LOGINเควิ่น กับ น้ำใส เพลอหลับไปตอนไหน ไม่รู้แต่มารู้สึกตัวอีกทีตอนที่แสงตะวันสาดเข้ามาภายในห้องนอนแล้ว ชายหนุ่มเหลือบมองนาฬิกาหัวเตียง บ่งบอกเวลา สิบเอ็ดโมงแล้ว โหยเกือบเที่ยงเลยหรือเนี้ยะ เมื่อตอนเช้าเขาก็จัดการกับสาวน้อยในอ้อมกอดของเขาอยู่สองสามรอบ แต่เผลอหลับไปตอนไหนนี่สิ..หึ....ทีแรกว่าเสร็จกิจแล้วจะพาเจ้าหล่อนไปทานข้าวเช้า นี่คงหิวแย่เลย.....
มือหนาใช้นิ้วเรียวยาวเกลี่ยแก้มนวลเนียนที่เขาแสนจะหลงใหลนี่ไปมาเบาๆ ใบหน้าเรียวสวยของหล่อนยังคงซุกซอกอกกว้างของเขา ขนตางอนยาวปิดกันสนิท ลมหายใจที่สม่ำเสมอนั้นบ่งบอกว่าเจ้าหล่อนยังคงอยู่ในห้วงของนิทรา นี่คงจะเพลียหละซิ..เมียเขาน่ารักจัง.....ฟอดดด!!!!! ...เมื่อนึกดังนั้นจมูกโด่งก็กดสูดความหอมจากแก้มใสนั้นทันที
อือออ.....ร่างบางครางออกมาอย่างขัดใจ บิดกายไปมาเล็กน้อย โดยยังไม่ลืมตามองด้วยซ้ำว่าคนตรงหน้าของเธอเขามีทีท่าว่าอย่างไรชายหนุ่มหมั่นเขี้ยวในความน่ารักน่าฟัดของเธอ เขาจึงแกล้งเลื่อนไล้ปลายจมูกโด่งไปตามผิวเนื้อเนียนจากหัวไหล่มนลงมายังลำแขนเรียวเรื่อยๆ ช้าๆ นุ่มนวลๆ และแสนจะบางเบา...จุ๊บ!!! ริมฝีปากหนาไม่วายกดจุมพิตซับความหอมหวานตรงต้นแขนขาวเหลืองนวลนั้น
“อือออ...อุ๊ย....” น้ำใส ครางออกมาอย่างหงุดหงิด ที่หล่อนรู้สึกว่ามีสิ่งรบกวนหล่อนยามหล่อนหลับ แต่เมื่อค่อยๆ ปรือตาตื่นขึ้นแล้ว หญิงสาวก็สะดุ้งตกใจเล็กน้อย เมื่อใบหน้าคมเข้มที่แสนจะหล่อเหลาของคนตัวโต คนที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนหล่อนอยู่ใกล้ใบหน้าหล่อนมากจนรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่รินรดมายังหล่อน....พวงแก้มเนียนก็ขึ้นสีแดงระเรื่อ
“ตื่นได้แล้วครับที่รัก เกือบเที่ยงแล้ว ไปทานข้าวกัน...ไม่ได้ทานอะไรต้องแต่เมื่อวานแล้วนะคุณหน่ะ” ชายหนุ่มบอกเหตุผล เชิงๆ แก้ตัวแหละ ที่เขาปลุกหล่อนเพราะเหตุนี้..ด้วยน้ำเสียงที่แสนจะนุ่มนวลและสายตาที่อ่อนโยน..
“อ่อ..เอ่อ...ค่ะ..คุณตื่นนานแล้วเหรอค่ะ...” หญิงสาวกระพริบตาถี่ๆ มองชายหนุ่มอย่างไม่ค่อยเชื่อสายตาหล่อน และหูหล่อนเองว่าผู้ชายจอมเฉยชาคนนี้ อ่อนโยนกับเขาก็เป็นด้วย ยิ้มกว้างแบบนี้ก็มีด้วย ปกติเห็นมีอยู่หน้าเดียว คือเรียบ นิ่ง ขรึม...
