Se connecterPartager
ตอนที่10.
Date de publication:
2024-11-01 20:41:46ตอนที่10.
“อ๊าย คนบ้า พูดกับสุภาพสตรีแบบนี้ได้ยังไง” พราวแสงแขกรีดเสียงใส่เขาอย่างเหลืออด ความยับยั้งชั่งใจ ความสุขุมเรียบร้อยที่เคยมีเคยเป็นมันหลุดลอยไปไหนกัน ตอนนี้เธอเหมือนแม่สาวปากกล้าใจร้อนร้ายกาจไปโดยปริยาย...
“หึ... มากกว่านี้ก็ยังทำได้เลยกับผู้หญิงอย่างเธอ”
“ผู้หญิงอย่างฉันทำไม... ถ้าคิดว่าผู้หญิงอย่างฉันมันแย่นักก็ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้สิ ไอ้บ้า”
“แหม ไม่ยักรู้ว่าฉันเจอแม่ค้าปากตลาดมากกว่าคนที่เป็นครูเสียอีก”
“เรื่องของฉัน ฉันจะเป็นอะไรก็เรื่องของฉัน ตอนนี้ไม่ได้เป็นครูแล้วด่าคนได้ไม่อายปาก ปล่อยนะ...” พราวแสงแขหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธและเริ่มกลัวเมื่อเห็นแววตาของเขา แล้วนี่เขาจะพาเธอไปไหนกัน...
“นี่อย่าดิ้นได้มั้ย น่ารำคาญ “
“ถ้ารำคาญก็ปล่อยสิ แล้วจะพาฉันไปไหน...”
หญิงสาวเสียงเขียวใส่เขาทั้งพยายามขืนกายบางออกให้ห่างจากกายแกร่งของเขา... กลิ่นกายหอมสะอาดของบุรุษหล่อเริดตรงหน้ามันทำให้ท้องไส้สาวปั่นป่วนอย่างบอกไม่ถูกเธอไม่อยากอยู่ใกล้เขาเลย
“นึกว่าอยากจะแตะรึไง ผู้หญิงสวยๆ อึ๋มๆ กว่าเธอมานอนแบให้ฉันเยอะแยะ เด็กกะโปโลอย่างเธอฉันไม่สนใจหรอกยายบ๊องเอ๊ย ที่จับไว้เนี่ยกลัวเธอหนีมากกว่า...”
เขาพูดอย่างดูถูกกันสุดๆ ซึ่งมันทำให้พราวแสงแขอ้าปากค้างอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองว่าจะได้ยินคำพูดเช่นนี้ออกจากปากของผู้ชายที่หล่อเหลาเพียบพร้อมเช่นแมทธิว...
“ตามฉันมาเสียดีๆ เธอจะต้องได้เห็นว่าเธอทำอะไรกับน้องสาวฉันไว้บ้าง...”
เขาพูดขณะลากเธอไปที่รถยนต์คันหรูของเขาโดยที่พราวแสงแขไม่สามารถทัดทานอะไรเขาได้เลยแม้แต่น้อย...
“ตกลงว่าเธอจะทำได้ไหมหน้าที่นี้...” คำถามแกมข่มขู่บังคับของเขาทำให้เธอเงยหน้ามองเขาด้วยความสับสนหญิงสาวบีบมือตัวเองแน่นและก้มมองมันเหมือนไม่เคยเห็นมือตัวเองมาก่อน ในขณะที่คนตัวโตหน้าดุดันขับรถไปตามทางมุ่งสู่บ้านของเธอที่เขาใจดีอุตส่าห์มาส่ง
“คือฉัน...” หญิงสาวอ้ำอึ้งไม่รู้จะทำอย่างไรดี แต่เมื่อนึกถึงสภาพของเมริสาที่เธอได้เห็นเมื่อชั่วโมงก่อนแล้วพราวแสงแขก็สูดหายใจเข้าปอดลึกๆ และตั้งสติให้มั่นคงมากขึ้นแต่ไม่ทันที่เธอจะได้ตอบรับหรือปฏิเสธเขาก็พูดขึ้นเสียก่อน...
