LOGINShare
Chapter 3
publish date:
2026-01-04 21:43:27แต่ก็ดี ในเมื่อผู้ชายพวกนั้นแต่ละคนล้วนแล้วแต่อยากที่จะพิชิตใจยายลูกเมียน้อยคนนี้ เธอก็จะใช้ประโยชน์จากพวกหน้าโง่พวกนั้น หลอกให้พวกมันมาเผชิญหน้ากัน ให้ทะเลาะต่อยตีต่อหน้าเมษาและคนในบ้านที่ต่างก็คิดว่าเมษาเป็นผู้หญิงร่านรักชอบหว่านเสน่ห์ให้ผู้ชายรุมรัก
ส่วนบางรายก็หวังเพียงสัมผัสสวาทชั่วคราว เสร็จกิจก็แยกย้ายกันไปคนทิศคนละทาง บ้างยังหน้าหนาไปพะเน้าพะนอเอาใจเมษาที่ไม่เคยมีสายตามองชายคนใด นอกจากเบนนิโต้
“หล่อนรู้ไหมนังเมย์ พี่บียอมตามใจฉันทุกอย่าง ชี้ไม้เป็นนก ชี้นกเป็นไม้ก็ได้ คำพูดคำจาก็หวานอย่างกับน้ำตาล ทำเอาใจฉันสั่นระรัว ตัวอ่อนระทวยอย่างกับขี้ผึ้งลนไฟ อยากที่จะนอนอิงแอบแนบชิดอกกว้างของพี่บีตลอดไป” มีนาทำท่าทางเหมือนสาวน้อยกำลังตกอยู่ในห้วงแห่งความฝันและความที่ทั้งเป็นสุขและแสนหวาน
ถ้อยคำของมีนากรีดเฉือนหัวใจเมษาจนปวดร้าวไปทั้งทรวง กายอรชรสั่นเทิ้มไปหมด ในหูเหมือนกับมีเสียงนกหวีดเป่าไม่ยอมหยุด
“พี่บีทำให้ฉันคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าหญิง แล้วแกคิดหรือนังเมย์ ฉันจะปล่อยผู้ชายแสนดีแบบนี้ไปให้แก แต่แกไม่ต้องห่วงนะเมษา ฉันจะดูแลพี่บีให้ดีที่สุด รอฉันเบื่อเมื่อไหร่แกก็ค่อยรับดามหัวใจพี่บีต่อ ฉันก็ไม่ว่า”
เมษามองดูพี่สาวยกมือขึ้นป้องปาก หัวเราะเสียงแหลมเล็กราวกันนังปีศาจจากขุมนรกบาดหัวใจเธอให้แหลกละเอียดเป็นผุยผง
“ฉันจะทวงพี่บีกลับคืนมา เรารักกันมาก่อนที่เธอจะแทรกตัวมาทำให้พี่บีไขว้เขว แต่ไม่นานพี่บีจะต้องรักฉัน”
“อ๋อ...เหรอ” เมษาหัวเราะเสียงแหลมเล็ก “ดูแกจะมั่นใจเอาซะเหลือเกินนะเมษา ช่างน่าสงสารแท้ ยังอุตส่าห์คิดได้ แกคิดว่าฉันจะยอมให้มีวันนั้นรึไง”
“มีสิ...ฉันนี่แหละจะทำให้พี่บีเห็นเช่นเห็นชาติ เห็นว่าเธอเลยระยำแค่ไหน”
มีนาหัวเราะเสียงดังลั่น มองเมษาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอย่างสมน้ำหน้าและสะใจ “คิดว่าเธอทำได้รึเมษา แค่เข้าเข้าใกล้พี่บียังทำไม่ได้เลย แล้วจะใช้วิธีไหนทำให้พี่บีรู้ว่าฉันไม่ใช่คนดีกันล่ะ”
ฉันให้เธอทำทุกวิถีทาง...ให้เธอรอไปจนตาย ฉันก็ไม่คืนเบนนิโต้ให้แน่เมษา แม้จะไม่รักไม่ต้องการ ก็ยังจะดึงเอาตัวไว้ให้มันทรมานกันจนตายไปข้างหนึ่งเลย