“ครับผม...ไปอาบน้ำกัน แล้วเราจะได้ออกไปหาอะไรทาน” เควิ่นออกความเห็น แต่ประโยคที่ว่าอาบน้ำกันนี่ทำให้หญิงสาวใบหน้าสวยและใบหูขาวนั้นขึ้นสีแดงอีก
“เอ่อ...คุณอาบก่อนแล้วกันค่ะ...เดี๋ยวขอโทรสั่งชุดก่อน” น้ำใส บอกไปตามตรง หล่อนไม่มีเสื้อผ้านี่ มีมาอยู่ชุดเดียวเองก็ชุดที่เขาถอดออกตอนหล่อนเป็นลมนั่นแหล่ะ แล้วเมื่อคืนยันตอนนี้ ก็ผ้าขนหนูผืนนี้ผืนเดียวเอง
“ไม่ต้องหรอกผมจัดแจงให้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ไปอาบน้ำกันเหอะน่า...นะ” จากเดิมที่ชายหนุ่มนอนตะแคงเกลี่ยผิวหล่อนเล่นไปมาอยู่นั้น ตอนนี้ เขายันกายแกร่งขึ้นมาค่อมบนร่างหล่อน โดยส่งสายตาคมอย่างเว้าวอน
น้ำใส กรอกสายตาหวานมองหน้าชายหนุ่มไปมา เรียวปากบางก็ยกขึ้นอมยิ้มออกมา เธอไม่เคยเห็นมุมนี้ของเขาเลย มุมขี้อ้อนแบบเด็กๆ
“ยิ้มอะไรครับที่รัก...หึ,,,” ชายหนุ่มแสร้งถามร่างบางใต้ร่างเขา แต่เขาก็รู้แล้วแหละว่าหล่อนคงขันที่เขาเป็นแบบนี้ เขายังนึกขันตัวเองเลย ทำไปได้ยังไง ออดอ้อนยังกับเด็กๆ คิดแล้วก็พาลนึกถึงเจ้านายของเขา (อาลัล แกรนด์เดร์สัน) ระดับมาเฟียโหดอย่างกับเสือร้าย แต่เวลาอยู่กับเมียตัวเองนี่แสนจะเชื่องอย่างกับแมวเหมียว เขายังแอบยิ้มเยาะเจ้าเพื่อนรักของเขาอยู่เนืองๆ ตอนนี้เข้าเป็นซะเอง....หึ...มันรู้นี่อายมันแย่เลย.....
“ปะ...ป่าวค่ะ.......พรึบ..ว้ายยยย” น้ำใสร้องลั่นห้องด้วยความตกใจ เมื่อร่างบางของหล่อนถูกคนตัวโตช้อนนร่างขึ้นสู่อ้อมอกอย่างไม่ทันตั้งตัว......
“นี่คุณปล่อยน้ำลงเลยนะคะ...น้ำเดินเองได้ ....” หญิงสาวมองค้อนชายหนุ่มตาเขียวปัด ที่เขาชอบทำให้หล่อนตกใจอยู่เรื่อย แต่แขนเรียวก็ไม่วายโอบคอชายหนุ่มไว้โดยลืมตัว
“ปล่อยได้ยังไงกัน มีคนโอบรัดคอแน่นขนาดเนี๊ยะ” ชายหนุ่มแสร้งเย้าหล่อน อุ๊ย....!!!! จุ๊บ!!!!! อาบน้ำกันนะครับ...ร่างบางต้องสะดุ้งอีกครั้ง เมื่อเขาก้มลงมาจุ๊บหน้าผากหล่อน...แล้วส่งสายตาหวานเยิ้ม หล่อนรู้ชะตากรรมของหล่อนดี ว่าความหมายของเขามันคืออะไร....โดยหล่อนไม่อยากจะโต้เถียงกับเขาอีกได้แต่งุดหน้าเข้าหาอกแกร่ง แล้วปล่อยให้เขาอุ้มหล่อนเข้าไปในห้องน้ำนั้น........