“เอาเป็นว่า พรุ่งนี้เธอจะต้องเดินทางไปพร้อมกับเรา เธอคงรู้ดีว่าหากไม่ทำตามที่ฉันต้องการชีวิตของเธอกับแม่อาจจะมีจุดจบเหมือนกับไอ้วายุ”
แมทธิวบอกด้วยน้ำเสียงเข้มด้วยอารมณ์เมื่อกล่าวถึงวายุ ซึ่งมันทำให้พราวแสงแขสงสัยเหลือเกินว่าเกิดอะไรขึ้นกับวายุแต่ก็ไม่กล้าถามเขาซึ่งเธอเองก็สังเกตว่าเธอไม่ได้เจอวายุมาสามวันแล้ว...
“ไม่ต้องถามหรอกว่าฉันทำอะไรกับไอ้หน้าตัวเมียนั่น... เพราะฉันคิดว่าเธอไม่รู้ไม่เห็นจะดีกว่า” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันและทำให้เธอรู้สึกเย็นไปทั้งไขสันหลังกับแววตาของเขา
“ดิฉันไม่คิดอยากจะรู้เรื่องราวของผู้ชายคนนั้นหรอกค่ะ” เธอตอบไปตามตรง
“ถึงเธอจะไม่คิดถึงมันแต่เธอก็เป็นต้นเหตุให้น้องสาวของฉันเกือบตายและต้องเสียลูกไป เธอมันก็เลวร้ายไม่ต่างกันหรอกพราวแสงแข เธอทำลายน้องสาวฉันอย่างเลือดเย็น...”
“ฉันไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น มันเป็นอุบัติเหตุ เมรี่รู้ดีว่าวันนั้นมันเกิดอะไรขึ้นและฉันเองก็ไม่ได้รู้เรื่องด้วยเลยและคงไม่มีใครอยากให้เกิดเรื่องแบบนั้นแน่นอน”
พราวแสงแขเผลอตัวเสียงดังใส่เขาและเมื่อรู้สถานะของตนก็จึงเงียบไปทั้งที่ในใจอยากจะพูดออกไปมากกว่านั้นแต่ดูเหมือนมันจะไม่มีผลดีกับตัวเธอแม้แต่น้อย
“อย่าคิดหนีความผิดที่เธอต้องชดใช้นะพราวแสงแข เพราะฉันไม่ใช่คนใจดีสักเท่าไหร่ ที่ฉันให้โอกาสเธอก็นับว่าเธอโชคดีมากแล้ว”
“คงเป็นบุญคุณมากสินะที่คุณเมตตากรุณาฉันขนาดนี้” หญิงสาวอดไม่ได้ที่จะประชดประชันเขา
“อย่าปากดีมาประชดฉันนะ คนอย่างเธอฉันลดตัวลงมาคุยด้วยขนาดนี้ก็บุญของเธอแล้วพราวแสงแข...”
คำพูดของเขาคราวนี้ทำให้พราวแสงแขเลือดขึ้นหน้า ผู้ชายคนนี้อวดดีอย่างไรมาดูถูกเธอขนาดนี้ คนอย่างเธอก็มีความเป็นคนพอๆ กับเขานั่นล่ะ เขาจะวิเศษมาจากไหนกันก็แค่รวยกว่าเธอมีชื่อเสียงมากกว่าเธอ ตัวโตมากกว่าเธอก็เท่านั้นเอง
“กรุณาจอดรถด้วยค่ะ ข้างหน้าใต้ต้นไม้นั่นก็ได้แล้วฉันจะเรียกรถแท็กซี่กลับบ้านเอง...”
“อวดดี...” แมทธิวกัดกรามกรอดกับหญิงสาวที่เชิดหน้าคอแข็งซ้ำยังกล้ามาออกคำสั่งกับเขา
“ฉันบอกให้จอดรถไงล่ะ ฉันไม่อยากร่วมทางกับเทวดาอย่างคุณหรอกนะ จอด” พราวแสงแขพูดเสียงดังอย่างหมดความอดทนเมื่อเขาไม่จอดและขับรถเร็วขึ้นจนเธอกลัว
“คนบ้า ฉันบอกให้จอดรถ จอดเดี๋ยวนี้นะ ว้าย...” หญิงสาวอุทานอย่างตกใจเมื่อเขาเบรกกะทันหันดีที่ว่าเธอคาดเข็มขัดนิรภัยทำให้ไม่ลื่นไถลไปจนกระแทกกับส่วนใดๆ ของคอนโซลหน้ารถคันหรูของเขาแต่ด้วยความตกใจทำให้เธอนิ่งงันไปใบหน้านวลใสซีดเผือดพูดไม่อะไรไม่ออกชั่วขณะและมันทำให้แมทธิวตกใจกับท่าทางของเธอ...