“พี่บีทั้งหล่อและรวย เป็นสุภาพบุรุษแสนดี ใครๆ ก็ต้องการอยากจะได้ผู้ชายแบบนี้เป็นคู่ชีวิต ไม่เว้นแม่แต่ฉัน”
เมษากัดฟันมือกำหมัดแน่น ใบหน้าและดวงตาเป็นสีแดงราวกับกำลังอยู่ในกองเพลิง โทสะที่มีทำให้หญิงสาวขาดสติ เธอเดินเข้าไปหามีนาอย่างเร็ว มือเล็กเรียวแต่กลับมีเรี่ยวแรงมหาศาลกระชากแขนพี่สาวต่างมารดาขึ้นจากเก้าอี้ เหวี่ยงจนมีนาเซถลาไปชนขอบโต๊ะสี่เหลี่ยมผืนผ้า
“โอ๊ย!! อีนังเมย์ อีนังน้องบ้า แกอยากตายมากหรือไง”
มีนาหน้าตาแดงก่ำ ลุกขึ้นยืนกัดปากข่มกลั้นความเจ็บแปลบ มือเรียวข้างหนึ่งจับที่สะเอวที่ถูกเหวี่ยงไปชนกับขอบโต๊ะ อีกมือก็ยกขึ้นสูงเพื่อจะฝาดลงไปบนใบหน้าเมษา แต่ก็ต้องลดมือลงเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายก็ยกมือขึ้นสูงเช่นกัน
มีนาได้แต่ฝากคำอาฆาตไว้ในใจ เพราะเมษาในตอนนี้ผิดกับเมื่อก่อนลิบลับ แม้ร่างกายจะบอบบางแต่ก็สู้คน ไม่ยอมให้ใครทำอะไรตัวเองง่ายๆ เหมือนกับเมื่อตอนเป็นเด็กอีกแล้ว
“ฉันจะทำให้เธอเจ็บกว่านี้อีกมีนา ถ้าเธอยังจะยืนยันความคิดเรื่องหมั้นกับพี่บี”
เมษาจ้องมีนาตาเขม็ง บอกให้รู้ว่าเธอพูดจริง ถ้ายังไม่เลิกคิดเรื่องแต่งงานกับเบนนิโต้ เธอก็จะหาทางทำให้ทั้งสองแต่งงานกันไม่ได้
จะต้องมีโอกาสให้เธอทำอย่างนั้นแน่นอน แต่...การได้เห็นมีนาลอยหน้าลอยตาเยาะเย้ยถากถางด้วยคำพูดและการกระทำ มันยิ่งตอกย้ำถึงความพ่ายแพ้ที่เธอได้รับ
“โอ๊ย! ขำจริงๆ ” มีนาหัวเราะเสียงดังลั่น
“น้ำหน้าอย่างแกนี่นะเมษา จะทำให้ฉันเจ็บ แค่ทำให้พี่บียอมคุยด้วยดีๆ ยังทำไม่ได้เลย แล้วจะมีปัญญาที่ไหนแย่งเขาไปจากฉันกัน” เธอไม่ยอมให้นังลูกเมียน้อยแย่งคนที่รักไปได้อีกล่ะ ได้ต้นรักษ์ไปแล้วคนหนึ่ง แล้วยังคิดจะมาแย่งผู้ชายที่เธอรักไปอีกคน ไม่มีทาง คราวนี้ต่อให้ต้องตาย เธอก็จะไม่ยอมยกเบนนิโต้ให้เมษาเป็นอันขาด
คำพูดเยาะเย้ยเจือด้วยเสียงหัวเราะของมีนา ทำเอาเมษาปวดใจยิ่งนัก เพราะเธอพยายามที่พาตัวเข้าไปใกล้ชิดกับเบนนิโต้ แต่กลับถูกเขาไล่กลับออกมาเหมือนหมูเหมือนหมาดูแล้วมันช่างน่าสมเพชจริงๆ
“เอาว่าไงนังเมย์ แกจะทำอะไรฉันอีก” มีนาถาม ยิ้มตรงมุมปาก ดวงตาแวววาวเมื่อเหลือบไปเห็นนายมงคลผู้เป็นบิดาเดินลงบันไดบ้านพอดี
คิดจะสู้กับฉันใช่ไหมเมษา อย่างแกนะไม่มีทางสู้ฉันได้หรอกยายตัวมาร
