เล่ห์รักร้ายเดียงสา

เล่ห์รักร้ายเดียงสา

last updateÚltima actualización : 2025-10-13
Por:  สิรี&EVAVYCompletado
Idioma: Thai
goodnovel18goodnovel
No hay suficientes calificaciones
65Capítulos
718vistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

เรื่องราวระหว่างคุณหนูคนงามจอมยั่ว VS เพื่อนพี่ชายที่มีสถานะเป็นผู้จัดการไร่ คนหนึ่งวิ่งไล่ คนหนึ่งวิ่งหนี แต่ยิ่งหนีเท่าไหร่ก็เหมือนจะยิ่งใกล้กว่าเดิม...

Ver más

Capítulo 1

บทนำ

潮崎市、センター病院。

「子宮外妊娠です。卵管破裂は命にかかわります!こんな大手術なのに、どうして一人で来たんですか?主人は?早く呼んでサインをもらってください!」

朝霧静奈(あさぎりしずな)は、腹部を引き裂かれるような激痛に耐えながら、電話をかけた。

呼び出し音は長く続いた。

受話器の向こうから、冷たい声が聞こえる。

「何?」

「彰人、今、忙しい?お腹がすごく痛くて、少しだけ……」

「暇じゃない」

彼女が言い終わる前に、不機嫌な声が冷たく言葉を遮った。

「腹が痛いなら医者に行け。こっちは忙しい」

「彰人さん、誰から?」

電話の向こうから、甘い女の声が聞こえる。

「どうでもいい相手だ」

彼の声が、急に優しくなった。

「どれがいい?好きな方を言え。競り落としてプレゼントしてやる」

耳元で、ツーツーという無機質な音が鳴り響く。

静奈の心は、まるでナイフでじわじわと切り刻まれるようだった。

彼女の顔色が真っ白になり、呼吸が浅くなっているのに気づき、医師が叫んだ。

「急げ!すぐに手術室を押さえろ!患者の手術を始める!」

静奈が次に目を覚ましたのは、病室のベッドの上だった。

「目が覚めましたか?昨日は本当に危険な状態だったんですよ。処置が早かったから助かったものの、もう少し遅かったら危なかったんですから!」

若い看護師が、点滴をしながら愚痴をこぼした。

「それにしても、あなたの主人、ひどいじゃないですか!こんなに大きな手術をしたのに、一度も顔を見せないなんて!本当に無責任ですよ!