“นี่เธอ... ยายหน้าจืด เป็นอะไรมากรึเปล่า...” แม้ในขณะที่เขารู้สึกกังวลก็ไม่วายจะปากไวตั้งฉายาให้เธอแต่มันก็ทำให้คนที่ได้รับฉายาใหม่กะพริบตาปริบมองเขาอย่างไม่พอใจอย่างที่สุดใบหน้านวลแดงจัดเรียกได้ว่าเลือดขึ้นหน้าเลยทีเดียว
“นี่คุณ... ทำฉันตกใจแทบตายยังจะมาเรียกฉันแบบนี้อีก ไอ้คนโรคจิต...”
“หึหึ แสดงว่าไม่เป็นไรมากแล้ว ปากดีได้เหมือนเดิม”
แมทธิวรู้สึกสนุกอย่างบอกไม่ถูกเมื่อได้ต่อปากต่อคำกับเธอและไม่น่าเชื่อเลยว่าหญิงสาวหน้าตาธรรมดา ไม่ได้สวยโดดเด่นและลักษณะเงียบๆ เรียบร้อยอย่างพราวแสงแขเวลาที่เธออยู่ในอารมณ์โกรธฉุนเฉียวหรือมีอารมณ์ที่หลากหลายจะทำให้เธอน่าดูและมีชีวิตชีวามากกว่านิ่งเฉย
ใบหน้านวลที่เปลี่ยนเป็นแดงก่ำ ดวงตากลมโตวาววับและริมฝีปากอิ่มที่ขบเข้าหากันยามเจ้าตัวพยายามข่มกลั้นอารมณ์นั้นทำให้เธอดูเซ็กซี่อย่างไม่น่าเชื่อ... โอ๊ะ นี่เขากำลังคิดอะไรกันนี่... แมทธิวตกใจกับความคิดของตนเองใจต้องรีบทำหน้าขึงขังทันที...
“คนบ้าอะไรแบบนี้ ฉันไม่ไปกับคุณแล้ว ฉันจะกลับบ้านเอง...”
Dernier chapitre
เล่ห์ร้ายจำนนรัก ตอนที่61. อวสาน
ตอนที่61. อวสานแมทธิวมองใบหน้ากลมป้อมแก้มยุ้ยแดงปลั่งของลูกชายอย่างแสนรัก ดวงตาสีมรกตที่ถอดแบบจากเขานั้นใสแจ๋วไร้เดียงสา จมูกเล็กๆ โด่งเป็นสันมีเหงื่อซึมเพราะวิ่งเล่นอย่างซุกซน ริมฝีปากแดงสดที่ได้มาจากคุณแม่นั้นทำให้ผู้เป็นพ่อไพล่นึกถึงริมฝีปากนุ่มๆ หวานๆ ของผู้เป็นภรรยาเสียร่ำไป ชายหนุ่มพลิกตัวนอนคว่ำเท้าแขนแกร่งกับพื้นหญ้าแล้วถามลูกชายตัวน้อยเมื่อพ่อหนูเอาแต่มองหน้าเขานิ่ง“มีอะไรน้อง มองหน้าพ่อนิ่งเชียว”“ปาปา แก่...” คำตอบของลูกชายที่ไม่ค่อยชัดนั้นทำให้แมทธิวแทบสำลักน้ำลายตัวเอง จะหัวเราะก็หัวเราะไม่ออก แต่คุณมาร์คกลับหัวเราะลั่นเลยทีเดียว แมทธิวจึงหันไปมองค้อนบิดาเสียยกใหญ่“ฮ่าๆๆ หลานปู่มันฉลาดเหมือนปู่เลย มานี่มาลูกมาหาปู่ดีกว่า”“ปูๆ หาปู หล่อๆ” เด็กชายลุกขึ้นเดินไปหาคุณปู่ที่อ้าแขนต้อนรอรับแล้วหอมแก้มคุณปู่อย่างประจบออดอ้อน แมทธิวได้แต่เข่นเขี้ยวเจ้าตัวแสบที่มีแววแสบสันได้ใจตั้งแต่เล็กแต่น้อย“ทำอะไรกันอยู่คะหนุ่มๆ มากินของว่างกันได
เล่ห์ร้ายจำนนรัก ตอนที่60.
