปจากห้องก่อนเล่า อีตาบ้านี่!’

หญิงสาวพยายามจะก้าวเลี่ยงหนีออกจากหน้าห้องน้ำ เพราะเธอยังยืนขวางประตูห้องน้ำอยู่ แต่ยังไม่ยอมเอาถุงกระดาษออกจากใบหน้า หากขยับไปทางซ้ายก็ชนกับแผงอกกว้างเข้าอย่างจังจนสะดุ้งสุดตัว พอก้าวหลีกไปทางขวาก็ไม่พ้นชนอีกเช่นกัน คีรดาถึงรู้ว่าเขาขยับตามเธอแน่นอน

“ไม่เอานะคุณใหญ่ ถ้าแกล้งควีนละก็ งานนี้มีเอาคืนแน่”

“ก่อนจะขู่พี่ ตอนนี้เอาตัวเองให้รอดก่อนดีกว่าไหมสาวน้อย”

เซบาสเตียนแกล้งก้มลงไปกระซิบข้างใบหูเล็กเสียงแผ่วๆ ทว่ากลิ่นหอมรวยรินที่สัมผัสได้มันช่างชื่นใจซะจริงๆ ขอพิสูจน์จังๆ สักทีคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง หากพอจมูกโด่งๆ แตะแก้มนิ่มปุ๊บ เจ้าของแก้มหอมกรุ่นก็โยนถุงกระดาษทิ้งพื้น แล้วกระโดดเข้ามารวบรัดลำคอหนารวดเร็ว พร้อมๆ กับใช้ฟันขาวๆ งับเข้าที่ใบหูของเขาเข้าอย่างเต็มที่

“โอ๊ยยย! น้องควีนพี่เจ็บ” คนไม่ทันได้ตั้งตัวร้องออกมาดังลั่นห้อง

แต่ก่อนคนที่ถูกประทุษร้ายจะตั้งหลักทัน สาวน้อยก็รีบกระโจนพรวดผละหนี แล้ววิ่งแจ้นไม่คิดชีวิตออกไปจากห้องทันที ทิ้งให้เจ้าของติ่งหูที่มีรอยฟันประดับพร้อมเลือดซึมซิบๆ กัดฟันคาดโทษตามหลังไปเสียงขุ่น ที่เสียรู้แม่น้องน้อยตัวแสบนั้นเอาได้

“คราวหน้ามันจะไม่ใช่แค่ที่แก้มแน่แม่ตัวดี พ่อจะเอาให้พรุนทั้งตัวเลยคอยดู”

หากก็ต้องชะงักไป เมื่อดวงตาสีฟ้าเหลือบไปเห็นชุดนักศึกษาแพลมออกมาจากถุงกระดาษที่ตกอยู่บนพื้น เซบาสเตียนถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อย่างหงุดหงิด ก่อนก้มลงเก็บถือติดมือเอาเข้าไปโยนใส่ตะกร้าในห้องน้ำ

“เออ! รอเรียนจบก่อนก็ได้วะ”

บอกกับตัวเองและตะกร้าผ้าที่มีชุดนักศึกษาอยู่ในนั้นอย่างปลงตกเสร็จ ชายหนุ่มก็ยกมือลูบติ่งหูที่ยังรู้สึกแสบไม่จางหายป้อยๆ ก่อนเขาจะก้าวเข้าห้องอาบน้ำ แล้วเลื่อนประตูกระจกปิดด้วยมือหนักๆ อย่างขุ่นเคืองในอารมณ์ไม่หาย