ตอนที่4

ผับ ZC

23:30น.

เจแปน เจติมา….

พรึบ

“ฉันมาสมัครงาน!”ฉัยเอ่ยขึ้นหลังจากที่โดนการ์ดชุดดำร่างใหญ่ขวางทางไม่ให้ฉันเดินเข้าไปยังด้านในของผับแห่งนี้ ที่มีแหล่งข่าวรายงานว่ามีที่มั่วสุมยาเสพติดด้วย

“สมัครงานอะไร? ”การ์ดมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าเท้าจรดหัวด้วยแววตาดุดัน ฉันก็กรีดยิ้มหวานขึ้นและสะบัดผมยาวที่ถูกดัดเป็นลอนใหญ่ไปข้างหลังเพื่อโชว์ของดี การ์ดสองคนมองฉันพร้อมกับพากันกลืนน้ำลายดังอึกใหญ่ ฉันก็นึกยิ้มเยาะในใจ นี่พวกมันไม่เคยดูหนังที่ฉันเล่นเหรอไง ภาพนู้ดอีกไม่มีกันบ้างหรือไง!!แต่จะว่าไปหุ่นที่โชว์ตามทั่วท้องตลาดก็ไม่ใช่หุ่นของฉันหรอกเป็นหุ่นของสแตนด์อินทั้งนั้น

“จำเจแปนไม่ได้เหรอคะ? ”ฉันทำหน้าออดอ้อนใส่พวกมันไป พวกมันก็พากันหันไปมองหน้ากันและทำท่าสงสัย

“น้องเจแปนดาวโป๊ไงไอ้โง่!!”เสียงของใครอีกคนดังขึ้นมาทำให้ฉันและการ์ดอีกสองคนหันไปมองทางต้นเสียงก็พบกับการ์ดชุดดำอีกหนึ่งคนที่เดินเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงเข้ามาหาฉันพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่เชื้อเชิญฉันอย่างออกนอกหน้า

“เจแปนดีใจจังคะที่มีคนจำเจแปนได้ด้วย^_^”ฉันว่าอย่างดีใจพลางรีบวิ่งเข้าไปกอดแขนของการ์ดคนที่สามอย่างออดอ้อนออเซาะเพราะฉันมั่นใจว่าเขาจะสามารถพาฉันไปพบคนที่ฉันอยากเจอมากที่สุดในตอนนี้ได้แน่นอน

“กะก็น้องเจแปนสวยหวานเอ็กซ์ขนาดนี้ใครที่ไหนจะจำไม่ได้ล่ะครับ”

“ดูเจเสร็จไปกี่น้ำละคะ? ”ฉันกระซิบข้างหูของเขาด้วยน้ำเสียงกระเส่า ทำให้ชายคนนี้ดูอ่อนปวกเปียกไปเลย เหอะเจอมารยาของอีเจเข้าให้แล้วไง

“แฮะๆๆ”เขาหัวเราะแห้งๆฉันก็ยิ้มมองเขาอย่างเอ็นดูทำให้ชายคนนี้ถึงกับเขินไปไม่ถูกเลยกันเลยทีเดียว

“คือเจมาสมัครงานนะคะเพราะอีกแค่สองวันเจก็หมดสัญญากับทางค่ายแล้ว....เจกลัวตกงานนะคะ”

“พี่สุดหล่อช่วยเจหน่อยได้ไหมคะ”ฉันออดอ้อนเขาไปพลางขยับใบหน้าเข้าไปคลอเคลียแก้มของเขาให้มากที่สุดและใช้น๊มนมของฉันเบียดเสียดต้นแขนของเขาให้แนบแน่นขึ้นไปอีกฉันแอบเห็นด้วยว่าเขาแอบชำเลืองสายตามองหน้าอกฉันที่โผล่พ้นชุดเกาะอกสีขาวของฉันออกมา วันนี้ฉันอยู่ในชุดเกาะอกสีขาวสั้นโชว์เอวคอดและหน้าท้องที่แบนราบของฉันพร้อมกับกระโปรงสั้นสีแดงที่ปกปิดแค่แก้มก้นของฉันแค่นั้นเลยทำให้ไอ้การ์ดสามคนนี้นำ้ลายไหลไปตามๆกัน

“ดะได้ครับตอนนี้มีคนแคสอยู่แค่สองคนเชิญคุณเจได้เลยครับ”

“พาไปหน่อยได้ไหมคะ? ”

“ดะได้สิครับโอ้วววว”

ฟอดดดด

“ขอบคุณค่ะ^_^”ฉันว่าพลางเขย่งปลายเท้าขึ้นไปหอมแก้มของหมอนี่ ไม่อยากจะหอมแก้มมันหรอกน่ะแต่มันจำเป็นจริงๆเพื่องาน ฉันต้องทำ

“อื้อชื่นใจ^_^”

“ไปเถอะคะ”

“ครับ”และเขาก็พาฉันเดินแหวกผู้คนเข้ามาในตัวของผับแห่งนี้เพลงดังกระหึ่มนักท่องราตรีมากมายพากันยืนเต้นกันอย่างมีความสุขบางคนก็มั่วกามกันกลางที่สาธารณะอย่างไม่มีความเอียงอายใดๆ

“ห้องทำงานของนายอยู่ชั้นสี่นะครับน้องเจแปน”เขาว่าในขณะที่เขาพาฉันเข้ามาในลิฟท์เพื่อไปยังชั้นของเจ้านายเขา ฉันก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ

“เจ้านายของพี่ดุรึเปล่าคะ? ”

“ไม่ดุหรอกครับ”

“เจกลัวไม่ได้งานนี้จังเลยค่ะพี่สุดหล่อช่วยเจด้วยนะคะ”

“ได้ครับ......พี่จะช่วยพูดกับเจ้านายให้นะครับ”

“ขอบคุณค่ะน่ารักที่สุด^_^”ความสวยของผู้หญิงคืออาวุธที่ร้ายกาจที่สุด ถ้าฉันไม่ได้เจอเขาคนนั้นวันนี้ฉันก็คงจะไม่สวยอย่างนี้แน่นอน

ติ๊ง

“เชิญคุณเจแปนนั่งรอตรงนี้ก่อนนะครับ”เขาว่าพลางเอ่ยบอกฉันให้นั่งรอตรงโซฟาหน้าห้อง ฉันก็พยักหน้าเข้าใจ

“เดี๋ยวพี่เข้าไปพูดกับเจ้านายให้นะครับ”

“โอเคค่ะ”แล้วการ์ดคนนั้นก็ยิ้มให้ฉันและเดินหายเข้าไปในห้องที่อยู่ในชั้นนี้ซึ่งมีเพียงห้องนี้ห้องเดียว อีกไม่กี่นาทีข้างหน้าฉันก็จะได้เจอกับพี่ลูคัสแล้วสินะ

“พี่ลูคัสจะจำเจได้ไหมนะ? ”