ตามง้อ

หลังจากที่น้ำใสออกมาจากห้างฯ ดังแล้ว หล่อนจ้างแท็กซี่แถวนั้นให้ไปส่งยังบ้านพักของหล่อนทันที ในระหว่างที่หล่อนนั่งรถมา ในสมองของหล่อนก็นึกถึงภาพที่หนุ่มสาวชาวตะวันตกจูบปากกันอย่างดูดดื่ม นี่เขามาเจอกันได้อย่างไรกัน บังเอิญ หรือตั้งใจ นี่ถ้าไม่กลางห้างฯ ไม่กินกันไปแล้วเหรอ ฝ่ายหญิงก็เบียดเสียดเสียจนจะสิงร่างชายหนุ่มอยู่แล้ว แต่ฝ่ายชายนี่ไม่มีอาการมากเท่าไร อาจจะเป็นเพราะใบหน้าที่เฉยชาอยู่แล้วกระมัง เราถึงดูไม่ออก...หึ....ผู้ชายเจ้าชู้ เพิ่งขอเราเป็นแฟนแท้ๆ .....

“อ้าวผู้กองน้ำ.....” เสียงของลูกน้องชายคนหนึ่งเรียกชื่อหญิงสาวในขณะที่หล่อนก้าวเข้าประตูรั้วบ้าน ชายหนุ่มกำลังง่วนอยู่กับการจัดของในรถยนต์ส่วนตัว เหมือนกำลังจะเดินทาง

“อ้าว...นี่จะกลับกันแล้วเหรอ แล้วคนอื่นๆ หล่ะ” น้ำใสถามชายหนุ่มด้วยความสงสัย พวกเขาจะกลับแล้วเหรอ แต่เอ๊ะ นี่ก็สองวันหนึ่งคืนแล้วนี่นะ...พวกเขาอาจจะเบื่อ ไปเที่ยวที่อื่นต่อ

“อ๋อ กลับแล้วครับ สารวัตรกับพวกสาวๆ เพิ่งออกไปเมื่อกี้นี้เอง ส่วนพวกผม ก็ว่าจะไปเที่ยวโซนใต้ต่อครับ....แล้วนี่ผู้กองเป็นยังไงบ้างครับ” เพื่อนร่วมงานสาธยายรายละเอียดทั้งหมดให้หล่อนฟัง

“อ๋อ..สบายดีแล้วจ๊ะ...วันนั้นแค่เป็นตะคริว แล้วก็เป็นลมต่อ สงสัยเล่นแบบหักโหมนะจ๊ะ” น้ำใส ยืนสนทนากับชายหนุ่มสักพักหนึ่ง หล่อนอยากถามเรื่องของเควิ่นที่มาพาหล่อนออกไปได้ยังไง แต่เห็นว่า พวกเขาไม่ได้พูดถึง หล่อนจึงไม่อยากเท้าความ

“งั้นพวกผมกลับก่อนนะครับ เจอกันในภารกิจต่อไปครับ” เพื่อนร่วมงานชายทั้งสองคนเอ่ยลาพร้อมๆ กัน หญิงสาวยิ้มกว้างให้อย่างใจดี พร้อมยกมือโบกลาพอเป็นพิธี

หลังจากที่ทุกคนไปกันหมดแล้ว หญิงสาวก็ขึ้นไปตรวจดูความเรียบร้อยบนบ้าน โดยเรียกแม่บ้านที่อยู่บ้านพักในรั้วเดียวกัน มาทำความสะอาด แล้วก็สอบถามความเป็นอยู่ของเพื่อนร่วมงาน ตอนที่หล่อนไม่อยู่ เธอขอตัวเดินขึ้นไปนอนพักผ่อนที่ชั้นบน ห้องของเธอ เธอเพลียทั้งกายและใจ หญิงสาวอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นเสื้อยืดกางเกงขาสั้น เพราะหล่อนอึดอัดกับกางเกงยีนต์ตัวเล็กและรัดนี่

หล่อนเหลือบมองนาฬิกานี่ก็บ่ายสามโมงเอง ของีบสักหน่อยตอนเย็นตื่นมาจะได้ออกไปวิ่งออกกำลังกายสักหน่อย อีกอย่างหากหล่อนไม่หลับ หล่อนจะต้องคิดถึงแต่ภาพนั้นเป็นแน่ น้ำใสหลับลงไปโดยหล่อนต้องพึ่งยานอนหลับนิดหน่อย ปกติ หล่อนจะไม่ได้กินหรอก แต่นี่หล่อนต้องขอใช้มัน หล่อนอยากพักผ่อนจริงๆ อยู่กับเขาหล่อนก็ถูกเขารบกวนหล่อนตลอด.....