เควิ่น นั่งมองยายห้าวของเขาแต่งองค์ทรงเครื่อง เพื่อเขาจะพาเจ้าหล่อนไปหาอาหารกลางวันรับประทาน เขาเป็นคนสั่งซื้อชุดนี้ให้หล่อนเอง หญิงสาวอยู่ในชุดกางเกงยีนส์ เสื้อเปิดไหล่สีน้ำเงิน เข้าชุด หล่อนดูสวย เฉี่ยว เท่ห์เป็นที่สุด มุมปากหนายกยิ้มอีกครั้งเมื่อเขาเหลือบไปเห็น รอยแดงแถวต้นคอขาวนั้น หล่อนคงยังไม่เห็นว่าเขาแอบตีตราจองไว้ หล่อนถึงจะรวบผมขึ้น .....
อุ้ย!!! ร่างบางหน้ากระจกอุทานออกมา เมื่อสายตาคู่หวานเหลือบเห็นรอยแดงวงใหญ่บริเวณต้นคอ,,ฮืออออ.....ชัดเจนออกอย่างนี้ จะรวบผมขึ้นได้ยังไง...หึ..อีตาบ้านั้นร้ายกาจจริงเชียว เขาแอบทำรอยไว้ตอนไหนนะ...หึ...หล่อนนึกดังนั้นก็กำลังจะหันมาต่อว่าผู้ชายหน้าเฉยชาที่นั่งเล่นมือถืออยู่ที่เตียงข้างหลังหล่อนนี้.
“.....อุ้ยยย....ว้ายย.....” เมื่อหญิงสาวหันหลังกลับมา ใบหน้าเธอก็ชนเข้าอย่างจังกับอกกว้างของคนตัวโต คนที่หล่อนจะมาต่อว่าเขานั้น ดวงตาสวยเบิกกว้างขึ้น เมื่อแขนแกร่งโอบรั้งเอวคอดกิ่วของเธอแล้วดึงเข้าหาร่างหนาอย่างรวดเร็ว....
“นะ..นี่คุณ..เข้ามาเงียบๆ ทำฉันตกใจหมด.... แล้วนี่จะทำอะไรอีกเนี๊ยะ...ปล่อยเลยนะฉันจะแต่งตัว” น้ำใส ก้มหน้างุดกับอกกว้าง พูดกับอกแกร่งของเขาดีกว่าเงยหน้าขึ้นไปต้องเจอกับสายตาโลมเลียเป็นแน่...
“น้ำ...เวลาพูดกับผมแทนชื่อตัวเองไม่ได้เหรอ..เป็นแฟนกันแล้ว เรียกฉันมันดูห่างเหิน” เควิ่นใช้มือหนาตะกองจับใบหน้าเรียวเงยขึ้นมามองหน้าชายหนุ่มแล้วก็พูดในสิ่งที่เขาอยากพูด ดวงตาคมเข้มมองมายังหล่อนโดยต้องการคำตอบ
“อือ....อืม.....อุ๊บ!!!! ระหว่างที่หญิงสาวกำลังพยักหน้าตกปากรับคำของชายหนุ่มอยู่นั้น ริมฝีปากหนาก็ฉกวูบลงมาที่ริมฝีปากบางอีกแล้ว เขามอบจุมพิตที่แสนหวานให้กับหล่อนอยู่นานสองนาน...
“หวาน หวานเหลือเกิน” ริมฝีปากหนาพูดชิดริมฝีปากบาง ใบหน้าสวยก็ขึ้นสีแดงระเรื่อทันที...
