ตอนที่2[คุณเพลิง]

เล่ห์ร้ายมาเฟียเถื่อน

ตอนที่2

[คุณเพลิง]

อิงดาวนั่งทบทวนตำราเรียนอยู่ที่โซฟา พอรู้สึกง่วงจึงเก็บหนังสือวางไว้ แล้วลุกไปเข้าห้องน้ำ เดินออกมาสำรวจรอบ ๆ ห้อง ก่อนจะผลักประตูเข้าห้องนอน

ร่างเล็กก้าวขึ้นเตียงล้มตัวลงนอน เพราะรู้สึกว่าวันนี้จะเหนื่อยเป็นพิเศษ ไม่นานหญิงสาวก็หลับใหลไปอย่างมีความสุข

อีกด้าน

คฤหาสน์หลังใหญ่ที่ตั้งโดดเด่นอยู่ในพื้นที่กว้างหลายไร่ มีรั้วล้อมรอบสูงท่วมหัว มีบอดี้การ์ดมากมายเดินสวนกันไปมา

ฟุบ!

มือหนาของ ‘เพลิง’ หรือ ‘ภูธนินทร์’ มาเฟียหนุ่มใหญ่ในวัยสามสิบเก้า ที่ทำธุรกิจสีเทาครบวงจรหลายแห่งในประเทศ ส่วนบิดามารดาบริหารอยู่ทางฮ่องกง ที่เป็นถิ่นฐานบ้านเกิดของบิดา

หนุ่มใหญ่นั่งพิงผนักโซฟาตัวนุ่ม ขาแกร่งยกไขว่กันอยู่ในท่วงท่าสบาย ๆ หยิบกระดาษแผ่นเล็กออกจากกระเป๋าเชิ้ตหรู แล้วโยนไปบนโต๊ะ

“ไอ้หมอไปสืบประวัติเด็กนี่! มาให้กูด่วน” เสียงเข้มเอ่ยกับคนสนิท

“นี่! ภาพใครเหรอครับ” เสียงหมอหนุ่มในวัยสามสิบ ที่ชื่อ‘เคน’ หยิบภาพใบดังกล่าวขึ้นมาดู

“เด็กนี่ตบหน้ากู”

“ห๊า! ตบหน้า! เป็นไปได้ยังไงครับ คุณเพลิงไปทำอีท่าไหน เด็กถึงได้ตบหน้า” ยังไงเคนก็ไม่อยากจะเชื่อ เจ้านายของเขาจะพลาดท่า ให้เด็กสาวตบหน้าได้อย่างไรก่อน

“กูไปจูบเด็กนั่นกลางซุปเปอร์มาเก็ต” คำตอบเรียบเฉยเอ่ยออกมา

“ห๊า! คุณเพลิงไปจูบเด็กกลางซุปเปอร์มาเก็ต ทำแบบนั้นทำไมครับ” หมอหนุ่มยิ่งงงเข้าไปหนักขึ้น เจ้านายของเขา ไม่ใช่จะขาดเรื่องอย่างว่า

“มึงจะตกใจอะไรนัก กูให้มึงไปสืบก็ต้องไปสืบมาสิวะ! เซ้าซี้อยู่ได้รำคาญ” เจ้านายหนุ่มทำเสียงดุ

หมอเคนหยิบภาพนั้นขึ้นมาสำรวจ อย่างละเอียดอีกครั้ง ก่อนจะประเมินจากภาพ

“ดูเธอยังเด็กอยู่เลยนะครับ”

“เหมือนเด็ก! แต่‘นม’นี่แม่ง! เต็มมือกู” เจ้านายว่า

“ห๊า! นี่คุณเพลิงไปจับนมเด็ก กลางซุปเปอร์มาร์เก็ตเลยเหรอครับ แบบนี้เด็กแจ้งความได้นะครับ”

“มึงอย่ารู้ดี เด็กนั่นไม่กล้าขนาดนั้นหรอก ถ้าเด็กนั่นไปแจ้งความหลักฐานก็ไม่มีสักอย่าง” นายหนุ่มไหวไหล่

“คุณเพลิงอย่าลืมสิ! ว่าเดี๋ยวนี้กล้องวงจรมีทุกที่นะครับ”

“เออ! มึงก็รีบไปจัดการให้กูซะ!” เจ้านายหนุ่มเอ่ยอย่างหงุดหงิด

“ครับ! ผมจะไปเดี๋ยวนี้ครับ” หมอเคนเอ่ยพร้อมลุกขึ้นยืนเต็มความสูง และเดินจากไป

คนสนิทออกไปได้ไม่นาน ก็มีข้อความแจ้งเตือนเข้ามา เคนได้ส่งข้อมูลทุกอย่างที่เจ้านายหนุ่มต้องการ

หมอเคน : เธอชื่ออิงดาวครับ

หมอเคน : เรียนอยู่ปี3 ของมหาวิทยาลัยเอกชนS.

