Home / โรแมนติก / เล่ห์รักร้าย ของนายเพื่อนพ่อ / ตอนที่ 4 ละไว้ในฐานที่เข้าใจ 1

Share

ตอนที่ 4 ละไว้ในฐานที่เข้าใจ 1

หลังจากได้พักผ่อนให้พอได้หายเหนื่อย วชิรวิษก็สะดุ้งตื่นเพราะนึกขึ้นมาได้ว่าตนเองไม่ได้นอนอยู่คนเดียวเหมือนดังเช่นปกติ ร่างสูงลุกออกจากเตียงด้วยความระมัดระวังว่าหญิงสาวจะตื่น ก่อนจะหยิบเสื้อผ้าเดินหายเข้าห้องน้ำไป เมื่อออกมาก็พบว่าหทัยชนกตื่นแล้วและกำลังรอที่จะอาบน้ำต่อจากเขา หลังจากที่เธอตื่นนอนแล้วก็กลับห้องไปเอาเสื้อผ้ามาที่ห้องนี้

“เฟิร์นไปเอากระเป๋ามาไว้นี่ดีกว่านะ เพราะถ้าเขามาซ่อมแอร์มันอาจจะไม่สะดวกใจเรื่องของมีค่า”

“ค่ะ”

“เอาล่ะ พี่ลงไปรอที่โซนอาหารเช้านะ”

“ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ”

ชายหนุ่มยิ้มเอ็นดูหญิงสาวก่อนจะออกจากห้องไป เขาตั้งใจปล่อยให้เธออยู่ตามลำพัง เพราะคิดว่าหญิงสาวน่าจะต้องการความเป็นส่วนตัว

“นายโทรหาผมเหรอครับ”

“เออ”

เมื่อลงมาถึงที่โซนอาหารเช้า วชิรวิษกวาดตามองไปรอบๆ เมื่อเห็นดนัยนั่งอยู่ที่โต๊ะไม่ไกลก็เดินตรงดิ่งไปหย่อนตัวนั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามพลางมองเลขาหนุ่มด้วยสายตาโกรธเคือง

“เมื่อคืนแอร์ห้องเฟิร์นเสีย เฟิร์นเลยมานอนห้องฉัน ฉันตั้งใจจะไปนอนกับนาย แต่โทรไม่ติด”

“พอดีแบตหมดครับ”

“เคาะก็ไม่เปิด”

“หลับครับ”

“.....”

“.....แล้วสรุปเมื่อคืนนายนอนไหนครับ”

“.....”

“ไม่ถามแล้วครับ”

“ติดต่อพนักงานด้วย ให้มาดูแอร์หน่อย ถ้ามันซ่อมไม่ได้จะได้เปิดห้องเพิ่ม เหลืออีกตั้ง 3 คืน”

“ครับผม”

หลังจากสั่งงานเสร็จวชิรวิษก็ลุกออกไปตักอาหารโดยที่ตักเผื่อหทัยชนกมาเลยทีเดียว เมื่อกลับมาถึงที่โต๊ะ หญิงสาวก็ลงมาถึงพอดี

“ทำไมลงมาเร็วจัง”

“เฟิร์นไม่ได้ใช้เวลานานขนาดนั้นนะคะ”

“กินข้าวเถอะจ้ะ”

หญิงสาวไม่ได้ตอบรับอะไร เธอหย่อนกายนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆเขา เพราะฝั่งตรงข้ามมีดนัยนั่งอยู่ก่อนแล้ว

“อรุณสวัสดิ์ครับคุณเฟิร์น”

“อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณดิน”

“เดี๋ยววันนี้ผมแจ้งพนักงานให้นะครับ อาจจะได้มีการเปิดห้องพักใหม่ ยังไงผมว่าคุณเฟิร์นย้ายของทั้งหมดมาไว้ที่ห้องนายก่อนก็ดีนะครับ”

“ค่ะ”