“อื้อ...พะ..พอแล้วคะ..น้ำหิว...” หญิงสาวรีบใช้ฝ่ามือเรียวดันใบหน้าคมเข้มเอาไว้ ไม่ให้ชายหนุ่มจูบหล่อนอีก เดี๋ยวถ้าปล่อยให้จูบอีกนะ มันก็จะไม่ได้หยุดแค่นี้แน่ หล่อนเกรงว่าวันนี้จะอดทานทั้งข้าวเช้า แล้วก็ข้าวเที่ยง รวบไปถึงข้าวเย็นด้วยมั๊ง คนอะไรจะจับหล่อนกินได้ทุกเวลาเลย เมื่อกี้ก่อนจะแต่งตัวก็กินหล่อนในห้องน้ำ....หึ...ผู้ชายจอมหื่น...
ชายหนุ่มขับรถยนต์หรูส่วนตัวพาหญิงสาวที่เขาเพิ่งขอเป็นแฟน มาทานข้าวกลางวัน ที่ห้างสรรพสินค้าในเมืองหัวหินนี้ หลังจากทานอาหารเสร็จ ก็พาหล่อนเดินดูของใช้เล็กๆ น้อย สำหรับผู้หญิง เขาไม่อยากให้หล่อนกลับไปบ้านพักของหล่อน คืนนี้ เขาจะให้หล่อนนอนกับเขาที่โรงแรมอีก ก็ที่บ้านหล่อน เขาไม่แน่ใจว่าพวกบ้านั่นมันกลับไปหรือยัง....เดี๋ยวไอ้สารวัตรบ้านั้นก็มาเกาะแกะยายห้าวของเขาอีก เขาต้องนอนไม่หลับแน่ๆ
“อุ๊ย!!! ไฮ๊..เควิ่น บังเอิญจังเลยนะคะ....” หญิงสาวชาวตะวันตกรูปร่างดี หุ่นนางแบบ เอ็กซ์ เซ็ก แตก ผมสีบรอนทอง เดินแกมวิ่งเข้ามาหาชายหนุ่มที่ยืนรอน้ำใส อยู่แถวๆ ทางเข้าห้องน้ำของห้างฯ
“คุณแองจี้...มาได้ไงครับเนี๊ยะ มาเที่ยวหรือครับ” เควิ่น ตกใจเมื่อเห็นร่างสูงโปร่งนั้นวิ่งเข้ามาโอบกอดเขา โดยชายหนุ่มไม่ทันตั้งตัว หญิงสาวจุ๊บแก้มสากของเขาทั้งซ้ายขวา ซึ่งมันเป็นการทักทายแบบชาวตะวันตก ชายหนุ่มยิ้มเจื่อนๆ เขากลัวยายห้าวของเขาจะออกมาเห็น แล้วเข้าใจผิด เขาเพิ่งขอเธอเป็นแฟนได้วันเดียวเอง หากเข้าใจผิด เดี๋ยวหล่อนหนีไปอีก เขาจะเดือดร้อน
“อ๋อ,,,แองจี้มาเที่ยวนะคะ...ความจริงเพื่อนมาด้วย แต่จะมาถึงวันพรุ่งนี้นะคะ....” น้ำเสียงของหญิงสาวออดอ้อนเขาเป็นที่สุด อกอวบอัดของหล่อนก็พยายามเบียดเข้าหาต้นแขนแกร่งเขาจนเขารู้สึกได้ว่าหล่อนจงใจขนาดไหน
“อ๋อเหรอครับ แล้วพักที่ไหนครับเนี๊ยะ” ชายหนุ่มแสร้งถามไปอย่างนั้น เขาไม่อยากรู้คำตอบเท่าใดนัก โดยสายตาคมของเขามองแต่ปากทางเข้า-ออกห้องน้ำเท่านั้น