หมอเคน : เธอเพิ่งย้ายเข้าพักที่คอนโดDนี้ เมื่อตอนเช้านี้เองครับ

เพลิงเปิดอ่านข้อมูลของเด็กสาว แล้วกระตุกยิ้มร้ายออกมา

ก่อนจะรีบกดสายหาอีกฝ่าย

“ไอ้หมอ! กูต้องการเช่าคอนโดที่อยู่ติดยัยเด็กนั่น”

[ห๊า! ว่าอะไรนะครับ] เสียงเคนดังก้องเข้ามาตามสาย เขาไม่เข้าใจความคิดของเจ้านายเลยจริง ๆ แค่เด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ เพียงคนเดียว ทำไมเจ้านายต้องเล่นใหญ่ขนาดนั้น

“มึงหูดับรึไง กูบอกว่าอยากได้ห้องติดกับยัยเด็กนั่น”

[แต่ห้องติดกับเธอไม่ว่างนะครับคุณเพลิง]

“มึงทำยังไงก็ได้ ที่จะให้กูได้ห้องนั้น”

[ผมไม่เข้าใจครับ บ้านเราก็ใหญ่โต แล้วคุณเพลิงจะออกไปเช่าคอนโดอยู่ทำไม ให้มันยุ่งยาก] เสียงหมอหนุ่มบ่นมาตามสาย

“มึงฟังนะไอ้หมอ กูต้องการห้องติดยัยเด็กนั่น! กูสั่งให้มึงทำอะไร มึงก็ต้องทำสิวะ! ไม่ใช่จ้องแต่จะขัดคำสั่งกู”

[เออ! ครับ ๆ ผมจะรีบจัดการให้เดี๋ยวนี้เลยครับ]

เคนรับคำเจ้านายหนุ่มจบลง จากนั้นเขาก็เข้าไปนั่งอยู่ในรถ ยกมือทั้งสองข้างกุมขมับ และนวดคลึงเบา ๆ เขาไม่เข้าใจว่าเจ้านายกำลังคิดจะทำอะไร ทั้ง ๆ ที่ชีวิตของเจ้านายก็มีแต่ผู้หญิงรายล้อม

แต่คนอย่างเขาจะไปคัดค้านอะไรได้ เป็นแค่เด็กกำพร้าที่ถูกผู้หญิงใจร้ายเอามาทิ้งตั้งแต่แบเบาะ ดีแค่ไหนที่ผู้หญิงคนนั้นเอามาทิ้งที่หน้าบ้านของคุณ ‘พิมพิลา’ ที่เป็นมารดาของคุณเพลิง

แค่ท่านเมตตารับเลี้ยงดูในฐานะบุตรบุญธรรม และส่งให้เขาได้ศึกษาจนจบแพทย์ เพื่อจะได้เอาความรู้ มาช่วยดูแลกิจการต่าง ๆ ของครอบครัว และติดตามคุณเพลิง นี่! ก็ถือว่าชีวิตโชคดีแค่ไหนแล้ว

“อ่า! เครียดโว้ย! คุณเพลิงนะคุณเพลิง…คิดจะทำอะไรของเขาว่ะ” เคนครางงึมงำออกมา ก่อนจะเปิดประตูก้าวลงจากรถ

หมอหนุ่มก้าวเข้าไปในคอนโดมิเนียม ติดต่อสอบถาม กระทั่งได้ข้อมูลมาจนครบ จึงทำตามที่เจ้านายหนุ่มต้องการ

ผับหรูP&P

ร่างสูงกำยำก้าวลงจากรถแล้วเดินเข้าไปหลังผับ ชายหนุ่มมีเค้าโครงหน้าหล่อเหลา เพราะมีบิดาเป็นคนเชื้อสายจีน แต่มีถิ่นฐานอยู่ในฮ่องกง

ส่วนมารดาสุดสวยอย่างคุณพิมพิลาเป็นคนไทยแท้ ท่านเป็นผู้หญิงที่มีรูปร่างหน้าตาที่สวยจัด ตอนสมัยเรียนท่านยังได้เป็นถึงดาวของมหาวิทยาลัย และผ่านเวทีการประกวดความงามมาแล้วหลายเวที ทว่ายังไปไม่ถึงไหน ท่านก็พบรักกับสามีเสียก่อน

จึงไม่แปลกอะไร เมื่อท่านทั้งสองมีความรักและแต่งงานกัน กระทั่งมีทายาทออกมา จึงทำให้คุณเพลิงได้รับ 'ยีน’มาจากบิดามารดาเต็ม ๆ แบบล้านเปอร์เซ็น

ร่างใหญ่เดินแกะกระดุมเชิ้ตแขนยาวสีฟ้าลงไปถึงสามเม็ด เผยอวดแผงอกแน่น ๆ ทำให้ผู้ที่พบเห็นได้แต่ลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืด ๆ