หลังจากที่ลงมือจัดการอาหารตรงหน้าจนเสร็จ พวกเขาก็ไปรวมตัวกันเพื่อทำตามโปรแกรมที่ลิสต์รายการกันเอาไว้ แต่ด้วยความที่หญิงสาวเป็นนักแสดงที่กำลังดัง เมื่อพวกเขาเห็นว่ามีหทัยชนกรวมอยู่ในทริปนี้ด้วย จึงเป็นที่ฮือฮาของพนักงานในบริษัทไม่น้อย

“แอบตื่นเต้นนะคะเนี่ย”

“ยังไม่ชินอีกเหรอคะคนดัง”

“ไม่เหมือนกันนะคะ”

วชิรวิษยิ้มเอ็นดู เมื่อเห็นหญิงสาวจับมือเขาเอาไว้แล้วขยับมายืนซ่อนข้างหลังเขา ก่อนจะพูดคุยกับพนักงานดูแลในส่วนของรายการเที่ยวประจำวันอีกเล็กน้อย ก็พาหญิงสาวไปขึ้นรถเพื่อรอให้คนอื่นๆพร้อมในการออกเดินทาง

“เราจะไปที่ไหนกันคะ”

“พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำครับ”

“พวกเขาจะเห็นด้วยเหรอคะ”

“เพราะเราอนุญาตให้พาครอบครัวมาด้วย หลายคนเลยพาลูกหลานมา พี่จัดโปรแกรมเอาไว้เผื่อเด็กๆน่ะครับ”

“อ๋อ ค่ะ”

“โปรแกรมเราไม่เยอะหรอกจ้ะ นอกโปรแกรมเราปล่อยเวลาอิสระ เผื่อใครอยากเล่นน้ำหรือไปไหน มีแค่เวลาอาหารที่ทุกคนจะมารวมตัวกันเท่านั้นจ้ะ”

“รอบคอบจังเลยนะคะ”

“ชมหรือประชดพี่คะ คนสวย”

“ชมสิคะ”

“ครบแล้วครับ”

หลังจากพูดคุยเล่นกันอยู่สักพัก ดนัยก็เปิดประตูรถขึ้นมานั่งพร้อมกับรายงานเสียงดังฟังชัด ร่างสูงพยักหน้ารับก่อนจะสั่งให้ออกรถเพื่อเดินทางไปยังจุดหมายที่ต้องการ

เมื่อเดินทางมาถึงที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ พนักงานแต่ละคนจะได้รับตั๋วเท่ากับจำนวนคนที่พามาด้วย ก่อนที่พวกเขาจะได้รับเวลานัดพบรวมตัวกันในเวลาหลังจากนี้ 2 ชั่วโมง เพื่อจะได้ไปที่อื่นต่อ

“ไปกันเลยไหม”

“ค่ะ”

วชิรวิษผายมือให้หญิงสาวเดินนำออกไป ก่อนที่เขาจะก้าวเดินตามหลังเธอ ดนัยมองภาพตรงหน้าแล้วชะงักไป เขาค่อยๆเดินช้าลงแล้วแยกตัวออกไป

สองหนุ่มสาวเดินไปด้วยกันเรื่อยๆ ท่ามกลางสายตาหลายคู่ที่มองพวกเขาด้วยความชื่นชม ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลารูปร่างสูงสมาร์ทกับหญิงสาวนักแสดงแถวหน้าดีกรีนางเอก ยามที่เดินไปด้วยกันมันเหมือนพวกเขากำลังดูซีรี่ส์รักวัยรุ่นอยู่

“เริ่มหิวแล้วค่ะ แถวนี้มีอะไรขายพอให้รองท้องไหมคะ”

“หืม เพิ่งทานก่อนออกมาจากโรงแรมไม่ใช่เหรอคะ”

“ก็ใช่แหละค่ะ”

“ไม่ต้องคุมอาหารเหรอ”

“ไม่ขนาดนั้นค่ะ”

“งั้นเดี๋ยวเราเดินไปที่ทางออกเร็วหน่อยไหม พี่ว่าน่าจะมีของขายอยู่นะ”