はい、これ、介護士センターの番号です。必要なら、介護士を呼んでくださいね」

「ありがとうございます」

静奈は看護師から名刺を受け取った。

携帯を取り出し、介護士センターに電話をかけようとした、その時。

突然、ニュース速報がポップアップで表示された。

【潮崎市一の富豪、長谷川グループ社長・長谷川彰人氏、二十八億円のマダム・デュヴィエのダイヤモンドネックレスを落札!恋人の笑顔のため、衝撃のプレゼントか!】

目に突き刺さるような見出しに、静奈の瞳孔が大きく開いた。

写真に写っているこの上なく端正な顔立ちは、まさしく自分の夫、長谷川彰人(はせがわあきと)だった。

だが、自分は彼にとって決して公開できない妻。

結婚して四年。

彼はいつも、氷のように冷たく無慈悲だった。

てっきり、それが彼の持って生まれた性格なのだとそう思っていた。

彼の心を動かすため、自分は従順で物分かりの良い「長谷川夫人」を必死に演じてきた。

しかし今、彼が堂々と他の女性を腕に抱き、世間に愛情を見せつけている姿を見て、ようやく悟った。

彼は本当に少しも自分を愛してなどいなかったのだ。

胸が締め付けられるように痛む。

静奈の目には、みるみるうちに涙が滲んだ。

もう、諦めなければ。

四年も続いたこの茶番を、終わらせる時が来たのだ。

静奈は予定より二日早く、退院手続きを済ませた。

医師は心配そうな顔で言った。

「体はまだかなり衰弱していますよ。もう少し入院していた方が……」

「家の用事がありまして」

「しばらくは絶対に安静にしてください。激しい運動は禁止、それから性行為は絶対に駄目ですよ。一週間後にまた検査に来てください」

「ええ、わかりました。ありがとうございます、先生」

静奈は汐見台という住宅街にある一軒家の邸宅に戻った。

家政婦の田所敦子(たどころ あつこ)は、あからさまに不機嫌な顔で彼女を責め立てた。

「若奥様、近頃はますます目に余りますね!何日も家を空けるなんて!若様がお知りになったら、お怒りになりますよ!」

敦子は長谷川家の家政婦という立場だが、その振る舞いは姑同然だった。

彼女は彰人のめのとであり、自分は特別な存在だと自負している。

彰人から寵愛を受けていない静奈のことなど、鼻から見下していた。

静奈は分かっていた。

敦子が自分に対してこのような態度を取るのは、彰人の指示ではないにしても、彼の黙認があるからだ。

でなければ、これほどまで傲慢になれるはずがない。

これまでは、彰人に気に入られようと、静奈は彼の周りの人間すべてに媚びへつらってきた。

敦子にいじめられ、見下されても、いつも腹の底に怒りを押し殺してきた。

しかし、もう我慢する必要はない。

静奈は敦子の頬を思い切り平手で打った。

その声は侮蔑に満ちていた。

「出過ぎた真似を!ただの雇われの分際で、誰に向かってそんな口を利いている!」

「なっ!」

敦子は顔を覆い、愕然とした表情で目を見開いた。まさか静奈が手を出すとは思ってもみなかったのだろう。

「私を叩いた……」

「叩かれて当然よ!何?まさか、やり返すつもり?」

静奈の冷え切った一言が、敦子を凍り付かせた。

いくら若様に疎まれていようと、彼女は長谷川家の大奥様が直々に選んだ人なのだ。

敦子は、込み上げる怒りを無理やり飲み込むしかなかった。

静奈は背を向け、二階へと上がっていく。

背後から、敦子の小声での悪態が聞こえてきた。

「顔が綺麗なだけで、何の役にも立たないくせに。どうせ若様からは見向きもされないんだわ。この家の若奥様の席なんて、すぐに他の人のものになるんだから!」

棘のある言葉が、ナイフのように静奈の胸に突き刺さる。

彼女は深呼吸をした。

もう、どうでもいい。

今日を限り、彰人に関するすべては、もうどうでもよくなるのだ。

自室に戻った静奈は、私物をすべてスーツケースに詰めた。

彼女の物は驚くほど少なく、スーツケース一つで十分だった。

スーツケースを持ち上げた瞬間、傷口が引きつれた。

腹部に激しい痛みが走り、冷や汗が雨のように流れ落ちる。

静奈は痛み止めを数錠飲んで、ようやく少し落ち着いた。

薬が効いてきたのか、彼女はベッドに横たわると、いつの間にか眠りに落ちていた。

深夜。

部屋に、大きな人影が入ってきた。

バスルームからシャワーの音が聞こえ、二十分ほどして、彰人が腰にバスタオルを巻いた姿で出てきた。

彼は彫刻のように整った顔立ちで、広い肩幅に引き締まった腰、そして力強く割れた腹筋のが男性的魅力を放っていた。

水滴が筋肉を伝い、緩く巻かれたタオルの内側へと消えていく。

彼は何も言わなかった。

まるで月に一回の事務的なことをこなすかのように、静奈のネグリジェの裾をめくり上げた。

眠っていた静奈は、痛みに体を震わせた。

「痛い……」

彼女は無意識に彼を押しのけた。

「やめて」

「拒むふりか?静奈、それが新しい手口か?」

低く、嘲るような声が頭上から降ってきた。

彰人は彼女から離れるどころか、報復するように続けた。

「月に一度の夫婦の営みは、お前がおばあさんに頼み込んで実現したことだろう?今更やめたいと?」

傷口が引き裂かれるような痛みに、静奈の目から涙がこぼれ落ちた。

彰人が自分を憎んでいることは分かっている。

数年前。

彰人の祖母である大奥様が、二人の結婚を強引に進めた。

結婚後、彰人が彼女に冷淡な態度を取り続けるのを見かねた大奥様が、月に一度は夫婦として同衾するよう、彼に命じたのだ。

その度に、彼はまるで道具でも扱うかのように、彼女で欲望を処理するだけだった。

四年間にも及ぶ結婚生活を思い返し、静奈の胸は痛みに満たされた。

細心の注意を払い、自分を殺して尽くしてきたというのに、彼の心からの愛情はひとかけらも手に入らなかった。

それならば、これ以上執着する必要がどこにあるだろう?

