Share

ตอนที่ 10/3

last update Last Updated: 2026-03-10 18:42:29

“เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน เพราะฉันมีงานใหม่จะมอบหมายเธอ”

“อะไรคะ”

“ต่อไปนี้เธอจะต้อง ‘ไปกลับ’ กับฉัน ช่วงเที่ยงก็ไปทานข้าวด้วยกัน ส่วนตอนกลางคืน....”

“ไม่เอานะคะ” เธอรีบพูดแทรกแต่ดูเหมือนว่าเขาจะเอาให้ได้

“อย่าขัดใจฉันสิ ไม่เห็นแก่เงินที่ฉันจะให้หรือไง” พัชสิกาถึงกับชะงักพลันครุ่นคิด โรคมะเร็งที่ป้าเธอกำลังเผชิญอยู่ยังไม่หายดีเกรงว่าจะมีค่าใช้จ่ายตามมาเรื่อยๆ ต่อให้จะถูกมองว่าหิวเงินเธอก็จะยอมทำตามที่เขาต้องการ

“ค่ะ”

“ว่านอนสอนง่ายแบบนี้ก็ดีหน่อยจะได้เลี้ยงนานๆ” คิมหันต์ฝังจมูกเข้าที่แก้มเธออีกครั้ง พัชสิกาเม้มปากกล้ำกลืนด้วยความชอกช้ำใจ เธอเจ็บที่ไม่สามารถรักเขาได้ เธอเจ็บที่เขาเห็นว่าเธอเป็นแค่เด็กเลี้ยงของเขา

ดูเป็นคนไม่มีค่าอะไรด้วยซ้ำ

***************************************************

 “จะว่าไป เราไม่คิดจะแวะไปหายัยพัชบ้างเลยเหรอ” เปรมสิริถามคิวมิกส์ในระหว่างเดินเล่นอยู่ในห้างด้วยกัน

“ก็แกไม่ชวนนี่”

“แกจะรอให้ฉันชวนอย่างเดียวเลยหรือไง” เธอพูดพลางดูด

ไอศกรีมโคนไปด้วย 

“ไม่ขนาดนั้นหรอก บริษัทมันอยู่ใกล้เราสะที่ไหนล่ะ” คิวมิกส์หน้าบึ้งบูดก่อนจะนึกไปถึงเรื่องของเจ้านายคนนั้น “จะว่าไปเจ้านายยัยพัชก็ใจดีมากเลยน๊อ ให้ยัยพัชมันยืมเงินมาจ่ายค่ารักษามะเร็งป้ายอดเกือบครึ่งล้านแน๊ะ”  

“ใช่ ทำให้นึกไปถึงตอนที่มันคิดจะออกเพราะทนเขาไม่ได้เลย”

“คนเราจะเห็นว่าใครดีกับเราก็ตอนที่เราลำบากนี่แหละ หวังว่ามันจะจงรักภักดีต่อเขาและไม่คิดที่จะลาออกไปไหนก็พอ”

 “โอ๊ย ยัยพัชเพื่อนเรามันเป็นคนรู้คุณคนจะตาย เกิดเรื่องแบบนี้มันไม่ไปไหนง่ายๆหรอก เพราะอะไรรู้ไหม?” เปรมสิริถามคิวมิกส์ยิ้มๆ

 “อะไรยะ”

“เพราะต้องอยู่ใช้หนี้เขาก่อนไง ฮ่าๆๆๆ” เปรมสิริหัวเราะลั่นก่อนคิวมิกส์จะขำตาม เมื่อทั้งสองเดินเล่นจนสบายกายสบายใจแล้วก็ได้เวลาขับรถมาส่งกันถึงที่

 “กลับบ้านดีๆนะแก” เปรมสิริโค้งตัวโบกไม้โบกมือให้คิวมิกส์ผ่านกระจกรถ เมื่อรถหรูเคลื่อนตัวออกไปเปรมสิริก็เดินกลับเข้าบ้านทันที