ทางด้านเควิ่น ชายหนุ่มกำลังร้อนใจ เมื่อยายห้าวของเขาหายไปไหนอีกแล้ว เขาติดต่อไปก็ปิดเครื่อง นี่เขารอหล่อนเป็นชั่วโมงแล้วนะ ชายหนุ่มไม่ได้พาแองจี้ไปเที่ยวหรอก หลังจากที่หล่อนโมเมหาว่าเขาจะพาไปเที่ยวนั้น เขาก็รีบปฏิเสธอย่างเสียงแข็งไปทันที โดยชายหนุ่มอ้างว่าเขามีธุระสำคัญ โดยธุระของเขาก็คือพายายห้าวของเขาเดินช็อปปิ้งต่อ แต่นี่หล่อนหายไปหนนะ ...เห้ยย...ไม่ใช่ว่าหล่อนออกมาเห็นแองจี้จูบกับเรานะ....เราคงไม่ซวยขนาดนั้นหรอกมั๊ง........

ชายหนุ่มสอบถามรปภ. บังเอิญเจอ รปภ. ที่เห็นหล่อนพอดี รปภ.เล่าว่าหล่อนนั่งรถแท็กซี่ออกไปแล้ว แล้วออกไปทำไมไม่บอก ออกไปแล้ว หล่อนไปไหน ...โทรศัพท์ไปก็ปิดเครื่อง....อาการนี้งอนเขาแน่ๆ ...เฮ้ยยย.......ทำไมมันซวยอย่างนี้วะ กำลังจะสวีทกันแล้วเชียว.....นึกดังนั้น ชายหนุ่มก็ออกรถจากห้างนั้นไปยังที่ๆ ชายหนุ่มคิดว่าหล่อนต้องไปเป็นที่แรก...................

รถยนต์คันหรูจอดลงอยู่ข้างกำแพงบ้านตรงที่เดิม ชายหนุ่มเฝ้าสังเกตุการณ์อยู่ในรถ นี่แสดงว่าพวกนั้นกลับกันหมดแล้ว บ้านเงียบจัง หรือว่ายายห้าวหนีเขากลับกับพวกนั้นไปซะแล้ว แต่เอ๊ะ...ไฟห้องยายห้าวยังเปิดอยู่..หรือว่าหล่อนยังอยู่บนนั้น..ที่เขาแน่ใจว่าเป็นห้องของน้ำใสเพราะว่าตอนที่เขาเคยมาเฝ้าคุณริก้า ที่นี่เขาออกมาวิ่งตอนเช้า แล้วจะเห็นหล่อนออกมายืนรับลมตรงระเบียงนี้ประจำ....

ชายหนุ่มใช้วิธีเดิมในการย่องเข้าบ้านของหญิงสาว หากผลีผลามเดี๋ยวคนในบ้านจะแตกตื่น แล้วก็สงสัย เขาขอขึ้นไปดูนิดเดียวว่าข้างบนห้องนี้เป็นใคร แล้วหากไม่ใช่ยายห้าวเมียของเขา เขาก็คงต้องกลับอย่างหดหู่ ....ชายหนุ่มค่อยๆ ย่องเปิดลูกบิดประตูห้องด้านระเบียงอย่างเบามือ โชคดีที่มันไม่ได้ล็อค ไม่เช่นนั้นเขาคงต้องเหนื่อยอยู่พักหนึ่ง....