「彰人、離婚よ……」

静奈が言い終わる前に、けたたましく携帯の着信音が鳴り響いた。

彰人は、夜中に電話がかかってくることを非常に嫌う。

しかし、その電話には驚くほど優しく応じた。

「どうした?」

「彰人さん、一人だと怖いの。会いに来てくれない?」

受話器から、甘えたような女の声が聞こえる。

「わかった」

彼は一瞬のためらいもなく承諾した。

その声には、静奈が一度も聞いたことのない優しさが滲んでいた。

「すぐに行くから、二十分だけ待ってて」

電話が切れる。

彰人は、ためらうことなく彼女の上から体をどけた。

そして、一度も振り返ることなく部屋を出て行った。

数分後、階下から車が走り去る音が聞こえた。

涙が枕を濡らす。

静奈は、白くなった指でシーツを固く握りしめた。

愛すると、愛さないとでは、これほどまでに違うのだ。

翌朝。

静奈は離婚協議書をテーブルの上に残し、スーツケースを引いて家を出た。

その瞬間、腹部に骨の髄まで染み込むような痛みが走り、体の下から暖かい何かが流れ出る感覚があった。

太ももを伝って、足元へと落ちていく。

ふと下を見る。

そこには、衝撃的なほどの血だまりが広がっていた。

Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos
Sin comentarios
65 Capítulos
บทนำ
ไร่โรจน์สุวรรณ.เสียงนกน้อยร้องจิ๊บๆ เซ็งแซ่ ราวพวกมันกำลังร่วมกันบรรเลงขับร้องเพลงประสานเสียง ท่วงทำนองแรกเริ่มรำคาญหู นานไปนั้นกลายเป็นเพลิดเพลิน ขณะที่ดวงตะวันยังไม่โผล่พ้นเส้นขอบฟ้า เนื่องด้วยยังอยู่ในช่วงเช้ามืดค่อนสว่าง แสงแดดจึงยังไม่ปรากฏ หยดน้ำค้างใสแจ๋วเกาะพร่างพราวอยู่ตามยอดใบหญ้าบ้าง ใบไม้บ้าง ประกอบกับสายหมอกที่ค่อนข้างหนาตา ลอยละล่องอยู่ในอากาศ ปกคลุมก้อนเมฆเหนือสันเขาเขียวขจีที่สลับซับซ้อนกันไปเป็นแนวยาวไกลสุดลูกหูลูกตา บ่งบอกถึงความอุดมสมบูรณ์ของธรรมชาติอันงดงามในแถบพื้นที่นี้ สายลมที่โบกโชยมาอย่างต่อเนื่องให้ความรู้สึกสดชื่น และเย็นสบาย อากาศแสนบริสุทธิ์ที่ไม่สามารถปรุงแต่งได้ และช่วงเวลานี้น่าจะเหมาะแก่การนอนซุกตัวอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนหนาอยู่บนเตียงนุ่มๆ มากกว่าการทำอะไรทั้งสิ้น แต่ไม่ใช่สำหรับสองหนุ่มต่างวัยที่กำลังนั่งซึบซับความงาม สูดเอาออกซิเจนเข้าปอด ไร้เสียงพูด ไร้เสียงคุยมีแต่เสียงของธรรมชาติ คนหนึ่งคือชายสูงอายุวัยหกสิบกลางๆ ที่มีบุคลิกภายนอกดูน่าเกรงขาม ส่วนอีกหนึ่งคนนั้นคือชายหนุ่มวัยฉกรรจ์ รูปร่างสูงใหญ่ลักษณะท่าทางไม่ผิดแผกจากชายสูงวัยที่เป็นบิดานัก ทั้งสอ
Leer más
บทนำ (2)