“ไปไหนมา” หญิงสาวหยุดชะงักขณะเดินขึ้นบันไดเพราะได้ยินเสียงผู้เป็นแม่เรียกด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว เปรมสิริหันกลับมามองพาลัยช้าๆ อีกทั้งแววตาก็หวาดหวั่นตื่นกลัว

“หนูไปบ้านคิวมาค่ะ” เธอฉีกยิ้มพยายามหลีกเลี่ยงความผิด เพราะผู้เป็นแม่ยังไม่ปล่อยเธอแม้ว่าเธอจะอายุปูนนี้แล้วก็ตาม

ลูกคนเดียวอ่ะน๊อ ก็เลยหวงเป็นธรรมดา 

“ไปบ้านคิว แล้วไปไหนต่อ”

เปรมสิริไม่รู้จะแก้ตัวยังไงในเมื่อหลักฐานเต็มไม้เต็มมือขนาดนี้ ทั้งๆที่แม่ก็สั่งห้ามไม่ให้ช้อปปิ้งบ่อยๆ นี่เธอก็ช้อปติดกันมาสามวันเต็มๆแล้ว คงไม่แปลกหรอกที่แม่จะดุและยังไม่ปล่อยเธอเหมือนลูกบ้านอื่น

“หนูชวนกันไปช้อปมาค่าาา” เสียงเธอค่อยๆเบาลง

“ทำไมถึงชอบช้อปจังนังลูกสาวคนนี้ แม่บอกกี่ครั้งแล้วห๊ะ” พาลัยได้ทีก็บ่นใส่ลูกยาวเลย เธอหนักใจจริงๆกับลูกสาวคนนี้ รู้อยู่แล้วว่ามีงานมีเงินหากไม่รู้จักประหยัดจะอยู่รอดได้ยังไง

“หนูมีงานมีเงินใช้แล้วนี่ค๊าาา” เธอพูดพลางเดินไปกอดแม่อย่างออดอ้อน

“มันก็จริงของลูกนั่นแหละคุณ ลูกมันไม่ได้มาขอเงินเราเหมือนเดิมแล้วนะ ปล่อยๆมันไปบ้าง” กรชัยพึ่งเดินมาจากสวนหลังบ้านกล่าวเข้าข้างลูกสาว อีกทั้งยังชอบให้ท้ายกันมาตั้งแต่เล็กจนโต

“ก็ฉันอยากให้ลูกเราประหยัดนี่” 

“เอาน่าาาา ลูกมันก็อยากมีอิสระบ้าง” กรชัยยังคงเข้าข้างลูกอยู่ดี

“ให้ท้ายแบบนี้นี่สิ ถึงได้ทำจนเคยตัว” พาลัยส่ายหน้าอย่างเหนื่อยหน่าย

“โถ่แม่ขา หนูตั้งใจทำงานและน่ารักกับเจ้านายจะตาย ทำตัวดีๆวางตัวดีๆก็อยู่รอดไม่ตกงานแล้วค่ะ” เปรมสิริพยายามอธิบายให้แม่ได้เข้าใจและไม่ต้องห่วงเธอจนเกินไป

“แต่ถ้าเศรษฐกิจมันตกต่ำ เจ้านายไม่รับลูกทำงานต่อจะทำไง คิดกว้างๆหน่อยสิ”

“หนูเก่งอยู่แล้วค่ะ ถ้าหนูจะตกงานจริงๆ หนูจะหาสามีรวยๆหล่อๆมาดูแลแม่เองงงงง” ไม่รู้ว่าจริงหรือแกล้งหยอก แต่ตีเพื่อสั่งสอนไว้ก่อน

 “โอ๊ย” เมื่อถูกผู้เป็นแม่ตบเข้าที่ต้นแขนเธอก็ร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บ  