ดวงตาคมเข้มเบิกกว้างขึ้น แววตาไหวระริกด้วยความดีใจ ร่างที่เขาเห็นบนเตียงกว้างนั้นเป็นร่างหญิงสาวร่างบางอรชรนอนหลับปุ๋ย โดยเปิดเพียงไฟหัวเตียงไว้ หล่อนคงหลับลึกซิท่า เพราะปกติระดับหล่อน เมื่อมีผู้ย่างกรายมาขนาดนี้ หล่อนต้องรู้ตัวแล้ว ชายหนุ่มค่อยๆ หย่อนก้นหนาลงข้างๆ กายหล่อน นั่งมองใบหน้าสวยหวานนั้น ...นี่คงเจอเขาอยู่กับแองจี้แน่ๆ ไม่เช่นนั้นหล่อนคงไม่หนีเขามาหรอก.....

จุ๊บ!!!! ชายหนุ่มก้มจุมพิตหน้าผากมนของหญิงสาวด้วยความรักใคร่ เขาคงต้องง้อเจ้าหล่อนอีกแล้ว...ชายหนุ่มก้มลงกระซิบข้างใบหูขาวของหญิงสาวเพื่อเรียกให้หล่อนตื่นจากการหลับใหล เขาจะได้อธิบายเรื่องนั้นให้รู้เรื่อง.......

“น้ำครับ....ที่รักตื่นเถอะครับ” เสียงของเขา ทำให้หล่อนมีปฏิกิริยาตอบโต้เพียงขยับพลิกไปนอนตะแคงข้างแทน เควิ่น อมยิ้มในความน่ารัก น่าฟัดของหญิงสาว ยามหล่อนนอนหลับนี่เหมือนเด็กน้อยซะจริงเชียว แต่เจ้าหล่อนคงไม่รู้ตัวหรอกว่าการที่หล่อนพลิกกายนอนตะแคงนี้ ผ้าห่มผืนบางที่หล่อนปิดเรียวขาของหล่อนไว้ ตอนนี้เลื่อนหลุดออกหมดแล้ว

“หืออออ....” .นี่หล่อนอ่อยเขาชัดๆ ดวงตาคมโตขึ้นแล้วก็ฉายแววหวานเยิ้มออกมาโดยที่ชายหนุ่มไม่รู้ตัว เรียวขาขาวยาวที่พ้นกางเกงขาสั้นนี้ มันทำให้ชายหนุ่มต้องกลืนน้ำลายหนืดๆ ลงคอ มือสากเคลื่อนไปแตะผิวนวลเนียนนั้นเบาๆ ผิวเมียของเขานี่นุ่มนิ่มเป็นที่สุดเลย นี่ขนาดมองหล่อนจะไม่ค่อยได้ประทินผิวสักเท่าไรนักนะ แต่ทำไมมันถึงนวลเนียนละเอียดอย่างนี้ มือสากของเขาลูบไล้มันขึ้นลงไปมาอย่างสนุกมือ

อืออ....เสียงร่างบางยังคงครางพลิกกายไปมา หล่อนคงหงุดหงิดคิดว่ามีตัวอะไรมารบกวนเวลานอนแน่เลย...เรียกไม่ตื่นใช่ไหมที่รัก...งั้นเขาก็ต้องลักหลับเมียตัวเองแล้ว คิดดังนั้นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ปรากฏบนใบหน้าคมเข้มนั้นทันที......

...ริมฝีปากหยัก ค่อยๆ กดลงบนเรียวขาเนียนของร่างบางนั้น จากข้อเท้างามไล่แตะมันอย่างเบาๆ ขึ้นไปยังโคนขาอ่อน..ผิวนุ่มนิ่มน่าสัมผัสนั้น ทำให้เข้าหลงรักมันเป็นที่สุด อารมณ์ดิบภายในกายเขาตอนนี้ มันเริ่มปะทุขึ้นเลื่อยๆ จมูกโด่งก็กดสูดดมความหอมหวานจากกลิ่นกายสาวของหล่อน ร่างบางไหวติงเล็กน้อย.....

มือสากค่อยๆ ดึงปลายกางเกงขาสั้นนั้นลงทีละนิด ทีละนิดอย่างเบามือ เพียงไม่กี่อึดใจแพนตี้ตัวจิ๋วก็ปรากฏแก่สายตาคมนั้นอย่างง่ายดาย....เขารีบไล้ฝ่ามือไปบนผิวเนียนนั้นทันที ร่างบางตอนนี้ขยับเป็นนอนหงายเรียบร้อยแล้ว อะไรมันช่างเป็นใจขนาดนั้น แล้วนี่อีกเขาทำถึงขนาดนี้ยังไม่ตื่นอีกเหรอ แล้วถ้าไม่ใช่เขาหล่ะ...ทำไมที่รักเขาจึงขี้เซาจังนะ.....