“ก็พักโรงแรมในเครือ แกรนด์เดร์สันกรุ๊ป หละคะ...ชั้น21 ห้อง 2122 คะ” หญิงสาวบอกชายหนุ่มไปโดยชะหม้ายชายตาเขาเป็นที่สุด หล่อนบอกชั้น /บอกห้องขนาดนี้ ไม่ทิ้งคีย์การ์ดไว้ให้เขาเลยหละ ชายหนุ่มนึกในใจ ทำไมเขาจะดูไม่ออกว่าหล่อนคิดอะไรกับเขา ตั้งแต่ที่เจอกันที่ฮ่องกงแล้ว หล่อนยั่วยวนเชิญชวนเขา อ่อยเขาขนาดไหน แต่เขาไม่หลงเคลิบเคลิ้มไปกับหล่อนด้วยหรอก มีหวังเกาะติดยิ่งกว่าปลิงซะอีก
“อ๋อครับ...” เควิ่นตอบไปแบบเสียมิได้
“วันนี้คุณเควิ่นพาแองจี้เที่ยวหน่อยได้ไหมค่ะ..วันนี้แองจี้ไม่มีเพื่อนนะคะ” ร่างบางสุดแสนเซ็กซ์ซี่กระเซ้าชายหนุ่ม “จู๊บบบบบ อ่าส์....ขอบคุณค้า..” .ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะอ้าปากปฎิเสธหล่อน แต่หล่อนก็โมเมเอาเองว่าเขายอมพาหล่อนเที่ยว แถมยังจูบปากเขาอีก กลางห้างดังด้วยหล่อนไม่อายเลยหรือไงเนี๊ยะ...ชายหนุ่มทำหน้าไม่ถูก เกรงว่ายายห้าวของเขาจะมาเห็น
แต่ทุกการกระทำของหญิงสาวและชายหนุ่มชาวตะวันตกที่ยืนพลอดรักกันอยู่นั้น มันอยู่ในสายตาของหญิงสาวชาวไทยตลอด ดวงตาสวยหวานร้อนผ่าว เมื่อภาพตรงหน้าคือภาพของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนหล่อน ยืนจูบกับผู้หญิงอื่น แต่ก็คงจะไม่ใช่หญิงอื่นที่ไหน คนที่เขาเคยๆ กันอยู่นั้น แหละ...ไอ้คนบ้า ไอ้คนเจ้าชู้ ....น้ำใส เดินหลบออกมาจากตรงนั้นโดยเร็ว..หล่อนไม่อยากทนเห็นภาพบาดตาบาดใจนั้น มันทำให้หล่อนเจ็บจี๊ดตรงหน้าอกข้างซ้ายขึ้นมา....>>>>>
หลังจากที่น้ำใสออกมาจากห้างฯ ดังแล้ว หล่อนจ้างแท็กซี่แถวนั้นให้ไปส่งยังบ้านพักของหล่อนทันที ในระหว่างที่หล่อนนั่งรถมา ในสมองของหล่อนก็นึกถึงภาพที่หนุ่มสาวชาวตะวันตกจูบปากกันอย่างดูดดื่ม นี่เขามาเจอกันได้อย่างไรกัน บังเอิญ หรือตั้งใจ นี่ถ้าไม่กลางห้างฯ ไม่กินกันไปแล้วเหรอ ฝ่ายหญิงก็เบียดเสียดเสียจนจะสิงร่างชายหนุ่มอยู่แล้ว แต่ฝ่ายชายนี่ไม่มีอาการมากเท่าไร อาจจะเป็นเพราะใบหน้าที่เฉยชาอยู่แล้วกระมัง เราถึงดูไม่ออก...หึ....ผู้ชายเจ้าชู้ เพิ่งขอเราเป็นแฟนแท้ๆ .....“อ้าวผู้กองน้ำ.....” เสียงของลูกน้องชายคนหนึ่งเรียกชื่อหญิงสาวในขณะที่หล่อนก้าวเข้าประตูรั้วบ้าน ชายหนุ่มกำลังง่วนอยู่กับการจัดของในรถยนต์ส่วนตัว เหมือนกำลังจะเดินทาง“อ้าว...นี่จะกลับกันแล้วเหรอ แล้วคนอื่นๆ หล่ะ” น้ำใสถามชายหนุ่มด้วยความสงสัย พวกเขาจะกลับแล้วเหรอ แต่เอ๊ะ นี่ก็สองวันหนึ่งคืนแล้วนี่นะ...พวกเขาอาจจะเบื่อ ไปเที่ยวที่อื่นต่อ“อ๋อ กลับแล้วครับ สารวัตรกับพวกสาวๆ เพิ่งออกไปเมื่อกี้นี้เอง ส่วนพวกผม ก็ว่าจะไปเที่ยวโซนใต้ต่อครับ....แล้วนี่ผู้กองเป็นยังไงบ้างครับ” เพื่อนร่วมงานสาธยายรายละเอียดทั้งหมดให้หล่อนฟัง“อ๋อ..สบายด
