ตอนที่ 4 อยากได้ แต่ไม่ให้สถานะ

“ไหนวะ...” สุดเขตหันสายตาไปมองตามคำเซ้าซี้อย่างไม่ใส่ใจนัก แต่เพียงแค่สบเข้ากับดวงตากลมโตและเรือนร่างอรชรในชุดเดรสผ่าลึกสีหวาน ชายหนุ่มก็ถึงกับชะงักงัน ลมหายใจสะดุดกึก ร่างกายแข็งทื่อราวก้อนหิน

“ภัทร!!!...” เขารำพึงเบา ๆ อย่างไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

ผู้หญิงที่แต่งตัวเซ็กซี่ขยี้ใจชายจนคนมองกันทั้งร้านในตอนนี้ คืออดีตคนคุยจอมเปิ่นรุ่นน้องมหาวิทยาลัยของเขาจริง ๆ งั้นเหรอ! สายตาคมกริบของคาสโนวาหนุ่มจ้องมองร่องอกขาวผ่องที่ล้นทะลักสายเดี่ยวตัวสั้น และขาอ่อนเนียนละเอียดที่โผล่พ้นรอยผ่าของกระโปรงยามเธอนั่งไขว่ห้าง ความร้อนสายหนึ่งแล่นพล่านไปทั่วกายแกร่ง

ความรู้สึกหวงก้างปะทุขึ้นมาในอกอย่างบ้าคลั่ง ทันใดนั้นความหงุดหงิดแกมสงสัยก็แทรกเข้ามาในหัว ผู้หญิงที่เคยรักนวลสงวนตัวอย่างเธอ มาทำอะไรในสถานที่อโคจรแบบนี้ แถมยังแต่งตัวยั่วยวนซะขนาดนั้นอีก!

“เฮ่ยภัทร!!!... พี่สุดเขตกำลังเดินตรงมาทางนี้แล้วว่ะแก” แคเธอรินตะโกนฝ่าเสียงเพลงที่ดึงกระหึ่มบอกเพื่อนพลางตื่นเต้นแทน

สิริภัทรสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกความมั่นใจ เธอหันไปสบสายตาคมของสุดเขตที่เดินตรงดิ่งเข้ามาด้วยท่าทางคุกคาม แววตาของเขาเต็มไปด้วยกระแสคลื่นแห่งความหึงหวงและตำหนิติติงอย่างปิดไม่มิด หญิงสาวคิดในใจอย่างลำพองที่แผนการก้าวแรกสำเร็จงดงาม

“สองคนนี้... มาทำอะไรกันหึ หรือว่ามาอ่อยหนุ่ม ๆ” เสียงทุ้มต่ำพร่าแฝงความดุดันเอ่ยทักขึ้นก่อน เมื่อเห็นว่าอดีตคนคุยตรงหน้าทำเป็นมองผ่านเขาไปราวกับเขาเป็นเพียงธาตุอากาศ

“สวัสดีค่ะพี่สุดเขต” แคเธอรินเอ่ยทักทายเสียงเรียบนิ่งสงบพลางยกมือไหว้ตามมารยาท

“แคทคิดยังไงถึงได้พาเพื่อนออกมาเตร่เที่ยวกลางคืนในสภาพแบบนี้” สุดเขตเหวี่ยงสายตาคาดคั้นมาที่แคเธอรินทันที

“ทำไมคะ เพื่อนแคทสวยถูกใจใช่มั้ยมล่ะ”

“หึ ๆ ก็ดี... แต่ดูแปลก ๆ ไม่ค่อยเห็นแต่งแบบนี้” ชายหนุ่มแค่นยิ้มในหน้า ก่อนจะตวัดสายตาคมกริบกลับมาจับจ้องดวงหน้าหวานของคนที่นั่งนิ่ง

“พูดอะไรหน่อยสิ... หรือว่ากำลังมองความหล่อของพี่จนเพลิน”

“เปล่าค่ะ พี่เขตมากับใครคะ” สิริภัทรถามกลับด้วยน้ำเสียงห่างเหินไร้เยื่อใย

“ก็ไอ้ฐากูลเพื่อนพี่นั่นแหละ” สุดเขตตอบพร้อมทำท่ายักไหล่กลบเกลื่อนความอึดอัด

“ดูแลเพื่อนดี ๆ ล่ะแคท อย่าปล่อยให้คลาดสายตาเชียว” ชายหนุ่มสำทับ เสียงเข้มขึ้น

“ฝากพี่เขตดูแลแทนได้ไหมคะ” แคเธอรินแกล้งหยั่งเชิง

“ยัยแคท!!!” สิริภัทรรีบดุเพื่อนเสียงหลง

“โอเค ๆ ฉันล้อเล่น... พอดีแคทจะไปห้องน้ำน่ะค่ะ ฝากพี่ดูยัยภัทรให้แป๊บหนึ่งได้มั้ยคะ”

