ความลับในห้องสมุด Nc+

ฉันเดินกลับเข้าบ้านด้วยท่าทางที่พยายามจะให้ปกติที่สุด แต่ขาทั้งสองข้างกลับสั่นพั่บๆ จนเกือบจะก้าวไม่ออก กลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นกายดิบเถื่อนของคุณอัครยังคงติดอยู่ที่ซอกคอ และความแฉะชื้นหว่างขาก็ย้ำเตือนถึงสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นในศาลาได้เป็นอย่างดี

​"อ้าวนินกลับมาแล้วเหรอครับ ดูหน้าแดงๆ นะ ไปตากแดดมาเหรอ?"

​เสียงของเตชินท์ดังขึ้นจากโซฟาห้องรับแขก เขากลับมาก่อนกำหนดและกำลังนั่งจิบกาแฟสบายใจ ฉันชะงักกึก หัวใจเต้นรัวเหมือนกลัวความลับจะแตก

​"ค่ะเต แดดที่สวนกุหลาบร้อนมากเลย" ฉันแสร้งทำเป็นพัดลมเข้าหน้าตัวเอง

​เตชินท์ลุกขึ้นเดินตรงมาหาฉัน เขากวาดสายตามองไปที่คอเสื้อที่ยับย่นเล็กน้อย ก่อนจะช้อนคางฉันขึ้น... และสายตาเขาก็หยุดอยู่ที่รอยแดงจางๆ ตรงไหปลาร้าที่เกิดจากฟันคมๆ ของคุณอัคร

​"รอยนี่... มดกัดเหรอครับ?" เขากระซิบถาม ยิ้มมุมปากขยับกว้างขึ้นอย่างมีเล่ห์เหลี่ยม

​"อ๊ะ นินไม่รู้ สงสัยมดในสวนจะดุมั่ง" ฉันตอบเสียงแผ่ว พลางหลบตา

​"มดตัวนี้ท่าทางจะตัวใหญ่มากนะครับนิน" เตชินท์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ เขาไม่ได้โกรธ แต่ดวงตากลับฉายแววตื่นเต้นอย่างปิดไม่มิด

"แดดดี้ล่ะครับ ท่านดูแลนินดีไหม?"

​"ท่าน ท่านดุมากค่ะเต นินกลัวจังเลย" ฉันแกล้งซบหน้าลงกับอกเตชินท์

​"กลัว... แต่ก็แฉะไปหมดเลยใช่ไหมครับ?"

​คำพูดโพล่งออกมาของแฟนหนุ่มทำเอาฉันสะดุ้งสุดตัว เตชินท์ก้มลงมากระซิบข้างหูฉันอย่างจงใจ "ผมเห็นนะ... ตอนที่แดดดี้อุ้มคุณเข้าไปในศาลา ผมเห็นขาคุณสั่นระริกเลยล่ะนิน"

​ฉันเบิกตากว้าง "เตเห็น?"

​"เห็นสิครับและผมชอบมากด้วย" เตชินท์เชยคางฉันขึ้นมาจูบเบาๆ

"ผมบอกแล้วไงว่าถ้าคุณอยากได้แดดดี้ ผมจะช่วย... คืนนี้แดดดี้จะเข้าไปทำงานในห้องสมุดคนเดียว คุณแกล้งเอาชาไปส่งให้ท่านสิครับนิน... แต่คราวนี้ ห้ามใส่แพนตี้ลงไปนะ"

​สายตาของเตชินท์เต็มไปด้วยความวิปริตที่น่าขนลุก เขาชอบที่เห็นฉันถูกพ่อของเขาครอบครอง

​"ไปทำให้แดดดี้คลั่งตายไปเลยนะครับนิน... ผมจะรอฟังเสียงคุณครางอยู่หน้าห้องเอง"

บรรยากาศในคฤหาสน์ตอนเที่ยงคืนเงียบสงัด มีเพียงแสงไฟสลัวจากห้องทำงานชั้นล่างที่บอกให้รู้ว่าอัครยังคงจดจ่ออยู่กับกองเอกสาร

​ฉันเดินลงบันไดมาในชุดนอนกระโปรงผ้าซาตินสายเดี่ยวสีดำสนิท ความเย็นของเนื้อผ้ากระทบกับผิวเปลือยเปล่าข้างในจนฉันเผลอขนลุกซู่ ใช่ตามที่เตชินท์แนะนำ ฉันไม่ได้สวมชั้นในแม้แต่ชิ้นเดียว

​ก๊อก ก๊อก...