เควิ่น กับ น้ำใส เพลอหลับไปตอนไหน ไม่รู้แต่มารู้สึกตัวอีกทีตอนที่แสงตะวันสาดเข้ามาภายในห้องนอนแล้ว ชายหนุ่มเหลือบมองนาฬิกาหัวเตียง บ่งบอกเวลา สิบเอ็ดโมงแล้ว โหยเกือบเที่ยงเลยหรือเนี้ยะ เมื่อตอนเช้าเขาก็จัดการกับสาวน้อยในอ้อมกอดของเขาอยู่สองสามรอบ แต่เผลอหลับไปตอนไหนนี่สิ..หึ....ทีแรกว่าเสร็จกิจแล้วจะพาเจ้าหล่อนไปทานข้าวเช้า นี่คงหิวแย่เลย.....มือหนาใช้นิ้วเรียวยาวเกลี่ยแก้มนวลเนียนที่เขาแสนจะหลงใหลนี่ไปมาเบาๆ ใบหน้าเรียวสวยของหล่อนยังคงซุกซอกอกกว้างของเขา ขนตางอนยาวปิดกันสนิท ลมหายใจที่สม่ำเสมอนั้นบ่งบอกว่าเจ้าหล่อนยังคงอยู่ในห้วงของนิทรา นี่คงจะเพลียหละซิ..เมียเขาน่ารักจัง.....ฟอดดด!!!!! ...เมื่อนึกดังนั้นจมูกโด่งก็กดสูดความหอมจากแก้มใสนั้นทันทีอือออ.....ร่างบางครางออกมาอย่างขัดใจ บิดกายไปมาเล็กน้อย โดยยังไม่ลืมตามองด้วยซ้ำว่าคนตรงหน้าของเธอเขามีทีท่าว่าอย่างไรชายหนุ่มหมั่นเขี้ยวในความน่ารักน่าฟัดของเธอ เขาจึงแกล้งเลื่อนไล้ปลายจมูกโด่งไปตามผิวเนื้อเนียนจากหัวไหล่มนลงมายังลำแขนเรียวเรื่อยๆ ช้าๆ นุ่มนวลๆ และแสนจะบางเบา...จุ๊บ!!! ริมฝีปากหนาไม่วายกดจุมพิตซับความหอมหวานตรงต้นแขนขาวเหลื
น้ำใส ค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมา หล่อนจำต้องกระพริบตาถี่ๆ ดวงตาคมหวานเบิกกว้างขึ้น ใบหน้าของหล่อนขึ้นสีแดงระเรื่อ หล่อนนอนอยู่แบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรกัน หล่อนจำได้ว่าหลังจากที่หล่อน ถูกบังคับให้นอนหลับคาอ้อมกอดของเขา ในตอนแรกหล่อนนอนตะแคงหันหลังให้เขามิใช่เหรอ แต่ตอนนี้ร่างบางของหล่อน นอนหันหน้ามาทางเขา อีกอย่าง ใบหน้าเราใกล้กันจนเห็นรูขุมขนก็ว่าได้ แถมหล่อนยังตะกองกอดร่างหนานี้อีกต่างหากหญิงสาว ยังคงนอนนิ่งไม่ไหวติงใดๆ เนื่องจากหล่อนเกรงว่าร่างหนาจะรู้สึกตัวตื่น