“ติณณ์มันโทรมาหาผมเมื่อก่อนที่ผมจะออกมานี่เองครับพ่อ” พ่อเลี้ยงเติมเต็มตอบบิดายิ้มๆ ท้องฟ้ายังไม่ทันสว่างมันก็โทรมาปลุกแล้วพอวางสายจากมันครั้นจะล้มตัวลงนอนต่อก็ข่มตาหลับไม่ลงแล้วด้วยภาระหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบด้วยมันจึงกลายเป็นนิสัย ตื่นแต่เช้าจนชินคล้ายถูกตั้งระบบอัตโนมัติเอาไว้ ถึงเวลาก็ลืมตา ลุกขึ้นมาทำกิจวัตรประจำวัน เข้าไร่ ตรวจงาน เข้าออฟฟิศดูเอกสาร เป็นอย่างนี้มานานหลายปี พลางนึกย้อนถึงเรื่องราวที่คุยกับเพื่อนรักที่เติบโตมาด้วยกัน อีกทั้งยังเป็นเพื่อนร่วมงานคนสนิทที่ไว้วางใจมากที่สุด มันรับสายเท่านั้นแหละมันแทบจะไม่คุยเรื่องอื่นเลย คอยแต่จะถามถึงงานในไร่ ตรงนั้นเป็นยังไงตรงนี้มีปัญหาอะไรไหม เป็นเขาเองที่ต้องตัดบทสารพัดคำถามของมัน และถามไถ่เรื่องอื่นขึ้นมาแทน ไม่อย่างนั้นก็วนเวียนอยู่กับงานในไร่ที่ไม่รู้ว่าจะห่วงอะไรนักหนา เขาก็อยู่ไม่ใช่ว่าที่ไร่ไม่มีใครที่ไว้ใจได้ดูแลแทนมันเสียหน่อย“คุยเรื่องงานกันอย่างเดียวงั้นเหรอ”“ครับ เราคุยกันเรื่องงานกันเป็นหลักใหญ่ เรื่องทั่วไปเล็กน้อย ไม่ทราบว่าคุณพ่อคาดหวังอะไรมากกว่านั้นรึเปล่าครับ” พ่อเลี้ยงหนุ่มถามบิดาหน้าตาย แต่ประกายสายตากลับต
Leer más
บทที่ 1
เรือนร่างอวบอิ่มน่าคลึงเคล้นไปทุกสัดส่วนยืนบิดเอวคอดเอียงตัวซ้ายนิด ขวาหน่อยอยู่หน้ากระจกบานใหญ่เพื่อสำรวจตรวจตราความเรียบร้อยของการแต่งกายตนเอง รวมถึงความเป๊ะปังของเครื่องสำอางที่เคลือบทับผิวบนใบหน้าที่บรรจงแต่งแต้มสีสันพอประมาณด้วยความประณีต สวยงาม เสื้อสายเดี่ยวตัวสวยเนื้อผ้าบางเบาโปร่งสบายสีขาวแบบพอดีตัวที่สวมใส่อยู่นั้นคว้านคอต่ำแลเห็นร่องอกขาวนวลเนียนของสองเต้าทรวงอวบใหญ่ที่พุ่งดันออกมาเป็นรูปทรงสวยงามรำไร โดยมีผมยาวสลวยแผ่สยาย สีน้ำตาลอ่อนดัดลอนคลายตรงปลายคลอเคลีย แต่ก็อาจบดบังความขาวอวบของพุ่มทรวงเต่งตึงเอาไว้ได้มิดชิด ส่วนครึ่งล่างใส่เป็นกระโปรงทรงสอบเอวสูงสีดำที่ความยาวอยู่ประมาณหัวเข่าผ่าข้างขึ้นมาเกือบคืบเพื่อให้การก้าวเดินสะดวกสบาย ยิ่งสวมรองเท้าส้นเต้ารีดสีครีมด้วยแล้ว ยิ่งช่วยขับเน้นให้เรียวขาขาวผ่องเป็นยองใยคู่นี้ดูเรียวยาวมากกว่าปกติ และองค์ประกอบโดยรวมทั้งหมดจึงทำให้หญิงสาวเซ็กซี่ชวนมองอย่างเป็นธรรมชาติ โดยไม่ต้องพยายามปั้นแต่งแต่อย่างใด“เป๊าะ”เสียงเดาะปากและรอยยิ้มบางเบาแต่งแต้มบนริมฝีปากอวบอิ่มเมื่อเจ้าตัวพึงพอใจกับตัวเอง ที่ทำเช่นนี้ก็เพื่อให้ลิปสติกที่ทาทับลงไป