“ค่ะ”

หทัยชนกเดินไม่ต่อได้ไม่กี่ก้าวก็หยุดชะงัก ก่อนจะหันมาจับมือของชายหนุ่มที่เดินตามหลังให้เดินไปด้วยกัน

“ทำไมต้องเดินตามหลังด้วยล่ะคะ เดินไปพร้อมกันดีกว่าค่ะ”

วชิรวิษมองหญิงสาวด้วยแววตาอบอุ่น เขารู้ดีว่าเธอหมายถึงอะไร ตลอดเวลาที่ผ่านมาตั้งแต่หญิงสาวยังเด็กจนปัจจุบัน เขามักจะคอยเดินตามหลังให้เธอเดินนำหน้าเขาอยู่หนึ่งก้าวเสมอ เพื่อที่เขาจะได้มองเห็นเธอได้ชัดเจนและคอยระวังให้เธอ แต่ในวันนี้เขาได้รู้แล้วว่าหทัยชนกรับรู้มาตลอดในสิ่งที่เขาทำ และเธอเองก็เป็นฝ่ายบอกให้เขาขยับขึ้นมาเดินไปพร้อมกัน

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • เล่ห์รักร้าย ของนายเพื่อนพ่อ   ตอนที่ 32 ตั้งใจรัก 2 (จบบริบูรณ์)

    “สวัสดีครับ” สองแฝดยกมือขึ้นไหว้ตามบิดามารดาเมื่อเห็นว่ามีผู้คนเยอะแยะแล้วบิดามารดาของตนยกมือไหว้“วันนี้เตรียมพร้อมยังไงบ้างคะ สำหรับการพาน้องแฝดมาออกงานครั้งแรก” เสียงวี้ดว้ายดังขึ้นด้วยความเอ็นดู ก่อนที่จะเริ่มมีการสัมภาษณ์เกิดขึ้น“สัมภาษณ์น้องได้ใช่ไหมคะ”“ได้ค่ะ”“สวัสดีค่ะ ชื่ออะไรกันบ้างคะ”“เฟรมครับ”“ฟิวครับ”“วันนี้ตื่นเต้นไหมคะ มาออกงานพร้อมคุณพ่อคุณแม่”“ไม่ตื่นเต้นเลยครับ คุณแม่บอกให้พูดเหมือนปกติครับ”“ผมก็ไม่ตื่นเต้นครับ”“แล้ววันนี้คุณแม่สวยไหมคะ”“คุณแม่สวยทุกวันเลยครับ”“คุณพ่อก็หล่อทุกวันด้วยครับ”เสียงวี้ดว้ายชอบใจดังขึ้น จากบรรดาผู้สัมภาษณ์ เมื่อเด็กทั้งสองตอบคำถามอย่างชาญฉลาดการสัมภาษณ์ดำเนินต่อไปเรื่อยๆ ก่อนที่หทัยชนกจะขอตัวเข้าไปภายในงาน จนกระทั่งจบงาน พวกเขาก็ออกมาให้ถ่ายรูปและสัมภาษณ์อีกครั้งก่อนจะกลับบ้านไปพร้อมกับความภูมิใจกับการออกงานครั้งแรกของเด็กๆเมื่อกลับมาถึงบ้าน พี่เลี้ยงก็มารับตัวเด็กๆ และพากลับขึ้นห้องไปเพราะพวกเขาหลับมาบนรถ ส่วนวชิรวิษกับหทัยชนกเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะพากันออกไปหาอะไรกินข้างนอกสองคน“จองไว้เมื่อไหร่คะเนี่ย”“หลายวันแล้วจ้ะ เฟิร์นอ

  • เล่ห์รักร้าย ของนายเพื่อนพ่อ   ตอนที่ 32 ตั้งใจรัก 1 (จบบริบูรณ์)