ตอนที่60.“แหวะหลงตัวเอง”“บอกรักพี่แมทอีกครั้งสิจ๊ะทูนหัว”“ไม่...” หญิงสาวเง้างอดหน้าแดงก่ำ“บอกหน่อยไม่ได้เหรอครับ พี่แมทอยากฟังอีกจัง”“ตัวเองก็บอกเขาก่อนสิ” หญิงสาวต่อรองพร้อมทั้งเอนพิงอกกว้างของเขาอย่างยอมจำนนหลุบตามองมือเล็กของตนในอุ้งมือใหญ่อบอุ่นของเขาด้วยหัวใจพองโต น้ำตาเหือดแห้งไปพร้อมกับความอุ่นซ่านแผ่กระจายครอบคลุมไปทั้งดวงใจที่มืดมิดหนาวเหน็บมานานด้วยความหวั่นระแวง“ผม แมทธิว โรดิเกรซ มาเวลส์ รัก นางพราวแสงแข โรดิเกรซ มาเวลส์ เท่าชีวิต และจะรักเธอกับลูกๆ ของเราตลอดไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่ และผมจะบอกรักเธอกับลูกๆ ทุกวัน ตราบเท่าชีวิตของผม...” เสียงทุ่มนุ่มนวลบอกเบาๆ กับใบหูบางทว่าหนักแน่นเต็มไปด้วยพลังแห่งรักที่เธอสัมผัสได้ด้วยใจ“ฉัน นางพราวแสงแข โรดิเกรซ มาเวลส์ ก็จะรัก นายแมทธิว โรดิเกรซ มาเวลส์ เท่าชีวิต และจะรักเขากับลูกๆ ของเราตลอดไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่ และจะบอกรักเขากับล
เล่ห์ร้ายจำนนรัก ตอนที่59.
ตอนที่59.หลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้วพราวแสงแขก็เดินกลับเข้ามาในห้องนอนของตนซึ่งสามีสุดหล่อของเธอกำลังปูที่นอนของตนเองหน้าเตียงเล็กๆ ของเธอเช่นทุกวัน หญิงสาวมองแผ่นหลังกว้างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อสวยงามของเขาอย่างหลงใหลและแอบหน้าแดงที่ตนกลายเป็นสาวใจแตกชอบมองแผงอกล่ำๆ กล้ามสวยๆ ของสามีไปเสียแล้ว จากแรกๆ ที่เคยต่อว่าที่เขาไม่ใส่เสื้อเข้านอน ตอนนี้กลายเป็นว่าเธอชอบให้เขาเปลือยอกล่ำๆ ให้มอง และอยากมองทุกวัน...“พราวมานอนเถอะดึกแล้ว เดี๋ยวพี่เอาแก้วนมไปเก็บก่อนนะครับ”เขาลุกขึ้นแล้วหยิบแก้วนมออกไปเก็บแต่ขณะที่เดินผ่านเธอก็โน้มใบหน้าลงมาจุ๊บแก้มนวลใสเสียฟอดใหญ่แล้วก็ผิวปากเดินออกไปอย่างอารมณ์ดีปล่อยให้เธอค้อนลมค้อนฟ้าอยู่คนเดียว“คนบ้า ฉวยโอกาสตลอดเลย”หญิงสาวบ่นเขาด้วยหัวใจพองโตแล้วคลานขึ้นเตียงอย่างง่วงงุนแต่ก็พยายามฝืนความง่วงไว้เพราะเธอยังมีเรื่องจะคุยกับเขามากมาย และจะต้องคุยกันให้จบในคืนนี้“ทำไมยังไม่นอนล่ะครับคนสวย เอ.. หรือว่าเจ้าตัวเล็กอยากใ
เล่ห์ร้ายจำนนรัก ตอนที่58.