“ถ้าหามาแล้วดูแลไม่ดีน่ะโดน” พาลัยพูดลอดไรฟัน

“หนูอ่ะ ถ้าไม่เจอผู้ชายดีๆจะไม่ให้มาเหยียบบ้านเด็ดขาดค่ะ” เธอพูดอย่างมั่นอกมั่นใจ เรื่องผู้ชายดีๆเธอวาดฝันมาตั้งแต่เด็กๆแล้วว่าควรเป็นแบบไหน เพียงแต่คนคนนั้นไม่ได้ชอบเธอแค่นั้นเอง

“อือ ไปอาบน้ำไป” พาลัยไม่อยากเถียงกับลูกแล้วจึงไล่ให้ไปอาบน้ำ

“ยังค่ะ หนูจะไปออกกำลังกายอยู่ค่ะ”

“ที่ไหน” พาลัยขมวดคิ้วถาม เพราะไม่เคยเห็นเปรมสิริออกกำลังกายเลยวันนี้โดนผีเข้าหรือยังไง

**********************************

เปรมสิริบิดตัวไปมาขณะวิ่งออกกำลังกายได้สองสามรอบ ไม่ต้องสงสัยหรอกว่าทำไมจู่ๆถึงได้ออกมาวิ่ง เป็นเพราะยัยเพื่อนสาวอย่างคิวมิกส์นั่นแหละชอบท้วงอยู่ทุกวันว่าสรีระของเธอเริ่มขยายออกข้าง เธอจึงต้องหันมาออกกำลังกายในยามว่างเพื่อให้หลุดพ้นจากคำครหา

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เล่ห์รักลวงใจ   ตอนที่ 11/2

    “ใช่แล้ว ว่าจะชวนไปกินหมูกระทะร้านลุงหนุ่ยแล้วไปเม้าท์มอยตามประสาเพื่อนสาวกัน” พัชสิกาชำเลืองมองสุวรรณรัตน์สลับกับมองคิมหันต์เพราะเธอมีนัดกับทั้งสองคนแล้ว ถึงแม้จะเกรงใจเพื่อนแต่ก็ต้องเลือกทางใดทางหนึ่ง“พอดีฉันมีนัดทานข้าวกับเจ้านายฉันอยู่” สุวรรณรัตน์มองหลานสาวยิ้มๆก่อนจะพูดเหมือนชวนให้ไปด้วยกัน “หมูกระทะเราไม่ได้กินนานแล้วนะคิมหันต์ ไปกับพวกเขาสักวันดีไหม” คิมหันต์ขมวดคิ้วมองเพราะหมูกระทะที่ว่าเคยไปกินแค่ในห้างเท่านั้น ไม่แน่ใจว่าร้านลุงหนุ่ยอะไรนั่นจะเป็นแบบที่เขาและแม่ไปหรือเปล่า“ร้านอยู่ไหนครับ”*****************************************คิมหันต์และแม่ถูกพามาที่ร้านหมูกระทะลุงหนุ่ยที่เคยมาทานเป็นประจำ บริเวณร้านจะถูกประดับไปด้วยแสงไฟระยิบระยับ มีที่นั่งด้านในและด้านนอก ซึ่งด้านในร้านไม่ได้เป็นห้องแอร์อย่างที่คิมหันต์เข้าใจแถมยังใช้พัดลมในการเปิดให้ลูกค้าใช้อีกต่างหาก คิมหันต์และสุวรรณรัตน์เลยเลือกมานั่งที่ด้านนอกกะว่าจะให้ลมพัดสักหน่อย แต่ก็ทำได้แค่ ‘ฝันไปเถอะ’เขาหน้ามุ่ยขยับเสื้อด้านหน้าขึ้นลงให้พอคลายร้อน พัชสิกาที่ถูกสุวรรณรัตน์สั่งให้มานั่งข้างๆรีบหยิบพัดลมเล็กแบบพกพามาเปิ