เสื้อแขนยาวทั้งสองข้างถูกพับดึงขึ้นอยู่ใต้ศอก ส่วนผมตัดทรงอันเดอร์คัตตามสไตล์นิยม ผมด้านหน้าที่ลงมาปรกหน้าถูกเจ้าของ ใช้มือเสยขึ้นแบบลวก ๆ ไม่ได้ใส่ใจมากนัก ทว่ามันกลับทำให้เจ้าของดูหล่อ เท่แบบสุด ๆ

“ใครอะ! โคตรของโคตรหล่อเลย” เสียงใสของพนักงานเสิร์ฟสาว ที่เพิ่งเข้ามาทำงานยังไม่ถึงสัปดาห์ แอบกระซิบถามรุ่นพี่

“อ๋อ! คนนี้แหละเจ้านายของพวกเรา” พี่ ‘แก้ว’ ตอบกลับ

“พี่แก้วกำลังจะบอกว่า ผู้ชายคนนี้คือคุณเพลิงเหรอคะ” ‘ใบชา’ ถามกลับ

“ใช่! รีบทำงานเถอะ ขืนชักช้าเดี๋ยวจะทำให้ตกงานเอาได้”

“คุณเพลิงดุมากเหรอคะ”

“อย่าให้พูด แค่เดินผ่านพนักงานก็จะฉี่ราดแล้ว” พี่แก้วป้องปากกระซิบ

“ขนาดนั้นเลยเหรอคะ” ใบชาลอบกลืนน้ำลายดังอึก

“ชาก็เหมือนกัน ถ้ายังอยากจะทำงานอยู่ที่นี่ยาว ๆ ก็ต้องตั้งใจทำงานเข้าใจไหม” แก้วหันมาเตือนเด็กใหม่

“ค่ะพี่แก้ว ชาอยากทำงานที่นี่ยาว ๆ เพราะอยู่ใกล้มหา’ลัย และที่สำคัญชาอยากมีรายได้เพิ่มด้วย” เธออธิบายกับรุ่นพี่

ออฟฟิศ

หมอเคนก้าวเท้ายาว ๆ มาจนถึงชั้นสอง หนุ่มร่างสูงโปร่งหน้าตาคมเข้ม ผิวสีแทน ทว่ามีเสน่ห์ดึงดูดเพศตรงข้ามไม่น้อย เมื่อก้าวมาถึงที่หมายจึงยกมือเคาะประตูเบา ๆ

ก๊อก ๆ

“เชิญ” เสียงทรงอำนาจด้านในเอ่ยจบ เคนจึงผลักประตูเข้าไป แล้วสาวเท้าไปหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานของเจ้านาย

“มึงมีอะไร” เพลิงเอ่ยถาม ทำให้หมอหนุ่มล้วงหยิบบางอย่างวางให้บนโต๊ะ

“คีย์การ์ดครับ”

“ทำงานไวดีนี่! อยากได้อะไรเป็นพิเศษไหม” เจ้านายหนุ่มยกยิ้มมุมปากก่อนถาม

“ที่ผ่านมาคุณเพลิงกับคุณท่าน ก็มอบชีวิตใหม่และความพิเศษให้ผมมาโดยตลอดแล้วครับ” เคนเอ่ยอย่างจริงจัง

“แต่ตอนนี้กูอยากมอบสิ่งพิเศษให้บ้าง ไอ้หมอนายแน่มาก ไม่เคยทำให้ผิดหวังจริง ๆ ถ้าอยากได้อะไรก็บอกมา” เพลิงว่า

“คุณเพลิงชมผมเกินไปแล้วครับ”

“ไม่นะ! นายทำงานทุกอย่างถูกใจฉันจริง ๆ” เพลิงย้ำ

“ขอบคุณครับ…แต่ผมไม่เข้าใจว่าคุณเพลิงจะอยากได้ห้องนั้นไปทำไม”

“ฉันแค่อยากหาอะไรสนุก ๆ เล่น…ก็แค่นั้น”

“อย่าบอกนะครับ ว่าคุณเพลิง…กำลังจะ…”

“นายนี่! สุดยอด เดาใจฉันแม่นยำยิ่งกว่าไพ่ยิปซีเสียอีก” เพลิงกระตุกยิ้มร้ายกาจออกมา

“คุณเพลิงครับ ตะกี้ผู้จัดการทางคาสิโน เพิ่งแจ้งมา ว่ามีสินค้าใหม่มาถึงแล้วครับ”

“งั้นเหรอ! แล้วมึงจะรออะไร รีบไปเช็คสินค้าสิ!” เจ้านายหนุ่มกับคนสนิทรีบก้าวลงไปขึ้นรถกอล์ฟ เพื่อเดินทางไปเช็คสินค้าที่คาสิโนอีกด้าน ที่ตั้งห่างจากผับราวหนึ่งกิโลเมตร