ตอนที่58.“คุณพ่อคุณแม่ให้พรผมกับพราวมั่งสิครับ” แมทธิวเอ่ยขึ้นบ้างพลางรั้งให้พราวแสงแขมานั่งตรงหน้าบิดามารดาของตนพร้อมทั้งมารดาของพราวแสงแขด้วย“อะไรกันแมทนี่ล่ะก็ เราก็ได้พรจากพ่อกับแม่ไปแล้วไงจ๊ะ”“ก็ผมอยากได้อีกนี่นา แล้วก็ยังอยากได้ไปเรื่อยๆ จนกว่าพรของคุณพ่อคุณแม่จะหมดนั่นล่ะครับ”ชายหนุ่มพูดอย่างนุ่มนวลร่างสูงนั่งพับเพียบดูนอบน้อมพราวแสงแขมองสามีด้วยความชื่นชม แมทธิวเป็นคนทำงานเอาจริงเอาจังเสียงดังและเด็ดขาดเมื่ออยู่ต่อหน้าลูกน้องแมทธิวจะเป็นเจ้านายที่เข้มงวดจริงจัง ในการทำงานของเขานั้นจะเต็มไปด้วยความเฉียบขาดดุดันจนเป็นที่กล่าวขวัญและใครๆ ต่างก็ยำเกรง แต่เมื่อเขาอยู่กับคนในครอบครัว แมทธิวจะเป็นผู้ชายที่อบอุ่น อ่อนโยนและเอาใจใส่ทุกคนในครอบครัวอย่างดี และเขายังปฏิบัติต่อมารดาของเธออย่างนอบน้อมไม่มีท่าทางที่ทำให้รู้สึกว่าเขารังเกียจเธอกับมารดาว่าต่ำต้อย นั่นคือสิ่งที่พราวแสงแขสัมผัสได้แม้ในคราแรกที่พบกันเขามักจะใช้ถ้อยคำรุนแรงและดูถูกเธอก็ตาม แต่ในวันนี้แมทธิวให้เกียรติเธอกับม
เล่ห์ร้ายจำนนรัก ตอนที่57.
ตอนที่57.“เหรอจ๊ะ แหม.. แม่ก็นึกว่าพราวจะแกล้งอะไรแมทอีก”“แม่น่ะ ชอบมองพราวเป็นเด็กเกเรไปได้”“ก็เราน่ะเหลือเกินจริงๆ นี่พราว เรื่องมันก็แล้วไปแล้วอย่างอนนักเลยลูก เดี๋ยวพี่เขาก็เบื่อกันพอดี” คำพูดของมารดาทำให้พราวแสงแขหน้างอ“ใช่สิ.. แม่มีลูกใหม่แล้วนี่พราวก็เป็นหมาหัวเน่า” พราวแสงแขตัดพ้อน้ำตาคลอๆ เหมือนจะร้องไห้“แล้วกันไปกันใหญ่แล้วลูกคนนี้ เฮ้อ.. แมทอย่าตามใจพราวนักนะลูก ยายพราวน่ะเขาดื้อเงียบ ดูสิ.. แค่นี้ก็ว่าแม่รักคนอื่นมากกว่าลูกตัวเอง เอาล่ะแม่ไม่กวนแล้วแม่จะไปช่วยคุณมาลินีเตรียมของจัดงานเลี้ยงคืนนี้ เย็นนี้เราจะไปทานข้าวที่บ้านโน้นนะจ๊ะ แล้วคืนนี้จะเป็นวันฉลองการแต่งงานของหนูเมรี่กับหลุยส์ด้วย” ผู้เป็นแม่บอกอ่อนโยนดังเดิมแล้วขยี้เรือนผมของลูกสาวแสนงอนเบาๆ แล้วเดินไปขึ้นรถที่คนจากบ้านของแมทธิวมารอรับ”คืนนี้เมียพี่จะต้องสวยพอๆ กับเจ้าสาวแน่ๆ เราไปดูชุดที่จะไปคืนนี้กันมั้ยครับ”“
เล่ห์ร้ายจำนนรัก ตอนที่56.
ตอนที่56.“จะหน้าด้านอยู่ที่บ้านฉันอีกนานแค่ไหนคะ” หญิงสาวเท้าสะเอวมองคนที่กำลังรีดผ้าหน้าเป็นมันอยู่อย่างฉุนๆ ตอนนี้แม่แขของเธอรักลูกเขยมากคอยปกป้องเข้าข้างเขาทุกอย่าง ยิ่งเธอพยายามแกล้งเขามากเท่าไหร่เขาก็ไม่มีทีท่าจะยอมแพ้ง่ายๆ ไม่ว่าจะทำงานบ้านซักผ้ารีดผ้า เอาผ้าไปส่งลูกค้า ดูแลบ้านและทำสวนผักเล็กๆ ไว้รับประทานเองแมทธิวก็ทำได้ และทำหน้าที่ทุกอย่างที่เธอตั้งกฎไว้ได้ดีไม่มีที่ติซึ่งมันทำให้เธอหงุดหงิดประสาคนท้องที่อารมณ์แปรปรวนง่าย“เมียอยู่ที่ไหน ผัวก็อยู่ที่นั่นจ้ะ พราวไปนั่งสิจ๊ะ ยืนนานๆ เดี๋ยวก็เมื่อย ลูกเราจะเมื่อยด้วยนะครับ” นอกจากจะไม่สนใจความฉุนเฉียวเธอแล้วแมทธิวยังเจ้ากี้เจ้าการพาเธอมานั่งที่เก้าอี้หวายตัวใหญ่แสนสบายที่เขาซื้อให้เธอนั่งพักผ่อน พอเห็นเก้าอี้ตัวนี้พราวแสงแขก็นึกถึงที่มาของมันอย่างเสียไม่ได้และนึกดีใจที่เขามีความเห็นอกเห็นใจคนอื่นเมื่อวันก่อนที่ไปฝากครรภ์เธอเดินผ่านร้านขายเก้าอี้หวายข้างทางเท้าก่อนถึงโรงพยาบาล ซึ่งคนขายเป็นตาแก่ๆ คนหนึ่งกับหลานชายตัวเล็กๆ มาช่วยกันขาย
เล่ห์ร้ายจำนนรัก ตอนที่18.