    “อรุณสวัสดิ์ครับคุณพ่อ”“อรุณสวัสดิ์ครับ พี่เฟรมล่ะ”“กำลังลงมาครับ ผมแต่งตัวเสร็จก่อนเลยลงมาก่อน วันนี้คิวผมใช้ห้องน้ำก่อน”“ครับ”“คุณแม่ล่ะครับ”“ยังไม่ตื่นเลย เมื่อคืนคุณแม่ทำงานจนเกือบเช้าเลยตื่นสาย อย่าไปรบกวนคุณแม่นะ” น้ำเสียงอบอุ่นเมื่อมองเด็กชายตัวน้อย“ได้ครับ ผมจะไม่รบกวนคุณแม่”“ดีมาก งั้นเดี๋ยวเราไปรอพี่เฟรมที่ห้องทานข้าว”“ครับ”มือใหญ่อบอุ่นจับจูงมือบุตรชายคนน้องเดินไปยังห้องรับประทานอาหารเพื่อรอแฝดผู้พี่ลงมาจากข้างบน เมื่อเด็กชายตัวน้อยลงมา พวกเขาก็ลงมือรับประทานอาหารเช้าโดยมีพี่เลี้ยงช่วยดูแลเด็กน้อยทั้งสองอยู่ข้างๆในช่วงสายของวัน หลังจากที่หทัยชนกตื่นก็ลุกเดินเข้าห้องน้ำไปทั้งร่างเปลือย เพราะถึงอย่างไรห้องนี้จะไม่มีใครเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต และเธอมั่นใจว่าวชิรวิษไม่อนุญาตให้ใครขึ้นมาบนชั้นสองแน่นอน จนกระทั่งออกมาจากห้องน้ำ ชายหนุ่มก็เดินออกมาจากห้องทำงานพอดี“ตื่นแล้วเหรอคะ”“ตื่นแล้วค่ะ”“เป็นยังไงบ้าง”“ระบมทั้งตัวเลยค่ะ”“โทษทีจ้ะ” ชายหนุ่มขอโทษด้วยความรู้สึกผิด เพราะบางครั้งเขาก็ควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่ได้“เล็กน้อยมากค่ะ เดี๋ยวเราลงไปข้างล่างกันนะคะ เฟิร์นจะค

  • เล่ห์รักร้าย ของนายเพื่อนพ่อ   ตอนที่ 31 ชอบแรงๆ 2 NC

    “ทนไหวไหม.....หรือจะให้หยุด” ชายหนุ่มโน้มตัวลงมากัดไหล่บอบบางแรงๆ แล้วกระซิบข้างหูด้วยเสียงแหบ แต่จังหวะสะโพกยังคงกระแทกรุนแรงแรง“ไม่.....ไม่หยุด.....เอาต่อ.....เอาแรงๆเลยค่ะ” หญิงสาวครางตอบเสียงขาดๆหายๆ สะโพกกลมขยับสวนกลับอย่างยั่วเย้าชายหนุ่มหัวเราะต่ำๆ แล้วจับสะโพกเมียแน่นขึ้นอีก เพิ่มความเร็วและความแรงจนร่างบอบบางสั่นเทาทั้งตัว กระโปรงชุดนอนกองอยู่บนเอว เผยให้เห็นทุกอย่างที่เขากำลังทำอยู่ตรงหน้า“ดี.....งั้นคืนนี้จะทำให้พังเลย” เขากล่าวเสียงห้าว ก่อนจะกระแทกเข้าไป“อ๊ะ.....ลึก.....” เธอครางเสียงสั่นพร่า น้ำตาคลอตาเพราะถูกดันลึกจนมดลูกสั่นระริกชายหนุ่มไม่ยอมลดความแรงแม้แต่น้อย มือใหญ่ทั้งสองข้างบีบสะโพกผายจนเนื้อขาวแดงเป็นรอยนิ้ว แล้วกระชากร่างบอบบางเข้าหาตัวเองทุกครั้งที่กระแทก“เงียบไม่ได้สิ ชอบให้เข้าไปแรงขนาดนี้” เขาพึมพำเสียงต่ำ ก่อนจะโน้มลงกัดลำคอเธอแรงๆจนมีรอยแดง“ชอบ.....ชอบที่สุด แรงๆเลย” หญิงสาวสะดุ้งทั้งตัว มือที่เกาะราวระเบียงสั่นเทา เธอครางตอบเสียงขาดๆเขาถอยหลังกลับมานั่งบนโซฟาอีกครั้ง ร่างบอบบางถูกอุ้มขึ้นแล้วนั่งลงกระแทกเต็มลำ ต้นขาขาวถูกจับแยกกว้าง มือใหญ่ฟาดลงบ