Leer más
บทที่ 1 (2)
ห้างสรรพสินค้าชั้นนำในตอนบ่ายแบบนี้ผู้คนพลุกพล่านไม่ต่างจากทุกวัน นับตั้งแต่เปิดจนถึงเวลาปิด ทั้งที่ตอนนี้ยังเป็นช่วงเวลาของการทำงานของคนทั่วไป แต่ไม่ใช่สำหรับที่นี่ สถานที่ซึ่งรวบรวมลูกค้าหลากหลายเชื้อชาติเอาไว้ด้วยกัน เป็นแหล่งละลายทรัพย์ชั้นดีที่ยั่วยวนจิตใจของบรรดาขาช็อป กระเป๋าสตางค์ในมืออาจสั่นสะเทือนได้ง่ายหากใจไม่แข็งพอบุรุษหนุ่มหน้าตาคมเข้ม บ่งบอกความเป็นชายไทยแท้ขนาดรูปร่างสูงใหญ่มากกว่ามาตรฐาน หุ่นกำยำ บึกบึน ผิวสีแทนคร้ามแดด แต่งกายสบายๆ ด้วยเสื้อยืดสีขาวล้วนไม่มีลวดลาย สะอาดสะอ้านพอดีตัว กับกางเกงยีนส์สีเข้มทรงกระบอก และรองเท้าหนังสีน้ำตาลคู่ใหญ่ เครื่องประดับเพียงชิ้นเดียวที่ติดกายคือนาฬิกาข้อมือ ชายหนุ่มยืนทำหน้าเคร่งขรึม ทว่าไม่ได้นิ่งเหมือนไม่รู้สึกรู้สาอะไรดั่งเช่นรูปปั้น คิ้วหนาย่นเข้าหากันตลอด คล้ายเจ้าตัวมีนิสัยชอบหงุดหงิดอยู่ตลอดเวลา ในมือถือถุงกระดาษจากหลายแบรนด์ดังที่มีสัญลักษณ์ระดับโลกพะรุงพะรังเต็มสองไม้สองมือ หากเขาคิดจะวางมันลงก่อนก็ย่อมทำได้ แต่เขาไม่คิดที่จะทำ“สิบห้านาทีเข้าไปแล้ว คนที่เดินเข้าไปทีหลังยังออกมาก่อนอีก มัวทำอะไรอยู่ ตั้งนานสองนาน” เสียงทุ
Leer más
บทที่ 1 (3)
คุณหนูอิงฟ้า โรจน์สุวรรณ ลูกสาวคนเล็กของพ่อเลี้ยงทวีศักดิ์ ผู้ซึ่งมีผืนดินทั้งที่ราบต่ำและราบสูงหลายพันไร่ และพื้นที่ดังกล่าวได้แบ่งสรร จัดส่วนในการทำการเกษตร โดยมีชื่อว่าไร่โรจน์สุวรรณ ปลูกผัก ผลไม้ อย่างละหลายร้อยไร่ เช่น แครอทนอก คะน้าฮ่องกง ถั่วหวาน บีทรูท เลมอน ส้ม องุ่น ทั้งยังมีฟาร์มโคนม สินค้าส่งออกขายไปทั่วประเทศ ตลอดจนต่างประเทศด้วย ทั้งยังนำผลผลิตมาแปรรูปเป็นขนม อาหาร เครื่องดื่ม ซึ่งพวกนี้จะวางจำหน่ายในร้านของไร่เพียงเท่านั้น และในปัจจุบันได้มีการขยายสาขาไปตามเมืองจังหวัดต่างๆ เพื่อเข้าถึงกลุ่มลูกค้าเป็นที่เรียบร้อย “เข้าห้องน้ำแค่แป๊บเดียวทำไมต้องทำหน้าตาหงุดหงิดใส่ฟ้าขนาดนี้ด้วยคะติณณ์ ฟ้าไม่ได้หายตัวไปเป็นชั่วโมงสักหน่อย ทำหน้าให้มันดีหน่อยเถอะค่ะ ขอร้องล่ะ นี่ถ้าแยกเขี้ยวออกมาคงไม่ต่างจากรูปปั้นยักษ์ที่วัดแจ้ง” อิงฟ้ายืนกอดอก ประจันหน้า ปากอิ่มบ่นเสียงดังกับคนตรงหน้า เธอตั้งใจให้คนตัวสูงอย่างกับเสาไฟฟ้าได้ยินเต็มสองหู เดินออกมาจากห้องน้ำอย่างรื่นรมย์ ก็มาพบหน้าตาเคร่งเครียดที่หนักกว่าเดิมของคนรอ ประดุจบอดี้การ์ดส่วนตัวที่เธอบังคับให้เขาออกมาด้วยกันก็แทบจะอารมณ์บูดบึ้ง