ตอนที่18.“มีอะไร” ถามเสียงเข้มหน้าตาก็เคร่งขรึมไปด้วยอย่างรักษาท่าทีไว้ทั้งทีในใจนั้นระแวงรอยยิ้มหวานๆ นั้นไม่น้อย“เป็นนายแบบให้หน่อยสิคะคุณแมท” พราวแสงแขทำเสียงอ่อยพร้อมทั้งทำตาปริบๆ มองเขา“ห๊ะ เธอจะให้ฉันนี่นะเป็นนายแบบให้ ขอมากเกินไปรึเปล่า ค่าตัวแพงนะจะบอกให้”“โธ่เอ๊ย แค่นี้ทำงกไปด้วย น่านิดเดีย
เล่ห์ร้ายจำนนรัก ตอนที่18.
ตอนที่18.“มีอะไร” ถามเสียงเข้มหน้าตาก็เคร่งขรึมไปด้วยอย่างรักษาท่าทีไว้ทั้งทีในใจนั้นระแวงรอยยิ้มหวานๆ นั้นไม่น้อย“เป็นนายแบบให้หน่อยสิคะคุณแมท” พราวแสงแขทำเสียงอ่อยพร้อมทั้งทำตาปริบๆ มองเขา“ห๊ะ เธอจะให้ฉันนี่นะเป็นนายแบบให้ ขอมากเกินไปรึเปล่า ค่าตัวแพงนะจะบอกให้”“โธ่เอ๊ย แค่นี้ทำงกไปด้วย น่านิดเดีย
เล่ห์ร้ายจำนนรัก ตอนที่17.
ตอนที่17.หญิงสาวพูดใส่หน้าเขาทั้งพยายามสะบัดข้อมือเล็กออกจากอุ้งมือหนาทั้งพยายามขืนตัวออกให้ห่างจากเขาด้วยความโกรธไม่แพ้กัน“คิดว่าฉันอยากจะแตะเธอรึไงยายตัวแสบเอ๊ย อย่าสำคัญตัวเองนักเลย”“งั้นก็ปล่อยเขาสิ จะจับไว้ทำไม... ว้าย...” ไม่ทันที่เธอจะได้ตอบโต้กับเขาในขณะที่เธอกำลังจะบัดตัวนั้นเขาก็ปล่อยมือทั
เล่ห์ร้ายจำนนรัก ตอนที่16.
ตอนที่16.พราวแสงแขถอนหายใจเบาๆ เมื่อเมริสาหลับไปแล้วหลังจากที่รับประทานอาหารกลางวันและยาตามที่แพทย์สั่ง เธอไม่ได้หนักใจเลยในการมาดูแลเมริสา แต่กลับยิ่งสงสารคนที่เคยแย่งคนรักของเธอไปมากขึ้น และภาวนาให้เมริสาฟื้นความจำมาได้โดยเร็ว หญิงสาวปิดประตูห้องนั่งเล่นที่มักพาเมริสามาพักผ่อนและอ่านหนังสือดูหนังด
Vous vous intéresseriez aussi à
ล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ102.5K Vuesคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี104.0K Vuesคลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์79.1K Vuesเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย66.0K Vuesทะลุมิติสยบสามีจอมเย็นชา
โบตั๋นฐานิดา60 Vuesอสูรกระซิบรัก
เตชิตา37 Vuesแม่เลี้ยงสาวเจ้าเสน่ห์
ทิพย์วารี44 Vuesสตรีที่ครอบครองดวงใจพยัคฆ์
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว242 Vues