​"นินเอาชามาให้ค่ะ... แดดดี้"

​ฉันผลักประตูเข้าไปโดยไม่รอคำอนุญาต คุณอัครเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ แววตาที่เคยนิ่งสงบพลันสั่นระริกเมื่อเห็นร่างบางในชุดวาบหวิว

​"วางไว้ตรงนั้น... แล้วรีบไปนอนซะนิน" เขาพยายามบังคับเสียงให้ปกติ แต่ลูกกระเดือกที่ขยับขึ้นลงฟ้องว่าเขากำลังกลืนน้ำลายอึกใหญ่

​"นินนอนไม่หลับเลยค่ะ นินเหงา"

​ฉันเดินอ้อมไปด้านหลังเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ วางถาดชาลงก่อนจะค่อยๆ โน้มตัวลงไปกอดคอเขาจากด้านหลัง ทรวงอกอิ่มที่ไร้สิ่งปิดกั้นบดเบียดเข้ากับแผ่นหลังกว้างจนคุณอัครถึงกับสะดุ้ง

​"นิน ฉันบอกให้ไปนอน!" เขาคำรามพลางหันกลับมาคว้าข้อมือฉันไว้ แต่แรงกระชากนั้นทำให้ฉันเสียหลักล้มลงไปนั่งแหมะอยู่บนตักแกร่งพอดิบพอดี

​และนั่นเอง... ที่ความลับใต้กระโปรงของฉันเปิดเผย

​สายตาของคุณอัครจ้องมองไปที่หว่างขาขาวนวลที่ไร้ซึ่งพันธนาการใดๆ เขามองเห็นความชื้นแฉะที่เริ่มซึมออกมาจากร่องสวาทเบาๆ

​"นินเธอไม่ได้ใส่..." เสียงของเขาขาดห้วงไปทันที ดวงตาคมวาวโรจน์ด้วยความหิวกระหาย

​"นินอยากให้แดดดี้ตรวจดูค่ะ... ว่ามันสะอาดพอไหม"

​ฉันแกล้งแยกขาออกกว้างขึ้นบนตักเขา พร้อมกับเชิดหน้าขึ้นรับสัมผัสจากมือหนาที่ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาตะโบมขยำสะโพกของฉันอย่างบ้าคลั่งก่อนจะอุ้มฉันขึ้นวางบนโต๊ะทำงานไม้ราคาแพง กวาดเอกสารทุกอย่างทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดี

​"อ๊ะ แดดดี้ แรงจัง อื้อออ!"

​คุณอัครไม่ปล่อยให้ฉันตั้งตัว เขากระชากกางเกงสแล็คของตัวเองลง เผยให้เห็นความยิ่งใหญ่ที่ตื่นตัวเต็มที่จนน่ากลัว เขาจับขาฉันพาดบ่าหนาไว้ข้างหนึ่ง ก่อนจะกระแทกแก่นกายร้อนผ่าวเข้ามาในรวดเดียวจนสุดทาง

​"อ๊าาาาาาาาา แดดดี้ นิน นินเจ็บ อ๊ะๆๆๆ มันใหญ่มาก อึดอัดไปหมดเลย อื้อออ"

​ฉันกรีดร้องสุดเสียงเมื่อความใหญ่โตนั้นฉีกกระชากความอ่อนนุ่มภายในจนตึงเปรี๊ยะ คุณอัครไม่ฟังคำทัดทาน เขาโหมกระแทกจังหวะรักเข้าใส่ไม่ยั้งมือเสียงเนื้อกระทบกัน ดังระงมสลับกับเสียงครางกระเส่าของฉัน

ตับ ตับ ตับ

​"ซี๊ดดดด... ตอดแน่นฉิบ นิน... เธอทำฉันคลั่ง อื้มมมมม!"

​เขาโน้มลงมาบดขยี้ริมฝีปากฉันเพื่อกั้นเสียงร้อง มือข้างหนึ่งบีบเค้นหน้าอกจนเป็นรอยนิ้วมือ ส่วนข้างล่างก็เร่งความเร็วรัวถี่จนหัวฉันสั่นคลอนไปตามแรงอัด

​แจ๊ะ... แจ๊ะ...

"อ๊ะๆๆๆ แดดดี้... นินจะตายแล้ว อ๊าาา! แรงอีกค่ะ... แดดดี้ขยี้มดลูกนินเลย อื้ออออ!"

​"เรียกชื่อฉัน!"

​"อ๊ะ คุณอัคร แดดดี้อัคร อ๊าาาาา แรงๆ ค่ะ นินจะออกแล้ว อ๊ะๆๆๆๆ"

​แรงกระแทกสุดท้ายรุนแรงจนฉันแทบจะสิ้นสติ คุณอัครคำรามลั่นเหมือนสัตว์ป่าที่ได้เหยื่อ ก่อนจะปลดปล่อยธารน้ำรักร้อนๆ เข้าสู่กายฉันทุกหยาดหยด

​"อ๊าาาาาาา"

"อื้มมมมมมม!"

​เราสองคนหอบหายใจรวยรินอยู่บนโต๊ะทำงานที่กระจัดกระจายไปด้วยกระดาษ คุณอัครยังคงคาแก่นกายทิ้งไว้ข้างใน ร่างกายของเขาสั่นเทาด้วยความรู้สึกผิดบาปที่ปนไปกับความสะใจ

​แต่ทว่า... ที่หน้าประตูห้องทำงานที่ปิดไม่สนิท เตชินท์กำลังยืนมองภาพนั้นด้วยสายตาที่เป็นประกาย มือของเขาขยับทำกิจกรรมบางอย่างตามจังหวะที่พ่อของเขาเพิ่งจบไป

​"สุดยอดไปเลยครับแดดดี้... นินเป็นยังไงบ้างครับของแดดดี้ถูกใจเธอไหม?" เสียงทักทายของลูกชายทำให้คุณอัครชะงัก