“เธอจะทำอะไรพี่ ถอยไปนะน้องเมย์” มีนาแกล้งถามเสียงสั่นพร่า “อย่าเข้ามานะ ไม่! หยุดนะเมษา โอ๊ย!” หญิงสาวร้องออกมาสุดเสียง ก่อนจะรีบวิ่งไปซุกตัวอยู่ใต้โต๊ะตัวใหญ่
“ไม่! หยุดนะเมษา พี่เจ็บ โอ๊ย!” ดูเหมือนเสียงของเธอจะยิ่งทำให้เมษาโกรธจัด ลงมือทุ่มแรงทำร้ายเธอลงมาไม่ยั้ง
เมษาใช้เล็บที่แหลมคมของตัวเองให้เป็นประโยชน์ จิกข่วนไปตามลำตัวและแขนเรียวยาว บ้างก็ฝาดลงไปตามใบหน้าและลำตัวของมีนา ไม่เลือกว่าจะถูกตามส่วนไหนก็ตาม รู้เพียงแค่ว่าตอนนี้เธอจะต้องทำให้ผู้หญิงคนนี้เจ็บ...เจ็บเหมือนที่ใจของเธอกำลังเจ็บอยู่ในตอนนี้
ขอให้เล็บคมๆ ของเธอมีเชื้อโรค ขอให้นังพี่สาวสารเลวได้รับเชื้อโรคร้ายแล้วตายไปเร็วที่สุด
“เจ็บให้ตายไปเลยมีนา” ใบหน้าและดวงตาเมษาแดงก่ำ น้ำหูน้ำตาไม่รู้ว่ามันมาจากไหนไหลล้นจากเบ้าตาและจมูก เธอหายใจเข้าหายใจออกอย่างรวดเร็วและรุนแรง
Latest chapter
เล่ห์รักไฟพิศวาส Chapter 75
“โธ่เอ๊ย นายนี่มันซื่อบื้อมากเลยนะคาร์เมน กานกับหนูเมย์ทำแค่ส่งจดหมายขู่กับดอกไม้จันทน์เท่านั้นเอง แต่ก็มีที่ไปอาละวาดเหมือนกัน ส่วนเรื่องตุ๊กตาเปื้อนเลือดหรือหลอกผีนะ เราสองคนไม่เคยทำ” กานพลูชี้แจง“นายไม่เชื่อละซิ แต่มันเป็นความจริง เพราะทุกครั้งที่หนูเมย์จะทำอะไร มักจะมาปรึกษากานก่อน แล้วก็...แหะ..แหะ...กานคือคนวางแผน”“ว่าไงนะ คุณเป็นกุนซือให้เมษา มิน่าล่ะ แต่ละเรื่องถึงได้เละตุ้มเปะขนาดนั้น ตัวยุ่งเป็นคนวางแผนการนี่เอง” คาร์เมนประชดเข้าให้“มาว่าเขาทำไมล่ะ เขาแค่ช่วยเพื่อนเท่านั้นเองนะ” กานพลูค้อนให้“ช่วยเพื่อนนะได้ แต่เขาก็ต้องช่วยในเรื่องดีๆ ไม่ใช่ว่าใช้ในเรื่องไม่เป็นเรื่องแบบนี้ คุณช่วยพาเพื่อนลงนรกมากกว่า ว่าแต่เรื่องของคุณมีนาล่ะ ใครเป็นคนต้นคิด” คาร์เมนถามเสียงเข้มต้องการคำตอบที่แน่นอน“ก็ช่วยกันทุกคน กาน พี่ต้น แล้วก็หนูเมย์” กานพลูก้มหน้ามองพื้น และก่อนที่คาร์เมนจะว่าอะไร เธอก็ใช่ช่วงที่คาร์เมนนำร่มไปเก็บรีบวิ่งกลับห้องตัวเอง “กานไปนอนก่อนนะคาร์เมน เจอกันพรุ่งนี้ราตรีสวัสดิ์นะ” หญิงสาวรีบปิดประตูลงกลอนเพราะกลัวใจตัวเองจะเผลอไผลจนเรื่องราวทุกอย่างเลยเถิดจนกู่ไม่กลับ เธอไ
เล่ห์รักไฟพิศวาส Chapter 74
