บทที่ 2

“อือ...”

 เสียงทุ้มห้าวครางอืออาอย่างแผ่วเบา พลางหันหน้าพลิกซ้าย พลิกขวาสลับกันไปมา กระดูกดังกรอบแกรบ ประกอบกับใช้มือบีบนวดหลังต้นคอตนเองเพื่อคลายความปวดเมื่อย คอลามลงมาบริเวณหลังจนกระทั่งถึงช่วงบั้นเอว และรู้สึกได้ว่าเส้นมันค่อนข้างตึง ซึ่งน่าจะเกิดจากการเกร็ง เพราะขับรถเป็นระยะเวลานานและยังลากยาวไปเดินห้างอีกหลายชั่วโมง ขากลับคอนโดรถก็ดันติดอีก ถ้าได้นอนนวดคงจะดีไม่น้อย แต่ติดที่คนนวดไม่มี ดีที่ติดหยูกยาที่ใช้เป็นประจำยามาด้วย มีทั้งแบบทาและกิน แต่เขาเลือกที่จะใช้ยาทามากกว่า ไม่นักหนาสาหัสจริงๆ ยากินเขาจะไม่แตะมันเด็ดขาด เพราะกินนานไปมันอาจจะทำให้ดื้อยาเอาได้

 “ติณณ์คะ”

อิงฟ้าเอ่ยเรียกชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงนุ่มละมุนเรือนกายอวบอิ่มเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ใบหน้าเนียนกระจ่างใส ไร้ซึ่งเครื่องสำอาง มีแต่ครีมบำรุงตอนกลางคืนเคลือบทับผิว คิ้วเรียวที่ได้รับการตกแต่งขนคิ้วให้เข้ากับรูปหน้าอย่างสวยงามขมวดมุ่น เมื่อเห็นท่าทางไม่สบายตัวของชายหนุ่มจากทางด้านหลัง ตั้งแต่กลับเข้าคอนโดมาเธอก็แยกเข้าห้องนอนส่วนตัวเพื่อไปเก็บข้าวของที่ซื้อมาให้เข้าที่เข้าทาง จากนั้นก็อาบน้ำอาบท่าให้ร่างกายได้รับความสดชื่น ทำทุกอย่างจนเสร็จแล้วถึงได้เดินออกมานอกห้องนอนนี่แหละ ใจคิดว่าคงจะเจอติณณ์นั่งดูทีวีอยู่เป็นแน่ และสิ่งที่คาดเดาเอาไว้ก็ไม่มีอะไรผิดพลาด

 ชายหนุ่มหันไปตามเสียงเรียกชวนฝันแล้วก็แทบจะสำลักเบียร์ที่เพิ่งกระดกเข้าปากไปเมื่อสักครู่ พลางกลืนลงคออย่างยากลำบาก รู้สึกว่ารสชาติมันฝืดเฝื่อนกว่าเดิมนะเขาว่า อา แล้วไหนจะความร้อนรุ่มที่อยู่ๆ มันก็ปะทุขึ้นมา บัดนี้เริ่มแล่นพล่านไปทั่วทั้งร่างกายอย่างรวดเร็ว นรกเถอะ! เขาอุทานประโยคนี้ในใจเมื่อสมองมันเริ่มตื้อตึงขึ้นมาดื้อๆ คล้ายมันโดนแช่แข็งไปแล้วในบางส่วน คิดอะไรไม่ค่อยออก คุณหนูอิงฟ้าเล่นงานเขาอีกแล้วไงล่ะ บ้าฉิบ! ดีที่เลือดกำเดามันไม่ไหลออกมาประจานตัวเอง

ยายตัวร้ายช่างยั่ว!!

ตอนเด็กๆ อวบอ้วนเหมือนลูกหมูตัวน้อยแสนน่ารัก ผิวพรรณหรือก็ขาวอมชมพูน่าฟัด แก้มนุ่มๆ มีเลือดฝาดตลอดเวลา ไม่ผิดนักหากใครจะคิดเปรียบเทียบเป็นลูกหมู พอโตเป็นสาว มีความเปลี่ยนแปลง ร่างกายยืดขยาย ทรวดทรง องค์เอว สัดส่วน สะกดสายตาผู้ชายได้อยู่หมัด อวบอิ่ม เนื้อ นม ไข่ ไม่ผอมแห้งเหมือนมีแต่หนังหุ้มกระดูก บ้าอะไรวะ ความคิดเชื่อมโยงกันมั่วไปหมดแล้ว