“ได้สิ” สุดเขตรับคำทันควันพลางนั่งลงข้าง ๆ สิริภัทรอย่างถือวิสาสะ

เมื่อแคเธอรินเดินเลี่ยงออกไป บรรยากาศรอบโต๊ะก็พลันอึดอัดและร้อนระอุขึ้นมาทันที สุดเขตขยับกายเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นหอมกรุ่นจากผิวกายสาว

“นึกยังไงถึงมาเที่ยวที่แบบนี้”

“ก็ภัทรอยากเปิดหูเปิดตาบ้างนี่ค่ะ” หญิงสาวตอบพลางยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นจิบ นัยน์ตาฉายแววท้าทาย

“อยากเปิดโลกมากกว่าละมั้ง”

“ถ้าพี่เขตหมายถึงเปิดใจให้ผู้ชายคนอื่นล่ะก็... ภัทรไม่เถียงค่ะ คืนนี้ได้กลับไปที่ห้องสักคนก็ดีเหมือนกัน กำลังเหงาพอดีเลย”

“เดี๋ยวนี้ ร่านนักนะ!” คำพูดหยาบคายหลุดจากปากชายหนุ่มด้วยความหึงหวงจนหน้ามืด

“ภัทรยอมรับค่ะว่าภัทรร่าน... ไม่เช่นนั้นคงไม่กล้าหอบเสื้อผ้าไปอยู่กับพี่หรอก” เธอตอบกลับด้วยท่าทีเชิดหน้าสู้ สายตาหวานซ่อนความยั่วยวนอันตรายสบประสานกับตาคมกริบของเขาอย่างไม่ลดละ

“ก็ดี! งั้นคืนนี้พี่จะสงเคราะห์ให้... จะได้หายร่าน!” สุดเขตเค้นเสียงรอดไรฟัน มือหนาเอื้อมไปกุมข้อมือบางไว้แน่น แรงบีบทำเอาหญิงสาวนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ ความร้อนจากฝ่ามือปลุกเร้ากระแสไฟบางอย่างให้แล่นริ้วเข้าสู่หัวใจ

“ไม่เอาค่ะ... ของเดิม ๆ กินบ่อย ๆ มันน่าเบื่อ” สิริภัทรสะบัดข้อมือออกแล้วเค่นยิ้มหยัน

“ปากดี!”

ชายหนุ่มขยับเข้าประชิดจนร่างหนาแทบจะเกยทับร่างบาง ฝ่ามือร้อนผ่าวลูบไล้ขึ้นมาตามเรียวขาขาวเนียนที่โผล่พ้นรอยผ่าของกระโปรง สัมผัสหยาบโลนทว่าวาบหวามหน่วงหนักทำเอาสิริภัทรสะท้านเยือก

“อื้อ!!!... อย่านะ!” หญิงสาวประท้วงเสียงสั่น พยายามผลักแผงอกแกร่งออกห่าง

“ร่านนักไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวคืนนี้พี่ช่วยเอง! อยากได้กี่รอบก็บอกมา” เขาขู่ชิดใบหูเล็กลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดจนเธอขนลุกซู่

“ถ้าไม่คิดจะให้สถานะ ...ก็อย่ามายุ่งกับภัทรดีกว่าค่ะ เปลืองตัว เปลืองเวลา!” สิริภัทรตวาดกลับ เสียงสั่นเครือเด็ดเดี่ยว แต่ดวงตาของเธอกลับรื้นไปด้วยน้ำตาที่อัดอั้น

สุดเขตชะงักไปเล็กน้อย แต่แรงอารมณ์และความหวงแหนกลับมีมากกว่า เขากระตุกยิ้มร้ายก่อนจะเอ่ยออกมา

“แต่งตัวมาหาพี่แบบนี้ อยากขึ้นเตียงกับพี่ก็บอกมาเถอะภัทร”

“หึ... ฝันไปเถอะ! ในผับนี้มีพี่คนเดียวรึไงล่ะ ภัทรจะขึ้นเตียงกับใครมันก็เรื่องของภัทร”

สิริภัทรพยายามควบคุมก้อนเนื้อในอกที่เต้นรัวราวกับกลองรบอย่างสุดความสามารถ เธอจะไม่ยอมให้เขาเห็นเด็ดขาดว่าเธอมีเล่ห์เหลี่ยมต่ำกว่า และจะไม่มีวันยอมให้เขารู้ว่าร่างกายและหัวใจข้างซ้ายของเธอมันกำลังสั่นสะท้าน และพร้อมจะโอนอ่อนผ่อนตามสัมผัสอันเร่าร้อนของเขาอยู่เสมอ!