  • เล่ห์รักลวงใจ   ตอนที่ 10/3 & 11/1

    หญิงสาวยืดตัวพลางเอี้ยวตัวไปมาอย่างเพลินๆ จากนั้นก็หยุดมาดื่มน้ำให้พอลดความกระหาย เพราะตอนนี้ท้องฟ้าก็เริ่มจะเปลี่ยนสีแล้วการออกกำลังกายจึงพอแค่นี้ก่อนทว่าไม่นานสายตาเธอก็พลันไปเห็นภาคินวิ่งออกกำลังกายอยู่บริเวณสนามหญ้าผ่านหน้าผ่านตาไปพอดีบ้าจริง! ทำไมช่วงนี้เธอเจอเขาบ่อยจัง“คุณภาคินคะ” เปรมสิริตะโกนเรียกชื่อเขาซึ่งเขาก็หันมาตามเสียงนั้นเลย หญิงสาวยกมือขึ้นโบกไปมาเหมือนเป็นการเรียกให้เขามาหาเธอที่ตรงนี้“ปกติมาออกกำลังกายตรงนี้อยู่แล้วหรือเปล่า” ภาคินมาถึงก็ถามทันที“พึ่งมาวันนี้วันแรกค่ะ” เธอยิ้มเนือยๆ “แล้วคุณภาคินมาออกทุกวันเลยไหมคะ” “ผมนานๆทีถึงจะมา” เปรมสิริพยักหน้ายิ้มๆ “มาวิ่งวันแรกก็ไม่ชินเหมือนกันนะคะ ไม่มีเพื่อนวิ่งด้วย” เธอมองเขาเหมือนกำลังจะพูดอะไรต่อ ภาคินจึงไม่รอช้าที่จะเอ่ยปากถาม“คุณนิลกำลังอยากจะบอกอะไรผมหรือเปล่าครับ”เขาเลิกคิ้วมอง“กำลังคิดอยู่ค่ะว่าถ้าจะชวนคุณภาคินมาวิ่งด้วยกัน คุณภาคินจะสะดวกหรือเปล่า” เปรมสิริมุดหน้าลงเหมือนเขินเขาแต่ไม่รู้ตัว ภาคินเห็นท่าทางแบบนั้นก็ขำออกมาเบาๆ“เรื่องแค่นี้เองครับ เวลาผมเหลือๆ อยู่กับคุณนิลจนถึงสามทุ่มยังได้เลย” “งั้นเรา

  • เล่ห์รักลวงใจ   ตอนที่ 10/3

    “เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน เพราะฉันมีงานใหม่จะมอบหมายเธอ”“อะไรคะ”“ต่อไปนี้เธอจะต้อง ‘ไปกลับ’ กับฉัน ช่วงเที่ยงก็ไปทานข้าวด้วยกัน ส่วนตอนกลางคืน....”“ไม่เอานะคะ” เธอรีบพูดแทรกแต่ดูเหมือนว่าเขาจะเอาให้ได้“อย่าขัดใจฉันสิ ไม่เห็นแก่เงินที่ฉันจะให้หรือไง” พัชสิกาถึงกับชะงักพลันครุ่นคิด โรคมะเร็งที่ป้าเธอกำลังเผชิญอยู่ยังไม่หายดีเกรงว่าจะมีค่าใช้จ่ายตามมาเรื่อยๆ ต่อให้จะถูกมองว่าหิวเงินเธอก็จะยอมทำตามที่เขาต้องการ“ค่ะ”“ว่านอนสอนง่ายแบบนี้ก็ดีหน่อยจะได้เลี้ยงนานๆ” คิมหันต์ฝังจมูกเข้าที่แก้มเธออีกครั้ง พัชสิกาเม้มปากกล้ำกลืนด้วยความชอกช้ำใจ เธอเจ็บที่ไม่สามารถรักเขาได้ เธอเจ็บที่เขาเห็นว่าเธอเป็นแค่เด็กเลี้ยงของเขาดูเป็นคนไม่มีค่าอะไรด้วยซ้ำ*************************************************** “จะว่าไป เราไม่คิดจะแวะไปหายัยพัชบ้างเลยเหรอ” เปรมสิริถามคิวมิกส์ในระหว่างเดินเล่นอยู่ในห้างด้วยกัน“ก็แกไม่ชวนนี่”“แกจะรอให้ฉันชวนอย่างเดียวเลยหรือไง” เธอพูดพลางดูดไอศกรีมโคนไปด้วย “ไม่ขนาดนั้นหรอก บริษัทมันอยู่ใกล้เราสะที่ไหนล่ะ” คิวมิกส์หน้าบึ้งบูดก่อนจะนึกไปถึงเรื่องของเจ้านายคนนั้น “จะว่าไปเจ้