Leer más
บทที่ 1 (4)
‘จะไปเสียเวลากับที่อื่นทำไมล่ะฮึ ไร่เรามีอะไรให้ลูกสาวพ่อเรียนรู้อีกตั้งมากมาย เรียนจบแล้วก็กลับมาช่วยพ่อ ช่วยพี่เต็ม ทำงานที่บ้านของเรานี่แหละลูก ระดมสมอง ช่วยกันคิด ช่วยกันทำ ช่วยกันพัฒนาให้ก้าวไกลมากกว่าเดิม’ “ยังไม่ถึงสองชั่วโมงแต่คุณหนูเดินเข้าชมเกือบทุกร้านที่ผ่านยังบอกว่าช็อปปิ้งไม่จุใจอีกเหรอครับ แล้วใส่ส้นสูงเดินตะลอนไปทั่วไม่เมื่อยบ้างหรือยังไง” เขายกถุงในมือขึ้นสูงให้เห็นกันชัดๆ เผื่อคนซื้อจะลืมว่ากว้านซื้อมาเท่าไหร่แล้ว นับถือใจจริงๆ “และอีกอย่างผมก็ทิ้งงานมาอยู่ที่นี่นานมากไม่ได้หรอกนะครับ ที่ไร่มีงานรออยู่อีกมาก ส้มก็ใกล้เวลาที่จะเก็บแล้วด้วย ผมจะต้องรีบกลับไปสะสางอะไรอีกหลายอย่าง ช่วยกรุณารีบร่ำลาบรรดาเพื่อนๆ ของคุณหนูได้แล้ว เราสองคนจะได้กลับบ้านกันสักที ไปแล้วไม่ได้ไปลับสักหน่อยถึงต้องใช้เวลาร่ำลานานหลายวันขนาดนั้น” เขาไม่ได้ต้องการจะบ่นมาก แต่พอได้พูดแล้วมันก็ยาว เพราะต้องอธิบายในสิ่งที่เจ้าตัวรู้อยู่แล้วแต่ไม่ยอมเข้าใจอะไรง่ายๆ อยากจะยกมือขึ้นคลึงขมับแต่ติดที่ถือถุงช็อปปิ้ง เลยได้แต่คิด อยากจะบ้าตาย การคุยกับคุณหนูอิงฟ้าในแต่ละครั้ง เขาต้องใช้ความอดทนค่อนข้างมากที
Leer más
บทที่ 1 (5)
คนโดนกล่าวหาว่าถึกถึงสองครั้งสองคราสบถในลำคอ เถียงไม่ออก จะยิ้มก็ไม่ใช่ จะแยกเขี้ยวก็ไม่เชิง มันเขี้ยวอยากบีบแก้มคนช่างจำนรรจาที่เข้าใจเปรียบเทียบนัก ถึงจะเป็นผู้จัดการแต่เขาก็ออกแรงไม่ได้นั่งในห้องแอร์เย็นๆ ตลอดเวลา ทำงานใช้กำลัง ลงมือลงแรงกลางแดดกลางแจ้งวันละหลายชั่วโมง บางวันเริ่มตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่โผล่พ้นขอบฟ้าดีด้วยซ้ำ เป็นแบบนี้แทบทุกวันจะให้หุ่นอ้อนแอ้นรูปร่างผอมบางได้ยังไงกัน และโดยส่วนตัวเขาเองก็ไม่ปลื้ม ไม่ปรารถนานหุ่นแบบนั้นเลยสักนิด ผู้ชายแมนทั้งแท่งมันควรร่างกายบึกบึน แข็งแรงไปทุกส่วนสิถึงจะถูก“ฟ้าไม่สนใจหรอกนะว่าคุณผู้จัดการใหญ่ที่คนงานในไร่ต่างเคารพรัก และยำเกรงจะคิดยังไง