ชุดนอนซีทรูสีชมพูหวานจับใจบางเบาตัวนี้แต่งระบายด้วยลูกไม้คอวีแหลมลึก อวดร่องอกอวบอึ๋มจนน่าหวาดเสียว หายใจหายคอไม่คล่องขึ้นมาฉับพลัน ไม่อยากจะคิดว่าถ้าก้มตัวลงต่ำมันจะขนาดไหน ฟาร์มโคนมของแม่โคสาวไม่กระเด้งกระดอนหลุดออกมาจากคอเสื้อ โชว์สองเต้าอวบอิ่มอร้าอร่ามหรอกเหรอ คิดแล้วได้แต่ตีอกชกหัวอยู่ภายในใจ ส่วนความยาวของชุดนั้นแค่หน้าขา โดยรวมมองปราดเดียวก็แทบจะจดจำทุกรายละเอียดของร่างกายขาวผ่องได้ทั้งหมดโดยไม่ได้จดจ้องจุดใดจุดหนึ่งเอาเป็นเอาตายแต่อย่างใด อยากรู้ว่าอิงฟ้าไปเอาความกล้าดีมาจากไหนถึงได้ใส่ชุดนี้ออกมาอวดโฉมโดยไม่หาเสื้อคลุมมาบดบังเรือนร่างให้มิดชิด ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ได้ตั้งใจก็ตาม เขาก็คิดไปแล้วว่าแม่ตัวร้ายต้องตั้งใจแกล้งทดสอบความอดทนของเขาแน่ๆ เห็นว่าหายเงียบเข้าไปอยู่ในห้องส่วนตัวเสียนมนานก็นึกว่าอาจจะเพลียจนนอนหลับฝันหวานไปกับกองทัพถุงช็อปปิ้งแล้ว ที่ไหนได้ สิ่งที่คิดผิดถนัดเลย ดวงตาสุกสกาว แวววาวใสแจ๋วเหมือนตากวางที่จ้องเขาตาแป๋วแหวว ไม่บ่งบอกอาการว่าเจ้าตัวกำลังง่วงงุนอย่างที่เดาเลยสักนิดเดียว และในตอนนี้อะไรที่เกิดจากการคาดเดามักจะผิดพลาด กลับหัวกลับหางเสมอสิน่า

 “ติณณ์เมื่อยต้นคอมากเลยเหรอคะ ฟ้านวดให้เอาไหม มันคงดีกว่าติณณ์ช่วยเหลือตัวเองด้วยสองมือแน่ๆ นอกจากจะไม่ถนัดแล้วมันจะทำให้เมื่อยเพิ่มด้วยนะ ถ้านวดนานๆ น่ะ ฟ้านวดได้สบายมาก ไม่ต้องเกรงใจ สำหรับติณณ์ฟ้ายินดีบริการเต็มที่เลย” อิงฟ้ารับอาสาอย่างกระตือรือร้น และเต็มใจที่จะบริการจริงๆ เพราะเธออยากตอบแทนอะไรเขาบ้าง เพราะส่วนหนึ่งมันก็มาจากตัวเธอเองนี่แหละที่ลากเขาไปเดินตะลอนทัวร์ เที่ยวซื้อของ พร้อมหอบหิ้วที่ห้างด้วยกันตั้งนานสองนาน ทั้งที่เขาสมควรจะได้นอนพัก ให้ร่างกายได้พักผ่อนอย่างเต็มที่หลังจากขับรถมาราธอนมาหาเธออย่างยาวไกลเพียงลำพังโดยไม่มีใครช่วยผลัดเปลี่ยน และหารู้ไม่ว่าคำพูดของเธอนั้นทำให้ลมหายใจคนฟังสะดุดกึก ใบหน้าครามคมขึ้นสีเล็กน้อยในทันที หากไม่จ้อง หรือลองสังเกตดีๆ จะดูไม่ออกเลย เพราะความแทนของสีผิวมันบดบัง กลบเกลื่อนไปได้แบบเนียนๆ

 “ไม่เป็นไรครับคุณหนู อาการปวดเมื่อยของผมมันนิดหน่อยเท่านั้นเอง ไม่รบกวนคุณหนูหรอกครับ ถึงคุณหนูจะเต็มใจแต่ผมก็เกรงใจอยู่ดี และผมทายาไปแล้ว พรุ่งนี้เช้าก็คงจะดีขึ้นเหมือนทุกครั้งที่ปวดเมื่อย” เขาปฏิเสธความปรารถนาดีของอิงฟ้าด้วยเหตุผลทั้งที่ภายในใจกำลังตีกันจนยุ่งเหยิง ไม่มั่นคง สั่นคลอน เพียงแค่คิดว่าหากมือนุ่มนิ่มของอิงฟ้ามาบีบนวดเนื้อตัวให้ตามส่วนต่างๆ เส้นขนในร่างกายก็พร้อมใจกันลุกเกรียวกราวไปหมดทั้งตัวแล้ว แถมยังรู้สึกขัดหู ฟังแล้วมันทะแม่งๆ

 กับประโยคที่ว่า...

 ‘มันคงดีกว่าติณณ์ช่วยเหลือตัวเองด้วยสองมือแน่ๆ’ เจตนาของคุณหนูอิงฟ้าที่กล่าวประโยคนี้ออกมาคงไม่ได้ต้องการจะพูดให้มันดูพิลึกพิลั่น ชวนคิดลึกหรอก (มั้งนะ) แต่เป็นตัวเขาเองที่คิดอะไรไม่เข้าท่า...ไม่เข้าท่าเลยสักนิด