เมื่อใกล้จะถึงบ้านลุงคงและป้าสาย สองหนุ่มก็ได้ยินเสียงหัวเราะคุ้นหูดังมาจากบ้านหลังน้อย แสงไฟส่องสว่างทำให้เห็นสองสาวตัวยุ่งนั่งอยู่บนแคร่ไม้ไผ่ที่หน้าบ้านกานพลูและเมษานั่งฟังประวัติความเป็นมาของเกาะด้วยความสนใจ“เมษา!”“กานพลู!”เสียงเรียกที่ดังจากด้านหลังแฝงไว้ด้วยโทสะที่เมษาและกานพลูรับรู้ได้ทันที“เล่าต่อซิคะลุง น้องเมย์อยากฟังนะคะ...นะคะ” เมษาทำเป็นไม่สนใจเธออ้อนลุงคงให้เล่าประวัติของเกาะให้ฟังต่อลุงคงกับป้าสายกลืนน้ำลายดังเฮือก เมื่อหันไปเห็นเบนนิโต้และคาร์เมน ใบหน้าและสายตาของสองหนุ่มแดงก่ำ รัศมีแห่งความโกรธที่แผ่มาทำให้อึดอัดหายใจไม่ค่อยออก“ลุงว่าหนูเมย์กับหนูกานกลับบ้านไปก่อนดีไหม พรุ่งนี้ลุงจะเล่าให้ฟังใหม่”“ไม่เอาค่ะ น้องเมย์กับกานอยากจะฟังคืนนี้ คนอื่นจะเป็นยังไงก็ช่างเขาซิ ไม่เห็นจะสนใจเลย คนใจร้ายใจดำแบบนั้น” เมษาตอบเสียงกระเง้ากระงอดแฝงไว้ด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจน้อยใจประชดประชัน“นะคะลุงคง เล่าให้น้องเมย์กับกานฟังหน่อยนะคะ...นะคะ” เมษาอ้อนวอนลุงคงที่ทำหน้าเสียเพราะกลัวเบนนิโต้“เมษา” เบนนิโต้ส่งเสียงตวาด “กลับบ้านเดี๋ยวนี้”เมษาหันมองนิดหนึ่งแล้วหันกลับไปเหมือนเดิมไม
เล่ห์รักไฟพิศวาส Chapter 73
“เราค่อยๆ คิดดีกว่า ตอนนี้เราละเรื่องส่วนตัวไว้ก่อน ช่วยกันขนของพวกนี้ไปให้คนงานพวกนั้นก่อน” กานพลูละเรื่องเครียด ที่คิดตอนนี้ก็คิดไม่ออก สู้หาเรื่องอย่างอื่นทำไปก่อนแล้วค่อยคิด มันน่าจะมีทางออกดีๆ ให้“ฮื่อ” เมษารับปากอย่างคนใจยังไม่อยู่กับตัว ด้วยในหัวคงมีเสียงของเบนนิโต้ก้องดังอยู่ ทำยังไงก็ไม่อาจสลัดมันออกไปได้สองสาวช่วยกันยกหม้อใส่ข้าวใส่แกงไปวางตั้งให้คนงานใบหน้าเต็มไปด้วยความเศร้าสร้อย ไม่เหลียวมองใคร เสียงพูดเสียงทักทายก็ไม่ได้เข้าหูทั้งคู่เลยแม้แต่น้อยเมษาเดินเหม่อลอยจนเกือบจะเหยียบตะปูที่คนงานนำมาวางไว้อย่างล่อแหลมจนเบนนิโต้ต้องรีบวิ่งไปกระชากตัวหญิงสาวดึงเข้ามาในกอด“ใครเอาตะปูมาวางไว้แบบนี้ ไม่รู้หรือไงว่ามันอันตราย” เบนนิโต้ตะโกนถามเสียงเขียว “รีบมาเอาไปเก็บให้เรียบร้อยเลย” สั่งความเสร็จเขาก็เขย่าตัวเมษาอย่างแรง“เดินยังไงนะเมษา ไม่มองทางเลย รู้ไหมเกือบจะเจ็บตัวแล้ว”หญิงสาวเงยหน้ามองเบนนิโต้ ในดวงตาแดงก่ำเรียบเฉยจนเป็นเย็นชา ขณะปลดมือใหญ่ออกจากแขน ก่อนเดินกลับไปหากานพลูที่ยืนรอ“เป็นอะไรหรือเปล่าหนูเมย์” เมษาส่ายหน้าให้เพื่อนเป็นคำตอบ เอื้อมมือที่เย็นจัดจับมือกานพลูไว้