  • เล่ห์รักร้าย ของนายเพื่อนพ่อ   ตอนที่ 31 ชอบแรงๆ 1 NC

    “พี่ไปอาบน้ำบ้างดีกว่า”ร่างสูงเดินออกไปหลังจากพูดจบ หทัยชนกมองตามร่างสูงก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของตนเองที่วางอยู่ออกมากดดูนั่นดูนี่ไปเรื่อยๆ จนเห็นข้อความที่น้ำฝนติดต่อเข้ามาหญิงสาวโทรหาน้ำฝนเพื่อสอบถามรายละเอียดงานที่ติดต่อเข้ามา ก่อนจะได้รู้ว่า เชิญทั้งเธอ วชิรวิษ และเจ้าแฝดของเธอหญิงสาวขอรอถามสามีกับเด็กทั้งคู่ก่อน จะให้คำตอบอีกทีในวันรุ่งขึ้น น้ำฝนจึงวางสายไป พร้อมกับที่สามีหนุ่มออกมาจากห้องน้ำพอดี“มีอะไรเหรอ”“พี่ฝนบอกว่ามีงานติดต่อมาค่ะ ให้ไปออกงานอีเว้นท์”“ก็ไปสิ”“เชิญทุกคนเลยค่ะ เจ้าแฝดด้วย”“พี่ไม่มีปัญหานะ แต่ลองถามเจ้าแฝดก่อน เผื่อพวกเขาไม่อยากไป”“เฟิร์นก็ว่าจะรอถามเด็กๆพรุ่งนี้เช้านี่แหละค่ะ”“ดีแล้ว ให้สิทธิ์พวกเขาได้ตัดสินใจเอง ถึงยังไงพวกเขาก็โตพอที่จะตัดสินใจเองได้แล้ว”“ค่ะ”หญิงสาวนั่งดื่มอยู่กับสามีหนุ่มอีกสักพักใหญ่ ร่างบอบบางก็ลอยขึ้นจากโซฟา เมื่ออยู่ๆ เธอก็ถูกอุ้มขึ้นมานั่งคร่อมบนตักเขา กระโปรงชุดนอนตัวสวยขึ้นมากองอยู่บนต้นขาขาว พร้อมกับที่ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้ต้นขาเธอเบาๆหญิงสาวนั่งดื่มอยู่กับสามีหนุ่มอีกสักพักใหญ่ ร่างบอบบางก็ลอยขึ้นจากโซฟา เมื่ออยู่ๆ เธอก็ถูกอุ้