รายนี้ยิ่งความรู้สึกไวอยู่ด้วย หล่อนเพ่งพินิจมองใบหน้าคมที่แสนจะหล่อเหลา คิ้วหนาสีเข้มเรียงกันเป็นระเบียบ ขนตางอนยาวอย่างกับผู้หญิง สันจมูกโด่งสวยรับกับใบหน้าพอดี ปากหนาหยักก็เข้ารูป ทุกอย่างอย่างกับปั้น..... หึ.... น่าอิจฉาจังเควิ่น คาซิโอ หรือมิสเตอร์เค หล่อนไม่อยากจะเชื่อว่าหล่อนจะมานอนกับผู้ชายคนนี้ ผู้ชายที่แสนเย็นชาและหน้าตาที่ไร้อารมณ์เป็นที่สุด เขาเป็นผู้ชายที่ขึ้นชื่อด้านฝีมือการต่อสู้ เขาเป็นบอดี้การ์ดมือดีของ คุณอาลัล แกรนด์เดร์สัน เห็นว่าเขาเป็นเพื่อนรักกัน ถูกเลี้ยงมาด้วยกัน บิดาของเขาก็เป็นมือขวาของแด็ดคุณอาลัล ทั้งสอ
หลังจากทุกคนเล่นวอลเล่บอลชายหาดเสร็จ ก็ลงเล่นน้ำทะเลกันอย่างสนุกสนาน แต่คนเดียวที่ตอนนี้มันไม่สนุกด้วยก็คือร่างหนาที่นั่งหน้าตูมอยู่ในรถยนต์นั้น ภายใต้กรอบแว่นสีดำ มันมีดวงตาคมที่หวานตอนแรก แต่ตอนนี้มันกำลังลุกเป็นไฟ เพราะตอนนี้เสื้อผ้าของคนตัวเล็ก มันถูกน้ำทะเลจนลู่แนบผิวเนียน รัดทรวดทรงองเอวไปหมด แล้วชิ้นล่างก็แสนจะร่นขึ้นแทบเห็นแก้มก้นแล้ว....."ว้ายยย...ผู้กองๆ เป็นอะไรค่ะ..".เสียงเพื่อนร่วมงานรุ่นน้องตะโกนดังลั่น เมื่อร่างของยายห้าวของเขาหยุดว่ายน้ำแล้วกำลังจะดิ่งลงข้างล่าง...วินไทย รีบวิ่งลงไปช่วยหญิงสาวทันที ก่อนที่ร่างเล็กจะจมลง เควิ่น นั่งไม่ติดรีบเปิดประตูรถหมายจะลงไปช่วยหล่อน สงสัยจะเป็นตะคริว เห็นเล่นน้ำอยู่นานแล้ว ยังไม่ทันที่เท้าแกร่งจะแตะหาดทราย ร่างอรชรของเมียเขาก็ถูกอุ้มขึ้นมาวางกับหาดทราย...“น้ำ ๆ ๆ ฟื้นสิน้ำ” เสียง วินไทยตะโกนเรียกชื่อยายห้าวของเขา ชายหนุ่มจับใบหน้าเรียวพลิกไปมา“สงสัยจะกินน้ำไปหลายอึก ผายปอดเลยคะหัวหน้า” เสียงน้องมิ้น เพื่อนสาวที่ทำงานของน้ำใส ออกความเห็นอย่างร้อนรน“อืม...เอาก็เอาวะ.....” วินไทย ออกรับคำนั้นโดยเร็ว ตอนแรกเขาลังเล เกรงว่าน้ำใส จะโ