เล่ห์รักไฟพิศวาส Chapter 72
เมษาหน้าเสีย ถ้ามีลูก เธอจะทำยังไงดี หญิงสาวลูบท้องน้อยไปมา อยากให้มีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นจริงๆ ให้เธอและเบนนิโต้รักกัน อยู่ด้วยกันเป็นครอบครัว มีลูกเล็กๆ สองสามคน จะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายก็ได้ เธอไม่เกี่ยงทั้งนั้น ลูกของเธอจะต้องได้รับความรักเท่าเทียมกัน จะต้องไม่เป็นเหมือนเธอ ที่ไม่เคยได้รับความรักจากพ่อเลย พ่อที่รักแต่มีนาคนเดียว!ขอบตาเมษาร้อนผ่าว น้ำตาลคลอเบ้า มันคงจะเป็นเพียงแค่ฝันเท่านั้นเอง เบนนิโต้ไม่มีทางที่จะรักเธอ ใจเขามีแต่มีนาคนเดียวเท่านั้น ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม คนที่เบนนิโต้รัก มีเพียงมีนาคนเดียวเท่านั้น! จำไว้ซิเมษา จำไว้ อย่างหลงละเมอเพ้อพกไปเลย เขาไม่มีทางรักเธอ!“แกจะทำอย่างไรต่อไปหนูเมย์ จะบอกทางบ้านว่าแกมีความสัมพันธ์กับพี่บีหรือเปล่า”“ไม่รู้เลยกาน ฉันยังไม่คิดถึงเรื่องนี้เลย แต่ถ้าเกิดมีลูกขึ้นมาจริงๆ คนเป็นพ่อมีสิทธิ์ได้รู้ แต่ก็คงจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ยังไงพี่บีก็ต้องแต่งงานกับยายปีศาจมีนาอยู่ดี เถ้าเป็นอย่างนั้น...รอให้ลูกคลอดออกมาก่อน ฉันถึงจะบอกพี่บีไป เผื่อว่าความน่ารักของเด็กอาจทำให้พี่บีเปลี่ยนใจ ต้องการเด็กคนนี้ขึ้นมา ซึ่งจะต้องแลกกับการเลิกกับมีนา หา
เล่ห์รักไฟพิศวาส Chapter 71
กานพลูยิ้มใส่ตาคาร์เมน “นายทำผิด...ผิดที่พูดจาดูถูกเพื่อนรักของฉัน ถึงเราสองคนจะไม่ใช่คนดีในสายตาคุณกับไอ้คุณพี่บี แต่เราสองคนก็มีสิทธิ์ที่จะปกป้องตัวเองเหมือนกัน” กานพลูทุบอกตอบคาร์เมนเต็มแรง ใบหน้าแดงก่ำ น้ำตาเอ่อล้นคลอเบ้า“นายสองคนทำฉันกับหนูเมย์เจ็บช้ำเท่าไหร่ เคยรู้บ้างไหม นายฟังแต่คำพูดของคนอื่น แล้วมาตัดสินพวกเราสองคน นายไม่เคยแม้จะถามเราสักคำ เป็นอย่างที่เขาพูดกันหรือเปล่า ขนาดตอนนี้เห็นฉันกับหนูเมย์แบบไหน แต่นายก็ยังไม่เคยเชื่อสายตาตัวเอง กลับไปเชื่อคำพูดของนังปีศาจนั่นอยู่ได้”กานพลูทุบอกคาร์เมนด้วยความน้อยใจในสิ่งที่เขาทำกับเธอ ใช่ว่าเขาจะโกรธได้คนเดียวเสียเมื่อไหร่ เธอเองก็โกรธเป็นเหมือนกัน