เอาเป็นว่าถ้าคุณพ่อต่อว่ากลับมาเดี๋ยวฟ้าเคลียร์ของฟ้าเองละกันค่ะ ติณณ์มีหน้าที่แค่ทำตามที่ฟ้าต้องการก็พอ ตกลงตามนี้นะคะคุณผู้จัดการขา” อิงฟ้ายกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ใช้ความเอาแต่ใจเพื่อจะเอาชนะ ซึ่งไม่รู้ว่ามันจะได้ผลมากน้อยแค่ไหน และทำเมินสายตาดุๆ ที่กำลังมองมาติณณ์อายุเท่ากับพี่ชายของเธอนั่นก็เท่ากับว่าทั้งคู่มีอายุมากกว่าเธอถึงแปดปี พี่เต็มกับติณณ์เขาเป็นเพื่อนเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็กเพราะลุงสินท
Leer más
บทที่ 1 (6)
หญิงสาวอมยิ้มแก้มแทบปริเมื่อชายหนุ่มยอมตามใจตนเองโดยไม่แสดงความหงุดหงิดทางสีหน้าและแววตาออกมาให้เธอได้เห็นซึ่งจะทำให้เธอมีความสุขมากเป็นพิเศษ“มาค่ะ แบ่งถุงมาให้ฟ้าช่วยถือบ้างดีกว่า ติณณ์ถือคนเดียวมาตั้งนานแล้ว” แบมือออกเพื่อจะแบ่งเบาถุงในมือชายหนุ่มที่เป็นของเธอทั้งหมดมาช่วยถือบ้าง“ถ้าไม่ไหวแล้วผมจะบอกแล้วกัน ตอนนี้คุณหนูเดินสบายๆ ไปก่อนเถอะครับ ไม่ต้องห่วงว่าผมจะถือไม่ไหว ของแค่นี้ผมถือได้สบายมาก หนักกว่านี้ก็เคยถือเคยแบกมาแล้ว” เขาไม่ได้จะอวดอ้างแต่มันคือเรื่องจริง“รู้ค่ะว่าเคยแบก หาม สารพัดสิ่งของหนักๆ มาแล้ว แต่ถ้าไม่ไหวต้องบอกเลยนะคะ ไม่ต้องเกรงใจ ฟ้าช่วยติณณ์ถือได้สบายมาก จริงๆ นะคะ” เธอไม่ได้รักสบายอยากเดินตัวปลิวชิวไปเรื่อยหรืออยากกินกำลังเขาอยู่ฝ่ายเดียว เพียงแค่ติณณ์เอ่ยปากเธอก็ยินดีช่วยด้วยความเต็มใจ เพราะของทุกอย่างในมือของชายหนุ่มมันเป็นของเธอแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น แล้วเหตุใดเธอจึงต้องการจะเห็นแก่ตัวเพื่อเอารัดเอาเปรียบสุภาพบุรุษร่างใหญ่ ความสูงประดุจเสาไฟสำหรับเธอแตะอยู่ที่หนึ่งร้อยแปดสิบเจ็ดเซนติเมตรด้วยเล่า แต่ก็นะ ลึกๆ แล้วก็แอบมีความหมั่นไส้ปะปนอยู่เหมือนกัน แต่
Leer más
บทที่ 2
“อือ...” เสียงทุ้มห้าวครางอืออาอย่างแผ่วเบา พลางหันหน้าพลิกซ้าย พลิกขวาสลับกันไปมา กระดูกดังกรอบแกรบ ประกอบกับใช้มือบีบนวดหลังต้นคอตนเองเพื่อคลายความปวดเมื่อย คอลามลงมาบริเวณหลังจนกระทั่งถึงช่วงบั้นเอว และรู้สึกได้ว่าเส้นมันค่อนข้างตึง ซึ่งน่าจะเกิดจากการเกร็ง เพราะขับรถเป็นระยะเวลานานและยังลากยาวไปเดินห้างอีกหลายชั่วโมง