....หลังจากที่น้ำใส ตัดสินใจพูดอย่างเด็ดขาดเกี่ยวกับเรื่องนั้นไปแล้ว หล่อนก็นั่งทอดอารมณ์อยู่สักพัก ก่อนที่จะมีรถเก๋งหรูคันสีเพลิง จอดเทียบ แล้วรับหล่อนไป“เป็นอะไรหรือน้ำ แล้วนี่มานั่งทำไมอยู่แถวนี้ เหรอจะมาหาพี่ ...ฮ่าๆ ๆ ๆ” วินไทย แกล้งเย้าหญิงสาวเล่น เขาตกใจและก็ดีใจในคราวเดียวกันที่หญิงสาวคนที่เขาหมายปอง โทรหาเขา แต่ที่แปลกใจก็คือเวลาดึกๆ ดื่นๆ แบบนี้หล่อนมีเรื่องเดือดร้อนอะไร หรือว่าหล่อนจะเมา แต่เขาก็รีบบึ่งรถมายังที่นี่ทันที ซึ่งบ้านของเขากับจุดที่หล่อนอยู่นั้นมันก็ไม่ไกลกันนัก......“เอ่อ...ไม่มีอะไรหรอกค่ะพี่วิน บังเอิญมางานเลี้ยงแถวนี้ แล้วเพื่อนมันรีบกลับไปทำธุระ น้ำก็เลยโทรหาพี่วินนั้นแหละค่ะ...อีกอย่างแท็กซี่ก็ไม่ผ่านมาสักคัน” น้ำใส โกหกคำโตให้คนที่เป็นเจ้านาย แล้วก็เป็นพี่ร่วมสถาบันเดียวกันฟัง หล่อนคิดอะไรไม่ออก หล่อนไม่อยากจะกลับคอนโด กลัวว่าคนตัวโตจะยังอยู่หล่อนไม่อยากเห็นหน้าเขาและคุยกับเขาในตอนนี้“อ๋อ..แล้วให้พี่ไปส่งไหนหละ...” วินไทยถามหญิงสาวด้วยความอยากรู้“นอนบ้านพี่วินได้ไหมค่ะ..พรุ่งนี้เราก็ต้องเดินทางไปบ้านน้ำที่หัวหินกันไง” น้ำใส ออกความเห็น คำนั้นทำเอาชายห
เควิ่น ยืนรอ น้ำใส ที่แต่งองค์ทรงเครื่องอยู่ที่ห้องแต่งตัวในร้านเสริมสวย ก่อนถึงสถานที่จัดงานไม่ไกลนัก ชายหนุ่มอยู่ในชุดสูทสีน้ำเงินกรมท่า ดูเรียบหรู ในแบบสไตล์ของชายหนุ่มชอบ เขายืนนึกถึงเหตุการณ์เมื่อก่อนหน้านี้ เขาบังคับเจ้าหล่อนให้อาบน้ำ แล้วให้เตรียมตัวมากับเขาให้จงได้ เขาต้องขู่ยายห้าวของเขาว่าหากไม่รีบอาบน้ำ เขาจะไปอาบให้ เท่านั้นและหล่อนจัดการเสร็จภายใน สิบนาที........“คุณเควิ่นคะ..คุณน้ำใส มาแล้วคะ...” ชายหนุ่มกำลังคิดอะไรเพลินๆ อยู่นั้น สิ้นเสียงหของญิงสาวเจ้าของร้านเสริมสวยนั้น ก็ปรากฏ หญิงสาวร่างระหงส์ ในชุดราตรีสีทองรัดรูปเปิดไหล่ เผยผิวสีเหลืองนวลละเอียด ผมยาวถูกรวบตึง เผยใบหน้าเรียวสวยหวานนั้น ....หญิงสาวเดินลงมายังชั้นล่างด้วยท่วงท่าสง่างาม ชายหนุ่มไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลย นี่คือยายห้าวของเขาหรือเนี๊ยะ เขามีเมียสวยขนาดนี้เลยหรือเนี๊ยะ หล่อนดูสวยหวาน น่าถะนุถนอมเป็นที่สุด......“คุณเควิ่นค่ะ ๆ คุณน้ำใสมายืนรอพร้อมแล้วคะ..” เสียงพนักงานเรียกเตือนสติชายหนุ่มให้หลุดออกจากผะวัง ชายหนุ่มแทบหยุดหายใจ เขากระพริบตาถี่ๆ เพื่อไล่ภาพหญิงสาวที่งามอย่างกับนางฟ้าตรงหน้าเขานี้....