โกรธตัวเองที่หลงใหลไปกับเขาตั้งแต่ยังไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริง โกรธที่เขาหูเบา ขณะได้เห็นได้สัมผัสได้รู้จักกันแล้ว ยังตัดสินเธอและเมษาด้วยอคติคาร์เมนจับมือที่ทุบอกไว้ อีกมือก็ช้อนปลายคางหญิงสาวขึ้นมาจนสายตาของทั้งคู่สบกันกานพลูถึงกับตัวสั่น เมื่อเจอกับสายตาที่เปลี่ยนไป เหมือนกับว่าเขากำลังมองเธอด้วยความรักคาร์เมนยกนิ้วขึ้นเช็ดน้ำตาบนใบหน้านวลอย่างอ่อนโยนกานพลูไล้ลิ้นรอบริมฝีปากอย่าง
เล่ห์รักไฟพิศวาส Chapter 70
“น้องเมย์ไม่เคยขอเงินพ่อซื้อเสื้อผ้า ยกเว้นพวกเครื่องแบบนักเรียนที่ท่านจำเป็นต้องซื้อให้ ส่วนอย่างอื่น เป็นเงินของน้องเมย์ที่หามาด้วยน้ำพักน้ำแรงคะ”เบนนิโต้เหยียดยิ้ม ทอดสายตามองเมษาอย่างดูถูกดูแคลน “อย่างเธอนี่นะเมษา หาเงินได้เอง ฉันได้ยินมาว่าตอนเรียนหนังสือ เธอเอาแต่เที่ยวเตร่ คบหาแต่เพื่อนไม่ดี ริเที่ยวผับ กินเหล้าเมายา หนีเรียนจนทำให้เกือบเรียนหนังสือไม่จบด้วยซ้ำ”เมษายิ้ม “มันก็คงจะจริง แล้วพี่บีรู้ไหมคะ น้องเมย์เรียนได้ที่หนึ่งตลอด ถึงจะไม่ตั้งใจเรียนก็เถอะ น้องเมย์ไม่ได้เที่ยวผับแต่เข้าไปช่วยเหลือเพื่อนให้เขากลับมาเรียนให้จบ เหล้ายาไม่เคยแตะ หนักสุดก็เห็นเป็นแค่ไวน์ขาวไวน์แดงขวดไม่กี่บาทเท่านั้นเองคะ” เมษาแก้ตัว แค่ไวน์เธอก็เมาแล้ว จะให้กินเหล้าอย่างมีนาที่กินอย่างกับเทน้ำลงตุ่มหรือไง“เธอนี่เป็นผู้หญิงที่แปลกนะเมษา ยอมรับหน้าด้านๆ เลยนะ” เบนนิโต้เหยียดยิ้ม “ถึงว่าซิ เวลานอนกับฉัน เธอถึงได้ไม่เสียใจเลยสักนิดที่ต้องสูญเสียพรหมจารีไปนะ”ปากเมษาสั่นระริก ขอบตาร้อนผ่าวหันหน้าไปทางอื่น เจ็บทุกครั้งที่เบนนิโต้เอ่ยวาจาเชือดเฉือน ใครว่าเธอไม่เจ็บล่ะ แต่เจ็บแล้วมันเรียกสิ่งที่ผ่านไปคื
You May Also Like
(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก133.0K viewsรวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat118.0K viewsยั่ว
มังกรเล่นน้ำ204.3K viewsวิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์82.7K viewsสามีมหาเศรษฐีจอมหวงของฉัน
เคธี่148 viewsวิมานรักพยัคฆ์ร้าย
ศรีปุรัม มณีปุรัม88 viewsจะเขียนคำว่ารักให้เธอรู้ ( Aimaun )
อิ่มอุ่น ยิปซี33 viewsเพลิงรักวันไร้ใจ
ภัสสพิชชา75 views