  • เล่ห์รักลวงใจ   ตอนที่ 10/2

    “วันนี้ไม่ได้เข้ามหาวิทยาลัยเหรอคะ” บ้านเขาอยู่ไกลจากเธอหลายสิบโล กว่าจะไปส่งเธอเสร็จก็น่าจะสายมากแล้ว “ไม่เป็นปัญหาหรอกครับ ผมเข้าสายเท่าไหร่ก็ได้” “งั้นก็ได้ค่ะ” เธอยิ้มเจื่อนๆก่อนจะกระชับสายกระเป๋าสะพายแล้วเดินนำเขาไป ทว่า....“พัชสิกา!” เสียงทุ้มเกรี้ยวกราดดังออกมาจากทางด้านหลังคนทั้งสองทำให้ต้องหมุนตัวกลับไปมองพร้อมกันปรากฎว่าเป็น ‘คิมหันต์’ นั่นเองเธอล่ะเหนื่อยใจจริงๆ ไม่คิดว่าจะต้องเผชิญหน้ากับเขาแต่เช้าและเมื่อมาเห็นเธออยู่กับภาคินแบบนี้ก็คงหาเรื่องมาต่อว่าเธออีกแน่ๆ“เธอไม่ได้บอกแฟนเธอหรือไง ว่าเธอจะต้องติดรถไปกับฉัน ‘ทุกวัน’” ยิ่งเห็นหน้าชายคนนั้นเขาก็ยิ่งมีอารมณ์เดือดดาล เหม็นขี้หน้าฉิบหายพัชสิกาขมวดคิ้วมอง เขาไม่ได้มาบอกเธอไว้นี่ จังหวะนั้นภาคินก็เริ่มมีอารมณ์ขุ่นเคืองที่มากล่าวหาว่าพัชสิกาเป็นแฟนเขาอย่างหน้าตาเฉยเขาชอบพัชสิกาก็จริง แต่เขาก็ไม่เคยเสนอตัวอยากจะเป็นแฟนปากเปล่าแบบนี้ “รบกวนให้เกียรติเธอด้วยครับ”“เกียรติ...แฟนคุณมีเกียรติตรงไหนบ้าง?” พัชสิกาได้ฟังก็รู้สึกเจ็บแปลบตรงกลางใจ แต่จะทำไงได้ เธอขายตัว ‘ให้เขา’ ไปแล้ว“คุณภาคินคะ ไว้วันหลังนะคะพัชต้องไปกับเจ้าน