  • เล่ห์รักร้าย ของนายเพื่อนพ่อ   ตอนที่ 30 ความสุขของคนเป็นพ่อแม่ 2

    สองแฝดสลับกันเล่ากิจวัตรและสิ่งที่ได้เจอได้เรียนรู้ในวันนี้ให้บิดาฟัง เสียงเจื้อยแจ้วดังไปทั่วห้องนั่งเล่นเรียกรอยยิ้มจากทุกคนที่ได้ยินได้เป็นอย่างดี“เอาล่ะ ได้เวลามื้อเย็นแล้วนะครับ เข้าที่ได้แล้วนะเด็กๆ”“ครับ”สิ้นเสียงพูดของบิดา สองแฝดก็จับมือกันเดินเข้าไปที่ห้องรับประทานอาหาร พากันไปนั่งเก้าอี้ของตนเองและนั่งรออย่างเรียบร้อยวชิรวิษกับหทัยชนกที่เดินตามสองแฝดมายิ้มเอ็นดู ก่อนจะนั่งประจำที่ของตนเอง พร้อมกับที่แม่บ้านเข้ามาตักข้าวให้ทั้งสี่คนนั่งกินมื้อเย็นด้วยกันอย่างอบอุ่น จนกระทั่งกินเสร็จก็มีพี่เลี้ยงก็มารับตัวเด็กๆ เพื่อทำหน้าที่ดูแลพวกเขาต่อสองสามีภรรยายืนมองเด็กๆ ที่กลับเข้าไปในห้องนั่งเล่น ทั้งเฟรมและฟิวมีพี่เลี้ยงส่วนตัว พวกเขาใช้พี่เลี้ยงคนต่อคนเพื่อที่จะไม่ให้เด็กๆ คลาดสายตาและสามารถดูแลได้อย่างทั่วถึงกลางดึกคืนนั้น หลังจากที่สองสามีภรรยาส่งเด็กๆ เข้านอนเสร็จแล้วก็กลับมาพักผ่อนที่ห้อง พวกเขาสามารถเห็นเด็กๆ ได้ตลอดเพราะพวกเขาติดกล้องวงจรปิดภายในห้องนอนของเด็กๆ และเปิดหน้าจอเอาไว้ตลอด“ดื่มอะไรหน่อยไหมคะ” หทัยชนกถามผู้เป็นสามี หลังจากที่คนอื่นๆ ออกไปกันหมดแล้ว“อื้ม ขอว

  • เล่ห์รักร้าย ของนายเพื่อนพ่อ   ตอนที่ 30 ความสุขของคนเป็นพ่อแม่ 1

    หลายชั่วโมงผ่านไป หลังจากเด็กๆวิ่งเล่นกันจนฟ้าเปลี่ยนสี ดาหลาจึงพาเด็กๆกลับเข้าบ้านไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนจะลงมารวมตัวกันที่โต๊ะกินข้าว“วันนี้เหนื่อยไหมลูก” ฟาริดาถามพลางถือจานอาหารเดินเข้ามาวาง“เหนื่อยครับ.....” ฟาริคตอบเสียงอ่อย ก่อนจะหาวออกมาอย่างอดไม่อยู่“แต่สนุกมากเลยครับ” วรวิชตอบบ้างเมื่อเห็นผู้เป็นอาหันมามองพวกเขา“ใช่ครับ” ฟาริครีบพูดเสริม แม้ดวงตาจะปรือเพราะความง่วงเต็มที“เอาล่ะๆ กินมื้อเย็นกันดีกว่านะ” ฟาริดาหัวเราะเบาๆ ก่อนจะยกมือขึ้นลูบศีรษะเด็กทั้งสองคนอย่างเอ็นดูเด็กทั้งสี่คนที่เล่นมาทั้งวันต่างหิวจนกินข้าวกันอย่างเอร็ดอร่อย แม้จะเริ่มมีอาการง่วงให้เห็นบ้างแล้วก็ตาม“ค่อยๆ กินกันนะลูก ไม่ต้องรีบ” ฟาริดาเอ่ยเตือนเมื่อเห็นเด็กๆตักอาหารเข้าปากคำโต“ครับ” เสียงรับคำ ก่อนจะก้มหน้าก้มตากินต่อดาหลานั่งอยู่ไม่ไกล คอยตักอาหารเพิ่มให้เด็กๆเป็นระยะ พลางมองดูว่าทุกคนกินกันครบหรือไม่ ไม่นานนัก อาหารบนจานของเด็กทั้งสี่คนก็ถูกจัดการจนหมด“อิ่มแล้วครับ” หนึ่งในเด็กๆวางช้อนลง ก่อนยกมือขึ้นลูบท้องตัวเอง“อิ่มด้วยครับ” อีกคนพูดตาม พร้อมกับหาวออกมาอย่างง่วงนอน“ง่วงแล้วใช่ไหมเรา

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status