ขากลับคอนโดรถก็ดันติดอีก ถ้าได้นอนนวดคงจะดีไม่น้อย แต่ติดที่คนนวดไม่มี ดีที่ติดหยูกยาที่ใช้เป็นประจำยามาด้วย มีทั้งแบบทาและกิน แต่เขาเลือกที่จะใช้ยาทามากกว่า ไม่นักหนาสาหัสจริงๆ ยากินเขาจะไม่แตะมันเด็ดขาด เพราะกินนานไปมันอาจจะทำให้ดื้อยาเอาได้ “ติณณ์คะ”อิงฟ้าเอ่ยเรียกชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงนุ่มละมุนเรือนกายอวบอิ่มเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ใบหน้าเนียนกระจ่างใส ไร้ซึ่งเครื่องสำอาง มีแต่ครีมบำรุงตอนกลางคืนเคลือบทับผิว คิ้วเรียวที่ได้รับการตกแต่งขนคิ้วให้เข้ากับรูปหน้าอย่างสวยงามขมวดมุ่น เมื่อเห็นท่าทางไม่สบายตัวของชายหนุ่มจากทางด้านหลัง ตั้งแต่กลับเข้าคอนโดมาเธอก็แยกเข้าห้องนอนส่วนตัวเพื่อไปเก็บข้าวของที่ซื้อมาให้เข้าที่เข้าทาง จากนั้นก็อาบน้ำอาบท่าให้ร่างกายได้รับความสดชื่น
Leer más
บทที่ 2 (2)
ไอ้บ้าเอ๊ย!!ตะโกนต่อว่าตัวเองในใจส่วนคนอาสาด้วยความกระตือรือร้นในคราแรกนั้นก็ยืนกอดอกทำหน้าตูมสนิท เพราะถูกปฏิเสธความหวังดีที่เธอเต็มใจหยิบยื่นให้ “คนเขาหวังดีแท้ๆ ไม่เห็นจะต้องแสดงออกอย่างชัดเจนเลยว่าไม่อยากให้เขาแตะต้อง ร่างกายห่อหุ้มทองคำหรือฝังเพชรเอาไว้ก็ไม่ใช่ เชอะ!” อิงฟ้าจงใจพูดเสียงดังฟังชัด พลางกระแทกกระทั้นหางเสียงเพื่อให้คนที่ทำท่าทางแตกตื่นเกินควรได้ยินชัดทั้งสองหู แต่ชายหนุ่มก็หาได้ใส่ใจคำพูดของเด็กที่ไม่รู้จักโตอย่างคุณหนูสาวพราวเสน่ห์ผู้นี้ เพราะเขาไม่อยากจะต่อล้อต่อเถียงด้วยเลยฟังอย่างเดียวจนกระทั่งบ่นจบ ด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นส่ำ เพื่อที่จะได้พูดออกมาทีเดียวในเรื่องที่คิดว่าปล่อยผ่านไปไม่ได้“ทำไมถึงกล้าแต่งตัวไม่เรียบร้อยออกมาเดินเพ่นพ่านนอกห้องนอนครับคุณหนูอิงฟ้า ผมเป็นผู้ชาย ส่วนคุณหนูเป็นผู้หญิง ถึงคนนอกไม่ได้มารับรู้ หรือไม่ได้มาเห็นด้วยเหมือนกับผมมันก็ไม่สมควร ไม่สมควรเป็นอย่ามากเลยจริงๆ” เขาเตือนสติด้วยความปรารถนาดี ทั้งยังเตือนสติตัวเองด้วย ผู้หญิงกับผู้ชายถึงจะไว้ใจกันมากแค่ไหนแต่การเปิดเผยเนื้อหนังมังสาให้เห็นมากจนเกินไปมันไม่ใช่เรื่องที่ดี อารมณ์ด้านมืด
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status