  • เล่ห์รักลวงใจ   ตอนที่ 9/4 & 10/1

    “ถอดแล้วจับมันสิ” เขากระซิบบอกเบาๆก่อนจะจูบเธอต่อ หญิงสาวค่อยๆเลื่อนมือลงต่ำมาสัมผัสส่วนล่างตั้งชันในเนื้อผ้า รสสวาทที่เขาได้มอบให้ทำให้เธออดใจไม่ไหวจึงค่อยๆรูดซิปกางเกงออก จากนั้นก็เลื่อนเข้าไปกอบกุมมันบีบเล่นไปมาอย่างชอบใจ “อื้ม ลงไปชิมมันดูสิคนดี”ไม่พูดเปล่า คิมหันต์ยังจับศีรษะเธอให้ลงไปจ่อบริเวณนั้น พัชสิกาไม่ได้ฝืนใจแต่กลับยอมด้วยความเต็มใจ เมื่อปากของเธองับตรงส่วนนั้นเขาก็เปล่งเสียงครางออกมาเงยหน้าขึ้นรับรสสวาทด้วยความชอบใจ“ดูดมันสิคะคนดี” พัชสิกาจากที่ดูดอยู่แล้วได้ยินเขาพูดแบบนั้นก็ดูดหนักขึ้นกว่าเดิม “อ๊า เก่งจังเลย เดี๋ยวฉันจะเพิ่มค่าเลี้ยงดูให้อีกเยอะๆเลย”พัชสิการู้ว่าเธอทำให้เขาพึงพอใจ ความรู้สึกเริ่มมาเหนือเหตุผลทั้งปวง จึงทำให้เธอดูดส่วนนั้นราวกับว่ามันเป็นน้ำหวาน กระทั่งคิมหันต์ต้องขอให้เธอพอ “มันจะเสร็จแล้ว พอก่อนได้ไหมคนดี”พัชสิกาชอบใจและไม่คิดที่จะพอง่ายๆ ยิ่งเขามีอาการเสียวซ่านใกล้ถึงฝั่งฝันเธอก็ยิ่งบำเรอความต้องการให้เขามากเป็นเท่าตัว“อ๊า อ๊า ไม่ไหวแล้ว จะเสร็จแล้ว อีกนิดเดียว” คิมหันต์เงยหน้าเม้มปาก อีกทั้งใบหน้าเบี้ยวเบ้ไปด้วยความเสียวเพราะจุดสูงสุดกำลังก่อต

  • เล่ห์รักลวงใจ   ตอนที่ 9/3

    “อ้าวไอ้คิม ทำไมวันนี้ได้มานอนที่บ้านล่ะ” พัชสิกาหรี่ตามองเขาขณะยืนอยู่ด้านหลังกฤษ เธอเตรียมใจมาแล้วว่ายังไงก็ต้องเจอเขาอยู่ดี แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าเขาชอบไปนอนที่คอนโดเป็นส่วนมากก็ตาม“ผมแค่เปลี่ยนบรรยากาศ” ไม่รู้อะไรดลใจให้เขามานอนที่บ้านและมาเจอพัชสิกาที่นี่ แต่ก็ดีเหมือนกันเพราะเขารู้สึกเหมือนมีอะไรมากมายที่อยากจะคุยกับเธอ“เหรอ วันนี้ฉันไปรับหนูพัชมาทานข้าวด้วยเพราะแม่เขาอยากเจอ ทานเสร็จเดี๋ยวจะไปส่ง” กฤษพูดพลางหันไปทางพัชสิกา “หรือจะนอนอยู่ที่นี่สักคืนแล้วพรุ่งนี้ไปทำงานพร้อมพี่เขา”“กลับดีกว่าค่ะ พัชไม่ได้เตรียมชุดทำงานมาเผื่อ” เธอไม่อยากนอนร่วมชายคากับเขาต่างหากล่ะ“เดี๋ยวผมไปส่งเองครับ”“นอนก็ได้ค่ะ”“ถ้าจะนอน ก็ต้องนอนห้องเดียวกับฉัน” เขาเลิกคิ้วมองส่งยิ้มกวนประสาท เกลียดจริงๆเลย“จริงๆนะครับคุณพ่อ ตอนนี้ก็มืดมากแล้วอีกอย่างคุณพ่อไม่ได้แจ้งซ่อนกลิ่นกับป้าไพรล่วงหน้าด้วย ปุ๊บปั๊บแบบนี้แม่บ้านก็เหนื่อยเป็นนะครับ” ซ่อนกลิ่นที่เดินผ่านกะจะเข้าครัวพลันสะดุ้งเล็กน้อยพร้อมรู้สึกแปลกใจที่วันนี้คิมหันต์นึกเห็นใจเธอ ปกติดึกกว่านี้ก็ยังปลุกมาสั่งงาน อย่างเอาแต่ใจ“กลับก็ได้ค่ะ” ใครเขาอย

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status