ชายหนุ่มล้วงมือสากเข้าไปในชายเสื้อที่ตอนนี้ร่นขึ้นเกือบถึงสองหน้าอกงามนั้น เขาลูบคลึงมันเบาๆ ไปมา ตุ่มไตชูชันนั้นมันสู้มือเขาที่สุด อืมมมมม.....ร่างบางครางออกมาในลำคอ เมื่อปากหนาหยักงับลงตรงยอดของมันเขาเบาๆ ความอุ่นของลิ้น และอุ้งปากทำให้ร่างบางค่อยๆ ปรือตามอง..ว่าเกิดอะไรขึ้นกับหล่อน...มันยุ่มย่ามอยู่ตรงนี้นานสองนานแล้ว

“อุ๊ย....คะ...คุณ....อ๊ะ...” เสียงของน้ำใส อุทานเรียกเขาออกมาได้เพียงเท่านั้น หล่อนก็ต้องเปลี่ยนเป็นเสียงครางแทนเพราะชายหนุ่มเล่นเคล้นคลึงเต้างาม แล้วก็ดูดดึงดื่มกินมันอย่างหิวโหย

“...อ๊ะ...นิ..อื้อออ.......” ร่างบางส่งเสียงประท้วงชายหนุ่มอีก ครั้ง แต่เสียงนั้นก็ขาดหายไปจากลำคอระหงส์ เนื่องจากมันถูกดูดกลืนด้วยเรียวปากหนาหยักบนร่างของหล่อนนี้....ชายหนุ่มรีบฉกริมฝีปากบางก่อนที่หล่อนจะเอื้อนเอ่ยอะไรออกมา...เขาบดเบียดเรียวลิ้นเข้าไปในโพรงปากบางจนได้ ลิ้นหนาพยายามตามตื๊อเกี่ยวพันลิ้นเล็กที่คอยจะหลีกหนี...แต่มันก็ไม่วายจนมุมจนได้...ดูดดึงเรียกร้องมันอย่างลุแก่โทษ......อืมมมมม.....อื้ออออ’

ร่างบางครางประท้วง เพราะหล่อนเกือบขาดอากาศหายใจแล้ว ....มือบางยันหน้าอกแกร่ง..อืมมม....จู๊บบบ...อ่าส์!!! ..

“....นะ..นี่...พอเลยนะ ปากสกปรก...” น้ำใสรีบร้องห้ามชายหนุ่มทันที ก่อนที่ใบหน้าคเข้มจะก้มลงมาที่หล่อนอีกครั้ง....ใบหน้าคมชะงัก มองใบหน้าสวยใต้ร่างที่ตอนนี้ แก้มนวลใสนั้นป่อง ดวงตาหวานก็เขียวปัดมายังเขา

“สกปรกอะไร...หวานจะตาย” เขาแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แต่เขาพอจะเดาได้ว่าหล่อนหมายถึงอะไร กิริยาแบบนี้ ท่าทางแบบนี้ งอนเขาชัวร์ แล้วก็งอนเรื่องแองจี้ด้วย

“ก็ปากนี่ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ไปจูบกับใครต่อใครไปทั่ว มาจูบน้ำอีก ...แหวะ..” น้ำใสส่งสายตาเข้ม ปากบางก็เจื้อยแจ้วต่อว่าเขา นิ้วเรียวก็จิ้มๆ ๆ ๆ ๆ ไปที่ต้นเหตุที่หล่อนพูดถึง.....หล่อนโมโหเขานัก เจ้าชู้ไปทั่ว จูบกับคนนู้นคนนี้ คนนั้น หึ...เจ้าชู้อย่างนี้ อยากเจอดีใช่ไหม...แล้วเรื่องยายแองจี้อีก..ต้องคุยให้รู้เรื่องไม่เช่นนั้นการเป็นแฟนกันแค่วันเดียวมันอาจจะมีจริง...หึ>>>>>>>>